استفاده بهینه از وب‌سایت، جلب‌توجه کاربران و تاثیرگذاری مثبت روی آن‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. امروزه تعداد وب‌سایت‌هایی که رقیب شما هستند بسیار زیاد است، بنابراین ضروری است که شما از وب‌سایت خود به بهترین شکل استفاده کنید.
این بدین معناست که باید از تک‌تک صفحات برای جلب‌توجه کاربران و تاثیرگذاری مثبت روی آن‌ها استفاده کنید. اگرچه استراتژی‌های زیادی برای این کار وجود دارد، اما موثرترین استراتژی‌ها به تایید اجتماعی مربوط می‌شوند.

روانشناسی تایید اجتماعی
«اگر دوست شما از پل پایین بپرد، شما هم می‌پرید؟» (یا به قول ایرانی‌ها، اگر دوست شما پرید توی چاه، شما هم باید بپرید؟)
وقتی جوان‌تر بودید چند بار والدین و معلم‌های شما از شما این سوال را پرسیده‌اند؟ مشخص است که شما نخواهید پرید، اما آن‌ها این سوال را می‌پرسند چون ارزشی پشت آن نهفته است.
وقتی دوستان و افراد هم سن و سال شما کاری را انجام می‌دهند، احتمال این‌که شما هم این کار را انجام دهید بسیار زیاد است. دلیل این مساله، ذهنیت «همه این کار را انجام می‌دهند» است. انسان‌ها معمولا تمایل دارند کاری را انجام دهند که همه انجام می‌دهند. به همین دلیل است که لباسی مد می‌شود و بعد از مد می‌افتد، فیلمی محبوب می‌شود و هواداران مسابقات ورزشی در هوای سرد روی صندلی‌های استادیوم می‌نشینند تا تیم‌ها را تماشا کنند. وقتی دیگران کاری را انجام می‌دهند، چیزی را می‌خرند یا حرفی می‌زنند، ما هم طبیعتا دوست داریم آن کار را انجام دهیم. روانشناسان برای این تطابق با جمع، نامی گذاشته اند؛ رفتار جمعی. در بازاریابی، به این پدیده تایید اجتماعی می‌گوییم.

اندی کرستودینا ( Andy Crestodina)، مدیر استراتژیک یک شرکت طراحی وب می‌نویسد: «هدف تایید اجتماعی این است که با ارایه شواهدی مبنی بر این‌که دیگران ما را پذیرفته‌اند، نرخ تبدیل را بالا ببریم. یعنی نشان دهیم که بازدیدکنندگان، افراد سرشناس، مشترکین، و خریداران، همگی به ما اعتماد دارند. این نوع «تاثیر اجتماعی آگاهی بخش» روشی ساده و قدرتمند برای بهبود قضاوت اولیه مردم درباره ارزش صفحات فرود، سایت و شرکت است.»
تایید اجتماعی در بسیاری از ابعاد گوناگون کسب‌وکار، چه به‌صورت آنلاین و چه آفلاین مشهود است. کنسرت‌ها اغلب در فروش بلیط محدودیت ایجاد می‌کنند و دلیل این کارشان، قوانین دولتی یا محدودیت فضا نیست، بلکه می‌خواهند این فکر را به مردم القا کنند که این کنسرت، محبوب‌تر و معروف‌تر از آن است که فکرش را می‌کنند. در نتیجه، ارزش کنسرت در ذهن مردم هم بیشتر می‌شود.
در برنامه‌های تلویزیونی هم می‌توانید تایید اجتماعی را مشاهده کنید. برای مثال زمانی که تهیه‌کننده برنامه، صدای ضبط شده خنده حضار را پخش می‌کند. بدین ترتیب ماهیت کمدی برنامه بیشتر جلوه می‌کند و بینندگان هم تشویق می‌شوند همراه با دیگران بخندند. درهرصورت وقتی همه می‌خندند، خندیدن راحت‌تر است.

۵ نکته که باید بدانید
اگرچه در بسیاری از ابعاد گوناگون کسب‌وکار از تایید اجتماعی استفاده می‌شود، اما اگر در طراحی وب از آن استفاده شود، تاثیرگذاری آن دو چندان می‌شود. چراکه هنگام طراحی وب، انعطاف‌پذیری و فرصت بیشتری برای استفاده از عناصر اجتماعی گوناگون وجود دارد. بیایید نگاهی به چند نکته بیاندازیم که دانستن آن‌ها ضروری است، و سپس با چند مثال نشان دهیم که تایید اجتماعی در عمل چگونه است.

۱ـ الگوهای خرید، حرف زیادی برای گفتن دارند
وقتی از دید مشتریان به کسب‌وکار نگاه می‌کنیم، الگوهای خرید حرف زیادی برای گفتن دارند. به‌بیان‌دیگر، اگر شرکت شما به دنبال محصولی برای مدیریت حقوق پرداختی به کارمندان باشد، ترجیح می‌دهد از محصولی استفاده کند که ۱۵ مشتری شبیه به خودش داشته باشد تا از محصولی که فقط یک مشتری دارد. یعنی درست یا غلط، شرکت به‌طور خودکار فرض می‌کند مشتری بیشتر یعنی محصول بهتر.
بهترین کاری که شما به‌عنوان یک کسب‌وکار می‌توانید انجام دهید این است که مشتریان خود و الگوهای خرید قبلی را با افتخار نشان دهید تا مشتریان هدف، بیشتر به شما اعتماد کنند. برای آنکه ببینید این موضوع در عمل چگونه است، سری به صفحه اصلی سایت Magic Logix بزنید. وقتی در صفحه اصلی این سایت کمی پایین‌تر می‌آیید، لوگوی ۳۰ مشتری برتر را مشاهده می‌کنید. وقتی این سایت را با سایت رقیب مقایسه می‌کنید که حتی نام مشتریانش را هم ذکر نکرده است، قطعا به تکنیک متقاعدکننده و تأثیرگذار سایت پی می‌برید.

۲ـ تایید اجتماعی با تصاویر بهتر نتیجه می‌دهد
تقدیر و تشکر مشتریان یکی از محبوب‌ترین و موثرترین استراتژی‌ها برای تایید اجتماعی است، اما بیشتر شرکت‌ها فقط از نقل‌قول‌ها و تقدیرنامه‌های نوشتاری استفاده می‌کنند. اگر می‌خواهید اثربخشی این تقدیرنامه‌ها را واقعا افزایش دهید، حتما از تصاویر هم استفاده کنید. بر اساس تحقیقی که در این زمینه انجام شده، تصاویر باعث افزایش اعتماد می‌شوند، حتی اگر معنی و مفهومی نداشته باشند. مثال‌های بسیار خوبی وجود دارند که نشان می‌دهند تصاویر چه تاثیری بر ارزش تقدیرنامه‌ها می‌گذارند، اما در این میان، بهترین مثال به HubSpot مربوط می‌شود. این سایت به‌طور مستمر صفحات خود را با استفاده از تصاویر و تقدیرنامه‌های مشتریان به‌روز می‌کند و این یکی از اثربخش‌ترین استراتژی‌ها برای تایید اجتماعی است.

۳ـ مردم تحت تاثیر افراد مشابه خود قرار می‌گیرند
همان‌طور که احتمالا می‌دانید، مردم تحت تاثیر افراد مشابه خود قرار می‌گیرند. به‌بیان‌دیگر، اگر دوست‌تان رستورانی را به شما پیشنهاد کند، احتمال این‌که به آن رستوران بروید و غذایش را امتحان کنید بسیار بیشتر از زمانی است که یک غریبه، که با شما تفاوت زیادی دارد، آن رستوران را به شما توصیه کند. ما به‌طور غریزی تصور می‌کنیم نظرات و عقاید  افرادی که گذشته، سلیقه و نیاز‌هایشان شبیه ماست، بیشتر به ما مربوط می‌شود.
در روانشناسی، به این مفهوم «خودمحوری ضمنی» (implicit egotism) می‌گویند. در عرصه طراحی وب، بهترین راه برای استفاده از این مفهوم این است که واقعا مشتری هدف خود را بشناسیم و به‌جای این‌که در وب‌سایت خود از جملات عمومی و معمولی مثل «محصول ما عملکرد فوق‌العاده‌ای دارد» یا «قطعا از محصول ما خوش‌تان خواهد آمد» استفاده کنیم، باید سعی کنیم نیازهای خاص مشتری را شناسایی و آن را هدف قرار دهیم.
برای مثال، فرض کنیم شما یک شرکت طراحی وب دارید و مشتریان هدف شما مالکان کسب‌وکارهای کوچکی هستند که محصولات ورزشی عرضه می‌کنند. این جمله برای سایت شما فایده‌ای نخواهد داشت: «خدمات طراحی وب ما بهتر از خدمات رقبا هستند.» ازدیدگاه تایید اجتماعی، بهتر و موثرتر است که بگویید: «تخصص ما، ارایه خدمات طراحی وب به شرکت‌هایی است که در این منطقه محصولات ورزشی عرضه می‌کنند و می‌خواهند تاثیرگذاری بیشتری داشته باشند.»

