اپلیکیشن مجیسک روت  ( Magisk Root ) قابلیت‌هایی همچون امکان مخفی کردن روت و دریافت به‌روزرسانی‌های OTA را دارد.  مجیسک ابزاری است برای اعمال تغییرات سیستمی بدون دخل و تصرف در پارتیشن سیستم.

اگر با ابزار روت SuperSu که توسط Chainfire توسعه داده شده است آشنایی داشته باشید، می‌توانید مجیسک را به عنوان بهترین جایگزین برای آن تصور کنید. مجیسک توسط توسعه‌دهنده‌ای به نام Topjohnwu ساخته شده است و مزایایی نسبت به سوپرسو دارد که از آن جمله می‌توان به امکان استفاده از اپلیکیشن‌های بانکی اشاره کرد. به‌طور کلی، روت کردن دسترسی ایجاد تغییرات در نرم‌افزار سیستم یا نصب نرم‌افزاری که به‌طور طبیعی سازنده‌ی گوشی اجازه‌ی آن را نمی‌دهد، برای شما فراهم می‌کند.

در گذشته تقریبا تمام رام‌های کاستومی که از پیش روت شده بودند، از سوپرسو استفاده می‌کردند؛ اما اخیرا توسعه‌دهندگان بسیاری مجیسک را ترجیح می‌دهند و این ابزار تا حد زیادی به انتخاب اول کاربران و توسعه‌دهندگان تبدیل شده است.
دلیل این موضوع در وهله‌ی اول امکان کار با اپلیکیشن‌های بانکی است. در صورتی که از سوپرسو استفاده کنید، هنگام اجرای این اپلیکیشن‌ها با پیغامی مبنی بر روت بودن گوشی مواجه خواهید شد که اجازه‌ی اجرای برنامه را به شما نمی‌دهد. البته، همواره این امکان را خواهید داشت که به کمک برنامه‌ی سوپرسو یک بار آنروت کنید، اپلیکیشن را اجرا کنید و مجددا روت کنید؛ اما به هر حال این روند وقت‌گیر و خسته‌کننده‌ای است و هر بار که بخواهید از اپلیکیشن بانکی استفاده کنید باید آن را تکرار کنید. این مسأله مخصوصا زمانی که عجله دارید بسیار ناخوشایند خواهد بود. بنابراین، topjohnwo ابزاری را توسعه داد که به کمک آن بتوانید روت بودن سیستم را پنهان کنید.

مجیسک بدون سیستم کار می‌کند؛ به این معنی که برای روت کردن، در پارتیشن سیستم دستگاه شما دخل و تصرفی انجام نمی‌دهد. بنابراین، اگر بخواهید از یک اپلیکیشن بانکی استفاده کنید یا به‌روزرسانی‌های رسمی و OTA را دریافت کنید مشکلی نخواهید داشت. دسترسی روت دستگاه بعد از نصب به‌روزرسانی به قوت خود باقی خواهد ماند. مجیسک بر پایه‌ی SuperUser که سازنده‌ی آن phhudson است برنامه‌نویسی شده است و راهکاری متن‌باز برای روت دستگاه‌های اندروید به حساب می‌آید.
اگر با ابزار دستکاری سیستمی Xposed آشنایی داشته باشید، خواهید دید که مجیسک شباهت زیادی به آن دارد. در اکسپوزد هر فردی می‌توانست یک ماد طراحی کند و آن را از طریق اکسپوزد اعمال کند. همین رویه در مجیسک نیز وجود دارد. اکسپوزد پس از انتشار نسخه‌ی اندروید نوقا دیگر به‌روزرسانی نشد و با نسخه‌های جدید اندروید‌ سازگاری ندارد. در عوض، Magisk Manager این قابلیت را دارد که برخی از ماژول‌های اکسپوزد را اعمال کند.
برای نصب مجیسک باید یا دسترسی روت داشته باشید یا ریکاوری کاستوم. در ادامه نحوه‌ی نصب این ابزار را روی گوشی‌های روت‌شده و روت‌نشده بررسی می‌کنیم.

نصب مجیسک روی گوشی‌های روت شده

• آخرین نسخه‌ی مجیسک منیجر (Magisk Manager) را از لینک زیر دانلود کرده و روی گوشی خود نصب کنید.
  

