احتمالا از زمانی که صاحب گوشی اندرویدی هستید یا استفاده‌ی تخصصی از سیستم عامل کامپیوتر خود دارید با عبارت «کرنلِ لینوکس» آشنا شده‌اید؛ در این مقاله به بررسی کرنل و عملکرد آن می پردازیم.

 همان طور که مطلع هستید سیستم عامل اندروید از کرنل لینوکس استفاده می‌کند و شاید از این مبحث با لینوکس آشنایی دارید؛ لینوکس یک سیستم عامل متن‌باز و از خانواده‌ی شبه یونیکس است. همه توزیع‌های لینوکس بر پایه هسته اصلی آن یا کرنل بنا شده‌اند که نرم افزارهای رایگان با آن تلفیق شده و نسخه کامل یا همان توزیع را تشکیل می‌دهند. این سیستم عامل توزیع‌های متعددی دارد که هر توزیع بر اساس یکی از نیازهای کاربران توسعه داده شده‌اند که از مهم‌ترین و محبوب‌ترین آن‌ها می‌توان به اوبونتو (توزیع دسکتاپ-نیاز کاربر معمولی)، کالی لینوکس (توزیع امنیتی) و ردهت (توزیع تجاری) و دیگر توزیع‌های اصلی مانند دبیان، آرچ لینوکس و CentOS و دیگر توزیع‌ها اشاره کرد. اما کرنل یا هسته سیستم عامل چیست؟
شاید مهم‌ترین و ساده‌ترین تعریف در خصوص کامپیوترها، گنگ بودن آن‌ها است؛ کامپیوترها تنها یک عبارت ساده یعنی «اجرای دستورات» را می‌فهمند. دستورات به طور پی‌در‌پی و با اولویت‌های بخصوص اجرا می‌شوند. از لحظه‌ای که کامپیوتر روشن می‌شود برای ادامه‌ی کار به دستورات نیاز دارد و در حقیقت بدون دریافت دستورات قادر به انجام هیچ کاری نیست. حتی زمانی که دستگاه اندرویدی روشن می‌شود و لوگوی بوت مخصوص خود را نشان می‌دهد، سی‌پی‌یو سیستم در حال دریافت دستورات و اجرای آن‌ها است. در ظاهر، ما از اندروید تنها یک لانچر زیبا به همراه تعدادی اپلیکیشن می‌بینیم اما در حقیقت همانند دیگر سیستم عامل‌ها در پشت پرده دستورات متعددی اجرا می‌شوند.
در کنار رابط کاربری، بخشی از سیستم‌ در پشت پرده وجود دارد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به ماشین مجازی جاوا و SurfaceFlinger که وظیفه‌ی جمع آوری همه‌ی اجزای لازم برای نمایش گرافیک را دارد نام برد.


اما سیستم عاملی مانند اندروید از یک هسته‌ی قوی بهره‌مند است که با بررسی جزئی‌تر به این سطح می‌رسیم؛ این سطح کرنل یا هسته‌ی سیستم عامل نام دارد که در اندروید، کرنل لینوکس است. همگی عملیات چند وظیفه‌ای در سیستم عامل‌ها از کرنل بهره‌ می‌برند. مثلا سیستم عامل‌هایی مانند ویندوز، OS X، آی‌اواس، ویندوزفون و اندروید هر کدام کرنل مخصوص خود را دارند. اما در بین همه‌ی این سیستم عامل‌ها، تنها اندروید از کرنلِ لینوکس استفاده می‌کند. سیستم عامل‌های ویندوز و ویندوزفون کرنل خاص خود را دارند که معمولا با نام NT Kernel شناخته می‌شود و کرنل‌های OS X و آی‌اواس، Darwin نام دارد.
علاوه بر این، تعدادی کرنل نیز وجود دارد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به کرنل‌های شبه یونیکس در پروژه‌ی FreeBSD و NetBSD، کرنل زمان واقعی در پروژه‌ی FreeRTOS، کرنل‌های نهفته یا سیستم‌های embedded در پروژه‌ی Contiki، کرنل کم قدرت مانند کرنل mbed OS از کمپانی آرم نام برد. به عبارت کلی همه‌ی دستگاه‌های موجود از اینترنت اشیا گرفته تا ابزارهای پوشیدنی و ابر رایانه‌ها، از کرنل استفاده می‌کنند.
کرنل به زبان ساده‌تر برنامه‌ی هسته‌ی سیستم است که منابع سی‌پی‌یو، حافظه‌ی سیستم، دستگاه‌ها، فایل سیستم، شبکه و پردازش‌ها را مدیریت می‌کند.


زمانی که اپلیکیشنی را اجرا می‌کنید، این کرنل است که وظیفه‌ی انتقال اپ به حافظه و ایجاد پروسه‌های لازم برای اجرای آن را برعهده دارد؛ زمانی که اپلیکیشن به فضای حافظه نیاز دارد، کرنل حافظه را به آن اختصاص می‌دهد و حتی در مواقعی که اپلیکیشن برای برقراری ارتباط شبکه‌ای نیاز دارد این کرنل است که ارتباط‌های سطح پایین را برای آن فراهم می‌کند. درایور دستگاه‌هایی مانند بلوتوث نیز در کرنل قرار دارد. زمانی که اپلیکیشنی قصد اجرای دستوراتی را در پشت پرده دارد، این کرنل است که تمامی پردازش‌های بک‌گراند را به عهده می‌گیرد و هنگامی که اپلیکیشنی بسته می‌شود این کرنل است که حافظه و دیگر منابع در حال استفاده‌ی این اپلیکیشن را پاکسازی می‌کند.
همان طوری که متوجه شدید کرنل تکه نرم افزار پیچیده‌ای است؛ کرنل لینوکس دارای بیش از ۱۵ میلیون خط در کدمنبع خود است که همه‌ی این کدها شامل تمامی درایورها (درایورها ۷۰ درصد از کد کرنل را تشکیل می‌دهند)، کدهای پشتیبانی از دیگر معماری سیستم‌ها مانند ARM, x86, MIPS, IBM, PowerPC و SPARC است. زمانی که کرنلی برای یک دستگاه مانند گوشی هوشمند توسعه داده می‌شود، همه‌ی ۱۵ میلیون خط کد استفاده نمی‌شود و تنها کدهایی که لازمه‌ی مصرف است مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کرنلِ Monolithic و میکرو کرنل
با پیچیده‌تر شدن سیستم‌ها، کرنل‌ها نیز با معماری‌های مختلفی عرضه می‌شوند. دو نوع کرنل رایج با طراحی‌های متفاوتی وجود دارند که کرنل Monolithic و میکرو کرنل نام دارند. کرنل لینوکس از نوع کرنل Monolithic است؛ بدان معنی که خود کرنل درون یک فضای خاص خود در حافظه اجرا می‌شود. در مقابل این کرنل، میکروکرنل قرار دارد که فرآیندهای مختلف کرنل را در بخش‌های جداگانه قرار می‌دهد؛ بنابراین این نوع کرنل، پروسه‌های مختلف را تحت عنوان سرورها یا سرویس‌ها اجرا می‌کند.
در سال ۱۹۹۲ که لینوکس تازه متولد شده بود، لینوس توروالدز و پروفسور اندرو تننبائوم در حال بحث درباره‌ی معماری‌‌های مختلف کرنل Monolithic و میکرو کرنل بودند. در آن زمان تننبائوم میکروکرنل را ترجیح داد و لینوس کرنل Monolithic را نوشت. به همین دلیل این نوع کرنل به دلیل ترجیح لینوس، در سیستم لینوکس و به دنبال آن در اندروید نیز استفاده شد.


