مدیران شرکت‌ها می‌توانند با ارائه‌ی بازخوردهای سازنده و مفید به کارمندان‌شان، بازدهی کسب‌و‌کاری را که شبانه‌روز برای موفقیتش تلاش می‌کنند، بهبود ببخشند. اما اینکه نقاط قوت و ضعف هر کارمندی را چگونه بیان کنید که ثمربخش باشد، از اهمیت بسزایی برخوردار است. انتقادات سازنده‌ای که در قالب عبارات و جمله‌بندی‌های نسنجیده عنوان شوند، کارساز نخواهند بود. به عبارت دیگر، از یک مدیر توانا انتظار می‌رود در شیوه‌ی بیان انتقاداتش هوشمندانه عمل کند.

در این مقاله قصد داریم ۵ عبارتی را معرفی کنیم که هرگز نباید به کارمندانتان بگویید، چرا که بیان این عبارات در انتقاد از کارمندان می‌تواند نتیجه‌ی معکوس داشته باشد.


۱. «کارت خیلی عالیه، اما…»
چیزی که کارمندتان می‌شنود از «اما» به بعد است

حتی وقتی قصد دارید از عملکرد کارمندتان اِشکالات سازنده بگیرید، هرگز نباید انتقادی را که دارید بلافاصله بعد از جملات تشویق‌آمیزی که نثارش کرده‌اید، بیان کنید. اگر انتقادات‌تان را به تعریف و تمجیدهای دلپذیری که در ابتدای صحبت‌تان عنوان کردید بچسبانید، بعید است تعریف و تمجیدهای‌تان به چشم بیایند. وقتی نقاط قوت و ضعف کارمندتان را یکجا و بدون تفکیک از یکدیگر بیان کنید، چیزی که شنیده می‌شود فقط قسمت انتقادات است. تعریف و تمجید از نقاط قوت هر فردی، تیزی انتقادی را که قرار است در ادامه‌ی صحبت‌های‌تان مطرح کنید می‌گیرد، اما خیلی مهم است که نقاط قوت و ضعف را چه زمانی خاطرنشان می‌کنید. اگر به نقاط قوت و ضعف کارمندتان جداگانه بپردازید، می‌توانید مطمئن باشید که قسمت تعریف و تمجیدهای صحبت‌تان نادیده گرفته نخواهد شد. کارمندی که بداند موفقیت‌هایش را مورد توجه قرار می‌دهید، تشویق می‌شود به عملکرد مثبتش ادامه دهد.

۲. «اگه یه ذره از فلانی یاد بگیری عالی می‌شه.»
چیزی که کارمندتان می‌شنود: «فلانی از تو خیلی بهتر کار می‌کنه.»

با هر کارمندی که صحبت می‌کنید نباید کارمند دیگری را غیر از خودِ فردی که طرف صحبت‌تان است، وارد بحث کنید. وقتی پای سایر کارمندانتان را وسط بکشید، ممکن است صحبتی که می‌کنید تأثیر منفی بگذارد. پس نقاط ضعف و حتی نقاط قوت یک کارمند را با کارمندان دیگر مقایسه نکنید. کارمندی که احساس کند با کارمندان دیگر مقایسه می‌شود، همکارانش را به چشم رقیب خواهد دید. این وضعیت موجب افزایش تنش در محیط کار و کاهش روحیه‌ی کار تیمی خواهد شد. پس به جای اینکه کارمندانتان را در معرض مقایسه با یکدیگر قرار دهید، عملکرد هر کارمند را در مقایسه با اهداف و ارزش‌های خودِ شرکت ارزیابی کنید.

۳. «خوشبختانه شرکت به زودی می‌تونه توی دوره‌ی آموزشی‌ای که قولش رو داده بودیم، ثبت‌نامت کنه.»
چیزی که کارمندتان می‌شنود: «از همین هفته‌ی دیگه کلاسام شروع می‌شه.»

واژه‌هایی از جمله «خوشبختانه» و «به زودی» در ردیف واژه‌هایی قرار دارند که ممکن است تصورات غلط ایجاد کنند. پس برای اینکه سوءِبرداشت ایجاد نشود، هیچ وعده‌ای را تا زمانی که هنوز تا مرحله‌ی اجرا فاصله‌ی زیادی دارد، در جمع کارمندان شرکت مطرح نکنید. اگر وعده‌ای بدهید که بعدا به هر دلیلی اجرایی نشود، در واقع به اعتبار شرکت خدشه وارد کرده‌اید. به جای اینکه به کارمندانتان وعده‌هایی بدهید که معلوم نیست بتوانید عملی کنید، از آنها درباره‌ی انتظاراتی که از آینده‌ی شغلی خود دارند بپرسید و سعی کنید در جهت تحقق انتظارات‌شان حرکت کنید.

۴. «خودت فکر می‌کنی عملکردت چطوره؟»
چیزی که کارمندتان می‌شنود: «من که می‌دونم عملکردت چطوریه، اما می‌خوام ببینم خودت چقدر حواست هست.»

هرگز از کارمندتان درخواست نکنید که شخصاً درباره‌ی کیفیت عملکردش صحبت کند. کارمندی که مجبور شود خودش کیفیت عملکردش را ارزیابی کند، ممکن است سؤال‌تان را صادقانه جواب ندهد. شاید کارمندتان به شخصه باور داشته باشد که عملکردش در پروژه‌ی اخیر شرکت حیرت‌انگیز بوده است، اما به هر دلیلی دوست ندارد خودش از خودش تعریف کند و به موفقیت‌هایش اشاره‌ی مستقیم داشته باشد. پس این سؤال را که «خودت عملکردت رو چطور ارزیابی می‌کنی؟» به کلی کنار بگذارید. در عوض، خودتان درباره‌ی کیفیت عملکرد کارمندانتان صحبت کنید و بحث را پیش ببرید.

۵. «خطاهایی رو که داشتی نادیده می‌گیرم چون…»
چیزی که کارمندتان می‌شنود: «اگه یه کارمند دیگه جای تو بود، حتما اخراجش می‌کردم.»

بازخوردهایی که در نتیجه‌ی ارزیابی عملکرد کارمندانتان ارائه می‌دهید، باید سازنده و گره‌گشا باشند. وقتی عملکرد کارمندانتان را ارزیابی می‌کنید (ارزیابی رسمی یا غیررسمی)، نباید به فکر هشدار دادن و اِعمال سخت‌گیری باشید، بلکه ببینید هر کارمند در چه مهارت‌هایی ضعیف است و جای بهتر شدن دارد. سپس برنامه‌ای ترتیب دهید که کارمندانتان بتوانند مهارت‌های خود را تقویت کنند.

در مجموع، از بیان هر عبارتی که ممکن است از سوی کارمندانتان به اشتباه تعبیر شود بپرهیزید. در عوض سعی کنید انتقادات‌تان را به شکلی سازنده و تأثیرگذار مطرح کنید و به دنبال راهکارهایی باشید تا کارمندانتان بتوانند نقاط ضعف خود را بهبود ببخشند و در ارزیابی‌های بعدی امتیاز مطلوب‌تری کسب کنند.

آیا همیشه فکر می‌کنید مطالبی که می‌خواهید ارائه‌ دهید، با وجود حجم انبوهی از اطلاعات، جذابیت و یا کاربرد لازم را ندارد؟ آیا وقتی می‌خواهید مطلبی را برای یک سخنرانی آماده کنید، مانده‌اید چگونه آن را ارائه دهید؟در این مقاله نکاتی را می‌‌خوانید که به کمک آنها ‌می‌توانید یک پاورپوینت عالی و منحصربه‌فرد برای ارائه‌ی سخنرانی خود تهیه کنید.

استیوجابز در همایش Macworld سال ۲۰۰۸، سخنرانی خود را با این جمله‌ی شش کلمه‌ای آغاز کرد: «اتفاق هیجان‌انگیزی در شرف وقوع است» از استیو جابز اغلب به عنوان یکی از بهترین سخنرانان در بین مالکان ابَرشرکت‌های آمریکایی یاد می‌شود. رمز موفقیت استیو جابز در سخنرانی‌های خود یک نکته‌ی بسیار ساده بود، او می‌دانست چگونه باید داستان تعریف کند. یک ارائه‌ی پاورپوینتی موثر هم مثل یک سخنرانیِ تبلیغ محصول، باید از یک روایت متقاعدکننده برخوردار باشد. وجود یک روایت جذاب در ارائه‌ی شما واکنشی احساسی را در شنونده برمی‌انگیزد و سبب می‌شود مخاطب حتی در مواجهه با سخنرانی‌هایی با موضوعاتی همچون ادغام بدهی‌های شرکت‌ها یا مباحث مالیِ تکمیلی نیز با شما همراه شود. رمز این همراهی در سه نکته خلاصه می‌شود: توجه مخاطبان خود را جلب کنید، تمرکز آنها را بر روی مسئله‌ی مورد نظر خود حفظ کنید و از ابزارهای دیداری صحیح برای انتقال پیام خود بهره ببرید. تهیه‌ی یک ارائه‌ی پاورپوینتی عالی با رعایت این اصول سبب می‌شود در هر حالتی مخاطب خود را بر سر ذوق آورید، چه در حال تشریح یک ایده برای یک سرمایه‌گذار باشید، چه در حال معرفی یک محصول به مشتری و چه در حال بررسی فصلنامه‌ی نتایج شرکت.

تهیه‌ی یک ارائه‌ی پاورپوینتی عالی بسیار ساده‌تر از چیزی است که تصور می‌کنید. برای این منظور معمولا حتی نیاز نیست طراح، نویسنده یا سخنرانی عالی باشید تا بتوانید یک ارائه‌ی جالب توجه داشته باشید. فقط باید بدانید که چگونه توجه و همچنین کمی از قوه‌ی تخیل مخاطب خود را به چنگ آورید. این مقاله شامل چند ترفند کلیدی است که با کمک آنها می‌توانید یک ارائه‌‌ی فراموش‌نشدنی برای مخاطبان خود تهیه کنید.

ارائه‌ای تهیه کنید که در دل خود یک داستان داشته باشد
ژانت بُرنمن، یکی از طراحان خلاق PowerPoint Studio، واقع در اَکتُن ایالت ماساچوست، در این مورد می‌گوید: «من سعی می‌کنم ارائه‌ای را تهیه کنم که حتما در دل خود یک داستان منطقی داشته باشد.» مشتری‌های اصلی ‌پاورپوینت‌هایی که بُرنمن طراحی می‌کند، شرکت‌های تجاری هستند و از نظر او یک ارائه‌ی خوب همچون یک متن ادبی باید دارای مقدمه،‌ میانه و انتها باشد. در بخش مقدمه معمولا به مخاطب خود می‌گویید که قرار است در چه مورد با او صحبت کنید، بخش میانه به بیان صحبت‌های اصلی شما اختصاص دارد و در پایان گفته‌های خود را جمع‌بندی می‌کنید. بُرنمن در مورد ساختار هر اسلاید نیز ترفند هوشمندانه‌ای را پیشنهاد می‌دهد. به نظر او بهتر است هر اسلاید شامل پنج خط و هر خط شامل پنج کلمه باشد.
گای کوازاکی، سرمایه‌گذار، کارآفرین و سهامدار شرکت‌های تجاری برای تهیه‌ی پاورپوینت‌هایی که هدف آنها جذب سرمایه‌گذار برای موسسان و کارآفرینان است از تکنیک منحصر به فردی برای ایجاد یک خط داستانی بهره می‌برد. کوازاکی روش خود را «قانون ۱۰/۲۰/۳۰» می‌نامد و شما به کمک آن می‌توانید ساختار خط داستانیِ ارائه‌ی خود را به خوبی شکل دهید. کوازاکی در وبلاگ شخصی‌اش، در مورد روش خود اینگونه توضیح می‌دهد: «روش کار بسیار ساده است؛ یک ارائه‌ی پاورپوینتی باید حاوی ۱۰ اسلاید باشد، ارائه‌ی آن بیشتر از ۲۰ دقیقه طول نکشد و اندازه‌ی هیچ‌یک از فونت‌‌های آن کمتر از ۳۰ نباشد.»