۴ـ کارشناسان و افراد مشهور، بسیار مهم هستند
وقتی صحبت از اعلام نظر در مورد محصولات می‌شود، کارشناسان، افراد مشهور و افراد بانفوذ، بسیار حایز اهمیت هستند. در مورد مثال بالا درباره شرکت عرضه‌کننده محصولات ورزشی، اگر مشتری نظر مایکل جردن را بخواند، بیشتر از نظر یک فرد معمولی تحت تاثیر قرار می‌گیرد. از دیدگاه مشتری، مایکل جردن می‌داند که درباره چه حرف می‌زند. درحالی‌که یک فرد معمولی شاید فقط یک پسر خوش تیپ از مردم همان حوالی باشد!
برای مثال، شرکت Ugg را در نظر بگیرید که در عرصه پوشاک سرشناس است. تام برادی، یکی از بازیکنان تیم NFL با آنکه هیچ تخصصی در عرصه طراحی پوشاک و مد ندارد، یکی از طرفداران ارزشمند این برند است و این مساله به تایید اجتماعی این برند کمک می‌کند. چراکه مردم به‌طور خودکار تصور می‌کنند شخصی با این مقام و ثروت، حتما هنگام تصمیم‌گیری برای خرید پوشاک، به مد روز و شیک بودن آن توجه دارد.

۵ـ نشان‌های افتخار و جوایز، باعث خوشنامی بیشتر می‌شوند
همان‌طور که قرار دادن لینک مشتریان در وب‌سایت باعث خوشنام‌تر شدن آن می‌شود، استفاده از نشان‌های افتخار و جوایز هم به‌طور طبیعی به افزایش محبوبیت سایت کمک می‌کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد خبره در این حوزه از لوگوی شبکه‌های تلویزیونی، وبلاگ‌ها، وب‌سایت‌ها و نشریاتی که به نام آن‌ها اشاره کرده‌اند در وب‌سایت خود استفاده می‌کنند. چراکه این کار به مردم نشان می‌دهد که منابع بسیار خوشنام و معتبری هم به فعالیت و کار آن‌ها علاقه‌مند هستند.
نمونه‌ای از این روش را می‌توانید در وب‌سایت کارآفرین معروف، گری واینرچاک مشاهده کنید. در این سایت بخشی وجود دارد که نوشته شده «گری در ...» و سپس لوگوی نیویورک تایمز، Forbes، Entrepreneur، ژورنال وال استریت و ... قرار داده شده است.

تایید اجتماعی: کلید طراحی اثربخش وب‌سایت
وقتی صحبت از طراحی وب می‌شود، نمی‌توانید نقش تایید اجتماعی را نادیده بگیرید. برای استفاده از تایید اجتماعی در تک‌تک صفحات وب‌سایت، روش‌های منحصربه‌فردی وجود دارد. پنج نکته بالا را در نظر داشته باشید و سپس به دنبال نکات الهام‌بخش جدیدی بگردید. اگرچه این بحث امروزه در حال گسترش است، اما هنوز هم در طراحی وب به‌اندازه کافی مورد توجه و بحث قرار نگرفته است.


منبع : business.com

هکرها می‌توانند هر زمان که لازم باشد شما را ببینند؛ چه از طریق یک تروجان (که تماس‌های اسکایپ را هم ضبط می‌کند.) و چه از راه‌هایی نظیر حفره‌های امنیتی نرم‌افزارها یا آسیب‌پذیری روتر وای‌فای، به هرحال از طریق وب‌کم دستگاه دیده می‌شوید و در این مورد تفاوتی هم میان تلفن هوشمند، تبلت و کامپیوتر وجود ندارد.

مطمئنا دوست ندارید کسانی همیشه شما را ببینند و تحت نظرتان قرار دهند؛ بنابراین باید اقداماتی انجام دهید تا بدانید که کدام برنامه‌ها از وب‌کم دستگاه استفاده می‌کنند. آیا این برنامه‌ها به اندازه کافی ایمن و مورد اعتماد هستند؟ و چطور می‌توانید مانع از آن شوید که وب‌کم دستگاه بر علیه شما مورد استفاده قرار گیرد؟

یک راه‌حل ساده برای تمامی پلت‌فرم‌ها: وب‌کم را بپوشانید!
مهم نیست که از چه دستگاهی استفاده می‌کنید؛ اگر فکر می‌کنید که وب‌کم شما ممکن است هک شود خیلی راحت روی آن را بپوشانید! هوشمندانه‌ترین و سریع‌ترین گزینه برای این کار استفاده از یک برچسب یا کاغذ یادداشت چسبنده است؛ پس از انجام این کار می‌توانید به خرید یک وسیله اختصاصی فکر کنید. نمونه این وسایل مخصوص یک نوع کاور محکم است که تا ۲۵۰.۰۰۰ بار می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد و تقریبا روی تمامی سطوح کاربرد دارد، بنابراین برای انواع لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها، گوشی‌های هوشمند و حتی کنسول‌های بازی ایده‌آل است.
کارهای دیگری هم می‌توانید انجام دهید؛ حالا که وب‌کم را پوشش داده‌اید نگاه کنید که کدام برنامه به این سخت‌افزار دسترسی دارد و در صورت لزوم، دسترسی برنامه‌ها را محدود کنید. اگر یک وب‌کم USB دارید زمانی که از آن استفاده نمی‌کنید از کامپیوتر جدایش کنید.

از Process Explorer برای نظارت بر دسترسی برنامه‌ها به وب‌کم استفاده کنید
خطر دسترسی به وب‌کم در مورد کامپیوترهای ویندوزی بیشتر است؛ اما خوشبختانه یافتن و بستن برنامه‌هایی که به دوربین دسترسی دارند کار دشواری نیست. مایکروسافت برنامه‌ای به نام Process Explorer تولید کرده که برای ویندوز 10 (و همچنین ورژن‌های پایین‌تر ویندوز) قابل دانلود و نصب است. شما می‌توانید این برنامه ۱/۸ مگابایتی را از سایت Microsoft TechNet دانلود کنید. (لینک دانلود در انتهای مقاله)


پس از دانلود، محتویات فایل زیپ را از حالت فشرده خارج کنید و به پوشه ProcessExplorer وارد شوید. روی نسخه‌ای که با سیستم‌ عامل شما سازگاری دارد (با توجه به معماری ۳۲ یا ۶۴ بیتی) راست کلیک نموده و Run as Administrator را انتخاب نمایید. در دیالوگ هشدار امنیتی، Run را کلیک کرده و شرایط مجوزها را هم بپذیرید. حالا پنجره پردازش را مینیمایز کنید تا بعدا به آن برگردید.

شناسایی وب‌کم در ویندوز
مرحله بعدی کار، شناسایی وب‌کم در ویندوز 10 است که از طریق Device Manager انجام می‌شود. با راست کلیک بر روی منوی استارت ویندوز، Device Manager را انتخاب کنید، سپس به قسمت Imaging devices بروید که با علامت دوربین مشخص شده است.