• در آغاز، برنامه از شما دسترسی روت می‌خواد که اگر سوپرسو نصب باشد باید پیغام اجازه‌ی دسترسی را تأیید کنید.
  

• طبق تصویر روی دکمه‌ی منو و سپس install بزنید.
  

• دکمه‌ای به نام detect را مشاهده خواهید کرد که باید روی آن بزنید تا برنامه، محل قرارگیری کرنل دستگاه را تشخیص دهد.
  

• بعد از آن روی Download & Install بزنید تا فایل به صورت خودکار دانلود شود. وقتی که دانلود تمام شد، برنامه از شما می‌خواهد که گوشی را ریبوت کنید. این کار را انجام داده و بعد از راه‌اندازی مجدد دستگاه، مجددا وارد مجیسک منیجر شوید و از امکانات آن بهره ببرید.
  

نصب مجیسک در گوشی روت‌نشده

• فایل زیپ را از لینک زیر دانلود کنید. گوشی را ریستارت کرده و وارد ریکاوری شوید. همان‌طور که گفته شد باید حتما یک ریکاوری کاستوم مانند TWRP نصب کرده باشید.
  

• در ریکاوری دکمه‌ی Install را لمس کنید.
  

• فایل دانلود شده را پیدا کرده و روی آن بزنید و با سوایپ کردن عملیات نصب را تأیید کنید. پس از اتمام نصب، reboot system را بزنید تا گوشی ریستارت شده و بالا بیاید.
  

پس از نصب این فایل در واقع گوشی شما به روش مجیسک روت می‌شود.

• اپلیکیشن مجیسک منیجر را از لینک زیر دانلود و نصب کنید.
  

حالا که موفق به نصب مجیسک شده‌اید، بهتر است کمی با قابلیت‌های آن آشنا شوید.

مجیسک هاید (Magisk Hide)
مجیسک هاید یا قابلیت مخفی کردن روت در مجیسک از طریق اپلیکیشن مجیسک منجر در دسترس است. با استفاده از این گزینه شما قادر خواهید بود دسترسی روت را از اپلیکیشن‌ها خاصی مانند نرم‌افزارهای بانکی ‌پنهان کنید؛ به‌طوری که این اپلیکیشن‌ها قادر به تشخیص این‌که گوشی شما روت شده است را نباشند و مانع از اجرای برنامه نشوند.

• برای فعال‌سازی و استفاده از این قابلیت ابتدا اپلیکیشنی را که با روت بودن دستگاه مشکل دارد، شناسایی کنید.
  

• وارد برنامه‌ی مجیسک شده و روی دکمه‌ی منو بزنید.
  

• وارد Settings شده و گزینه‌ی Magisk hide را فعال کنید.
  

• در فهرست برنامه‌ها، برنامه‌ی مورد نظر را پیدا کرده و گزینه‌ی مخفی‌سازی را برای آن فعال کنید.
  

• حالا مجددا برنامه‌ی مورد نظر را اجرا کنید. خواهید دید که بدون مشکل اجرا می‌شود.
  

این کار را در مورد برنامه‌هایی مانند Android Pay ،Pokemo Go یا هر اپلیکیشن دیگری که با روت مشکل داشته باشد می‌توانید انجام دهید.

سایر ویژگی‌های مجیسک

نصب
در مجیسک منجر هم قابلیت نصب مجیسک و هم لغو نصب آن وجود دارد. بنابراین، در صورت لزوم می‌توانید آن را از داخل برنامه حذف کنید.

سوپریوزر
در گوشی‌های روت شده، در صورتی که می‌خواهید پرمیشن هر برنامه‌ای را بدهید یا بگیرید، می‌توانید از گزینه‌ی MagiskSu استفاده کنید.

ماژول‌ها
درست مانند اکسپوزد، مجیسک نیز از ماژول‌های متنوعی برخوردار است که می‌توانید آن‌ها را روی دستگاه خود نصب کنید. قسمتی تحت عنوان Downloads نیز در نظر گرفته شده است که می‌توانید از طریق آن ماژول‌ها را مدیریت کنید.

مجیک مانت
مجیسک به شما این امکان را می‌دهد که هر کاری که می‌خواهید را در سطح سیستمی انجام دهید و در عین حال پارتیشن سیستم دستگاه شما دست‌نخورده باقی بماند.