ساختار پیشنهادی کوازاکی برای یک ارائه‌ی مناسب، جهت جذب سرمایه‌گذار به شرح زیر است:
۱. طرح مسئله
۲. راهکار پیشنهادی
۳. مدل تجاری
۴. فناوری اصلی
۵. بازاریابی و میزان فروش
۶. رقبای موجود در بازار
۷. تیم مسئول پروژه
۸. طرح و نقاط کلیدی پروژه
۹. وضعیت و زمانبندی پروژه
۱۰. جمع‌بندی و دعوت به اقدام پروژه

صرف نظر از ساختار خاصی که برای ارائه‌ی خود انتخاب می‌کنید، خط داستانی شما باید سه هدف اصلی را در برگیرد: چهارچوب موضوع را مشخص کند، چالش‌های اصلی را معرفی و روش مواجهه‌ی شما با مسئله را بیان کند.

حتی کم هم زیاد است
برای همه‌ی ما پیش آمده است پاورپوینتی آماده کنیم که پر از حجمی بی‌انتها از بولِت‌ها، جملات و نمودارها باشد. هرچند احتمالا این موضوع برای خودتان هم واضح است، ولی به نظر بُرنمن استفاده از این روش بزرگ‌ترین و البته متداول‌ترین اشتباه یک سخنران خواهد بود. هرگاه یک سخنران جزییات فراوانی را در اسلایدهای خود فهرست ‌کند،‌ تعداد کمی از مخاطبان قادر خواهند بود تمام این جزییات را درک کنند.
به عقیده‌ی بُرنمن در یک ارائه‌ی عالی تنها باید رئوس مطالب را ذکر کرد. به عنوان مثال سخنرانی‌های استیو جابز به این مشهور بود که او در اسلایدهای خود به جای متن تماما از تصاویر استفاده می‌کرد. گاه استفاده از تصویر یک محصول جدید یا دو یا سه کلمه کلی از اصل ماجرا برای انتقال مفهوم کافی است. بُرنمن در این زمینه می‌گوید: «برخی می‌ترسند از اسلاید‌هایی استفاده کنند که تنها دارای یک کلمه باشد،‌ ولی استفاده از چنین اسلایدهایی یک مزیت بزرگ دارد: مخاطب قادر است پیش از رفتن به موضوع بعدی اطلاعات مندرج در اسلاید قبلی را به راحتی پردازش کند.»
استفاده از این ترفند برای بخش‌بندی ارائه‌ی شما بسیار مفید است. هرگاه می‌خواهید یک موضوع را به انتها رسانده و وارد موضوع بعدی شوید استفاده از اسلایدهای ساده و تک‌کلمه‌ای سبب می‌شود مخاطب داده‌های بخش قبلی را در ذهن خود جمع‌بندی و پردازش کند. با استفاده از این روش مخاطب شما فرصتی می‌باید تا در مورد آنچه به او می‌گویید، تامل کند. بُرنمن در این رابطه این نکته را نیز اضافه می‌کند که «بسیار مهم است که ذهن مخاطب بتواند بر روی یک ایده یا فکر خاص تامل کند. بنابراین اگر ذهن مخاطب خود را با جریان مداومی از کلمات بمباران کنید ذهن او به تدریج خسته می‌شود.»

به عقیده‌ی جیم کُنفالُن، پایه‌گذار و طراح خلاق در استودیوی طراحی ProPoint Graphics در شهر نیویورک، افراد در مواجهه با اسلایدهایی که بیش از اندازه با متن پر شده‌اند، به راحتی از توجه به آنها امتناع می‌کنند. در واقع به نظر او، «چنین اسلایدهایی در ذهن مخاطب به تدریج به تصویر زمینه‌ی نمایشگر تبدیل می‌شوند.» به عبارت دیگر آنها ترجیح می‌دهند تا اینگونه اسلایدها را از دامنه‌ی توجه خود خارج کنند.
مخاطب شما به فرصتی نیاز دارد تا داده‌های دریافتی را هضم کند. بنابراین از درنگ کردن روی یک اسلاید و یا تهیه‌ی اسلایدی که تنها شامل یک تصویر باشد، به هیچ عنوان نترسید. پذیرش خطرهایی از این دست به شما کمک می‌کند ارائه‌ی خود را به راحتی به مخاطب خود عرضه کنید و مانع از آن شوید تا او با نگاهی بی‌حال و سرشار از خستگی به شما و ارائه‌تان زل بزند.

سادگی مهم است: به فکر برندتان باشید
کلیپ آرت دشمن تمام ارائه‌های عالی است. وقتی که برای ارائه‌تان اسلاید درست می‌کنید، قرار دادن کلیپ آرت، جابجایی بین صفحات و هر انیمیشن نخ‌نمای دیگری که به کار ببرید، یک راه ساده برای آلوده کردن نام برندتان است. هرچند استفاده از آنها آسان است، باعث می‌شود برندتان کاملا معمولی و از مد افتاده به نظر برسد. از این گذشته،‌ هرکسی که از مایکروسافت استفاده کند، به همه آن عکس‌ها و کلیپ آرت‌ها دسترسی دارد و به احتمال زیاد همه آنها را جاهای دیگر دیده است.
برنومن می‌گوید: «نباید به سیرک افکت‌ها تبدیل شوید، به همان رنگ‌ها و فونت‌ها قانع باشید و روی پیغام تمرکز کنید. هرچیزی که در پاورپوینت شما قرار می‌گیرد باید دلیلی داشته باشد و هیچ دلیلی برای استفاده از افکت در اسلایدها وجود ندارد.»
همچنین ممکن است در دام استفاده بیش از حد از نمودارها و جدول‌ها برای بیان منظورتان بیفتید. اما اگر این تصویرها برای بیان اطلاعات و پیشبرد اطلاعات لازم نیستند، پس برای در داستان شما هم جایی ندارند. کُنفالُن می‌گوید: «هرچیزی که می‌تواند اختیاری باشد را دور بریزید. اگر محتوای جالبی وجود نداشته باشد، هرکاری که کنید هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.»

تمرین، تمرین و باز هم تمرین
اهمیت سخنرانی شما در کنار پرده‌ی نمایش، دقیقا به اندازه اهمیت اسلایدهای روی پرده‌ی نمایش است. هنگامی که در حال ارائه‌ی پاورپوینت خود هستید حتما کمی حس و حال را نیز به سخنرانی خود اضافه کنید. کارمین گالو، استاد علوم ارتباطات، در ستون ثابت خود در نشریه‌ی بیزنس ویک (Business Week)،‌ نکته‌ای را در این مورد یادآوری می‌کند: «اکثر سخنرانان گمان می‌کنند در حین ارائه‌ی مطالب خود باید کاملا خالی از هر گونه احساس باشند. باید به همه‌ی آنها بگویم،‌ اگر نسبت به محصول یا خدمات خود هیچ اشتیاقی نشان ندهید، ‌چگونه می‌توانید از مخاطبان‌تان چنین انتظاری داشته باشید؟»
تنها روش کاربردی برای افزایش اعتماد به نفس در حین سخنرانی، تمرین است. اگر برای تهیه‌ی مطالب خود ۱۵ ساعت وقت صرف کردید، برای ارائه‌ی آنها نیز باید ۱۵ ساعت وقت صرف کنید. در طول سخنرانی چندان به یادداشت‌های خود تکیه نکنید زیرا مخاطب انتظار دارد سخنران به جای توجه به دست‌نوشته‌هایش، بیشتر به او توجه کند.
کُنفالُن این مسئله را نیز به مشتریانش گوشزد می‌کند که اغلب حضار، بعد از برنامه تنها نکات بسیار کلیدی ارائه‌ی شما را به یاد خواهند داشت، بنابراین نیازی نیست که آنها را با نکات ریز و جزئی سردرگم کنید. بهتر است این جزئیات را در بروشورهایی درج کنید که پیش از سخنرانی بین آنها توزیع می‌کنید.

هدف شما از ارائه‌ی یک پاورپوینت تلاش برای فروش چیزی به مخاطب است، تفاوتی نمی‌کند آن چیز یک ایده یا محصول باشد یا صرفا معرفی خود شما. اگر عنوان ارائه‌ی شما ملال‌آور باشد، نمی‌توانید به این بهانه مخاطبان‌ خود را مجبور کنید که یک ارائه‌ی ملال‌آور را نیز شاهد باشند. کُنفالُن در این مورد اینگونه توصیه می‌کند: «موضوع چه جذاب باشد چه نباشد، شما باید نکات کلیدی بحث را در قالب ارائه‌ی خود تخلیص کنید و برای رسیدن به این هدف استفاده از عنصر اطمینان و اشتیاق در کلام، تنها ابزار شماست.»

گوگل و فیس‌بوک اعلام کردند که سرویس تبلیغاتی خود را به روی وب‌سایت‌هایی که اخبار دروغین منتشر می‌کنند، خواهند بست.

گوگل و فیس‌بوک دیروز اعلام کردند که با تغییر استراتژی‌های خود در پی قطع درآمدزایی وب‌سایت‌هایی هستند که از طریق انتشار اخبار جعلی اقدام به جلب نظر بینندگان و افزایش بازدیدکنندگان خود می‌کنند. این دو غول اینترنتی در نظر دارند با مسدود کردن استفاده از سرویس‌های تبلیغاتی به این گونه وب‌سایت‌ها، درآمد آن‌ها را کاهش دهند.

گوگل اعلام کرده که سیاست‌های خود را به گونه‌ای تغییر می‌دهد تا وب‌سایت‌های منتشرکننده‌ی محتوای جعلی قادر به استفاده از سرویس تبلیغاتی AdSense این کمپانی نباشند. همچنین فیس‌بوک با به‌روزرسانی استراتژی‌های تبلیغاتی خود جلوی انتشار محتوای گمراه‌کننده را -که نتیجه‌ای جز همه‌گیر شدن اخبار جعلی ندارد- می‌گیرد.

تغییرات اعمال‌شده در سیاست‌های گوگل و فیس‌بوک را باید تحت تأثیر اتهاماتی خواند که به این دو کمپانی (در کنار توییتر) برای عدم مدیریت اخبار جعلی وارد شده است. در جریان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که طی آن دونالد ترامپ، نامزد حذب جمهوری‌خواه به کاخ سفید رسید، هجمه‌ی اخبار جعلی و دروغین منتشرشده علیه این نامزد باعث شد تا طرفداران وی، شبکه‌های اجتماعی و گوگل را به دلیل عدم جلوگیری از نشر اطلاعات دروغین مورد انتقاد قرار دهند.

اتهامات واردشده واکنش‌های بسیاری از سوی این کمپانی‌ها برای شفاف‌سازی در مورد عدم جانب‌داری از کاندیداها در پی داشته است، به‌طوری‌که مارک زاکربرگ، مؤسس و مدیرعامل فیس‌بوک در روزهای اخیر دو بار به این نکته اشاره کرده که سرویس تحت امرش هیچ تأثیری در روند برگزاری انتخابات نداشته است.