حالا راست کلیک نموده و بر روی Properties کلیک کنید؛ سپس از منوی آن زبانه Details را انتخاب کنید. در قسمت Property، گزینه Physical Device Object name را انتخاب کنید و با راست کلیک بر روی مقدار آن، Copy را انتخاب نمایید.

کدام اپلیکیشن از وب‌کم استفاده می‌کند؟
حالا آماده هستید تا اپلیکیشن‌هایی را که از دوربین استفاده می‌کنند، ردیابی کنید. پنجره Process Explorer را که قبلا مینیمایز کرده بودید باز کنید و از نوار منوی آن Find را انتخاب نمایید. (یا کلیدهای ترکیبی CTRL + F). سپس مقدار موجود در حافظه موقت را در فیلد مربوطه الحاق (Paste) کنید. (این مقدار از طریق کپی کردن Physical Device Object name به دست آمده است.)


حالا Search را کلیک کرده و منتظر نتایج آن بمانید؛ لیستی از پردازش‌هایی که به وب‌کم دسترسی دارند به نمایش در‌می‌آید. درون لیست در پنجره اصلی آن اسکرول نموده و به دنبال موارد ناآشنا و غیرعادی بگردید. پس از یافتن هر پردازش ناشناخته، روی آن راست کلیک کرده، Properties و سپس Kill Process را انتخاب کنید؛  لازم است که انتخاب شما با کلیک کردن بر روی OK تایید شود.
شما به راحتی قادر به تشخیص برنامه‌های مشکوک و مورد اعتماد خواهید بود. نام نرم‌افزار پایین پردازش نوشته شده است و اگر برای شما ناآشنا به نظر می‌رسد می‌توانید فیلدهای Description و Company Name را چک کنید و نرم‌افزار مورد نظر را بشناسید؛ در بیشتر موارد، این کار کاملا موثر خواهد بود، اما گاهی هم ممکن است برای تشخیص یک فرایند ناآشنا نیاز به کارهای دیگری مانند یک جست‌وجوی اینترنتی داشته باشد.

مشکلی وجود دارد؟ حالا وجود یک بدافزار را جست‌وجو کنید!
اگر معلوم شد که یک نرم‌افزار به وب‌کم شما دسترسی دارد و آن را تشخیص ندادید لازم است اقدامات دیگری انجام دهید. این حالت نشان‌دهنده آلوده بودن سیستم به یک بد‌افزار بوده و نگران کننده است.


یک کار ساده را انجام دهید؛ سیستم خودتان را از نظر وجود یک بدافزار اسکن کنید. اگر فکر می‌کنید نرم‌افزار آنتی‌ ویروس نصب نکرده‌اید نگران نباشید! نسخه‌های اخیر ویندوز به Windows Defender مجهز شده‌اند که در حالت معمول از منوی All apps > Windows System در دسترس است و نیز می‌توانید آن را جست‌وجو نمایید.
پس از اجرای Windows Defender، روی Full و سپس Scan now کلیک کنید. هرچند که Windows Defender روزگاری به ضعیف بودن و عدم حفاظت مناسب شهرت داشت اما این روزها در شمار بهترین نرم‌افزارهای آنتی ویروس قرار می‌گیرد. اگر دوست دارید از یک نرم‌افزار آنتی ویروس دیگر استفاده کنید، مطمئن شوید که به اندازه کافی مورد اطمینان و معتبر باشد.


به یک برنامه اطمینان ندارید؟ حذفش کنید!
از سوی دیگر اگر به یکی از برنامه‌های دارای دسترسی دوربین اطمینان ندارید یا این که فکر می‌کنید برنامه‌ای لازم نیست به دوربین دسترسی داشته باشد و دارد، آن را حذف کنید. این کار به راحتی با استفاده از ابزار Change or remove program در Control Panel امکان‌ پذیر است اما اگر از این روش نتوانستید برنامه‌ای را حذف کنید  یک نرم‌افزار uninstaller می‌تواند مشکل را حل کند.

پس از انجام این کارها دیگر کسی نمی‌تواند شما را ببیند؛ نه سازمان‌های امنیتی و نه هکرها!

به صورت خلاصه مراحل کار به این شرح هستند:

• پوشاندن وب‌کم یا قطع ارتباط آن با کامپیوتر؛ در تمامی پلت‌فرم‌ها.
  
• نصب Process Explorer برای یافتن نرم‌افزارهایی که به دوربین دسترسی دارند.
  
• اگر نرم‌افزار نا‌آشنا یافت شد یک اسکن کامل برای بدافزارها انجام شود.
  

پس از انجام این کارها در کامپیوتر بهتر است که وب‌کم تلفن همراه خودتان را هم با یک برچسب کوچک بپوشانید .

به تازگی اتحادیه جهانی مخابرات (ITU) جدیدترین گزارش خود را منتشر کرد که بر اساس آن رتبه‌بندی کشورهای جهان از نظر سطح دسترسی به اینترنت مشخص شده است و ایران نیز همچنان در جایگاه نامطلوبی به سر می‌برد.
به نقل از شرکت مخابرات ایران، اتحادیه بین‌المللی مخابرات در جدیدترین گزارش خود، سطح دسترسی به اینترنت را در کشورهای مختلف جهان با توجه به جمعیت کشورها بررسی کرده است. بر اساس آمار به دست آمده، ایران در رتبه 103 جهان قرار گرفته و همچنان وضعیت مطلوبی از این نظر ندارد.

طبق گزارش اتحادیه جهانی مخابرات، ایسلند بیشترین سطح دسترسی به اینترنت را در میان کشورهای جهان دارد و 98.2 درصد جمعیت این کشور اروپایی از اینترنت استفاده می‌کنند. کشورهای لوکزامبورگ با 97.33 درصد، آندورا با 96.91 درصد و نروژ با 96.81 درصد در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.

دسترسی به اینترنت در میان 34 میلیون نفر از مردم ایران
در کشور ما نیز بیش از 34 میلیون نفر از جمعیت ایران به اینترنت دسترسی دارند و ایران با 44.08 درصد ضریب نفوذ اینترنت در رتبه صد و سوم جهان جای گرفته است. طبق گزارش منتشر شده، 80 درصد مردم اروپا، 65 درصد مردم آمریکای شمالی، 60 درصد مردم آمریکای جنوبی، 42 درصد مردم آسیا و 25 درصد مردم آفریقا از اینترنت استفاده می‌کنند. لازم به ذکر است که دسترسی به اینترنت در کشورهای کوچک پیشرفته با جمعیت اندک، بسیار بیشتر از کشورهای بزرگ جهان است که این امر به دلیل جمعیت کم این کشورها امری طبیعی به شمار می‌رود. همچنین کشورهای اریتره، سومالی و نیجر، تنها کشورهای آنلاین در قاره آفریقا هستند.

اوترنت (Outernet) یک رسانه الکترونیکی نوظهور است که توسط یک بنیاد خیریه MDIF که مالک آن کارآفرینی به نام سیدکریم (استارت آپ نیویورکی) است در حال گسترش در دنیا بوده و به دلیل نبود امکانات مناسب و زیاد بودن هزینه‌ها، امکان کنترل و فیلترینگ اینترنت در آن وجود ندارد.

اوترنت طرحی برای دسترسی رایگان همگانی به اطلاعات است که از طریق امواج ماهواره دریافت می‌شود که در آن تمامی کسانی که به هیچ نوع شبکه مخابراتی و اینترنتی دست ندارند، می‌توانند به طور رایگان به اینترنت دسترسی داشته و با امواج ماهواره و یک گیرنده به اینترنت متصل شوند.