از آنجایی که کرنل لینوکس monolithic است، بنابراین راهی وجود دارد که بتوان بخش‌های مختلف کرنل را بر اساس نیاز فعال یا غیرفعال کرد. این کار حین کامپایل به وسیله‌ی سیستمی که به کرنل اجازه‌ی تنظیم، تلفیق و پیکربندی را می‌دهد قابل انجام است. بعضی از کانفیگ‌ها علاوه بر فعال و غیرفعال کردن برخی توابع خاص، قادر به تغییر نوع عملکرد کرنل نیز هستند. چون لینوکس و اندروید متن‌باز هستند، از این‌رو می‌توان نسخه‌ای از اندروید را با کرنل‌ بهینه شده ساخت تا برخلاف کرنل معمولی، از تنظیمات مختلف استفاده کند. این کرنل را می‌توان به جای کرنل پیش فرض گوشی هوشمند استفاده کرد. برای این منظور یا باید بوت لودر گوشی هوشمند را آنلاک کرد یا گوشی را روت کرد.
شاید شناخته شده‌ترین کرنل جایگزین برای اندروید کرنلِ The Franco باشد که برای دستگاه‌های مختلف نکسوسی فراهم شده است. همچنین برای استفاده‌ی راحت از این کرنل، اپلیکیشنی نیز طراحی شده است. البته The Franco تنها کرنل جایگزین برای اندروید نیست، کرنل‌های دیگری مانند ElementalX و The Jolla نیز وجود دارند.


مزایا و معایب
برای شروع استفاده از دیگر کرنل‌ها ابتدا باید دستگاه اندرویدی خود را روت کنید. برخی از کاربران با روت کردن گوشی‌های خود مشکلی ندارند اما در مقابل افراد دیگری هستند که وسواس بیشتری را برای انجام دادن این اقدام به خرج می‌دهند. روت کردن نیاز به تجربه فنی نیز دارد که در نهایت جایگزین کردن کرنل نیز مهارت هر فردی نیست. علاوه بر این، باید به سازنده‌ی کرنل نیز اطمینان داشت؛ این موضوع نه تنها به خاطر کدهایی است که وی در کرنل به کار برده، بلکه بیشتر به دلیل تعهد او در ارائه‌ی خدمات پشتیبانی و برطرف کردن باگ‌ها است. جایگزین کردن کرنل معایبی زیادی دارد که ممکن است درنهایت به معیوب کردن بوت گوشی هوشمند بینجامد. زمانی که گوشی هوشمند اندرویدی خود را تهیه می‌کنید، فریمور این گوشی قبل از عرضه چندین بار مورد تست قرار گرفته است. اگر قصد نصب کرنل جدید را دارید، باید در حین بروز مشکل و زمانی که سازنده‌ی کرنل پاسخگوی برطرف کردن باگ‌ها نیست، دارای این مهارت باشید که هنگام بروز چنین مشکلی، منشا آن را پیدا کنید. 
این نکته را هم در نظر داشته باشید که در صورت روت کردن گوشی و جایگزین کردن کرنل آن، دستگاه‌تان دیگر شامل گارانتی نخواهد بود. معمولا سازندگان کرنل‌ها که کرنل‌های خود را در انجمن‌هایی مانند XDA منتشر می‌کنند، همواره تاکید دارند که در صورت نصب کرنل در دستگاه، گارانتی از بین رفته و هیچ مسئولیتی را در قبال خرابی دستگاه برعهده نمی‌گیرند.
در مقابل معایب، نصب کرنل مزایایی نیز دارد که می‌توان با نصب آن، به تنظیمات متعددی دسترسی داشت. پس از نصب یک کرنل دیگر، می‌توان به تمامی پورت‌های دستگاه و تنظیماتی که در حالت پیش فرض در دسترس نیستند، دست یافت. همچنین می‌توان به نسخه‌های متعدد کرنل لینوکس نیز دسترسی داشت. کاستوم کرنل‌ها می‌توانند مصرف باتری و عملکرد دستگاه را بر اساس تنظیمات کرنل و میزان استفاده‌ی کاربر بهبود ببخشند. اما همان طور که قبلا بحث شد، بیشتر سازنده‌ی دستگاه‌های هوشمند همانند گوگل، اپل و مایکروسافت در حال رقابت با یکدیگر هستند تا بهترین گوشی‌های هوشمند با بهترین قیمت عرضه کنند. بنابراین اگر می‌توان به نصب یک کرنل دیگر باتری را بهبود داد پس می‌توان مطمئن شد که این سازندگان نیز توانایی عرضه‌ی دستگاه هوشمند با باتری بهینه شده را دارند! از این‌رو بهینه شدن مصرف باتری پس از نصب کاستوم کرنل به این معنی است که عملکرد دستگاه کاهش می‌یابد و در مقابل بهبود عملکرد دستگاه به معنی کاهش عمر باتری است. در حالت کلی هدف از نصب کرنل جایگزین این است که همزمان هم مصرف باتری و هم عملکرد دستگاه را بهبود بخشید.