تغییراتی که فیس‌بوک اعمال می‌کند، محدود به سیاست‌های تبلیغاتی خود است و وب‌سایت‌هایی که اخبار آن‌ها در فیس‌بوک توسط کاربران منتشر می‌شود از این موضوع تأثیر نخواهند پذیرفت.

تغییر استراتژی گوگل نیز در نمایش لینک‌های حاوی محتوای جعلی از قبیل اخبار در نتایج جستجو تأثیری نخواهد داشت. همچنین گوگل سیستمی برای رتبه‌بندی سایت‌ها بر اساس صلاحیت خبر در پیش نخواهد گرفت؛ بلکه در پی آن است تا درآمدزایی وب‌سایت‌ها از طریق انتشار اخبار نادرست و جعلی را که افزایش بازدید و افزایش درآمد تبلیغاتی در پی دارد، محدود کند. گوگل در این خصوص می‌گوید:

ما به‌مرور ارائه‌ی سرویس تبلیغاتی خود را به صفحاتی از وب که حاوی محتوای جعلی، گمراه‌کننده یا نادرست باشند، محدود کرده یا اطلاعات مربوط به ناشر، محتوای موردنظر  یا هر  نوع داده در این رابطه محدود خواهیم کرد.

گوگل جزئیاتی در رابطه با اینکه چگونه سیاست‌های جدید را پیاده می‌کند، ارائه نکرده است.

شبکه‌ی تبلیغاتی AdSense سرویسی است که با استفاده از آن تبلیغ‌کنندگان می‌توانند پیام‌های متنی تبلیغاتی خود را روی میلیون‌ها سایتی که عضو این شبکه هستند، قرار دهند. این سرویس بخش بزرگی از درآمد تبلیغاتی برای وب‌سایت‌ها را شامل می‌شود.

ماه گذشته گزارشی منتشر شد که نشان از تولید و انتشار اخبار جعلی در رابطه با بدنام کردن هیلاری کلینتون توسط ناشرانی از کشور مقدونیه بود. این ناشران کوچک با انتشار اخبار جعلی و افزایش اشتراک‌گذاری این اخبار در شبکه‌های اجتماعی، بازدیدکنندگان بسیاری را به سمت خود جلب می‌کردند که نتیجه‌ای جز درآمدزایی از طریق افزایش ترافیک AdSense برای این وب‌سایت‌ها نداشت.

این اولین بار نیست که گوگل اقدام به محدود کردن دسترسی به سرویس تبلیغاتی خود می‌کند. این کمپانی نمایش تبلیغات در کنار تصاویر و ویدیوهای غیراخلاقی را بسیار پیش از این متوقف کرده است. گوگل برای اضافه کردن سایت‌ها به شبکه‌ی AdSense از ترکیب الگوریتم‌های نرم‌افزاری در کنار انسان‌ها استفاده می‌کند تا به‌ بررسی داوطلبان اضافه شدن به این شبکه بپردازند. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده؛ بازبینی سایت‌ها پس از اضافه شدن در شبکه‌ی AdSense نیز ادامه دارد. گوگل با آموزش هوش مصنوعی خود از طریق نمایش اطلاعات سایت‌های حذف‌شده، فرآیند حذف سایت‌هایی با انتشار اخبار نادرست را سرعت خواهد بخشید.

نمایش اخبار نادرست و جعلی در درآمدزایی خود گوگل نیز تأثیرگذار است، چرا که تبلیغ‌کنندگان به‌هیچ‌وجه دوست ندارند آگهی متنی آن‌ها در کنار اخبار نادرست برای بازدیدکنندگان به نمایش گذاشته شود.

فیل منکزر، استاد دانشگاه ایندیانا اقدام گوگل برای قطع درآمدزایی سایت‌های ناشر اخبار جعلی را بسیار مثبت خوانده است؛ هرچند از نظر وی تفکیک اخبار جعلی از واقعی کاری بس دشوار است و تنها به‌کارگیری نیروی انسانی برای انجام تفکیک کافی نیست و باید دانش لازم در این خصوص وجود داشته باشد.

مایکروسافت سرویس مدیریت مشتریان اوت لوک را به زودی و به عنوان بخشی از سرویس آفیس ۳۶۵ منتشر خواهد کرد.
امروز مایکروسافت ابزار جدید خود «Outlook Customer Manager» را معرفی کرد. نرم‌افزاری که به شرکت‌ها کمک می‌کند از طریق اوت‌لوک رابطه‌ی خود با مشتریان را کنترل و مدیریت کنند.
این ابزار برای شرکت‌هایی که به عضویت سرویسِ آفیس ۳۶۵ بیزنس پرمیوم درآمده‌اند به شکل رایگان در دسترس خواهد بود. به‌زودی برخی از شرکت‌ها به شکل آزمایشی به امکانات این سرویس دسترسی پیدا خواهد کرد و تا چند ماه آینده این دسترسی به سایر مشتریان گسترش پیدا می‌کند. (مایکروسافت همچنین به دنبال در اختیار گذاشتن این سرویس برای استفاده‌ی کاربران آفیس ۳۶۵ اینترپرایز است.) به محض فعال شدن سرویس، آیکونی مخصوص در اپ ویندوزِ اوت‌لوک ۲۰۱۶ به نمایش در خواهد آمد. هرچند هنوز برنامه‌ای برای فعال‌سازی آن در سرویس وب اوت‌لوک در دست نیست.
مایکروسافت می‌گوید یک اپ iOS نیز برای این سرویس آماده شده است که به‌زودی در اپ‌استور منتشر خواهد شد و با فاصله‌ای کوتاه برای سایر سیستم‌عامل‌ها نیز در دسترس خواهد بود.

Outlook Customer Manager که در محیط اوت‌لوک ۲۰۱۶ در سمت راست ایمیل‌ها به نمایش در خواهد آمد، فایل‌هایی را به کاربران نشان می‌دهد که مرتبط با فعالیت‌ها و مشتریان هستند. همچنین وظایف، نوشته‌ها و یک تایم‌لاین از فعالیت‌ها نیز در دسترس خواهد بود. با این وجود که تمامی این اطلاعات پیش از این در آفیس ۳۶۵ ذخیره می‌شدند؛ با استفاده از این امکانات دسترسی به آن‌ها بسیار ساده‌تر خواهد شد. این اطلاعات همچنین می‌توانند برای همکاران و مشتریان شما به نمایش در آیند.
این ابزار جدید به کاربران اجازه می‌دهد که تمامی قراردادها را با استایل صفحه‌ی گسترده مشاهده کنند. همچنین امکانی به نام «Focused» کمک می‌کند که پروژه‌های مهم‌تر با اولویت بالاتر به نمایش در آیند.

Outlook Customer Manager تا حد زیادی به یک نرم‌افزار مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) شبیه است؛ هرچند محدودیت‌های خود را دارد. مایکروسافت در یک وبلاگ خود توضیح می‌دهد: «در صورتی که کسب‌وکار شما رشد کند، می‌توانید سرویس خود را به داینامیکس ۳۶۵ تغییر دهید تا به اطلاعات کاربردی‌تری از عملکرد و مشتریان خود دسترسی پیدا کنید. این سرویس همچنین دیدگاه‌ عمیق‌تری در زمینه‌ی اقتصادی و مشتریان به شما ارائه می‌کند.»

به‌تازگی امکان استفاده از پیام‌رسان اسکایپ حتی بدون داشتن حساب کاربری در این پلتفرم فراهم شده است.
مایکروسافت استفاده از اسکایپ را با توجه به عدم نیاز به یک حساب کاربری، آسان‌تر کرده است. درحالی‌که این پلتفرم پیش از این امکان ایجاد چت‌های گروهی با افراد مهمان را فراهم کرده بود؛ اما از امروز مایکروسافت امکان برقراری تماس‌های صوتی و تصویری را بدون داشتن اکانت در اسکایپ ایجاد کرده است. کاربران پیام‌رسان یادشده می‌توانند لینک‌های مخصوص هر گفتگو را ایجاد کرده و سپس با افراد دیگر به اشتراک بگذارند. در این صورت همه‌ی کاربران حتی افراد غیر عضو می‌توانند از قابلیت‌های تماس‌های متنی، صوتی و تصویری اسکایپ استفاده کنند.

نسخه‌ی بدون نیاز به حساب کاربری اسکایپ به صورت تحت وب کار می‌کند و تا به این لحظه امکان چت هم‌زمان گروهی تا ۳۰۰ نفر با آن وجود دارد که البته در این بین ۲۵ نفر می‌توانند به صورت هم‌زمان در حالت صوتی یا تصویری چت کنند. اگر بخواهید بدون اکانت از اسکایپ استفاده کنید، باید به این نکته توجه داشته باشید که مکالمات در این حالت نهایتا تا ۲۴ ساعت برقرار خواهند ماند و اگر بخواهید به امکاناتی مثل مترجم اسکایپ دسترسی داشته باشید، حتما باید از حساب کاربری معمولی این پیام‌رسان استفاده کنید. به منظور ایجاد مکالمه بدون حساب کاربری در اسکایپ می‌توانید به لینک زیر مراجعه و روی گزینه‌ی Start a conversation کلیک کنید. در این حالت می‌توانید لینک گروه را با هر فرد دیگری به اشتراک بگذارید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

بیش از ۲۵ سال پیش یک فیزیکدان بریتانیایی به نام تیم برنرز لی سنگ بنای شبکه جهانی وب را گذاشت و مقدمات یک جهش را فراهم کرد. در اینجا به ۱۰ شرکت برتر جهان می پردازیم که بدون وب به این موفقیت و جایگاه نمی‌رسیدند.

Salesforce - رتبه۱۰
شرکت "سلزفورس" در شهر سانفرانسیسکو آمریکا قرار دارد و فعالیت آن راهبری و ارائه راه‌حل مناسب در کسب و کار است. این شرکت برنامه‌هایی در فضای اینترنت می‌سازد و به عنوان یک سرویس به شرکت‌ها اجاره می‌دهد. مارک بنیوف، بنیانگذار و مدیرعامل Salesforce، سرویس شرکت خود را بی‌رقیب می‌داند. ارزش این شرکت در بورس ۵۷ میلیارد دلار است.


Ant Financial - رتبه ۹
گروه خدمات "انت فایننشیل" که پیشتر با نام Alipay شناخته می‌شد، یک شرکت تابعه از گروه "علی بابا" (Alibaba) در هانگزو چین است که سرویس پرداخت آنلاین ارائه و آن را ضمانت می‌کند. ارزش این شرکت در بورس ۶۰ میلیارد دلار است.

 
Baidu - رتبه ۸
"بایدو" یک موتور جستجوگر چینی است. آمار سایت "الکسا" نشان می‌دهد که این موتور جستجوگر یکی از پنچ وبسایت برتر جهان از نظر شمار بازدیدکنندگان است. بایدو به همراهی با سانسور اینترنتی در چین متهم می‌شود. ارزش این شرکت در بورس ۶۲ میلیارد دلار است.
 

Uber - رتبه ۷
اوبر یک سرویس آنلاین حمل‌ونقل است که بین راننده و مسافر ارتباط برقرار می‌کند. این سرویس از طریق وبسایت یا اپلیکیشن گوشی هوشمند قابل دسترسی است. این شرکت سانفرانسیسکویی ۲۰ درصد از کرایه را به‌عنوان کمیسیون دریافت می‌کند. فعالیت اوبر در کشورهای مختلف با اعتراض شرکت‌های تاکسیرانی روبه‌رو شده است. ارزش این شرکت در بورس ۶۳ میلیارد دلار است.
 