طرز کار این سیستم که به نوعی اینترنت آفلاین است و خود را مکمل اینترنت می‌داند این است که اول محتوای مورد نظر را روی سرورهای خود بارگذاری می‌کند و آن را با ماهواره‌های قرار داده شده در مدار زمین در ارتباط قرار می‌دهد. سپس شما با استفاده از دیش خانگی خود یا دریافت‌کننده‌ای که از خود این موسسه می‌توانید تهیه کنید، تمام اطلاعات یا هر بخشی که نیاز دارید را بر روی دستگاه‌های خویش مانند کامپیوتر، لپ‌تاپ و موبایل دانلود می‌کنید و از این به بعد مانند دسترسی آنلاین به اینترنت ولی به صورت آفلاین می‌توانید از آن اطلاعات استفاده کنید. نوع این اطلاعات هم محدود به نوع خاصی نیست و همه گونه داده، از ویدئو و موزیک گرفته تا متن و کتاب را می‌توانید در آن بیابید. برای این که بهتر طرز عمل این سیستم را بفهمید می‌توانیم طرز کار آن را به ساز و کار رادیو تشبیه کنیم. اوترنت نیز مانند رادیو از امواج رادیویی استفاده می‌کند ولی در فرکانسی متفاوت و به جای آن که آن امواج را فقط به صوت تبدیل کند، آنها را به هرگونه فایلی که شما نیاز دارید تبدیل خواهد کرد.

با ورود اوترنت به دنیای شبکه فیلترینگ بی معنی می‌شود
اخیرا مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام با ارائه گزارشی در خصوص پدیده جدیدی به نام اوترنت، از ظهور این رسانه الکترونیکی ابراز نگرانی کرده و بر ضرورت مقابله هوشمندانه با این پدیده تاکید کرده است. Outernet از سال 1995 میلادی توسط یک بنیاد خیریه و با هدف ارائه خدمات آموزشی و فرهنگی به کشورهای فقیر، محتوای موجود در اینترنت را جمع‌آوری کرده و در ماهواره‌های خود قرار داد و اکنون نیز پایگاه اطلاعاتی بسیار بزرگی را در اختیار دارد و آن را به رایگان عرضه می‌کند.

این بنیاد خیریه برای توسعه پروژه خود از موسسه‌ها و سایت‌های مختلفی کمک می‌گیرد و نسخه آزمایشی اوترنت را با زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، چینی و عربی راه‌اندازی کرد. مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام با انتشار یک گزارش به معرفی این پروژه پرداخت و اعلام کرد که با راه‌اندازی رسمی اوترنت، عملا کنترل و فیلترینگ اینترنت بی معنی خواهد شد؛ به همین دلیل لازم است تا قبل از غافل‌گیری، در خصوص وقوع این پدیده هشدار داد. این پروژه از خارج از جو زمین در حال ورود به کشورهای مختلف جهان است و دستاوردها و پیامدهای مختلف و فرصت‌ها و تهدیدهای فراوانی را به همراه خواهد داشت. به این ترتیب باید اوترنت را به عنوان یک پدیده نوظهور و قابل گسترش در دنیا به رسمیت شناخت و در خصوص مواجهه با آن برنامه‌ریزی کرد.

اوترنت محصولی از شرکت Media Development Investment Fund یا MDIF بوده و با اسامی مختلفی مانند اینترنت رایگان، اینترنت خارج از جو، اینترنت ماهواره ای، اینترنت آزاد، اینترنت پرسرعت و اینترنت بدون سانسور شناخته می‌شود. کارگزاران این پروژه معتقدند که بسیاری از بحران‌ها دنیای کنونی، در عدم توسعه کشورهای جهان سوم ریشه دارد و به همین دلیل هدف از اوترنت، توسعه آموزش، تکنیک‌های کشاورزی، گسترش مسائل بهداشتی و حل مشکل اشتغال در جوامع آفریقایی و فقیر است.


در حال حاضر اطلاعات در پروژه اوترنت به صورت یک طرفه به کاربران عرضه می‌شود اما ارائه‌دهندگان به سرعت در تلاش هستند تا این روند را دوطرفه کنند تا کاربران نیز امکان تولید محتوا داشته باشند. در این پروژه، کاربران اینترنت می‌توانند با استفاده از دیش خانگی یا دریافت‌کننده‌های مشابهی که این موسسه در اختیارشان قرار می‌دهد، اطلاعات موجود در اینترنت را بر روی دستگاه‌هایی مانند رایانه‌های خانگی، لپ تاپ‌ها، تبلت‌ها و تلفن همراه دریافت کنند. هم‌اکنون این پروژه، بخش‌هایی از آمریکا، اروپا و خاورمیانه را تحت پوشش قرار داده و انتظار می‌رود 4 میلیارد نفر مشارکت‌کننده جدید وارد بازار جهانی شده و از اوترنت استفاده کنند. همچنین سایت‌های معتبری چون ویکی پدیا، سی ان ان و بی بی سی که محتوای خبری، آموزشی و اطلاع‌رسانی دارند، این پروژه را برای جمع‌آوری محتوای مورد نیاز یاری می‌دهند.

فرصت‌ها و تهدیدهای اوترنت
هر یک از رسانه‌های الکترونیکی و فضای مجازی دارای فرصت‌ها و تهدیدهای خاص خود هستند. رسانه‌هایی مانند ماهواره و اینترنت از نظر پیامدهای منفی، ویژگی‌هایی مانند آلودگی اطلاعات، تغییر سبک زندگی، خروج افراد از زندگی طبیعی، تقویت هویت مجازی، کاهش هوشمندی محلی به ازای هوشمندی جهانی، هنجارشکنی اخلاقی و ارزشی دارند و فرصت‌هایی مانند گسترش سواد عمومی، تقویت تعاملات جهانی، دسترسی آسان و ارزان به منابع اطلاعات، کاهش فاصله زمانی و مکانی، تحقق عدالت و تسهیل برخورداری همگانی، هوشیاری اجتماعی و عمومی و بهره‌مندی از ظرفیت‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی جهانی را به همراه دارند.

Outernet علاوه بر پیامدهای مثبت و منفی مذکور، از ویژگی خاص کنترل پذیری برخوردار است و به دلیل خارج از جو بودن منابع ارسال اطلاعات، هرگونه اطلاعاتی را که تولیدکنندگان بخواهند به مشترکان سراسر جهان عرضه می‌کنند. به این ترتیب امکان محدود کردن و فیلترینگ این رسانه الکترونیکی با امکانات و تجهیزات موجود وجود ندارد. همچنین شبکه‌سازی مشابه اوترنت و فراهم کردن زیرساخت‌های مناسب به منظور مقابله با آن بسیار پرهزینه است و به همین دلیل برای کاهش تهدیدهای آن باید چاره دیگری اندیشیده شود.

مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام جهت مقابله هوشمندانه و پیشگیرانه با این رسانه نوظهور، راهبردهایی مانند مصون‌سازی، تولید محتوای جذاب و متنوع برای مخاطبان با نیازهای مختلف، مبتنی بر آخرین یافته‌های علمی و پژوهشی و متناسب با فرهنگ و تمدن ایران، اطلاع‌رسانی به گروه‌های مختلف کاربران در خصوص پیامدهای مثبت و منفی و تولید برنامه‌ای آموزشی را مطرح کرده است.

با وجود اینکه امروزه دسترسی به اینترنت اهمیت فراوانی دارد، اما بیش از ۸۰ درصد از جمعیت کره‌ی زمین به این شبکه‌ی جهانی اطلاعات دسترسی ندارند. بر این اساس کمپانی‌های بزرگی نظیر اسپیس ایکس، گوگل و فیس‌بوک درصدد گسترش بستر اینترنت از طریق روش‌هایی نظیر ارسال پهپاد، بالون و ماهواره هستند. در این بین استارت آپ نیویورکی اوترنت (Outernet) نیز درصدد ارائه‌ی اینترنت رایگان از طریق بستر ماهواره است.