نتیجه گیری
تمامی سیستم عامل‌های چند وظیفه‌ای دارای کرنل هستند؛ این کرنل است که وظیفه‌ی مدیریت منابع سیستم از جمله حافظه، پردازش‌ها و درایورها را بر عهده دارد. دیگر اجزای سیستم عامل‌ها مانند ویندوز، OS X، اندروید و آی‌اواس در سطوحی مجزا از کرنل قرار دارند. کرنل مورد استفاده در اندروید، کرنل لینوکس است. از آنجایی که هر دو کرنل لینوکس و اندروید متن‌باز هستند، بنابراین قابلیت ایجاد کاستوم کرنل به همراه تنظیمات مختلف برای اندروید وجود دارد و می‌توان از آن به عنوان کرنل جایگزین در دستگاه‌ اندرویدی استفاده کرد. برای این منظور ابتدا باید دستگاه اندرویدی را روت و بوت لودر آن را آنلاک کرد. از کرنل‌های محبوب می‌توان به the Franco و ElementalX اشاره کرد.

 

رم کامپیوتر از اهمیت بالایی برخوردار است و اگر دچار مشکل شود علائمی چون کندی سیستم و یا صفحه آبی مرگ را در پی دارد. بهتر است چند وقت یکبار رم های خود را تست کنید تا از سلامت آنها مطمئن شوید.

در قسمت جستجوی منوی استارت عبارت memory را جستجو کنید، و بر روی Windows Memory Diagnostic کلیک کنید.

در پنجره ی باز شده بر روی Restart now and check for problems  کلیک کنید.

پس از انجام این کار ویندوز خاموش می شود و پس از روشن شدن به داخل برنامه memory diagnostic می رود. صبر کنید تا عملیات پردازش برنامه تمام شود.

حالا دوباره به قسمت جستجوی منوی استارت بروید و این بار عبارت event را وارد کنید، و بر روی Event Viewer کلیک کنید.

در پنجره Event Viewer’s، در سمت چپ صفحه بر روی System کلیک راست کتید و گزینه Filter current log را انتخاب کنید.

پنجره جدیدی باز می شود، بر روی Event source  کلیک کنید و تیک گزینه MemoryDiagnostics-Results را بزنید.

بر روی OK کلیک کنی تا پنجره بسته شود.

به پنجره Event Viewer برگردید. در وسط پنجره قسمت وجود دارد که در حال حاضر باید دو فایل درون آن وجود داشته باشد.

اگر رم سیستم شما مشکلی داشته باشد در این قسمت نمایش داده می شود که در اینجا رم هیچ مشکلی ندارد ولی اگر در خط اول این پنجره خطایی مشاهده کردید رم شما دچار مشکل است. اگر یک رم دارید که قطعا همان مشکل دارد ولی اگر سیستم شما دارای چندین رم می باشد باید ابتدا تمامی رم ها بجز یکی را خارج کنید و دوباره مراحل تست رم را انجام دهید.

فلش پلیر خطرناک‌ تر از همیشه؛ پچ امنیتی جدید را نصب کنید


به تازگی یک حفره امنیتی خطرناک در نرم افزار فلش پلیر پیدا شده که توسط خود ادوبی نیز تایید شده و از این‌‌رو پچ امنیتی مهمی برای آن ارائه کرده است.

برنامه‌ی فلش پلیر همواره از لحاظ امنیتی دارای مشکلات بسیاری بوده و از این‌رو سیستم کاربران بسیاری به واسطه‌ی این برنامه هک شده است. در حقیقت این نرم افزار از لحاظ امنیتی، همواره یکی از ضعیف‌ترین نرم افزارهای تمامی پلتفرم‌ها از جمله ویندوز، مک، اندروید و کروم او‌اس بوده است. ادوبی به طور رسمی اعلام کرده است که تاکنون درچند حمله‌ی ریز و درشت از این حفره استفاده شده و نفوذکنندگان می‌توانند با استفاده از آن، باعث کرش کردن سیستم عامل شوند یا حتی کنترل آن را بدست بگیرند.
تاکنون کمپانی‌های بسیاری تلاش کرده‌اند تا این برنامه را حذف کنند که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به فیسبوک اشاره کرد که تمامی تبلیغات مبتنی بر فلش را بلاک کرده و در عوض از تکنولوژی HTML5 استفاده می‌کند. 
حال شرکت ادوبی برای برطرف کردن مشکل اخیر این نرم‌افزار، یک پچ امنیتی مهم را برای آن ارائه کرده است که می‌توانید از این دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
آن را دانلود کنید؛ دانلود و نصب این پچ برای تمامی کسانی که هنوز از فلش پلیر استفاده می‌کنند توصیه می‌شود.

در صورتی که اغلب در نرم‌افزار فتوشاپ با فایل‌های لایه باز بسیار حجیم که تعداد لایه‌های آن غیرقابل شمارش است، کار می‌کنید، به احتمال قوی شما هم از سرعت بسیار پایین عملیات ذخیره‌سازی فایل‌های PSD به ستوه آمده‌اید! اگر زمان یکی از مهم‌ترین ملاک‌های مورد نظر شما بوده و فضای ذخیره‌سازی زیادی در اختیار دارید، می‌توانید با اعمال تنظیماتی در فتوشاپ، فایل‌های PSD را تا ۲۰ برابر سریع‌تر از قبل در دیسک سخت ذخیره کنید.

دلیل کند بودن سرعت ذخیره‌سازی فایل‌های لایه باز، مربوط به نحوه‌ی فشرده‌سازی تصاویر در فتوشاپ است. نرم‌افزار فتوشاپ هم‌زمان با فرآیند ذخیره‌سازی فایل‌های حجیم لایه باز، عملیات فشرده‌سازی تصویر را هم به منظور صرفه‌جویی در فضای دیسک، انجام می‌دهد که این عملیات باعث کاهش شدید سرعت روند کاری می‌شود.
اگر فضای ذخیره‌سازی زیادی در اختیار دارید، می‌توانید برای ذخیره‌ی فایل حجیم خود در زمان بسیار کوتاه‌تر، عملیات فشرده‌سازی را غیرفعال کنید. شرکت ادوبی در سال ۲۰۱۱ یک پلاگین رسمی به نام “DisallowFlateCompressedPSD.plugin” برای فتوشاپ CS5 در پلتفرم‌های ویندوز و مک منتشر کرد که فرآیند فشرده‌سازی را برای تصاویر حجیم با فرمت PSD و PSB غیرفعال می‌کرد.