Priceline - رتبه ۶
گروه "پرایس‌لاین" یک شرکت آمریکایی است که در سال ۱۹۹۷ در شهر "نورواک" از ایالت کنتیکت تاسیس شد و پس از ۲ سال در سطح گسترده‌ای به شهرت رسید. این شرکت با یک پایگاه اینترنتی به شما امکان می‌دهد در هنگام سفر تاکسی، هتل یا رستوران پیدا کنید. در سال ۲۰۱۰ این وبسایت به‌عنوان برترین موتور جستجوگر برای رزرو هتل شناخته شد. ارزش این شرکت در بورس ۶۳ میلیارد دلار است.
 
 
Alibaba - رتبه ۵
شرکت "علی بابا" مانند ebay و آمازون در عرصه تجارت الکترونیک و حراج اینترنتی فعالیت می‌کند. این شرکت را یک معلم انگلیسی به نام جک ما (Jack Ma) در سال ۱۹۹۹ در شهر هانگزو چین تاسیس کرد. شرکت یاهو پس از ۶ سال ۴۰ درصد از سهام علی بابا را خرید. در سپتامبر ۲۰۱۴ سهام این شرکت در بورس اوراق بهادار نیویورک عرضه و ۲۲ میلیارد دلار معامله شد. ارزش علی بابا در بورس ۲۰۵ میلیارد دلار است.

 
Tencent - رتبه ۴
محل این شرکت از نظر حقوقی در جزایر "کِیمن" بریتانیاست؛ جایی که مالیات کمتری پرداخت می‌شود. اما دفتر اصلی شرکت در شنزن چین است. "تنسنت" در حوزه شبکه‌های اجتماعی، وبسایت، تلفن همراه مبتنی بر اینترنت، بازی‌های آنلاین، تجارت الکترونیک و تبلیغات فعالیت می‌کند. ارزش این شرکت در بورس ۲۰۶ میلیارد دلار است.
 
 
Facebook - رتبه ۳
فیسبوک را مارک زاکربرگ در سال ۲۰۰۴ پایه گذاشت. این شبکه اجتماعی با بیش از ۷/ ۱ میلیارد کاربر فعال، تبدیل به یک امپراتوری مالی بسیار گسترده شده است. البته به فیسبوک به ویژه در اروپا در زمینه حفظ حریم خصوصی انتقادهای فراوانی می‌شود. اما این امر اثری بر رشد و پیشرفت آن نداشته است. ارزش این شرکت در بورس ۳۴۱ میلیارد دلار است.


Amazon - رتبه ۲
این شرکت تجارت الکترونیک مادر همه فروشگاه‌های اینترنتی است و بر اساس اطلاعاتی که خود منتشر کرده، بزرگترین شرکت حال حاضر در این حوزه. آمازون را جف بزوس در سال ۱۹۹۴ تاسیس کرد. او هنوز هم رئیس هیئت مدیره است. مقر اصلی آمازون در شهر سیاتل ایالت واشینگتن آمریکاست. از آمازون به دلیل راهکارهایی که برای فرار مالیاتی در پیش می‌گیرد، انتقاد می‌شود. ارزش این شرکت در بورس ۳۴۱ میلیارد دلار است.
 

Google/Alphabet - رتبه ۱
هولدینگ "آلفابت" در کالیفرنیا آمریکا مستقر است. شرکت گوگل زیرمجموعه‌ای از این هولدینگ است. این هلدینگ در زمینه خدمات و تجارت اینترنتی، تبلیغات آنلاین، توسعه نرم‌افزار، سلامت، زیست‌فناوری و سرمایه‌گذاری فعالیت می‌کند. مقر آلفابت در "سیلیکون ولی" شهر سانفرانسیسکو آمریکاست. صاحبان این هلدینگ لری پیج و سرگی برین، بنیانگذاران گوگل هستند. ارزش این شرکت در بورس ۵۱۰ میلیارد دلار است.
 
 

جمع آوری محصولی خاص از بازار اتفاقی نیست که هر روز روی بدهد و این اتفاق بیشتر از طرف رسانه ها داغ می شود؛ برای مثال زمانی که در محصولاتِ برندهای بزرگ فناوری، ایرادهای نرم افزاری وجود داشت که این ایرادها با آپدیت رفع می شد، باز هم خبر جمع آوری به سرعت انتشار می یافت.


تصویری رایج و مرسوم در شبکه های اجتماعی فارسی زبان هر چند وقت یک بار تکرار می شود که در آن می بینیم برخی مدیران ارشد یک کمپانی ژاپنی در جریان برگزاری نشستی خبری، رو به دوربین های مستقر در سالن به شیوه خودشان تعظیم می کنند و به دلیل قصور و تقصیرهای ایجاد شده عذرخواهی می کنند؛ ما که مخاطبان این تصاویر در شبکه های مجازی و رسانه های رسمی و غیررسمی هستیم هم با دیده حسرت و هزار آه و دریغ این اتفاقات را دنبال می کنیم.
 
وقتی هم که پیگیر اتفاق اصلی می شویم، در می یابیم ماجرا برای مثال درباره برف پاک کن فلان مدل تویوتا بوده که خوب کار نمی کرده و کمپانی دستور جمع آوری و پرداخت خسارت به مشتری را داده است، مدیران هم رو به لنز رسانه ها با نهایت تواضع و خشوع، طلب بخشش می کنند.

خدمات پس از فروش، گارانتی یا همان ضمانت محصول یا خدمات، مفاهیمی است که برای ما که میزبان هیچ کدام از برندهای معتبر جهانی دست کم در زمینه های مصرفی عمومی نیستیم، کمی آمیخته با اغراق است؛ گمان ما این است که در وطن شرکت های چندملیتی که سود حاصل از فروش شان گاه از بودجه برخی کشورهای کوچک هم بیشتر می شود، همیشه مشتری بر صدر می نشیند و قدر می بیند و تمام پرسنل شرکت سازنده مانند غلام حلقه به گوش، فقط در انتظار اشاره چشم مشتری هستند. در جریان فروش و خدمات پس از آن، سازنده یا همان فروشنده حق و حقوق و وظایفی دارد. از سوی دیگر مشتری یا مصرف کننده نیز علاوه بر وظایف، حقوقی هم دارد.

حقوق کاربران
خرابی های ناشی از ضربه، شوک در جریان برق محصول، صفحه نمایش و لوازم جانبی شامل گارانتی نمی شود. این جملات به تعداد محصولات و در دستورالعمل استفاده از آنها تکرار می شود و ربطی به شرق و غرب عالم هم ندارد.
شاید خیلی از ما دوست و آشنایی داشته باشیم که در محله های پیچ در پیچ میان ساختمان های سر به فلک کشیده منهتن و در همسایگی یکی از فروشگاه های شیشه ای «اپل» زندگی می کند و برای خرید هر کدام از محصولات این شرکت بزرگ فقط کافی است از پله ها پایین برود؛ اگر این دوست و آشنا برای شما هم تعریف کرده که یک بار یکی از محصولات با علامت سیب گاز زده را خریده و بعد از شش ماه دلش را زده و همان طور از پله ها پایین آمده تا محصول مورد نظر را پس بدهد و فروشندگان هم با آن لبخندهای پهن شده روی صورت از این دوست شما استقبال کرده اند، بدانید رفیق تان اهل فانتزی و افسانه است. بازار سود و سرمایه شرق و غرب نمی شناسد و چه در استانبول باشید چه در کیپ تاون و چه در نیویورک باز هم باید از قوانین گارانتی و ضمانت اپل پیروی کنید.

جمله تکراری «در ایران ضمنانت معنا ندارد» همچنان در گوش هر کدام از ما که قصد خرید گجت تازه ای داشته باشیم، زنگ می زند. بی توجه به اینکه امروز محصولات کمپانی هایی مانند سامسونگ و ال جی و برخی نام های بزرگ دیگر به صورت رسمی وارد کشور می شوند و نمایندگی های وارد کننده آنها بر اساس تعرفه های بین المللی و قوانین موجود در شرکت های مادر اقدام به ارائه خدمات پس از فروش می کنند؛ هیچ کدام از این نام های دوست داشتنی با لوگوهای پر زرق و برق برای رضای خدا موش نمی گیرند!
 
حادثه های خبری
در کاتالوگ ها و راهنمای استفاده از محصولات مرتبط با فناوری نکاتی درباره ایمنی استفاده از این ابزارها نوشته شده؛ بخشی از این نکات مرتبط با نوع استفاده از دستگاه هایی است که از باتری های لیتیومی استفاده می کنند. البته این نکات بسیار ساده است. برای نمونه درباره همه وسایل باتری دار می خوانیم که در دمای بالا، یعنی در دمای نزدیک به 40 درجه از این وسایل استفاده نکنید یا آنها را در معرض سرمای شدید و انجماد قرار ندهید. روی هر کدام از این باتری ها نیز علامت هشدار برای انفجار و اشتعال درج شده است.

شاید برای کاربران عمومی این توصیه ها و تصاویر چندان جدی نباشند؛ اما وقتی در خبرها می خوانیم که یکی از کاربران بدشانس دنیا، گوشی موبایلش در جیب یا کیفش منفجر شده و کارش به بیمارستان کشیده شده، متوجه می شویم ماجرا شوخی نیست.

به تازگی سامسونگ گوشی تازه ای به بازار فرستاد که تبلیغات زیادی درباره اش شده بود. کارشناسان برای ورود این محصول به بازار لحظه شماری می کردند و سازنده نیز به این فضای اشتیاق دامن می زد. «گلکسی»های سامسونگ دو سری «نوت» و «اس» داند که بسیار پرطرفدار هستند. گوشی نوت 5 قابلیت های فراوانی دارد که در شرق توانسته بود بازار اپل را هم تسخیر کند اما در هر دو مدل یعنی مدل پنجم و حالا هفتم، ایرادهای بزرگی وجود داشت.

بعد از آنکه مشکل قرار گرفتن قلم نوری گوشی در نوت 5 دردسرساز شده بود، اکنون نوبت به باتری رسیده است. در سری پنجم اگر کاربر قلم را به اشتباه در جای خود قرار می داد، این اشتباه می توانست آخرین باری باشد که او با گوشی خودش کار می کند، چرا که قلم از جای خود خارج نمی شد که به عملکرد دستگاه هم آسیب می زد. 90 مورد انفجار باتری در گلکسی نوت 7 تاکنون گزارش شده و این موضوع دستمایه شوخی دوستان و تمسخر رقیبان در فضای رسانه ای شده است.

بعد از آن که خبرها درباره انفجار باتری ها گسترده و تعداد آن دو رقمی شد، رسانه ها متوجه شدند اتفاقی بیش از حادثه ای بی اهمیت در جریان است. شایعه ای به سرعت شنیده شد که می گفت سامسونگ قصد دارد گوشی نوت 7 را از بازار جمع کند، خبری که البته چند روز بعد تغییر ماهیت داد.  کارشناسان و طراحان این گوشی اعلام کردند مشکل حاضر به دلیل طول عمر باتری و زمانی است که می تواند انرژی را در خود ذخیره کند، برای همین امکان انفجار در نوت 7 وجود دارد. سامسونگ اعلام کرده است برای مقابله با این مشکل، قصد دارد با استفاده از آپدیتی که به زودی منتشر می کند، ظرفیت استفاده از باتری را کاهش دهد و با این کار، خطر انفجار را کمتر کند.
 