ریست‌پراپ
می‌توانید در فایل‌های پراپ سیستم خود تغییرات ایجاد کنید. این یعنی می‌توانید فایل build.prop را به راحتی ویرایش کنید.
این‌ها تعدادی از قابلیت‌های ابزار روت جدید مجیسک بود که اولین بار در سال ۲۰۱۶ معرفی شد و تا به امروز پیشرفت‌های زیادی داشته است. از آن‌جایی که این برنامه مدام در حال توسعه و به‌روزرسانی است، روز به روز با گوشی‌های بیشتری را پشتیبانی می‌کند و با جدیدترین نسخه‌های اندروید سازگار می‌شود. با این وجود، این احتمال نیز وجود دارد که با گوشی شما سازگار نباشد. پس ضمن در نظر گرفتن این نکته، بهتر است قبل از اقدام به نصب آن از اطلاعات گوشی خود بکاپ کامل تهیه کنید.

اپلیکیشن تلگرام قابلیت‌های زیادی را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهد، قابلیت‌هایی که در واتس‌اپ و سایر برنامه‌های اجتماعی موجود نیستند. یکی از این قابلیت‌ها، ذخیره خودکار تصاویر به داخل حافظه‌ی گوشی است که شاید قصد داشته باشید آن را غیرفعال کنید.

نحوه غیرفعال سازی ذخیره خودکار

• برنامه تلگرام را باز کنید.
  
• روی سه خط عمودی در سمت چپ بالای صفحه کلیک کنید.
  
• تنظیمات (Settings) را انتخاب کنید.
  
• به سمت پایین اسکرول کنید و به قسمت پیام‌ها (Messages) بروید.
  
• سویچ گزینه Save to Gallery را به سمت خاموش بکشید.
  

برخلاف واتس اپ (وقتی که دانلود خودکار غیرفعال باشد، تصاویر را تار می‌کند) همچنان می‌توانید تصاویر تلگرامی را با جزئیات کامل مشاهده کنید.

اگر می‌خواهد تصاویر را در گالری ذخیره کنید، تصویر را باز کنید و روی سه نقطه در گوشه‌ی بالا سمت راست کلیک کنید و Save to gallery را انتخاب کنید.

اگر درباره‌ی شرایط فوق‌العاده‌ی کار در شرکت‌های فعال در عرصه‌ی فناوری زیاد شنیده‌اید، بد نیست اکنون با روی دیگر سکه نیز آشنا شوید.
شرکت‌های نرم‌افزاری همواره به‌عنوان بهشتی برای «استعدادها» شناخته شده‌اند. نه‌تنها کارکنان این شرکت‌ها حقوق بالایی دریافت می‌کنند؛ بلکه مزایای متنوعی نیز در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد. این کارکنان می‌توانند از غذای مجانی که توسط سرآشپزهای درجه یک تهیه می‌شود لذت ببرند، در کپسول‌های خواب چرت بزنند و اگر احساس می‌کنند انرژی زیادی دارند، می‌توانند از سالن‌های ورزشی و کلاس‌های یوگا که در محل کارشان برگزار می‌شود استفاده کنند. علاوه بر این موارد،‌ تأسیسات خشک‌شویی موجود در محل کار این افراد وظیفه‌ی شستشوی لباس‌های کارکنان را برعهده دارند و اتوبوس‌ها وظیفه‌ی ایاب و ذهاب را بر دوش می‌کشند.
اما در لابه لای موارد فوق، حقیقتی نهفته است. این شرکت‌ها به‌جز مغزِ کارکنانشان، منبع دیگری ندارند. در شرایطی که انقلاب دیجیتال در حال متحول ساختن بسیاری از کسب و کارها است، نبرد برای به دست آوردن این مغزها هرروز شدت می‌گیرد. شرکت‌هایی همچون گوگل و فیسبوک در تلاش هستند تا با سرمایه‌گذاری سنگین در زمینه‌ی تحقیقات و گسترش کسب و کارشان در حوزه‌های جدید، جایگاه خود را در قلب این اقتصاد نوین محکم‌تر کنند. تعداد کارکنان گوگل در پنج سال گذشته با افزایش ۱۵۷ درصدی روبه‌رو بوده است و اکنون به حدود ۶۰ هزار نفر می‌رسد. شرکت‌های کوچک و نوپا در تلاش هستند تا به جذب استعدادها بپردازند؛ تولید کنندگان تلاش می‌کنند با استخدام برنامه‌نویسان و متخصصان حوزه‌ی فناوری، در مقابل دیجیتال شدن صنایع واکنش نشان دهند. خودروسازانی نظیر جنرال‌موتورز، فورد، نیسان و تویوتا مراکز تحقیقاتی خود را در سیلیکون ولی برپا کرده‌اند.