امروزه اینترنت در جوامع توسعه یافته به یکی از ارکان و ملزومات اصلی زندگی تبدیل شده است. کاهش قیمت اینترنت همزمان با افزایش سرعت و سهولت دسترسی به این سرویس از جمله‌ی مواردی است که نشان از تقاضای بالای کاربران دارد. اما این موضوع در تمام نقاط کره‌ی زمین صادق نیست و حتی می‌توان گفت که تنها بخش اندکی از جامعه‌ی جهانی می‌توانند به سادگی از اینترنت استفاده کنند، چراکه براساس آمارهای منتشر شده بیش از ۸۰ درصد از جمعیت کره‌ی زمین که بالغ بر ۵ میلیارد نفر هستند، به اینترنت دسترسی ندارند.
در سال‌های اخیر شماری از کمپانی‌های سردمدار در حوزه‌ی فناوری طرح‌هایی را برای اشاعه‌ی استفاده از اینترنت ارائه کرده و حتی تحقیقات در این زمینه را آغاز نموده‌اند. از این جمله می‌توان به فیس‌بوک، گوگل و اسپیس ایکس اشاره کرد. هر یک از این کمپانی راهکارهای متفاوتی را برای پیشبرد ایده‌ی خود طراحی کرده‌اند که شامل ارسال شبکه‌ای از بالون‌ها، پهپادها و ماهواره‌ها در مدار زمین می‌شود. در این بین اوترنت که یک استارت آپ مستقر در شهر نیویورک است، درصدد تحقق رویای دسترسی آزاد و رایگان به اینترنت در اقصی نقاط کره‌ی خاکی است تا از این طریق همگان بتوانند به دانش بشری دسترسی داشته باشند.

همانطور که اشاره کردیم اوترنت طرح کمپانی با همین نام برای در اختیار گذاشتن اینترنت در سطح جهان و برای تمام افراد است. در این پروژه از انواع ماهواره‌ها در نزدیک‌ترین و دورترین مدار کره‌ی زمین استفاده خواهد شد. پروتکل‌های مورد استفاده توسط این پروژه برای ارسال داده‌ها به زمین شامل Datacasting و UDP یا User Datagram Protocols خواهد بود.

در روش Datacasting داده‌ها در قالب امواج رادیویی در یک محدوده‌ی گسترده منتشر می‌شوند. UDP نیز همچون TCP پروتکلی برای ارسال داده‌ها است که استاندارد آن در دهه ی ۸۰ میلادی ایجاد شده است. برخلاف پروتکل TCP که در زمان ارسال اطلاعات باید گیرنده پیامی را مبنی بر دریافت داده‌ها ارسال کند، در UDP نیازی به دریافت تایید دریافت اطلاعات از سوی گیرنده نیست. در واقع در روش UDP داده‌ها فارغ از این مساله که گیرنده می‌تواند آن‌ها را دریافت کند یا خیر، ارسال می‌شوند. برای مثال می‌توان به ارسال امواج رادیو و تلویزیونی اشاره کرد که امواج به صورت یکسویه منتشر می‌شوند و فرستنده نیاز به اطلاعاتی در خصوص دریافت یا عدم دریافت آن از سوی گیرنده ندارد. در این روش تضمینی برای دریافت امواج از سوی گیرنده وجود دارد و ایستگاه‌های فرستنده بدون توجه به امکان دریافت امواج، به کار خود ادامه می‌دهند.

رادیو برای عصر دیجیتال
ماهیت اوترنت همان روش ارتباط آنالوگ مدرن است که از ارسال امواج رادیویی در سطح گسترده بهره می برد. سیگنال از یک منبع واحد نظیر یک آنتن رادیویی منتشر می‌‌شود که در این مورد خاص می‌توان آن را دفتر مرکزی اوترنت در نیویورک خواند. امواج ارسال شده در طول موج‌های متفاوتی منتشر می‌شوند تا آنکه یک دریافت کننده بتواند آن‌ها را دریافت کرده و مورد استفاده قرار دهد. در حالت معمول روش دریافت این امواج استفاده از دیش‌های ۲۰ اینچی موسوم به گوش خرگوش (Rabbit Ear) است که با استفاده از آن کاربر از طریق تغییر فرکانس رسیور، می‌تواند انواع داده‌ها در طول موج‌های مختلف را دریافت کند.
در مورد شبکه‌ی اوترنت، تنها به ایستگاه‌های زمینی بسنده نشده و اوترنت امواج را به سمت شبکه‌ای از ماهواره‌های موجود در مدار زمان ارسال خواهد کرد تا این ماهواره‌ها دوباره امواج را به سمت دریافت‌کنندگان منتشر کند. رسیورهای مورد نظر که امواج ماهواره‌ای را دریافت خواهند کرد، همچون یک هات‌اسپات بی سیم عمل کرده و با دریافت امواج، آن‌ها را از طریق شبکه‌ی بی‌سیم در اختیار پی‌سی‌ها و گجت‌های موبایلی که در اطراف وجود دارند، قرار خواهند داد. با توجه به اینکه ارتباط در این سیستم بصورت یکطرفه برقرار شده و نیازی به اطمینان از دریافت شدن اطلاعات از سوی کاربر نهایی نیست، از این‌رو پهنای باند کمتری اشغال شده و در نتیجه هزینه‌ی تمام شده نیز بسیار کاهش خواهد یافت.

سید کریم، موسس اوترنت در خصوص هزینه‌ی پایین شبکه‌ی کمپانی‌اش این چنین اظهار نظر کرده است:

زمانی که در مورد اینترنت صحبت می‌کنیم، دو کاربرد اصلی این سیستم مدنظر ما است: ارتباطات و دسترسی به اطلاعات. در واقع قابلیت ارتباطات منجر به افزایش هزینه‌ی اینرتنت می‌شود.

کتابخانه عمومی بشری
در مورد قابلیت دسترسی به اطلاعات، اوترنت پروژه‌ای را آغاز کرده که خود آن را آشیو مرکزی خوانده و در آن می‌توان اطلاعاتی را که از ۵٫۰۰۰ مقاله ویکیپدیا، پروژه‌ی گوتنبرگ و مجموعه‌ی کتاب‌های رایگان با کپی رایت آزاد است، مشاهده کرد. البته این مجموعه باید تغییرات و بهبودهایی را به خود ببیند که از جمله‌ی آن می‌توان به روش رای‌گیری از کاربران برای انتشار داده‌های مربوط با منابع مختلف اشاره کرد. برای مثال در آینده‌ی نزدیک کاربران در مورد اینکه چه داده‌هایی توسط این شبکه منتشر شود، رای خواهند داد و اوترنت نیز براین اساس تصمیم به انتشار اطلاعات خواهد گرفت.
با توجه به اینکه داده‌ها در اوترنت به صورت یک سویه منتشر می‌شوند، سانسور و جلوگیری از انتشار این داده‌ها نیز به مراتب سخت‌تر خواهد بود. هدف اوترنت از پیاده‌سازی این پروژه در اختیار گذاشتن منابع آموزشی و اطلاعاتی بصورت رایگان در اختیار تمام افرادی است که به اینترنت دسترسی ندارند.
اوترنت کار انتشار اطلاعات را از ماه جاری میلادی یعنی آگوست ۲۰۱۵ آغاز کرده است. این کمپانی در حال حاضر از طریق یک ماهواره‌ی مستقر در دورترین مدار زمین و اجاره‌ی پهنای باند ۲۰۰ مگابایتی، داده‌های خود را در آمریکای شمالی و بخش‌‌هایی از اروپای غربی منتشر می‌کند. در صورتی که کمپین جمع‌آوری این کمپانی در ایندی‌گوگو (IndieGoGo) به نتیجه برسد، اوترنت میزان پهنای باند خود را در آینده‌ی نزدیک به ۱۰۰ گیگابایت افزایش خواهد داد.

براساس اطلاعات ارائه شده توسط کریم در جریان سخنرانی وی طی TED Talk، استفاده از یک دریافت کننده‌ در یک روستا می‌تواند بیش از ۳۰۰ نفر از ساکنان روستا را با جریان اطلاعات که شامل داده‌های مربوط به کشاورزی تاس لامتی است، آشتی دهد. در صورتی که افراد در دامنه‌ی امواج وای‌فای دریافت کننده قرار داشته باشند، می‌توانند با استفاده از نرم‌افزار Librarian (نرم‌افزار ایندکس اوترنت) از طریق گوشی‌های هوشمند یا گجت‌های موبایل خود به جستجو در میان داده‌های دریافت شده بپردازند.
یکی دیگر از کاربردهای این سیستم، انشار پیام‌ها در زمان اضطرار به جای داده‌های روزمره است. این پیام‌ها را می‌توان در دوره‌های زمانی مشخص با تکرار منتشر کرد.