با نسخه‌ی جدید فتوشاپ (CS6)، دیگر نیازی به نصب هیچ‌گونه پلاگین اضافی ندارید. فقط کافی است که به مسیر Preferences→ File Handling رفته و در بخش File Compatibility، تیک عبارت “Disable Compression of PSD and PSB Files” را زده و اوکی کنید. هم‌اکنون باید از افزایش سرعت فوق‌العاده‌ای در ذخیره‌ی فایل‌های لایه باز برخوردار باشید.

هنگامی که نرم‌افزار فتوشاپ موجود در رایانه‌ی فوق‌العاده قدرتمند مک اپل را با پلاگین اصلی یاد شده مورد آزمایش قرار دادیم، یک فایل لایه باز ۱۱.۳۳ گیگابایتی را در زمان بسیار ناچیز ۲۵ ثانیه‌ای ذخیره کرد؛ درحالی که قبل از استفاده از این پلاگین، زمان ذخیره‌ی فایل ۴۹۵ ثانیه طول کشید. یعنی تقریبا یک بهبود عملکرد ۲۰ برابری حاصل شد!

بارها در زندگی روزمره افرادی را دیده‌ایم که فقط به دلیل عدم توانمندی در استفاده از لغات و کلمات و مهارت‌های ارتباطی مناسب، موقعیت‌های خوب کاری یا اجتماعی را از دست داده‌اند. در ادامه به این نکته می‌پردازیم که افراد قدرتمند معمولا چه نکاتی را در هنگام سخنوری رعایت می‌کنند. اگر  عبارت «کلام تو عصای معجزه‌گر توست، سرشار از سحر و اقتدار» را باور دارید، با ادامه‌ی این مقاله همراه شوید.

قدرت زیادی در کلام افراد نهفته است. کلام شما نیات درونتان را بخوبی روشن می‌کند و باعث پیوند بین شما و دیگران می‌شود و قادر است تا رابطه شما را با فردی که برای اولین بار ملاقات می‌کنید گرم یا سرد کند.
لغاتی که برای استفاده انتخاب می‌کنید و روشی که از این لغات استفاده می‌کنید شما را باهوش، ابله، گرم، خجالتی، قاطع یا هر چیزی شبیه به این موارد نشان می‌دهند. 
اگر خواهان این هستید که در محیط کاری و خانوادگی خود دارای احترام باشید و تحسین سایرین را برانگیزید، این که چطور در این محیط‌ها و با چه کلماتی خود را ارائه می‌کنید بسیار مهم و حیاتی است. عمدا یا سهوا، افراد قدرتمند دارای ۷ عادت هستند که در نهایت منجر به حضوری قدرتمند و به یاد ماندنی از سوی آن‌ها می‌شود. در ادامه این عادت‌ها را به صورت مختصر با هم مرور می‌کنیم.


۱. چیز ارزشمندی برای گفتن دارند 
اول از همه این ک معمولا آن‌ها چیز بدرد بخوری برای گفتن دارند. این به این دلیل نیست که افراد قدرتمند ذاتا نکات جذاب‌تری برای گفتن نسبت به افراد عادی دارند بلکه به این دلیل است که معمولا افراد قدرتمند وقتی می‌خواهند چیزی بگویند، در مورد آن تامل می‌کنند و به سرعت با خود حساب می‌کنند که آیا گفتن این جمله سودمند است یا خیر و اگر پاسخ خیر باشد بلافاصله از گفتن این جمله صرف نظر می‌کنند. 
 هر حرفی که به ذهن ما می‌آید ارزش این را ندارد که در مکالمات ما با دیگران مورد استفاده قرار بگیرد و البته هر مکالمه کوتاهی هم ارزش آغاز ندارد. اگر حرف بدرد بخوری برای زدن ندارید، نگران نباشید، صبر کنید تا حرف مناسب به ذهن شما بیاید.

۲. از سکوت نمی‌ترسند
سخنرانان تاثیر گذار و قدرتمند به خوبی می‌دانند که قدرتی که در سکوت است به مراتب بیشتر از قدرت کلمات بی‌ معنی است. آن‌‌ها بجای این که تلاش کنند تا فضاهای خالی موجود در مکاله را با جملات بیشتر یا کلماتی مثل «اوم»‌ و «آه» پر کنند ترجیح می‌دهند تا دست از صحبت بردارند. مکث‌های اضافی که در مکالمه ایجاد می‌شود این فرصت را به طرفین می‌دهد تا به خوبی فکر کنند که چه اتفاقی دقیقا در حال روی دادن است. 
این باعث می‌شود که جملات شما حساب شده‌تر و منسجم‌تر به نظر برسند حتی اگر واقعا این‌طور نباشند. اگر در مکالمه دو طرفه به نکته‌ای می‌رسید که نه شما و نه طرف مقابل چیزی برای اضافه کردن به آن نکته ندارید، سعی نکنید شما فردی باشید که می‌خواهد سکوت را بشکند. اجازه دهید که سکوت به کمک شما بیاید و وقتی صحبت را آغاز کنید که واقعا آماده شده باشید.

۳. مکالمه دو طرفه را نابود نمی‌کنند
بجای این که مدام در مورد خودشان صحبت کنند، افراد قدرتمد به طرف مقابل اجازه صحبت کردن می‌دهند.  آن‌ها سوالات معناداری در رابطه با زندگی، ایده‌ها و پیشرفت مکالمه می‌پرسند. در مکالمه شرکت کنید ولی به طرف مقابلتان هم زمان زیادی برای صحبت کردن بدهید.

۴. بحث نمی‌کنند
افراد قدرتمند هیچگاه به صورت مستقیم وارد بحث با طرف مقابل نمی‌شوند مگر در شرایط بسیار خاص که موقعیت گفتگو این چنین ایجاب کند. جملاتی مثل «این اشتباه است» یا «من مخالفم» جلوه یک وصله ناجور در مکالمه را دارد و باعث می‌شود تا جلوه یک فرد مثبت در مکالمه را از دست بدهید. بجای این که مستقیما بحث و مخالفت کنید، ایده متفاوتی را مطرح کنید. 
عبارت‌هایی نظیر «متوجه منظور شما می‌شوم ولی از منظر دیگری هم می‌توانیم به این قضیه نگاه کنیم» یا «یک بار جایی مطلبی خواندم که در این زمینه دیدگاه دیگری داشت» به شما این امکان را می‌دهد تا عقیده خود را بیان کنید ولی به این صورت که ایده خود را به منبع دیگری منتسب می‌کنید. در نهایت شما به خواسته خود می‌رسید بدون این که شخصیت یا جایگاه شما یا طرف مقابلتان تضعیف شود.