این شرکت‌ها به‌جز مغز کارکنانشان، منبع دیگری ندارند

این شرایط باعث شده است نبردی برای پرداخت بالاترین حقوق و اعطای بیشترین مزایا بین شرکت‌ها برپا شود. بزرگ‌ترین شرکت‌های حوزه‌ی فناوری در حال بنا کردن ساختمان‌هایی عظیم هستند. کشتی فضایی اپل که توسط نورمن فاستر طراحی شده است، مساحت ۲۶۰ هزار متر مربع را پوشش می‌دهد؛ دفاتر جدید گوگل زیر یک گنبد شفاف عظیم‌الجثه بنا خواهند شد. برخی شرکت‌ها، برای مثال نتفلیکس، تعطیلات نامحدود به کارکنانشان می‌دهند. اوبر و Airbnb که دو سردمدار تجارت اشتراک‌گذاری هستند نیز موفق شده‌اند دو سرآشپز سرشناس گوگل موسوم به آلوین سان و رافائل مونفورت را جذب کنند.

اما کار به‌عنوان توسعه‌دهنده‌ی سخت‌افزار یا مهندس متضمن رضایت شغلی نیست. سال گذشته پژوهشی روی ۵ هزار کارمند با تخصص‌های فوق‌الذکر در شرکت‌های مختلف در حوزه‌ی فناوری و خارج از این حوزه به انجام رسیده‌ است. این پژوهش توسط شرکت تاینی‌پالس انجام شده که در زمینه‌ی نظارت بر رضایت کارکنان تخصص دارد. بر اساس یافته‌های این تحقیق، بخش اعظم این کارکنان دچار بیگانگی از محیط کار شده‌اند، احساس می‌کنند در شغل خود گیر افتاده‌اند، به‌نظرشان به‌اندازه‌ی کافی از آن‌ها قدردانی نمی‌شود یا این‌که احساس آشفتگی می‌کنند. تنها ۱۹ درصد از کارکنان حوزه‌ی فناوری اعلام کرده‌اند که در شغل خود احساس خوشحالی می‌کنند و فقط ۱۷ درصد از آن‌ها احساس می‌کنند در شغل آن‌ها برایشان ارزش قائل هستند.

کار به‌عنوان توسعه‌دهنده‌ی سخت‌افزار یا مهندس متضمن رضایت شغلی نیست

در بسیاری از حوزه‌ها نارضایتی شغلی در میان کارکنان حوزه‌ی فناوری بالاتر از کارکنان دیگر حوزه‌ها است. ۳۶ درصد از کارکنان حوزه‌ی فناوری احساس می‌کنند مسیر کاری روشنی در پیش‌ رو دارند. تعداد افرادی که چنین احساسی دارند در زمینه‌هایی مانند بازاریابی و اقتصاد به ۵۰ درصد می‌رسد. ۲۸ درصد از کارکنان شرکت‌های فناوری اعلام کرده‌اند که اهداف شرکت‌های متبوعشان را درک می‌کنند؛ اما در دیگر حوزه‌ها ۴۳ درصد کارکنان چنین ادراکی داشته‌اند. همچنین ۴۷ درصد از افرادی که در زمینه‌ی فناوری مشغول به کار هستند از روابط خوبی با همکاران خود برخوردارند؛ اما این عدد در میان کارکنان دیگر حوزه‌ها به ۵۶ درصد می‌رسد.