البته مارک نیومن، تحلیل‌گر فناوری در موسسه‌ی تحقیقاتی اووم (Ovum) همه‌ی ویژگی‌های این سرویس را جالب توجه نمی‌داند. با بررسی نیازهای جوامع روستایی در کشورهای در حال توسعه، می‌توان به روشنی دید که مواردی زندگی این افراد را تحت تاثیر قرار خواهد داد که به زندگی روزانه‌ی افراد بستگی داشته باشد. از جمله‌ی موضوعاتی که می‌تواند تاثیرگذار باشد باید به وضعیت هوا، محصولات و سلامتی نیز اشاره کرد. آیا انتخاب محتوای محدود از میان خیل عظیم داده‌های موجود توسط افراد محدود می‌تواند نیازهای افراد محلی و روستایی را با فرهنگ و زبان متنوع برطرف کند یا خیر. این نوع انتشار اطلاعات مشکل دیگری نیز دارد و آن انتشار اطلاعات بصورت خواندنی است. در صورتی که اطلاعات بصورت داده‌های صوتی منتشر شود، استفاده از آن‌ها راحت‌تر بوده و عموم مردم نیز رغبت بیشتری برای استفاده خواهند داشت، اما مشکلی که وجود دارد، مصرف پهنای باند بیشتر در این حالت است.

پروژه‌ای جاه طلبانه
 یقینا داشتن بخشی از اینترنت بهتر از نداشتن دسترسی به کل شبکه‌ی جهانی است. با توجه به برآوردهای انجام شده در مورد گسترش اینترنت به تمام نقاط زمین که ۱۵ تا ۲۰ سال طول خواهد کشید، اوترنت می‌تواند فاصله‌ی موجود را تا زمان دسترسی کامل به اینترنت پوشش دهد.
اوترنت با مشارکت بانک جهانی، طرح آزمایشی اوترنت با در سودان جنوبی تا ماه جولای آینده برگزار خواهد کرد. کمپانی اوترنت امیدوار است تا با استقبال از گیرنده‌های لنترنز (Lanterns) در ایندیگوگو، همزمان با گسترش طرح‌های آزمایشی، بتواند شبکه‌ی خود را در سراسر جهان گسترش دهد.


اوترنت در مسیر پیاده‌سازی سیستم خود کار چندان ساده‌ای پیش رو ندارد، چراکه دو کمپانی بزرگ گوگل و فیس‌بوک نیز قدم در این حوزه نهاده و سعی دارند تا گسترّه‌ی اینترنت را در سراسر جهان برقرار کنند. گوگل با پروژه‌ی لون درصدد انتشار امواج 3G است و فیسبوک نیز با پروژه‌ی Internet.org در نظر دارد تا با استفاده از شبکه‌ی پهپادها و ماهواره‌ها به انتشار امواج اینترنت در اقصی نقاط جهان بپردازد. در این بین ایلان ماسک با کمپانی اسپیس ایکس در نظر دارد تا با بهره‌گیری از شبکه‌ای از ۷۰۰ ماهواره‌ دسترسی به اینترنت را در جای جای کره‌‌ی زمین در اختیار بشر قرار دهد.

پس از واناکرای، این بار نوبت به حمله باج افزار پتیا (Petya) به سازمان‌ها رسیده است. در ادامه با چگونگی این حملات و نحوه مقابله با آن آشنا خواهید شد.
این روزها، باج افزارها به سرعت در حال گسترش هستند و هر از چند گاهی، اخباری مبنی بر حملات این‌گونه بدافزارها به سیستم‌های رایانه‌ای کاربران به گوش می‌رسد. پس از حملات گسترده باج افزار واناکرای (WannaCry) به سازمان‌ها و شرکت‌های مختلف در سراسر جهان، این بار نوبت به باج افزار پتیا رسیده است. Petya که در محافل امنیت سایبری با نام پتنا (Petna) نیز شناخته می‌شود، از اواخر ماه مارس سال گذشته، فعالیت خود را آغاز کرده بود اما نسخه تغییریافته آن از ژوئن امسال شروع به انتشار کرد و موجب آلوده شدن بسیاری از سازمان‌ها و شرکت‌ها شد. جالب اینجاست که این باج افزار نیز همانند واناکرای از آسیب پذیری SMB برای انجام حملات و گسترش خود استفاده می‌کند.

تا به امروز، باج افزار پتیا در بیش از 14 کشور دنیا از جمله ایران، آمریکا، مکزیک و برزیل نفوذ پیدا کرده و احتمالا در روزهای آینده، کشورهای بیشتری به آن آلوده خواهند شد. بخش نگران‌کننده و غافل‌گیرکننده ماجرا این است که آخرین نسخه این باج افزار از همان اکسپلویتی استفاده می‌کند که در جریان حملات واناکرای نیز باعث آلودگی بیش از 200 هزار سیستم رایانه‌ای در سراسر دنیا شد. با وجود آپدیت‌ها و وصله‌های امنیتی و توصیه‌هایی که برای مقابله با باج افزار واناکرای ارائه شد، هنوز هم بسیاری از کاربران و شرکت‌ها به این توصیه‌ها عمل نکرده‌اند و در خطر انواع حملات سایبری قرار دارند.
بر اساس گزارشی که در سایت پلیس فتای ایران منتشر شد، کشورهای اروپایی بیشتر از سایر قاره‌ها درگیر این باج افزار شده‌اند و اوکراین نیز بیشترین آلودگی را تا به امروز داشته است. مترو کیف، بانک ملی اوکراین و چند فرودگاه این کشور، 36 تراکنش بیت کوین مربوط به باج افزار را ثبت کرده‌اند که مجموع مبالغ آن نزدیک به 9 هزار دلار می‌شود.

باج افزار پتیا چگونه حملات خود را انجام می‌دهد؟
باج افزار پتیا طوری طراحی شده تا آلودگی گسترده‌ای را ایجاد کند. این باج افزار برای ایجاد آلودگی از آسیب پذیری اترنال بلو (EternalBlue) استفاده می‌کند و زمانی که از این آسیب‌پذیری با موفقیت استفاده شد، باج افزار خود را در سیستم هدف کپی کرده و اجرا می‌شود. سپس Petya شروع به رمزنگاری فایل‌ها و MBR کرده و یک زمان‌بند برای ریبوت کردن سیستم پس از یک ساعت به کار گرفته می‌شود.
چیزی که پتیا را از دیگر باج افزارها متمایز می‌کند این است که به جای ویندوز از سیستم عامل کوچک خود استفاده می‌کند و به همین دلیل می‌تواند ساختارهای حیاتی سیستم فایل کامپیوتر را در صورت راه‌اندازی مجدد آن روی دیسک بوت رمزنگاری کند. اگر سیستم به شکل موفقیت‌آمیزی آلوده شود، پتیا صفحه‌ای را به زبان انگلیسی به نمایش درمی‌آورد و از کاربر خواسته می‌شود تا 300 دلار پول را در قالب بیت کوین به کیف پولی که به آدرس posteo.net متصل است واریز کند.


در صورتی که فایل‌های سیستم توسط باج افزار پتیا رمزنگاری شود، دیگر هیچ روشی برای بازگرداندن آن وجود نخواهد داشت و در حال حاضر، پیش‌گیری تنها راه حل موجود برای مقابله با این باج افزار است؛ حتی در صورت پرداخت وجه مورد درخواست نیز تضمینی برای رمزگشایی فایل‌ها وجود ندارد.

چگونه از حملات باج افزار Petya در امان باشیم؟
در زمان حملات واناکرای، توصیه‌هایی به کاربران شد که این توصیه‌ها در مورد پتیا هم صدق می‌کند. اول از همه حتما آخرین به‌روزرسانی‌های امنیتی را بر روی سیستم‌های رایانه‌ای خود نصب کنید. در پی حمله باج افزاری WannaCry، مایکروسافت نیز وصله‌های امنیتی جدیدی را برای سیستم‌عامل‌هایی که دیگر از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کرد، مانند ویندوز ایکس پی و ویندوز سرور 2003 عرضه کرد تا از امنیت سیستم‌های قدیمی هم مطمئن شود.