برخورد کمپانی ها هنگام بحران
ممکن است برای هر شرکتی اتفاق بیفتد؛ سامسونگ، ال جی و اپل ندارد؛ زمانی که اپل در همایش معروف خود با حضور استیو جابز آیفون 4 را معرفی کرد، بلافاصله سایت های نقد و بررسی از مشکلی عجیب در این گوشی خبر دادند. آنها نوشتند آیفون 4 در صورتی که سمت چپ بالای گوشی لمس شود، بی سلاح می شود.

این خبر به سرعت در فضای مجازی پخش و عکس ها و ویدئوهای مختلفی درباره این مشکل منتشر شد. در برخی از این ویدئوها به وضوح نشان داده می شد وقتی کاربر با دست سمت چپ بالای گوشی را لمس می کند، آنتن به صورت کامل از بین می رود و سیگنالی دریافت نمی کند. اپل هم در واکنش به این موضوع اعلام کرد این اتفاق استثناء در برخی دستگاه هاست و اصلا موضوع مهمی نیست.

دیگر نمی شود به افکار عمومی و نگرانی کاربران با عبارات «موضوع نگران کننده ای نیست» یا «نباید توجه کرد» پاسخ داد. بعد از آن که این گوشی به صورت گسترده در کشورهای مختلف توزیع شد، نگرانی ها ابعاد گسترده تری پیدا کرد و سازنده مجبور شد کاری انجام دهد.

سایت هایی که از بروز این مشکل خبر داده بودند، این بار هم پیشرو عمل کردند و گفتند اپل باید دستگاه های فروخته شده را جمع کند. اپل نیز اعلام کرد اگر کسی با این معضل روبرو است، به فروشگاه های معتبر این شرکت مراجعه کند تا فروشندگان آبی پوش این مکعب های شیشه ای، مشکل را برطرف کنند. این بار هم بازار شایعه داغ شد که سازنده گوشی معیوب را با کلی عذرخواهی پس می گیرد و مدل سالم به کاربر می دهد.

در تاریخ اپل سابقه نداشته که این کمپانی محصول فروخته شده را از بازار جمع کند. این بار هم با دفعات قبلی که مشکلی در محصول هویدا شده باشد، فرقی نمی کرد و برای همین صاحبان آیفون 4 وقتی به فروشگاه ها مراجعه کردند، با یک بامپر (محافظ دور دستگاه) روبرو شدند. سازنده در توضیح این عمل گفت به دلیل فلز استفاده شده در گوشی های اپل این اتفاق روی می دهد و زمانی که دست کاربر با بخش بالایی ارتباط برقرار می کند، آنتن خالی می شود. این مشکل با بامپرهای پلاستیکی و لاستیکی برطرف شد، بی آن که بزرگترین کمپانی سازنده گجت های پرطرفدار مجبور باشد محصول خود را جمع آوری کند.

«سونی» کمپانی تولیدکننده انواع گجت ها و لپ تاپ ها در زمان بروز بحران نتوانست مانند اپل از این ماجرا شانه خالی کند. سونی در دورانی که هنوز لپ تاپ های وایو را تولید می کرد، اعلام کرد کاربرانی که از مدل های به خصوصی که باتری به کار رفته در آنها ساخت پاناسونیک است استفاده می کنند، می توانند با مراجعه به نمایندگی رسمی این کمپانی دستگاه جدید تحویل بگیرند. این خبر در ظاهر البته اعتبار زیادی را برای سازنده در پی خواهد داشت اما در واقع ماجرا به این سادگی نبود. کاربرانی که با مشکل روبرو بودند، زمانی که به نمایندگی ها مراجعه کردند، مشخص شد در برخی موارد فقط یک باتری جدید نصیب شان شده است. بازندگان به سادگی مسئولیت خطاها را قبول نمی کنند.

باز به نشست خبری مسئولان ژاپنی کمپانی های معروف که بازگردیم با یک عادت، یک رفتار سنتی برخاسته از فرهنگی مواجه می شویم که الزاما ستودنی نیست؛ البته پذیرش خطا زمانی که خدمات یا محصولاتی را برای ارائه در معرض فروش می گذارند پسندیده است اما نباید این رفتار ملی زاپنی ها را به حساب خوش حسابی آنها گذاشت. مسئولان «سونی پیکچرز» زمانی که اطلاعات کاربران زیادی در پی حمله سایبری فاش شد، عذرخواهی کردند اما جبران خسارت ناشی از این حوادث آن هم زمانی که کاربران به این کمپانی ها اعتماد می کنند و اطلاعات حساب های بانکی، رمزهای عبور و مشخصات خصوصی شان را به سرورهای آنها می سپارند، کار ساده ای نیست.
 
جمع آوری های متفرقه
کاربران و مصرف کنندگان محصولات تکنولوژی، از اعلام عمومی جمع آوری محصول که صحبت می شود به یاد لپ تاپ و تبلت و وسایلی از این دست می افتند، در ح-الی که در تاریخ تولید محصولات مختلف، حتی در سال های اخیر، بزرگترین جمع آوری ها مربوط به محصولاتی است که شاید کمی دور از ذهن باشد.

«Howerbloard» یکی از محصولات جدید پرطرفدار است، به ویژه برای نوجوانان که در خیابان ها سوار بر این وسایل تردد می کنند؛ این وسایل نیز مانند ماشین های سازگار با محیط زیست از باتری های مخصوص استفاده می کنند که البته به شارژ نیاز دارند. در موارد متعددی در سال جاری، انفجار باتری های این وسیله گزارش شده بود؛ چیزی که موجب شد فروشندگان فراخوان عمومی برای دستگاه های تولید و حتی فروخته شده بدهند تا از انفجار و خسارت های احتمالی جلوگیری کنند.

این شرایط در مواردی نیز برای ماشین های «تسلا»، خودروهای برقی، پیش آمد؛ البته درباره تسلا دو مورد وجود داشت. یکی نقص در باتری های استفاده شده در این اتومبیل ها که احتمال انفجار داشتند و دیگری کارایی نداشتن امکانی با عنوان ماشین بدون راننده بود. در این حالت احتمال انحراف بسیار زیاد موجب شد تولیدکننده در فراخوانی، بعضی از مدل های تولید شده را جمع آوری کند.

استفاده از سرویس‌های ذخیره سازی ابری محاسن زیادی دارد. برای مثال می‌توانید از هر گوشی، تبلت یا لپتاپ که به اینترنت متصل باشد به فایل‌های مورد نیاز خود دسترسی داشته باشید؛ با انتقال دادن فایل‌های قدیمی و کم کاربرد، برای فایل‌ها و داده‌های جدید فضای بیشتری باز کنید؛ یا با تهیه‌ی نسخه‌ی پشتیبان از داده‌های با ارزش، نگران از دست رفتن آن‌ها بر اثر گم شدن گوشی یا خراب شدن لپتاپتان نباشید.
 
بنابراین استفاده کردن از سرویس ذخیره سازی ابری نیاز به تامل زیادی ندارد؛ اما کدام سرویس ذخیره سازی ابری بهتر است؟ تعداد ارائه‌دهندگان این نوع سرویس آنقدر زیاد است که ما نتوانستیم گزینه‌ها را به دو رقیب محدود کنیم. بنابراین در مطلب این هفته چهار رقیب خواهیم داشت. با باشگاه کاربران روماک همراه باشید تا نگاهی به محاسن و معایب این رقبا بیندازیم و ببینیم در نهایت انتخاب شما کدام است: گوگل درایو ، وان درایو ، دراپ باکس یا باکس؟
‌
گوگل درایو
این روزها کمتر کسی را پیدا می‌کنید که از اینترنت استفاده کند ولی اکانت گوگل نداشته باشد. اگر یک اکانت گوگل داشته باشید (مثلا از جیمیل استفاده کنید) در واقع امکان استفاده از گوگل درایو (Google Drive) را هم دارید. گوگل درایو ۱۵ گیگابایت فضای ابری رایگان در اختیار شما قرار خواهد داد که می‌توانید از آن برای آپلود کردن هر نوع فایلی از اسناد ورد گرفته تا عکس و فیلم و فایل‌های فتوشاپ استفاده کنید.
 
البته فراموش نکنید که این ۱۵ گیگابایت فضا بین اکانت جیمیل، عکس‌های گوگل پلاس، سرویس گوگل فوتوز و گوگل درایو به صورت مشترک استفاده می‌شود. گوگل درایو به مجموعه‌ای از ابزارهای آفیس هم مجهز است که می‌توانید از آن‌ها برای تولید فایل‌های متنی (مثل ورد)، صفحه گسترده (مثل اکسل) یا پرزنتیشن (مثل پاورپوینت) استفاده، یا حتی فایل‌هایی را که در اپلیکیشن‌های آفیس دیگر ساخته‌اید با آن‌ها ویرایش کنید.


سرویس گوگل درایو از مجموعه‌ی بزرگی از افزونه‌های مختلف هم بهره می‌برد. برای مثال اپلیکیشن‌های متفرقه مختلفی برای آن ساخته شده که می‌توانید با استفاده از آن‌ها فایل‌های مولتی‌مدیا را به صورت آنلاین ببینید، فکس بفرستید یا اسناد را امضا کنید.
 
همچنین می‌توانید فایل‌های ضمیمه شده در اکانت جیمیل را در گوگل درایو بازبینی و در صورت تمایل مستقیما همان‌جا ذخیره کنید. سرویس پرینت ابری گوگل (Google Cloud Print) هم این امکان را فراهم می‌کند که صفحات وب یا اسناد مختلف را در قالب فایل PDF مستقیما به گوگل درایو خود بفرستید.

سرویس گوگل درایو علاوه بر اپلیکیشن موبایل اندروید و iOS برای دو سیستم‌عامل دسکتاپ ویندوز و مک هم اپلیکیشن ارائه کرده است. بدین ترتیب می‌توانید فایل‌های خود را روی کامپیوتر شخصی مدیریت کنید و تمام تغییرات به صورت خودکار با گوگل درایو سینک خواهند شد. همچنین سرویس گوگل درایو به صورت پیش‌فرض جزيي از سیستم‌عامل کرومیوم گوگل است.
 
پس برای افرادی که از کروم‌بوک استفاده می‌کنند، گوگل درایو بهترین گزینه خواهد بود. گوگل درایو یک نسخه‌ی وب کامل هم دارد. نسخه‌ی وب اجازه می‌دهد تنها با گرفتن فایل و کشیدن به صفحه‌ی مرورگر آن را در گوگل درایو آپلود کنید.
 
وان درایو
افرادی که از ویندوز ۸ یا ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنند به احتمال زیاد با وان درایو (OneDrive) آشنا هستند. وان درایو به صورت پیش‌فرض بخشی از این دو سیستم‌عامل است. البته همگان امکان دسترسی به آن از طریق وب، اپلیکیشن دسکتاپ مک و نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز یا اپلیکیشن‌های اندروید، iOS، ویندوزفون و Xbox را دارند.
 
وان درایو در گذشته مانند گوگل درایو ۱۵ گیگابایت فضای رایگان در اختیار تمام کاربران قرار می‌داد، ولی از اوایل سال ۲۰۱۶ این میزان را به تنها ۵ گیگابایت کاهش داد. از وان درایو می‌توانید برای ذخیره کردن هر نوع فایلی استفاده کنید. این سرویس تلاش می‌کند فایل‌های شما بر حسب نوع دسته‌بندی کند تا بعدا راحت‌تر بتوانید آن‌ها را پیدا کنید. البته همیشه در این کار موفق نیست و گاهی فایل‌ها را در پوشه‌ی اشتباه قرار می‌دهد.