۵. از شعار، کلیشه و تعابیر نرم می‌پرهیزند
شعارها، حرف‌های کلیشه‌ای و البته تعابیر نرم انواع مختلفی از کلمات هستند که یک وجه مشترک دارند. آن‌ها به خودی خود مفهوم خاصی را منتقل نمی‌کنند. شعارها و کلیشه‌ها به حد زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرند به نحوی که در طی زمان مفهوم خود را از دست می‌دهند. استفاده از آن‌ها  در یک مکالمه به این مفهوم است که شما به اندازه کافی باهوش نیستید تا به لغاتی فکر کنید که می‌خواهید به کمک آن‌ها مفهوم سخن خود را برسانید. 
تعابیر نرم هم گاهی مصداق کاردانی دارند ولی در اغلب اوقات باعث می‌شوند تا مفهوم اصلی گوینده مشخص نشود و به نوعی سبب می‌شوند که شما یکرنگ و روراست به نظر نیایید. سعی کنید افکارتان را تا آنجا که ممکن است واضح و مستقیم به زبان بیاورید.

۶. از لغات ساده استفاده می‌کنند
این بار که به سخنان یک سخنور بزرگ گوشی می‌دهید به دقت توجه کنید که او از چند لغت تخصصی، خاص و به قول عامیانه قلمبه استفاده می‌کند. واقعیت این است که بسته به موضوع سخنرانی آن‌ها به ندرت از چنین کلماتی استفاده می‌کنند. 
عبارت‌های طولانی، پیچیده و تخصصی شاید در نوشتار خوب به نظر بیایند و برای برخی مقصودها خوب باشند ولی در یک سخنرانی یا مکالمه می‌توانند شنونده یا شنوندگان شما را گیج کنند. 
حتی اگر هم شنوندگان شما گیج نشوند استفاده از این لغات باعث می‌شود تا شما پرمدعا به نظر برسید این در حالی است که سخنوران قدرتمند به استفاده از کلمات ساده برای توضیح مقصودشان بسنده می‌کنند.

۷. تُن صدایشان بالا و پایین می‌شود
الگوهای صدایی تکراری بدون شک قدرت یک سخنرانی را پایین می‌آورند. برای مثال اگر شما با صدای بسیار آهسته‌ای بدون هیچ تغییری در قدرت صدایتان صحبت کنید از میزان جذابیت صدایتان کاسته می‌شود. سخنوران توانمند طیف وسیعی از تُن صداها را در صحبت‌های خود بکار می‌گیرند تا لایه‌ای از احساسات خود را نیز روی کلماتشان بکشند. این باعث می‌شود تا مخاطب شما جذب صحبت‌هایتان شود و شما کنترل بیشتری روی صحبتهایتان داشته باشید.

اگر می‌خواهید تاثیر بیشتری در مکالمات روزمره روی مخاطبان خود از همکاران گرفته تا افراد غریبه‌ای که در مترو ملاقات می‌کنید، داشته باشید شاید بهتر باشد این عادات را در خود پرورش دهید. هرچه بیشتر این تکنیک‌ها را تمرین کنید، می‌توانید واقعی‌تر آن‌ها را اجرا کنید و لازم نیست که در هنگام مکالمات روزانه ابتدا به این موارد فکر کنید و بعد شروع به صحبت کنید. سعی کنید با تعداد بیشتری از مردم ارتباط برقرار کنید تا بتوانید مهارت‌های ارتباطی خود را تقویت کنید.

سریع شارژ کردن باتری می‌توان یک موهبت بزرگ برای هرکسی باشد، شاید گاهی وقت‌ها برای شما هم پیش‌آمده باشد که موقع خروج از خانه تازه یادتان بیفتد که گوشی خود را شارژ نکرده‌اید و وقت زیادی برای شارژ کردن باتری آن ندارید .

این درست است که کلیه گوشی‌های موجود در بازار شارژرهای همسانی ازلحاظ ظاهر و نوع اتصال دارند اما این بدین معنی نیست که شما می‌توانید از همه آنها برای گوشی خود استفاده کنید.

اگر شما قصد دارید گوشی خود را سریع شارژ کنید متصل کردن گوشی به درگاه USB لپ‌تاپ و یا کامپیوتر نمی‌تواند فکر خوبی باشد به‌این‌علت که USB 2.0 فقط ۲٫۵ و USB 3 حدوداً ۴٫۵ وات خروجی دارند و با این میزان انرژی مدت‌زمان زیادی لازم است تا گوشی شما کاملاً شارژ شود، بنابراین بهتر است از شارژر خود گوشی که میزان وات خروجی بسیار بالاتری دارد استفاده کنید تا گوشی شما سریع‌تر شارژ شود.

بسیاری از گوشی‌های هوشمند از امکان شارژ شدن سریع (fast charging) پشتیبانی می‌کنند که امکان شارژ شدن تا ۱۵ وات را فراهم می‌کنند و گوشی شما می‌تواند بسیار سریع شارژ شود. البته در این مورد باید یک نکته را رعایت کنید و آن این است که علاوه بر پشتیبانی گوشی شما از قابلیت سریع شارژ شدن باید شارژر شما نیز دارای این قابلیت باشد که در این صورت باید علامت آن مانند شکل زیر بر روی بدنه شارژر موجود باشد.

همچنین ما توصیه نمی‌کنیم از شارژ کردن بدون سیم (wireless charging) استفاده کنید البته شارژ کردن به‌صورت وایرلس سریع‌تر از شارژ کردن با لپ‌تاپ است اما از شارژ کردن با کابل بسیار کندتر است.

برای سریع شارژ شدن، گوشی را در حالت پرواز (airplane mode) قرار دهید.
اگر گوشی شما در حال شارژ شدن تلاش کمتری برای دسترسی به شبکه و اینترنت داشته باشد سریع‌تر شارژ خواهد شد، حالت پرواز همه فعالیت‌های مربوط به شبکه موبایل و وایرلس را غیرفعال می‌کند که باعث کاهش امکانات گوشی شما و درنتیجه آن کاهش استفاده از باتری را منجر می‌شود.