علاوه بر آن، پیش از باز کردن فایل‌های پیوست ایمیل، از بابت فرستنده آن اطمینان حاصل کنید. فراهم کردن فیلترینگ مناسب و قوی برای فیلتر کردن اسپم‌ها و جلوگیری از ایمیل‌های فیشینگ، اسکن کردن ایمیل‌های ورودی و خروجی و فیلتر کردن فایل‌های اجرایی برای کاربران و بک آپ گرفتن دوره‌ای از اطلاعات حساس از جمله راهکارهایی است که برای جلوگیری از آلوده شدن به باج افزار پتیا توصیه می‌شود.


همچنین بهترین شیوه برای مقابله با این باج افزار، داشتن یک پشتیبان مطمئن است. با توجه به این که رمزنگاری مورد استفاده در این باج افزار، فوق‌العاده ایمن است، تنها راه جهت دستیابی دوباره به داده‌ها پس از آلوده شدن به باج افزار، برگرداندن فایل‌ها از طریق پشتیبان خواهد بود. همان‌طور که گفته شد، مهم‌ترین عامل آلوده شدن به پتیا، اکسپلویت اترنال بلو بوده که این آسیب‌پذیری، چند ماه پیش با به‌روزرسانی امنیتی مایکروسافت برطرف شد؛ بنابراین از نصب این به‌روزرسانی‌های حیاتی غافل نشوید. ذخیره کردن بک آپ‌ها بر روی فضای ابری یا Cloud و همین‌طور فضای ذخیره‌سازی فیزیکی آفلاین نیز از اهمیت بسیاری برخوردار هستند؛ چرا که برخی از باج افزارها این توانایی را دارند که حتی بک آپ‌های فضای ابری را نیز قفل کنند.

به نظر می‌رسد بعد از واناکرای (Wannacry)، حالا نوع جدیدی از باج افزار پتیا (Petya) شرکت‌های بزرگ را هدف خود قرار داده است. ماه گذشته میلادی بود که تعداد زیادی از کاربران کشورهای اروپایی از جمله انگلستان از آلوده شدن سیستم خود به باج افزار واناکرای خبر دادند. سوء استفاده هکرها از سیستم کاربران به واسطه باج افزارها موضوع جدیدی نبود؛ اما در ماه آوریل گروه The Shadow Brokers با انتشار اطلاعاتی، از بهره‌گیری واناکرای از یک آسیب پذیری پیچیده موسوم اترنال بلو (EternalBlue) خبر داد و مدعی توسعه آن توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا یا به اختصار NSA شد. با تکیه بر این موضوع، می‌توان گفت هکرها از یک سلاح سایبری پیشرفته و در سطوح ملی در برابر شهروندان و سیستم‌های ساده آنها استفاده کرده‌اند. این موضوع درست شبیه آن است که بخواهید با تانک آبرامز به دنبال سرقت از بانک یک شهر کوچک باشید.

حالا بعد از یک ماه، با نوع جدیدی از باج افزارها که می‌توان آن را در خانواده باج افزار پتیا (Petya) قرار داد، رو به رو هستیم که بر اساس گزارش‌ها، هزاران سیستم مختلف در سراسر جهان از جمله کمپانی‌های چند ملیتی بزرگ Maersk ،Rosneft و Merck را آلوده کرده است. پتیا هنوز از اترنال بلو استفاده می‌کند، اما تا به این لحظه بسیاری از سازمان‌هایی که هدف قرار گرفته بودند در برابر آن ایمن شده‌اند و دیگر نیازی به نگرانی در مورد این روزنه نیست. در عوض، نوع جدید باج افزار پتیا از رخنه‌ها و نقاط آسیب پذیر اساسی‌تر در اجرای شبکه‌ها یا مهم‌تر از آن، ارائه وصله‌های نرم افزاری مختلف، بهره‌برداری می‌کند. در واقع شاید آنها به اندازه کدهای مخرب NSA قابل توجه و چشمگیر نباشند، اما به مراتب قدرت بالاتری داشته و می‌توانند سازمان‌ها را با تلاش برای بازگشت به حالت عادی، در شرایط سخت‌تری قرار دهند.

دیو کندی (Dave Kennedy) با ارسال توییتی جدید، از آلوده شدن بیش از 5 هزار سیستم در کمتر از 10 دقیقه خبر داده است. همچنین این باج افزار با بازنویسی اولین سکتور هارد دیسک، موجب ناپایداری سیستم و ری استارت شدن آن با نمایش پیام مربوطه می‌شود.
اگرچه واناکرای سیستم‌های ضعیف را هدف قرار می‌داد، اما این نوع جدید از باج افزار پتیا شبکه شرکت‌های بزرگ و ایمن را آلوده کرده است که می‌توان آن را الگویی برای پخش شدن این ویروس در نظر گرفت. زمانی که یک کامپیوتر در شبکه‌ای خاص آلوده می‌شد، پتیا با استفاده از ابزارهای شبکه همچون WMI و PsExec، کامپیوترهای دیگر آن شبکه را نیز آلوده می‌کرد.

معمولا از هر دو این ابزارها به منظور دسترسی از راه دور با سطوح مدیریتی استفاده می‌شود، اما یکی از محققان حوزه امنیت، لسلی کارهارت (Lesley Carhart)، می‌گوید اغلب، هکرها از آنها برای انتشار بدافزار در یک شبکه آلوده استفاده می‌کنند. به عقیده وی، استفاده از WMI روشی بسیار موثر و مداوم برای هکرها بوده و به ندرت توسط ابزارهای امنیتی مسدود می‌شود. ابزار Psexec نیز با وجود نظارت بیشتر روی آن، هنوز هم کارآمدی بسیار بالایی دارد.

برخی مواقع، حتی شبکه‌هایی که در برابر اترنال بلو ایمن شده بودند نیز در برابر حمله‌هایی که از طریق شبکه داخلی آنها انجام می‌شد، آسیب پذیر بودند. به گفته شان سالیوان (Sean Sullivan) از F-Scure، چنین چیزی در ادامه حمله‌های سایبری مشهور پتیا در گذشته هستند که کمپانی‌های بزرگ را برای دریافت پول، هدف قرار داده بود.

این حمله‌ها به عنوان گروهی برای هدف قرار دادن تجارت‌های مختلف آغاز شده است و شما باید از رخنه‌ای استفاده کنید که برای آسیب زدن و دریافت باج از شرکت‌های تجاری، فوق‌العاده باشد.

جنبه آزاردهنده این داستان در جایگاه اول، نحوه آلوده شدن این کامپیوترها به باج افزار پتیا است. به گفته محققان Talos Intelligence، احتمالا این باج افزار از طریق آپدیتی جعلی برای یکی از سیستم‌های حسابداری کشور اوکراین با نام MeDoc پخش شده است. اگرچه MeDoc این ادعا را رد کرده، اما گروهی دیگر از متخخصان نیز با اشاره به یک امضای دیجیتال جعلی در دریافت این آپدیت، نسبت به یافته‌های Talos ابراز نگرانی کرده‌اند. در صورت کارآمد بودن این امضا برای هکرها، می‌توان گفت راهی تمیز و مناسب برای دسترسی به تقریبا تمام سیستم‌های مجهز به این نرم افزار وجود داشته است.
از طرفی، این فرضیه رد پای سنگین پتیا در سازمان‌های داخلی کشور اوکراین را نیز توجیه خواهد کرد چرا که 60 درصد سیستم‌های آلوده، در این کشور هستند و بانک مرکزی و بزرگترین فرودگاه اوکراین نیز شامل آن می‌شوند.