مهم‌ترین مزیت وان درایو این است که با اپلیکیشن‌های مایکروسافت آفیس ارتباط تنگاتنگی دارد. وان درایو در واقع بخشی از یک مجموعه به نام آفیس آنلاین است که به شما اجازه می‌دهد روی وب به نسخه‌ی نسبتا کاملی از اکثر برنامه‌های مایکروسافت آفیس از جمله ورد، اکسل و پاورپوینت دسترسی داشته باشید.
 
همچنین زمانی که نسخه‌ی دسکتاپ برنامه‌های مایکروسافت آفیس را باز کنید، فهرستی از آخرین اسنادی که در وان درایو ذخیره کرده‌اید مشاهده خواهید کرد. علاوه بر این اگر در سرویس پولی Office 365 عضو شده باشید، امکان کار کردن به صورت گروهی روی فایل‌ها را خواهید داشت و تغییراتی را که دیگران روی فایل ایجاد می‌کنند به صورت زنده مشاهده خواهید کرد.

دراپ باکس
دراپ باکس (Dropbox) به دلیل سادگی، امنیت و پشتیبانی از پلتفرم‌های بسیار گسترده طرفداران خاص خودش را دارد. این سرویس علاوه بر دسترسی آنلاین روی وب، تقریبا برای هر سیستم‌عامل و هر گجتی که فکر کنید اپلیکیشن دارد: مک، ویندوز، توزیع‌های مختلف لینوکس، اندروید، iOS، ویندوزفون، حتی کیندل فایر و بلک‌بری. اپلیکیشن‌های دسکتاپ دراپ باکس به شکل عمیقی با سیستم‌عامل یکپارچه می‌شوند. در نتیجه برای آپلود کردن فایل‌ها تنها کافی است فایل را به داخل پوشه‌ی مخصوص دراپ باکس درگ اند دراپ کنید.

 
مزیت بزرگ دیگر دراپ باکس این است که بر خلاف سرویس‌های دیگر، در اپلیکیشن‌های خود هیچ محدودیتی برای حجم فایلی که آپلود می‌کنید ندارد. البته احتمالا این مزیت به محض این که متوجه شوید دراپ‌باکس تنها ۲ گیگابایت فضای رایگان در اختیار کاربر قرار می‌دهد رنگ خواهد باخت.
 
با این حال، دراپ باکس علاوه بر خرید فضای اضافه، روش‌های مختلف دیگری را هم برای بالا بردن حجم در نظر گرفته است. برای مثال اگر قابلیت آپلود خودکار عکس را در اپلیکیشن موبایل دراپ باکس فعال کنید، ۳ گیگابایت فضای اضافی دریافت خواهید کرد.
 
البته دراپ باکس تنها یک بار این ۳ گیگابایت را به شما خواهد داد و فعال کردن قابلیت روی گجت‌های بیشتر کمکی به افزایش حجم نمی‌کند. همچنین می‌توانید به ازای معرفی کردن هر یک نفر ۵۰۰ مگابایت فضای اضافی دریافت کنید؛ البته در صورتی که آن‌ها واقعا در این سرویس عضو شوند. از این گزینه هم تنها ۳۲ بار می‌توانید استفاده کنید که در مجموع ۱۶ گیگابایت فضای اضافه به شما خواهد داد.

باکس
هر چند تمام افراد می‌توانند به صورت رایگان در سرویس ذخیره‌سازی ابری باکس (Box) عضو شوند، ولی در واقع این سرویس با امکانات بسیار زیادی که در زمینه‌ی اشتراک گذاشتن فایل‌ها، کار گروهی روی پروژه‌ها و تعیین سطح دسترسی افراد مختلف دارد، به طور ویژه برای استفاده‌های تجاری و متخصصان IT طراحی شده است.
 
باکس همانند دیگر سرویس‌ها امکان آپلود و ذخیره کردن انواع مختلف فایل را به شما می‌دهد. ولی علاوه بر آن می‌توانید فایل‌ها را با همکاران خود به اشتراک بگذارید، وظایفی را به آن‌ها محول کنید، سطح دسترسی افراد مختلف را تعیین کنید، نظر خود را روی کارهای دیگران بنویسید یا حتی تاریخ قطع دسترسی دیگران به پوشه‌های مشترک را کنترل کنید.


باکس از نظر پشتبانی از پلتفرم‌های مختلف هم جایگاه خوبی دارد. اپلیکیشن باکس را می‌توانید روی ویندوز، مک، اندروید، iOS، ویندوزفون و بلک‌بری نصب کنید. نسخه‌ی وب علاوه بر دسترسی و مشاهده‌های فایل‌ها، امکان تولید فایل‌های متنی ساده را هم دارد.
 
مانند سایر سرویس‌های ذخیره‌سازی ابری، از اپلیکیشن دسکتاپ باکس هم می‌توانید برای سینک کردن آسان فایل‌ها بین هارددیسک و فضای ابری بهره بگیرید. همچنین افزونه‌هایی برای مایکروسافت آفیس و ادوبی لایت‌روم وجود دارد که اجازه می‌دهد فایل‌های ذخیره‌شده در باکس را مستقیما با این اپلیکیشن‌ها ویرایش کنید.

باکس ۱۰ گیگابایت فضای رایگان در اختیار شما قرار می‌دهد و از این نظر پس از گوگل‌درایو مقام دوم را کسب می‌کند. البته در حالت رایگان با محدودیت ۲۵۰ مگابایتی حجم فایل‌ها روبرو خواهید بود که در مقایسه با محدودیت ۱۰ گیگابایتی در وان درایو و ۵ ترابایتی در گوگل درایو یک نقطه ضعف جدی محسوب خواهد شد.
 
آیکلاود درایو
شاید این سوال برای شما پیش آمده باشد که چرا سرویس مهمی نظیر «آیکلاود درایو» (iCloud Drive) جایی در بین رقبای ما پیدا نکرده است. دلیل اصلی این است که اپل این سرویس را به طور ویژه برای اکوسیستم خود طراحی کرده. بنابراین ماهیت این سرویس اندکی متفاوت است و تنها اگر از محصولات اپل، کامپیوترهای مک و گجت‌های iOS مثل آیفون و آیپد در کنار هم استفاده کنید، آیکلاود درایو انتخاب خوبی خواهد بود.

 
جمع‌بندی
هر کدام از چهار سرویس ذخیره‌سازی ابری که در این مقاله به آن‌ها پرداخته شد محاسن و معایب خاص خودش را دارد و در نهایت هر کدام از این سرویس‌ها می‌تواند در شرایطی بهتر از مابقی باشد. در جدول زیر می‌توانید به سرعت ویژگی‌های این سرویس‌ها را با هم مقایسه کنید.
  

اگر کاربر گوگل باشید دسترسی به گوگل درایو کمترین زحمت را خواهد داشت و ۱۵ گیگابایت فضای رایگان همراه با مجموعه ابزارهای ساده‌ای برای ویرایش فایل‌های آفیس در اختیار شما قرار خواهد داد. از سوی دیگر این ۱۵ گیگابایت را باید با اکانت جیمیل خود به صورت مشترک استفاده کنید.
 
وان درایو تنها ۵ گیگابایت فضای رایگان به شما می‌دهد ولی سازگاری بالا با مایکروسافت آفیس و دسترسی به نسخه‌ی وب آفیس، این سرویس را برای افرادی که از گجت‌های ویندوزی استفاده می‌کنند بسیار مناسب می‌کند. دراپ باکس اپلیکیشن‌هایی ساده برای تمام پلتفرم‌ها دارد که کار با آن را برای تمام افراد بسیار ساده می‌کند، ولی تنها ۲ گیگابایت فضای رایگان به کاربر می‌دهد که واقعا کم است.
 
باکس با قابل‌های ویژه‌ای که در زمینه‌ی اشتراک‌گذاری، تعیین سطح دسترسی و کار تیمی دارد، بیش از همه به درد افرادی می‌خورد که قصد دارند هدایت گروهی را برای کار روی یک پروژه در اختیار داشته باشند، ولی محدودیت ۲۵۰ مگابایتی حجم فایل‌ها در نسخه‌ی رایگان ممکن است بسیاری را منصرف کند.

یکی از راه‌های موثر برای اینکه در تامین امنیت آنلاین موفق باشیم این است که مثل یک هکر فکر کنیم. اما این چگونه ممکن است؟ در ادامه با این مفهوم و عملکرد آن بیشتر آشنا شویم.
 
هکرها در سال ۲۰۱۴ بیش از ۵۷۵ میلیارد دلار که ۰٫۸ درصد تولید ناخالص جهانی را تشکیل می‌دهد برای اقتصاد دنیا هزینه ایجاد کرده‌اند.
 
این به طور متوسط هزینه‌ای ۶٫۵ میلیون دلاری برای شرکت‌های آمریکایی به حساب می‌آید. این میزان هزینه برای هر کسب و کاری مبلغی بالاست و می‌تواند برای شرکت‌های کوچک و سطح متوسط هزینه‌ای کمرشکن باشد که منجر به ورشکستگی‌شان شود. با این پیش‌زمینه، شرکت‌ها برای حفاظت از خود در فضای سایبری چه باید بکنند. بانک ABN AMRO که یک بانک هلندی‌ست توانسته یک برنامه امنیتی کارا و موفق برای این مساله طرح‌ریزی و اجرا کند.

بانکداری الکترونیک از پیچیده‌ترین حوزه‌ها برای مشاوران و متخصصان امنیت آنلاین است. ABN AMRO به صورت مکرر در حال مواجهه با حمله‌ها -از حمله به حساب‌های کاربری مشتریان گرفته تا حمله DDoS، بدافزارها و باج‌افزارها- مواجه است. حملاتی که روزانه یا در دوره‌های زمانی نامنظم تکرار می‌شوند. ABN AMRO دپارتمان مجزایی برای حفاظت از امنیت دیجیتال بانک ایجاد کرده که در آن همه چیز از هویت افراد تا مدیریت دسترسی‌ها، توسعه بخش جرم‌یابی، تخمین ریسک، رمزنگاری و مدیریت بحران را در آن بررسی و پیگیری کنند. استراتژی‌هایی که ABN AMRO در این حوزه برای این دپارتمان در نظر گرفته می‌تواند برای بسیاری از شرکت‌ها و موسسات، مفید و کاربردی باشند.
 ‌‌‌         
استراتژی ۱ – شما نمی‌توانید نقاط ضعف را به طور کامل تصحیح کنید

مهم‌ترین و ریسک‌پذیرترین چیزی که می‌تواند امنیت یک اپلیکیشن یا سایت را به مخاطره بیاندازد، افراد هستند. افراد می‌توانند کارمندان مجموعه یا مشتریان آن باشند. یکی از بهترین روش‌ها برای جلوگیری از مشکلات احتمالی‌ای که می‌تواند برای مجموعه‌ها و شرکت‌ها در حوزه امنیت مشکل‌ساز شود، کاربران سرویس‌های آنلاین آن هستند؛ و بهترین راهکار برای کاهش این مشکلات، آموزش کاربران، تغییر قوانین و شرایط استفاده، آگاهی‌رسانی به مشتریان و مجبور کردن آنها به تغییر رمزعبور یا ایجاد راهکارهای امنیتی برای ورود چندمرحله‌ای به سیستم‌هاست.
 
به هر حال در نهایت هکرها همواره در مسیری متفاوت در حال تلاش برای ایجاد راه‌های نفوذ بیشتر خواهند بود. آنها از روش‌هایی مثل فیشینگ، مهندسی اجتماعی و تکنیک‌های متنوع دیگر برای اغفال مشتریان یا کارمندان سیستم تلاش می‌کنند.
 