گوشی خود را خاموش‌کنید
خاموش کردن کامل گوشی امکان شارژ سریع گوشی حتی بسیار سریع‌تر از حالت پرواز را برای شما فراهم می‌کند، پس اگر عجله دارید و می‌خواهید از کمترین وقت ممکن بیشترین استفاده را ببرید بهتر است گوشی خود را خاموش‌کنید و آن را به شارژر وصل کنید (البته در این حالت ممکن است تماسی را از دست دهید که با توجه به شرایط شما شاید چندان مهم نباشد)
 
از حالت battery-saving استفاده کنید
هر گوشی هوشمند اندرویدی با سیستم‌عامل Lollipop و بالاتر داری امکانی به نام حالت battery-saving (حالتی که در آن تمام سعی بر آن است که کمترین میزان باتری مصرف شود) است البته بعضی گوشی‌های دیگر به‌صورت کارخانه‌ای این امکان را دارند، اگر گوشی شما این امکان را دارد برای شارژ سریع آن این گزینه را فعال کنید.

خاموش کردن قابلیت‌های غیرضروری
اگر نمی‌خواهید گوشی خود را خاموش‌کنید می‌توانید قابلیت‌ها و امکانات غیرضروری گوشی خود مانند بلوتوث، وایرلس، جی‌پی‌اس، NFC و … را غیرفعال و یا خاموش‌کنید. همه برنامه‌های خود را ببندید و گوشی را از انجام کارهای خودکار مانند بررسی به‌روزرسانی و … منع کنید.

حین شارژ شدن، گوشی خود را لمس نکنید
اگر می‌خواهید گوشیتان سریع شارژ شود بهتر است از لمس صفحه‌نمایش و روشن کردن آن خودداری کنید چون صفحه‌نمایش گوشی بیشترین مصرف باتری را به خود اختصاص می‌دهد. بنابراین بهتر است گوشی خود را در حالت پرواز قرار دهید تا اعلان‌های نرم‌افزاری شارژ شمارا هدر ندهند.
 
یک شارژر USB قابل‌حمل بخرید
به هر دلیل امکان دارد گوشی شما هیچ‌گاه به آن سرعتی که نیاز دارید شارژ نشود، ما یک راه بهتر برای پاک کردن صورت مسئله به شما پیشنهاد می‌کنیم و آن خرید یک شارژر USB قابل‌حمل است. این دستگاه‌ها سبک، کاربردی و ارزان‌قیمت هستند
اگر همیشه یک شارژر USB قابل‌حمل شارژ شده در کیف خود داشته باشید هیچ‌گاه نگران تمام شدن شارژ باتری خود نخواهید بود.

تکنولوژی دنیای ما را احاطه کرده است، ما از تکنولوژی تقریبا برای تمام کارهای در زندگی استفاده می کنیم تکنولوژی در تمامی رشته های علمی نفوذ کرده و گشترش آن غیرقابل انکار است، روزانه ما حتی برای کارهای ساده خود از ان بهره میگیریم برای مثال به خاطر سپردن چند قلم جنس که باید بخریم،  برای همین کار چندین اپلیکیشن ساخته شده و میلیون ها و حتی میلیارد ها نفر از انها استفاده میکنند همین امر باعث شده که ما برای اکثر کارهای روزانه خود سراغ تکنولوژی برویم و از توانایی های زاتی خود مانند حافظه بهره نبریم ، همانطور که اشاره کردیم، این روزها وجود انواع اپلیکیشن‌ها، سرویس‌ها و تقویم‌ها، فرآیند به خاطر سپردن انواع اطلاعات را تغییر داده است. با نگاهی کوتاه به آنچه که امروزه به لطف تکنولوژِی می توان بدست آورد باید این سوال را از خودمان بپرسیم که چرا ریسک فراموشی تاریخ تولد شریک زندگی یا یک قرار ملاقات با دوست صمیمی را قبول کنیم، در حالی که می توانیم با تمام جزئیات، هر رویدادی را در رایانه شخصی، موبایل و تبلت خود برای روز مشخص ذخیره کنیم تا در زمان دلخواه به ما یادآوری کند.

پال مک کارتنی، از اعضای گروه موسیقی بیلتز، دیدگاه خیلی مفیدی در مورد این موضوع بیان کرده است. او مدعی است شاید در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، گروه بیتلز هزاران موسیقی نوشته‌اند که هیچ گاه منتشر نشده‌اند. به گفتهٔ مک کارتنی، او و جان لنون بیشتر آهنگ‌هایی را که شبانه می نوشتند، صبح روز بعد فراموش می کردند.
ما مشتاقانه آهنگ هایمان را می نوشتیم و می‌بایست آنها را به خاطر می‌سپردیم. همیشه ریسک فراموشی این آهنگ ها وجود داشت، اگر صبح روز بعد نمی‌توانستیم آنچه را که تهیه کرده‌ایم، به یاد بیاوریم، آن آهنگ برای همیشه از بین می رفت.
به نظر شما چه مقدار راه و روش ضبط آهنگ ها برای او در دنیای امروزی متفاوت شده است؟ او هم اکنون می تواند ساختار کلی آهنگ را ساخته و تمامی بخش‌های یک آهنگ را به اتمام برساند، سپس آنرا به خاطر بسپارد و در نهایت خیلی زیبا و راحت آن را ضبط کند.

اتکا به تکنولوژی و اینترنت منجر به «فراموشی دیجیتالی» خواهد شد.

امروزه تکنولوژی به بخش بخش زندگی همهٔ جوامع رسوخ کرده است. محققان در حال تحقیق میزان تاثیرگذاری تکنولوژِی در نحوهٔ یادگیری و بخاطر سپردن موضوع‌های مختلف در ذهن انسان‌ها هستند. برخی از محققان به این نکته اشاره کرده‌اند که این مقدار اتکا به تکنولوژی و اینترنت منجر به «فراموشی دیجیتالی«خواهد شد. این موضوع تا آنجایی پیش خواهد رفت که دیگر شخصی قادر به یادآوری موضوع‌ها به دلیل استفاده از ابزارهای دیجیتالی برای ذخیره سازی اطلاعات روزمره نخواهد بود.
به طور مثال در یک مطالعه، از هزار مصرف کننده ۱۶ سال به بالا در مورد استفادهٔ آن‌ها از تکنولوژِی سوال شده که بیش از ۹۱ درصد، استفاده از اینترنت و تکنولوژی برای یادآوری رخدادهای مهم را جزو یکی از کاربردهای مهم فناوری عنوان کرده‌اند. در یک تحقیق دیگر که ۶ هزار نفر در آن مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، حدود ۷۱ درصد از افرادی که در این تحقیق شرکت کرده‌اند، قادر به یادآوری شماره موبایل فرزندان خود نشده و ۵۷ درصد نیز قادر به بخاطر سپردن شماره تلفن محل کارشان نبوده‌اند. این موضوع نشان می دهد که اتکا به ابزارهای دیجیتالی برای به خاطر سپردن اطلاعات، سیستم حافظه ما را به سمت نابودی سوق می دهد.