این اولین باری نیست که هکرها با آلوده کردن سیستم‌هایی با آپدیت‌ خودکار اقدام به پخش بدافزارها می‌کنند؛ هرچند، این حمله‌ها معمولا به کشورهای ایالتی محدود بوده‌اند. در سال 2012 و در اقدامی که بسیاری آن را به دولت آمریکا نسبت می‌دهند، هکرها با آلوده کردن پروسه آپدیت سیستم عامل ویندوز، بدافزار شعله (Flame) را وارد ایران کردند. سال 2013 نیز حمله‌ای سایبری روی بانک‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی کره جنوبی، سبب پخش شدن بدافزارها در سیستم‌های داخلی این کشور شود.
محقق امنیتی مرکز NYU، جاستین کاپوس (Justin Cappos)، کسی که روی ایمن کردن روش‌های ارائه وصله‌های نرم افزاری به عنوان بخشی از The Update Framework فعالیت دارد، معتقد است این کاستی‌های زیربنایی به شکل قابل توجهی مشترک هستند. معمولا سازمان‌های مختلف موفق به تایید آپدیت‌ها نشده و یا کارهای لازم برای ایمن کردن موارد زیربنایی را انجام نمی‌دهند. در همین زمان، آپدیت‌های نرم افزاری یکی از قدرتمندترین راه‌ها برای آلوده کردن سیستم‌ها خواهند بود. کاپوس در رابطه با این بدافزار که معمولا با دسترسی مدیریتی اجرا می‌شود، می‌گوید:

این قطعه نرم افزاری در کامپیوتر هر کسی وجود داشته، اتصالاتی را ایجاد می‌کند که تمایل به رمزگذاری دارند و از تمام دیوارهای آتش شما عبور می‌کند.

نسخه اندرویدی اپلیکیشن تلگرام از طریق ترفندی جالبی این قابلیت را در اختیارتان قرار می‌دهد تا بدون نیاز به نصب ربات خاصی نسبت به تایپ متن به صورت بولد (Bold) یا تو پر اقدام کنید.

منظور از بولد کردن (Bold) چیست؟
بولد کردن متن پیام به آن معناست که شما بخشی از متن پیام را تو پر بنویسد. برای انجام این کار در تلگرام اغلب کاربران از ربات اختصاصی استفاده می‌کنند، اما آیا می‌دانستید که ترفندی وجود دارد که از طریق آن در نسخه اندرویدی اپلیکیشن تلگرام قادر به تایپ متن بولد خواهید بود؟

این ترفند بسیار جالب و کاربردی است. با استفاده از آن می‌توانید یک کلمه، عبارت یا حتی یک جمله کامل را بولد یا تو پر کنید. در این مقاله قصد داریم تا به آموزش ترفند بولد نوشتن در تلگرام بپردازیم.

بولد نوشتن در تلگرام بدون نیاز به ربات
برای بولد یا تو پر کردن متن پیام در نسخه اندرویدی برنامه تلگرام کافیست که به شرح زیر عمل کنید:

• اپلیکیشن تلگرام را باز کنید.
  
• به پنجره گفتگو یا چت مد نظرتان بروید که قصد دارید پیام مد نظر در آن ارسال شود.
  
• در فیلد متن پیام مد نظرتان را تایپ کنید.
  
• برای بولد کردن هر بخش از پیام کافیست که در ابتدا و انتهای آن دو ستاره (**) تایپ کنید.
  
• با لمس آیکون ارسال پیام، پیام مد نظر را ارسال کنید.
  

مشاهده خواهید کرد که بخشی از پیام که مابین چهار ستاره مذکور قرار داده شده است، به صورت بولد یا تو پر نمایش داده می‌شود. به عنوان مثال تصور کنید که قصد دارید پیام " سلام بیداری؟ " را در تلگرام تایپ و ارسال کنیم و کلمه "کجایی؟" را به صورت بولد تایپ نماییم.
برای انجام این کار کافیست که این پیام را در فیلد تایپ تلگرام اندرویدی به صورت زیر بنویسید:

سلام **بیداری؟**

با فشردن گزینه ارسال پیام، پیام مد نظر ارسال و کلمه "بیداری؟" در آن بولد می‌شود.

سلام بیداری؟

تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند ممکن است بنا به دلایل خاصی دچار مشکل در عملکرد و خرابی شوند. دلیل بروز این مشکلات و شکل‌های اختلال در عملکرد دستگاه‌های موبایلی می‌تواند بسیار متنوع باشد. به عنوان مثال یکی از شایع‌ترین مواردی که عموما تعمیرکاران موبایل با آن سر و کار دارند مربوط به معیوب بودن تاچ و ال‌سی‌دی تبلت یا گوشی‌ها می‌شود. در بسیاری از موارد افتادن ناگهانی گوشی از دست کاربر می‌تواند منجر به شکستن تاچ دستگاه شود. حال تصور کنید که تاچ گوشی هوشمند شما بنا به هر دلیلی معیوب شده و شما برای دستگاه خود قفل صفحه نمایش تعیین کرده بودید.

در این شرایط که تاچ دستگاه کار نمی‌کند برای باز کردن قفل صفحه نمایش باید چکار کرد؟
بدین منظور روش‌های خاصی وجود دارد. در واقع در این روش‌ها بدون استفاده از تاچ دستگاه و لمس صفحه نمایش آن می‌توان قفل نمایشگر محصول را باز کرد. ما در این مقاله قصد داریم که دو نمونه از روش‌های این چنینی که بسیار موثر و ساده هستند را خدمت شما عزیزان معرفی کنیم.

روش اول: باز کردن قفل صفحه نمایش با استفاده از داک خودرو (Car Dock)
در این روش از داک خودرو به منظور باز کردن قفل صفحه نمایش دستگاه اندرویدی که تاچ آن معیوب است استفاده می‌کنیم. بدین منظور مراحل زیر را طی کنید.


دستگاه اندرویدی که تاچ آن معیوب شده را به اتومبیل خود ببرید. حال با استفاده از کابل اختصاصی مورد نیاز، دستگاه اندرویدی مورد نظر را به پورت فندک اتومبیل متصل کنید. دقت داشته باشید که اگر دستگاه اندرویدی شما از نظر باتری شارژ نداشته باشید باید کمی صبر کنید تا از طریق کابل مورد نظر و پورت فندک اتومبیل شارژ شده و راه‌اندازی شود.


به محض اتصال دستگاه اندرویدی به سوکت فندک اتومبیل، صفحه نمایش آن به طور اتوماتیک روشن می‌شود و گزینه‌های مربوط به راهنمایی مسیر رانندگی و … بر روی نمایشگر دستگاه پدیدار خواهند شد. بنابراین دیگر نیازی به قفل‌گشایی از صفحه نمایش دستگاه وجود ندارد.

در این لحظه شما می‌توانید دکمه هوم (Home) دستگاه مورد نظر را فشرده و به صفحه اصلی آن دسترسی پیدا کنید.

روش دوم: قفل‌گشایی صفحه نمایش با استفاده از آهن‌ربا
در این روش از یک آهن‌ربا به منظور قفل‌گشایی از صفحه نمایش دستگاه اندرویدی مورد نظر استفاده می‌کنیم.

• ابتدا باید یک آهن‌ربای نسبتا بزرگ را تهیه کنید. این آهن‌ربا بهتر است به شکل مربع بوده و قطر آن حداقل 2.5 سانتیمتر باشد.
  
• آهن‌ربای مورد نظر را به پنل پشتی دستگاه اندرویدی خود نزدیک کرده و برای مدت زمان چند ثانیه آن را بر روی پنل پشتی دستگاه قرار دهید. در این شرایط مشاهده خواهید کرد که دستگاه شما به وضعیت مولتی‌مدیا (Multimedia Mode) منتقل می‌شود.
  
• کافی است که دکمه هوم دستگاه اندرویدی مورد نظر را بفشارید تا منوی مولتی‌مدیای آن غیرفعال شده و صفحه اصلی محصول نمایان شود.
  
• سپس می‌توانید آهن‌ربای مذکور را از بدنه دستگاه جدا کنید.
  

اما استفاده از آهن‌ربا چگونه دستگاه اندرویدیتان را به وضعیت مولتی‌مدیا منتقل می‌کند؟
هنگامی که شما آهن‌ربای مورد نظر را به بدنه دستگاه نزدیک کرده و بر روی آن قرار می‌دهید، دستگاه تصور می‌کند که به یک داک مغناطیسی متصل شده و باید وارد وضعیت مولتی‌مدیا شود. این موضوع سبب می‌شود که دیگر به منظور دسترسی به محتوای دستگاه نیازی به وارد کردن رمز عبور و قفل‌گشایی از صفحه نمایش آن نداشته باشید.