اما با این وجود ممکن است از میان صدها هزار ایمیلی که آنها برای هدف‌های بالقوه‌شان ارسال می‌کنند تنها یک مورد نسبت به باز کردن ایمیل مربوطه اقدام کند و همین ممکن است راه را برای هکر باز کند. البته این عدد در واقعیت بیشتر است. در واقع حدود ۲۳ درصد ایمیل‌هایی که با قصد فیشینگ برای افراد فرستاده می‌شوند توسط دریافت‌کنندگان باز می‌شوند.

در نهایت ما نمی‌توانیم مشتریان و کارمندان‌مان را با ربات‌هایی آموزش‌دیده عوض کنیم؛ هر چند که حتی در این صورت هم ربات‌ها ممکن است نهایتا با روش‌هایی دیگر هک شوند. اما به جای آن، باید همیشه این نکته را در نظر گرفت که خطر همیشه در کمین است و هر لحظه می‌تواند دامن‌گیر ما شود.

در حال حاضر سرمایه‌گذاری‌های زیادی توسط شرکت‌های کل دنیا برای آموزش و آگاهی‌رسانی کارمندان و مشتریان، در این حوزه انجام می‌شود که البته نهایتا سطح بسیار بالایی از امنیت را برای مجموعه نتیجه نمی‌دهد. اما به هر حال این هزینه‌ی بسیار بهینه‌تری نسبت به امیدوار بودن برای عدم بروز هک‌های مشابه از جانب کاربران خواهد بود و ABN AMRO هم به همین دلیل در صدد آموزش کاربران و مشتریانش در این حوزه است.
 
استراتژی ۲ – شما نمی‌توانید دژی غیرقابل نفوذ بسازید

در شرایطی ایده‌آل، باید بودجه و کارمندانی نامحدود برای هر شرکت در نظر گرفت که بتوانند دژی محکم در مقابله با حملات سایبری ایجاد کرد. چیزی که در واقعیت غیرممکن است.

اما با این فرض که ساختن چنین دژی شدنی باشد فراهم کردن چنین شرایط ایده‌آلی در واقعیت برای بسیاری از استارتاپ‌ها، شرکت‌ها و حتی بانک‌های بزرگ، غیرممکن است. توسعه بخش امنیت سایبری و تامین زیرساخت‌های لازم برای ساخت این دژ هزینه‌ای بالا دارد که تقریبا هیچ شرکتی از پس تامین هزینه‌های آن بر نمی‌آید و در صورت تامین این هزینه هم سایر بخش‌های یک شرکت بودجه کافی برای توسعه خود نخواهند داشت.
 
بهترین راهکار این است که به جای تفکر در خصوص ساختن دژ محکم مربوطه این واقعیت پذیرفته شود که ساختن یک اپلیکیشن بدون هیچ‌گونه راه نفوذ، غیرممکن و نشدنی‌ست. بهتر است به جای این کار، به درک مناسبی از مشکلات احتمالی‌ای که می‌تواند پیش بیاید و توسعه امنیت سایبری و رفع اشکالات زیرساختی پرداخت. با این نگاه می‌توان با هزینه‌ای بسیار پایین‌تر، از پس رفع بخش اعظمی از مشکلات عمومی که ممکن است پیش بیاید بر آمد که برای اغلب شرکت‌ها و سازمان‌ها عملی‌تر و کاربردی‌تر خواهد بود.

بانک ABN AMRO هم با پیش گرفتن همین راهکار، به جای هدر دادن بودجه و امکاناتی که در اختیار دارد، تلاش کرده اپلیکیشن بانک را با تمرکز بر روی امنیت و کاربری مطلوب بهسازی کند.

برای مثال ABN AMRO پروسه ورود چند مرحله‌ای را از راهکارهای امنیتی خود حذف کرده. اگر چه به نظر می‌رسد این مساله می‌تواند امنیت کلی سیستم را افزایش دهد‌، اما دپارتمان امنیت متوجه شده این روش، کاربری را برای مشتریان بانک سخت‌تر می‌کند. پس به جای سرمایه‌گذاری روی این بخش، آنها فعالیت‌های مشکوک حساب‌های کاربری مشتریان را در فرایندی جداگانه تحت نظر می‌گیرند تا بتوانند جلوی دسترسی‌های غیرمجاز را بگیرند.

اگر چه به نظر میرسد چنین تفکری برای ساخت یک اپلیکیشن پر از مشکلات و حفره‌های امنیتی است، اما ABN AMRO با بررسی ساعات ورود کاربران و توسعه زیرساخت‌های فنی، تلاش کرده درک بهتری از حفره‌های امنیتی احتمالی داشته باشد تا پیش از بروز مشکل بتواند جلوی تخریب‌هایی که می‌توانند توسط دیگران پیش آیند را بگیرند.

فابین کاستران (Fabien Casteran) رییس بخش مدیریت امنیت بانک ABN AMRO در این مورد اشاره می‌کند که «هکرها همیشه به دنبال راه‌های جایگزین هستند. تصور کنید که برای ورود به یک خانه با یک در بسته و یک پنجره پشتی باز مواجه هستید، اگر یک دزد باشید احتمالا وارد شدن از پنجره باز را به زحمت باز کردن در بسته ترجیح می‌دهید. ما در این ساختار، مشابه یک هکر فکر کرده‌ایم. [اما راهکاری هم برای جلوگیری از ورود از طریق در باز اندیشیده‌ایم.]»

در نتیجه ABN AMRO با ساختاری که ایجاد کرده، می‌داند چه زمانی چیزی اشتباه در حال رخ‌دادن است و برنامه‌ای هم برای پیشگیری از بروز مشکل دارد. با این نگاه، توانسته سطح بالایی از امنیت را برای سرویس خود ایجاد کند که کاربردی نیز باشد.
 
استراتژی ۳ – هکرها را استخدام کنید

در کل این مطلب، تاکید داریم که باید مثل یک هکر فکر کرد. اما به هر حال بسیاری از افراد امکان فکر کردن مانند یک هکر را ندارند. در واقع سوال اصلی این است که به طور کلی چگونه می‌توان مانند یک هکر فکر و عمل کرد؟
راهکار دیگر این است که به جای اینکه خود را جای هکرها گذاشته و مثل آنها فکر کنید، یک هکر واقعی را در تیم خود داشته باشید تا او این وظیفه را به عهده بگیرد.
 
شاید چنین چیزی مسخره یا حتی خطرناک به نظر برسد، اما واقعیت این است که این حوزه، حوزه‌ای تخصصی‌ست و لازم است افراد حرفه‌ای هم روی آن کار کنند. گروهی از هکرها هستند که به همین منظور تحت عنوان مشاور برای شرکت‌ها کار می‌کنند تا مشکلات امنیتی‌شان را کشف و رفع کنند. حتی گواهینامه‌ای مختص همین منظور برای هکرها وجود دارد که توانایی شخص به عنوان هکر مشاور را تحت استانداردی خاص نشان می‌دهد.

بانک ABN AMRO تیم‌های هکری استخدام کرده که اپلیکیشن‌ها و سایت‌ها را برای یافتن ایرادات و اشکالات امنیتی تست می‌کنند. با وجود اینکه شاید به نظر بسیاری از افراد کل این استراتژی زیر سوال باشد، اما استخدام این هکرها به بهبود روند کارها و امنیت بیشتر خروجی کارها کمک می‌کند. استخدام این هکرها می‌تواند هزینه‌ی بالایی داشته باشد. اما ادامه‌ی این روند کمک می‌کند دید بهتری نسبت به اپلیکیشن‌های خروجی بانک پیدا شود که در کنار بهبود روندهای فنی، روی ترمیم حفره‌های امنیتی نیز به صورت مستقیم کار شود.
 
استراتژی ۴ – تحقیق کنید و سپس کارها را به ربات‌ها بسپارید

هکرهای تحت استخدام ABN AMRO الگوهای هک را برای این بانک تغییر داده‌اند. معنی این حرف، این است که این بانک هر روز با مدل‌های پیچیده‌تری از هک مواجه می‌شود و هر روش جدید هک باید با روش جدیدی از دفاع پاسخ داده شود. در نتیجه این مساله، ABN AMRO همیشه باید یک قدم جلوتر باشد و با فکر کردن شبیه یک هکر در اندیشه‌ی رفع مشکلات احتمالی یا جلوگیری از ورود با روش‌های ابداعی تازه توسط هکرها باشد.
 
این بانک سرمایه‌گذاری قابل توجهی در مبحث تحقیق و توسعه برای روش‌های پیشگیری از حمله‌های سایبری انجام داده و در عین حال تنها بانک هلندی‌ست که با کامپیوتر واتسون IBM برای شناسایی بهتر و سریع‌تر کلاهبرداری‌ها و هک‌های اینترنتی علیه مجموعه‌شان، کار می‌کند. بانک ABN AMRO به صورت مداوم در حال همکاری با IBM است تا به الگوریتمی بهینه و کارا بر پایه هوش مصنوعی برسد که توان شناسایی کلاهبرداری‌های اینترنتی را داشته باشد. آنها تا همین بخش کار هم پتنت‌هایی را به همین منظور ثبت کرده‌اند.

با مسیری که ABN AMRO در پیش گرفته، یک قدم جلوتر بودن از هکرها برای بخش تحقیق و توسعه اهمیت زیادی دارد. به طور همزمان، چیزی مثل هوش مصنوعی هم می‌تواند به بهبود روند بازشناسی حمله‌ها و کلاهبرداری‌ها کمک کند و آن را سرعت بخشد. اما درسی که از ABN AMRO می‌توان گرفت این است که با توجه به منابعی که در اختیار است باید همیشه دانست که نقاط ضعفی اپلیکیشن یا سایت شما را تهدید می‌کنند که باید بازشناسی و مرتفع شوند.
 
بهترین دفاع در این مسیر این است که به جای سرمایه‌گذاری بی‌هدف برای افزایش کورکورانه‌ی امنیت اپلیکیشن، به روند شناسایی روش‌های نفوذ پرداخت، و پیش‌گیری از مشکلات را در این مسیر به صورت بهینه‌تر و سریع‌تر پیش برد.

ترامپ طرفدار تکنولوژی نیست. حین کمپین‌های انتخاباتی او فاش شد که او با خود تلفن همراه حمل نمی‌کند و از ایمیل نیز به گفته خودش «بسیار به ندرت» استفاده می‌کند.



انتخاب ترامپ بر دنیای تکنولوژی چه تاثیری می‌گذارد؟ آیا رئیس‌ جمهور جدید و غیر سیاسی آمریکا با تکنولوژی مخالف است؟ چه بر سر شرکت‌های بزرگ سیلکیون ولی می‌آید؟ برای مطالعه پاسخ این سوالات، با ما همراه باشید.

کمتر کسی فکر می‌کرد که دونالد ترامپ، کاندید جمهوری‌خواه ریاست‌ جمهوری آمریکا، بتواند در رقابت انتخاباتی بر هیلاری کلینتون پیروز شود؛ به خصوص که تقریبا تمامی رسانه‌ها، شخصیت‌های سیاسی، ستاره‌های موسیقی، سینما و... در روزهای آخر رقابت انتخاباتی از کلینتون حمایت کردند و علیه ترامپ سخن گفتند.
 
با این حال اتفاق محال رخ داد و ترامپ توانست اولین رئیس‌ جمهور آمریکا شود که پیش از این هیچ فعالیت سیاسی نداشته و فقط تاجر بوده است.