بهبود امکانات
اما قبل از تاسف خوردن برای از دست دادن ظاهری سیستم حافظه مان، لازم است بدانید تحقیقات جدید نشان می‌دهد که حافظهٔ ما قابلیت سازگاری با هر شرایطی را دارد. در سال ۲۰۱۱ تحقیقات سریالی برای دریافت واکنش‌های حافظه انسان در وابستگی به رایانه ها آغاز شد. در یکی از این تحقیقات از شرکت کنندگان در خواست شده تا جملاتی مشخص را تایپ کنند که از جملهٔ این عبارات می‌توان به “چشمان شتر مرغ بزرگتر از مغز آنهاست” اشاره کرد.
به نصف شرکت کنندگان گفته شده که نوشته‌هایشان در رایانه ذخیره خواهد شد، در حالی که نصف دیگر کاربران تصور می‌کنند که نوشته ‌ایشان در جایی ذخیره نمی‌شود. بعد از این مرحله کلیهٔ شرکت کنندگان مورد آزمایش قرار گرفته اند و هدف از آزمایش این بوده تا مشخص شود آیا این افراد قادر به یادآوری مطالب تایپ شده هستند یا خیر؟ افرادی که به آنها گفته شده بود مطالب تایپی آنها ذخیره خواهد شد در یادآوری مطالب به صورت محسوسی ضعیف تر از گروهی بودند که به آنها عنوان شده بود مطالبشان ذخیره نخواهد شد.
تکنولوژی باعث شده، تغییراتی اساسی در نحوهٔ سازماندهی اطلاعات در حافظهٔ ما انسان ها شکل گیرد.

در یک مطالعهٔ دیگر از شرکت کنندگان در خواست شد تا جملات مشخصی را تایپ کرده و سند مورد نظر را در یک مسیر و پوشهٔ مشخص ذخیره کنند، سپس از این نفرات خواسته شد بعد از مدتی نوشته‌ها و محلی که آنرا ذخیره کرده‌اند را به یاد آورده و قابل مورد نظر را اجرا کنند. نتیجه نشان داد که تقریبا تمامی این افراد در یادآوری محل ذخیره اسناد بهتر از یاد آوری مطالب نوشته شده بودند.

این تحقیقات چه چیزی را به ما نشان می دهد؟ فناوری باعث شده، تغییراتی اساسی در نحوهٔ سازماندهی اطلاعات در حافظهٔ ما انسان ها شکل گیرد. این تغییرات باعث شده که ما تنها مکان قرارگیری اطلاعات مورد نیاز را بخاطر سپرده و با اولویت بندی اهمیت اطلاعات در زمان مورد نیاز، آن‌ها را فراخوانی کنیم.

ایدهٔ اولویت بندی مکان قرارگیری اطلاعات مشخص توسط هر شخص، برخی از محققین را بر آن داشت تا از ابزارهای دیجیتالی و اینترنت را به عنوان یک تراکنش حافظه نام ببرند. این ایده که به دههٔ هشتاد میلادی برمی گردد، بر این اصل شکل گرفته است که حافظهٔ متکی به گروه بسیار ارجح‌تر از حافظه‌های انفرادی است.

بر این اساس، افراد می توانند اطلاعات را در محلی به نام اشتراک گذاری دانش به صورت گلچین شده دسته بندی نموده و آن را در بین سایرین به اشتراک بگذارند. محل اشتراک گذاری دانش به این معنی است که هر فردی می تواند به اطلاعاتی دست یابد که می داند شخصی دیگر به صورت کامل با تمامی جزئیات از آن اطلاعات آگاه است. بنابراین با اشتراک گذاری اطلاعات جدید، دانش و اطلاعات افراد به خوبی افزایش می یابد. به همین شکل افراد تراکنش های حافظهٔ خود را بر اساس تمرکز بر مکان قرار گیری اطلاعات بجای تمرکز بر خود اطلاعات با تکیه بر اینترنت و ابزار دیجیتالی توسعه می دهند.

تحقیقات جدید روی این موضوع نشان می دهد، ذخیره‌سازی اطلاعات در کامیپوتر نه تنها روش برخورد حافظهٔ انسان‌ها با اطلاعات جدید را تغییر داده بلکه این امکان را فراهم کرده تا مغز انسان آمادگی بهتری برای یادگیری موارد جدید را داشته باشد. در یک مطالعه که سال گذشته منتشر شد، شرکت کنندگان در آن با دو فایل متفاوت حاوی لیستی از لغات آشنا شدند، از شرکت کنندگان درخواست شده بود، لغاتی که در این فایل ها قرار گرفته را به خاطر بسپارند. به گروهی از این شرکت کنندگان اعلام شده بود که بعد از اتمام لغات فایل اول، آن را در رایانه ذخیره نموده و سپس سراغ فایل دوم بروند و به گروه دوم حق ذخیره فایل اول داده نشده بود و این گروه می بایست بعد از اتمام حفظ لغات فایل اول، فایل را بسته و به سراغ لغات فایل دوم می رفتند.

نتیجه موضوع بسیار جالبی را در بر داشت؛ کسانی که حق ذخیره سازی فایل اول را در رایانه داشتند، قادر بودند تا مقدار بیشتری از لغات فایل دوم را به یاد بیاورند. این مسئله به تنهایی نشان می‌دهد ما با ذخیره سازی یا به عبارت بهتر، تخلیهٔ اطلاعات در رایانه، باعث آزادسازی اطلاعات یادگیری شده قبلی در حافظهٔ خود می شویم و درنتیجه یادگیری بهتر و سریع‌تر موضوعات جدید و به یادآوری بهتر موضوعات یادگرفته را بدست می آوریم.