آمریکا یکی از کشورهای تاثیرگذار در عرصه تکنولوژی است. سیلیکون ولی مقر بسیاری از شرکت‌های انفورماتیک جهان از جمله اپل، گوگل، مایکروسافت، نوکیا، اینتل، سونی، ایسوس، اچ‌پی، سیسکو و... است. بنابراین بی‌‌شک شرایط این کشور می‌تواند تاثیرات بزرگی بر دنیای تکنولوژی بگذارد. حال که ترامپ متفاوت‌ترین رئیس‌ جمهور آمریکا شده است، شرایط دنیای تکنولوژی نیز متفاوت‌تر از همیشه می‌شود. البته این به آن شرط است که ترامپ بعد از ریاست‌ جمهوری همان ترامپی باشد که در کمپین‌های انتخاباتی دیده شده است.

مرگ بر تکنولوژی!
ترامپ طرفدار تکنولوژی نیست. حین کمپین‌های انتخاباتی او فاش شد که او با خود تلفن همراه حمل نمی‌کند و از ایمیل نیز به گفته خودش «بسیار به ندرت» استفاده می‌کند. او گفته است که تا به حال از پیامک استفاده‌ نکرده است.
 
در سال 2016 که هر کسی، از افراد خردسال گرفته تا سالمند، با گوشی‌های هوشمند سر و کار دارند و از آن استفاده می‌کنند، ترامپ از این کار سر باز می‌زند. البته ممکن است برخی این طرز فکرش را به عدم اطمینان او به امنیت ابزارهای الکترونیکی مربوط بدانند، اما برخی شواهد نشان‌دهنده آن است که ترامپ حتی کار کردن با کامپیوتر را نیز بلد نیست!
 
سال 2007 ترامپ اذعان کرده بود که هیچ کامپیوتری در خانه یا دفتر کارش ندارد. از او پرسیده شده بود که آیا ایمیل‌هایش را خودش می‌فرستد یا نه. و او پاسخ داده بود که «کارهای مربوط به ایمیل را شخصا انجام نمی‌دهم».

آیا ترامپ وب‌گردی می‌کند؟ طبق شواهد، او اخبار منتشرشده در فضای مجازی را دنبال می‌کند اما به نظر می‌آید این کار را به کمک کاغذ انجام می‌دهد! در توییتی که در تاریخ 2 فوریه 2016 از حساب شخصی او ارسال شده است، تصویرش را مقابل مقاله‌های پرینت گرفته شده وب‌سایت Huffington Post می‌بینیم. در واقع مدرک چندان محکمی وجود ندارد که نشان دهد ترامپ نحوه استفاده از کامپیوتر را بلد است.

این عدم اطلاع او از تکنولوژی برای کشوری که ارزشمندترین شرکت‌های تکنولوژی را در خود جای داده، به اندازه کافی نگران‌کننده است.
 
ترامپ به حدی از اینترنت واهمه دارد که گفته است باید نامه‌نگاری‌های ارتش آمریکا دوباره به شکل کاغذی بازگردد و از ابزارهای فوق‌مدرن امنیتی ارتباطی نباید استفاده شود. از نظر صاحب‌نظران در این زمینه، این حرکت در قرن 21 بسیار مسخره است.

ما با رئیس‌جمهوری طرفیم که فکر می‌کند با ملاقات با بیل گیتس و درخواست از او، می‌تواند اینترنت را خاموش کند. هدف او از این پیشنهاد سلب اینترنت از داعش بود:

"ما ممکن است نیاز داشته باشیم که در برخی مناطق اینترنت را خاموش کنیم. من بیل‌ گیتس و افراد مختلف دیگری را در این رابطه ملاقات خواهم کرد که می‌دانند دقیقا چه اتفاقی در حال رخ دادن است."

ترامپ اصلا نمی‌داند اینترنت دقیقا چطور کار می‌کند یا بیل گیتس دقیقا کیست! او حتی نمی‌تواند تبعات قطع کامل اینترنت و اثرش را بر اقتصاد آمریکا تصور کند.
 
دامنه عقاید عجیب ترامپ به همینجا محدود نمی‌شود. برای مثال او معتقد است مفهوم گرمایش جهانی (Global Warming) را چینی‌ها به وجود آورده‌اند تا بتوانند شرکت‌ها آمریکایی را از رقابت به در کنند! به نظر می‌آید پوتین، رئیس‌ جمهور روسیه، نیز همتای آمریکایی خود را به خوبی شناخته است. طبق گزارش آسوشیتدپرس، پوتین پیام تبریک پیروزی ترامپ را با تلگراف برایش ارسال کرده است. بله، تلگراف! به دهه 1830 میلادی خوش بازگشتید.

حتی پاول دورف، موسس تلگرام، نیز در توییتی با شباهت تلگراف (به انگیسی: Telegram) و نام پیام‌رسانش شوخی کرده و گفته است «حدس می‌زنید اکانت تلگرام دونالد ترامپ چه چیزی می‌تواند باشد؟»
 
خطراتی که متوجه شرکت‌هاست
 

بیایید نگاهی بیندازیم به اثری که انتخاب ترامپ بر فعالیت‌ شرکت‌های بزرگ مانند اپل، مایکروسافت یا گوگل خواهد گذاشت. یکی از وعده‌های ترامپ در نشست‌های انتخاباتی‌اش کاهش مالیات پرداختی شرکت‌ها بود. اگر این اتفاق به وقوع بپیوندد، خبری خوب برای شرکت‌هایی مانند اپل خواهد بود که به خاطر طفره رفتن از پرداخت مالیات، میلیاردها دلار از درآمدشان را خارج از مرزهای آمریکا نگهداری می‌کنند.
 
این شرکت‌ها می‌توانند سرمایه خود را به کشورشان برگردانند و بتوانند بیشتر بر روی پروژه‌های تحقیق و توسعه هزینه کنند. در نظر اول ممکن است این موضوع به نفع شرکت‌های تکنولوژی تمام شود، اما احتمالا کنگره آمریکا برای جبران خسارت کاهش مالیات‌ها مجبور به حذف بودجه تحقیقات علمی و برنامه‌های آموزشی شود.
 
ترامپ از اینکه شرکت‌های زیادی محصولاتشان را خارج از خاک آمریکا تولید می‌کنند، ناراحت است. او گفته است که باید این شرکت‌ها را مجبور کرد تا محصولاتشان را در آمریکا تولید کنند. این موضوع می‌تواند تهدیدی بزرگ برای غول‌های عرصه فناوری باشد.
 
برای مثال اپل تقریبا تمامی محصولاتش را در کارخانه‌های چین تولید می‌کند که به علت دستمزد پایین کارگران آنجا، برایش بسیار سودمند است. همچنین با ساخت محصولاتش در این کشور می‌تواند محدودیت‌های قانونی در مورد حریم شخصی را که در آمریکا وجود دارد، دور بزند.
 
اما بازگشت کارخانه‌های اپل به آمریکا علاوه بر ضرری که به این شرکت وارد می‌کند، ضرری که احتمالا بسیار بیشتر از سود اپل ناشی از کاهش مالیات‌هاست، دست و پای این شرکت برای محافظت از حریم شخصی کاربرانش را می‌بندد. خوب است بدانید که اگر اپل مجبور شود محصولاتش را در آمریکا تولید کند، قیمت هر دستگاه آیفون به جای 650 دلار به 900 دلار خواهد رسید. در مورد حریم شخصی نیز ترامپ تا به حال با اپل درگیر شده است.
 

چند ماه پیش فردی در ایالت کالیفرنیا دست به اقدامی تروریستی زد و خود حین درگیری کشته شد. از این فرد تنها یک دستگاه iPhone 5c در صحنه جنایت باقی مانده بود. FBI از اپل درخواست کرد که رمز این گوشی را بازنشانی کند تا این نهاد امنیتی بتواند به اطلاعات داخل آن دسترسی پیدا کند. اپل نیز به خاطر حفاظت از حریم کاربرانش از این کار سر باز زد. در همان زمان ترامپ موضع‌گیری شدیدی نسبت به این اقدام اپل کرد. او گفته بود که «باید اپل را تا زمان همکاری با FBI بایکوت کرد».
 
اما بایکوت کردن به چه معناست؟ اینکه جلوی برقراری تماس دارندگان آیفون گرفته شود؟ یا اینکه به هیچ کس اجازه داده نشود به اپل استور برود؟ تصور کنید که کارخانه‌های تولید اپل در آمریکا بود. در آن صورت آیا بایکوت کردن به معنای جلوگیری از تولید آیفون نبود؟ شاید این برخوردی باشد که بعد از ریاست جمهوری ترامپ و در شرایط مشابه باید شاهد آن باشیم.
 
یکی دیگر از مشکلاتی که برنامه‌های ترامپ می‌تواند برای شرکت‌های تکنولوژی ایجاد کند، نظراتش در مورد مسئله مهاجرت است. شرکت‌های بزرگ مثل اپل، گوگل و مایکروسافت تنها از کارمندان آمریکایی الاصل تشکیل نشده‌اند و افراد از ملیت‌های مختلف در برهه‌های مختلف نقش مهمی در نوآوری‌ها و خلاقیت این شرکت‌ها داشته‌اند.
 
سیاست‌های مهاجرت‌پذیری ترامپ می‌تواند به نوعی قدرت فکر افراد با ملیت‌های گوناگون را از شرکت‌های فناوری آمریکایی بگیرد و این اتفاق کمی نیست. مایکروسافت در بیانیه‌ای که پس از انتخاب ترامپ منتشر کرده، به این موضوع اشاره کرده است:

"بیش از یک‌سوم مهندسان ما اهل کشورهای دیگر هستند؛ دقیقا از 157 کشور دیگر. ما افراد را از کشورهای مختلف و با هر پس‌زمینه قومی و مذهبی جذب می‌کنیم. احتمالا روی زمین زبانی نیست که حداقل یکی از کارمندان ما به آن زبان صحبت نکند."
 
آمازون از آن دسته شرکت‌هایی است که از روی کار آمدن ترامپ بسیار ضرر خواهد کرد. ترامپ و جف بزوس، مدیرعامل آمازون و مالک روزنامه واشنگتن پست، پیش از انتخابات درگیری لفظی شدیدی با یکدیگر داشتند. ترامپ آمازون و جف بزوس را  کلاه‌بردارانی می‌داند که از روزنامه واشنگتن پست به عنوان پایگاهی برای فرار مالیاتی استفاده می‌کنند.
 
همچنین او بارها روزنامه واشنگتن پست را به خاطر مقالاتی که علیهش چاپ می‌کرد، تهدید به شکایت کرده بود. جف بزوس نیز در جواب گفته بود که برای حل مشکل ترامپ حاضر است او را با یکی از سفینه‌های شرکت فضایی‌اش به فضا بفرستد.
 
حال با انتخاب ترامپ به نظر می‌رسد جف بزوس دچار دردسر شده است. طی دو روز پس از انتخاب ترامپ، ارزش سهام آمازون در بازار سهام آمریکا 2 و 6 درصد افت داشته است. با این حال بزوس در توییتر خود، پیروزی ترامپ را به او تبریک گفته است.

درست است که ترامپ آنچنان با تکنولوژی رفیق نیست، اما می‌توان امیدوار بود که رابطه مشاورانش با تکنولوژی بهتر از او باشد. یه هر حال ترامپ به عنوان رئیس جمور آمریکا انتخاب شده است و باید دید در دوره 4 ساله ریاست جمهوری‌اش چه اثری بر صنعت تکنولوژی و فناوری جهان خواهد گذاشت.