به صورت کلی، هرکس نگران این موضوع است که تکنولوژی بهترین توانایی ما انسان‌ها را هدف قرارداده و در حال نابود سازی آن است. این افراد باید نگاهی به یافته های جدید داشته باشند تا اطمینان یابند که تکنولوژی کمک می‌کند تا انسان از قابلیت های مغز خود بهتر استفاده کند. هرچند این یافته ها ضرورتا نشان نمی‌دهند که نباید نگران استفاده از تکنولوژی های جدید باشیم، چرا که شاید نبود امکانات دیجیتالی باعث شده تا مک کارتنی جزو بهترین موزیسین‌های زمان ما باشد.

چیزی که مشخص است برون سپاری اطلاعات حافظه مان و واسپاری آن به ابزارهای دیجیتالی و تکنولوژی به این معنی است که دیگر نیاز به تلاش فراوان برای بخاطر سپردن تمامی اطلاعات نیست و اگر هم اکنون به کمک رایانه، یار جدا ناپذیرمان، می توانیم مطالب جدیدتری را بخاطر بسپاریم یک قدم بزرگی برداشته‌ایم که نشان می‌دهد جدال با تکنولوژی شاید دلیل قانع کننده‌ای نداشته باشد، شاید بهتر است به جای نگرانی از دست دادن داشته هایمان بهتر است بیشتر به فکر آورده‌های جدیدمان تمرکز نماییم.

باتری تلفن هوشمندمان معمولا در یک روز، به پایان می رسد و مشخصاً تعداد بسیار زیادی از کاربران، بابت همین موضوع گلایه هایی را نسبت به کمپانی سازنده روا می دارند اما شاید بد نباشد چند لحظه فکر کنیم که “آیا ما موبایل خود را درست شارژ می کنیم؟”
بسیاری از کاربران متصور هستند که شارژ کردن یک موبایل در مقاطع کوتاه منجر به آسیب زدن به باتری آن خواهد شد و بهتر است صبر کنند تا باتری، نزدیک به خالی شدن باشد؛ همین موضوع یکی از اشتباهات بسیار بزرگ در زمینه شارژ کردن تلفن هوشمند است.
باتری هایی که در موبایل به کار گرفته می شوند، از نوع lithium-ion بوده و بسیار حساس هستند؛ دقیقا مانند انسانی که به “استرس” حساس باشد. حال با نگه داشتن باتری در شارژ زمانی که مقدار آن به ۱۰ درصد می رسد، تا کامل شدن و برای مقطعی برابر با ۹۰ درصد، باتری موبایل ما زیر بار استرس قرار خواهد گرفت.

اگر تمایل دارید اوضاع و شرایط باتری موبایل خود را همواره در حالت مطلوب قرار دهید و دست کم یک روز را بدون نگرانی به اتمام برسانید، باید برخی عادات قدیمی خود را کنار بگذارید.

اجازه ندهید پس از پر شدن باتری، شارژر به موبایل متصل بماند.


بر اساس گفته های Battery University، باقی ماندن موبایل پس از شارژ شدن کامل به شارژر، برای مثال در طول شب، در دراز مدت برای عمر باتری زیان بسیاری دارد.
زمانی که باتری موبایل به ۱۰۰ می رسد و شما آن را از شارژر جدا نمی کنید، به شکل مکرر برق روی باتری قطع و وصل می شود تا میزان انرژی آن همواره روی ۱۰۰ درصد باقی بماند. در این شرایط، فشار بسیار زیادی روی باتری موبایل وارد خواهد شد که همین موضوع، باعث تخریب بخش های شیمیایی در آن می گردد.
Battery University این بخش را چنین جمع بندی می کند: ” زمانی که شارژ باتری کامل شد، اتصال برق را از باتری قطع نمایید. این کار همانند آن است که پس از چند ساعت ورزش، عضلات خود را ریلکس کنید. مشخصاً اگر برای چندین ساعت به ورزش کردن پر استرس و سنگین مشغول شوید، فشار بسیار زیادی روی بدنتان خواهد آمد.”

سعی کنید شارژ باتری به ۱۰۰ درصد نرسد.



گاهی نیاز داریم که باتری موبایل عمری طولانی داشته باشد اما در مواقعی که کار ضروری با موبایل خود ندارید و بالا بودن عمر باتری آن اهمیتی ندارد، بهتر است آن را تا ۱۰۰ درصد شارژ نکنید. باتری های Li-ion نیازی به کامل پر شدن ندارند و در واقع بهتر است آنها را پیش از رسیدن به ۱۰۰ درصد از شارژر جدا کنید چرا که ۲۰ درصد نهایی، یعنی از ۸۰ تا ۱۰۰ درصد، فشار و ولتاژ بالایی به باتری منتقل خواهد شد و در دراز مدت، همین موضوع باعث آسیب دیدگی اش می گردد.
شاید برخی از ما عادت داشته باشیم که همواره موبایلمان، بالاترین میزان شارژ را داشته باشد اما بهتر است در طول روز، هر زمان که می توانیم آن را برای مقطعی کوتاه به شارژر متصل کنیم.

هر زمان که امکانش وجود دارد، موبایل را به شارژر متصل کنید.



به جای اینکه تا خالی شدن کامل باتری صبر کنید، همانطور که ذکر کردیم آن را در مقاطع کوتاه تر به شارژ متصل نمایید تا از استهلاک بیش از اندازه اش در زمان شارژ صفر تا صد و بیش از ۲ ساعت، جلوگیری به عمل آید.

بر اساس گفته های Battery University، زمانی که شارژ باتری ۱۰ درصد کم می شود، بهترین موقع برای اتصال موبایل به شارژر است اما چنین راهکاری برای تعداد بسیار زیادی از کاربران امکان پذیر نیست. بر همین اساس است که توصیه می شود چندین بار در روز موبایل را به شارژر متصل کنید.
این کار از طرفی سبب خواهد شد تا باتری تلفن هوشمند به شکل فرسایشی به منبع الکتریسیته متصل نگردد و از سوی دیگر، می توانید همواره شارژ بالایی در موبایل خود داشته باشید.
نکته بعدی، خنک نگه داشتن باتری موبایل به علت حساسیت بسیار بالای این قطعات است که یکی دیگر از مسائل مهم در امر سالم نگه داشتن باتری محسوب می شود. در صورتی که باتری خود را پس از خالی شدن کامل به شارژر متصل کرده و آن را تا ۱۰۰ درصد پر کنید، گرمایی که در همین میان تولید می شود نیز یکی دیگر از عواملی است که از عمر باتری خواهد کاست.