شرکت‌هایی که مزایای عالی و حقوق‌های چشمگیر به کارکنان خود پرداخت می‌کنند، این کار را از سر خوش‌قلبی انجام نمی‌دهند. آن‌ها چنین مزایایی را به این دلیل ارائه می‌دهند که از کارکنانشان انتظار دارند سخت کار کنند؛ آن‌قدر سخت که حتی وقتی برای خرید ناهار و رفتن به خشک‌شویی نخواهند داشت. به گفته‌ی جرالد لدفورد از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، این مزایا «زنجیرهای طلایی» هستند که کارکنان را به میز کارشان زنجیر کرده‌اند. برخی از مزایای افراطی ارائه‌شده توسط این شرکت‌ها چیزی جز خیال نیست. برای مثال جمله‌ی «هر مقدار بخواهید می‌توانید مرخصی بگیرید» می‌تواند به معنی «تا جایی که ممکن است کمتر مرخصی بگیرید» یا «تا حدی که جرئت دارید مرخصی بگیرید» باشد. اقتصاد شرکت‌های حوزه‌ی فناوری، اقتصادی بی‌رحم و شایسته‌سالار است.

به گفته‌ی بیل گیتس:  یک اپراتور عالی دستگاه تراش چند برابر یک اپراتور معمولی حقوق می‌گیرد؛ اما یک برنامه‌نویس خوب ۱۰ هزار برابر یک برنامه‌نویس معمولی ارزش دارد.

تواناترین کارکنان می‌توانند از شرکت‌ها باج‌های نجومی طلب کنند. براساس گزارش‌ها، گوگل به یکی از مهندسان ارشد خود ۳.۵ میلیون دلار پیشنهاد کرد تا وی را از رفتن به فیسبوک منصرف کند. فیسبوک یک میلیارد دلار برای تصاحب اینستاگرام هزینه کرد تا ۱۳ کارمند این شرکت را به دست آورد. اما در این کسب و کار، آن‌هایی که خوب هستند اما عالی نیستند، ممکن است دور انداخته شوند. چنین افرادی احتمالا گمنام خواهند ماند؛ درحالی‌که ستاره‌های پرفروغ تمام اعتبار را به نام خود ثبت می‌کنند.
علاوه بر این شایسته‌سالاری بی‌رحم، شانس هم می‌تواند دشمنی سنگ‌دل باشد. کسی که تصمیم گرفته باشد به استارتاپ سایدکار ملحق شود، هرچه تلاش کند نمی‌تواند بدشانسی خود را جبران کند. این شرکت نوپا که در زمینه‌ی کرایه‌ی اینترنتی تاکسی فعالیت می‌کرد در ماه دسامبر سال گذشته تعطیل شد؛ این در حالی است که اوبر و لیفت، دو رقیب سایدکار، هنوز در حال گسترش کسب و کار خود هستند.

این مزایا «زنجیرهای طلایی» هستند که کارکنان را به میز کارشان زنجیر کرده‌اند

به‌علاوه، شرکت‌های نوپا معمولا از طریق ارائه‌ی سهام اقدام به جذب استعداد می‌کنند. کارکنان در این شرکت‌ها به‌سختی کار می‌کنند تا در زمان عرضه‌ی عمومی سهام پول خوبی به جیب بزنند. اما چنین شرکت‌هایی سهام خود را به‌صورت طبقه‌بندی‌شده عرضه می‌کنند تا بتوانند بیشترین سود را به جیب اعضای اصلی شرکت سرازیر کنند؛ درحالی‌که کارکنانِ مالک سهام عادی ممکن است به‌سادگی با کاهش ارزش سهام مواجه شوند.
نکته‌ی دیگر این است که شرکت‌های نوپا، به سرمایه‌گذارانی که در مراحل بعدی فعالیت شرکت‌ اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند، تعهد می‌دهند که مبلغ پرداختی‌ به آن‌ها بازگشت داده خواهد شد؛ حتی اگر ارزش نهایی سهام‌ این شرکت‌ها در زمان عرضه‌ی اولیه‌ی سهام کمتر از مبلغی باشد که توسط این سرمایه‌گذاران پرداخت شده است. هنگامی که شرکت‌ها می‌خواهند به چنین تعهدی عمل کنند، تنها راه حل ممکن عرضه‌ی سهام بیشتر است که باعث کاهش ارزش سهام عمده‌ی این شرکت‌ها می‌شود؛ سهامی که در اختیار کارکنان شرکت نیز قرار گرفته است.

شرکت‌های نوپا معمولا از طریق ارائه‌ی سهام اقدام به جذب استعداد می‌کنند

چنین رخدادهای ناامیدکننده‌ای بیش از گذشته در حال رواج پیدا کردن هستند. تعدادی زیادی از شرکت‌های نوپا، نظیر Square و New Relic، سهام خود را با تخفیف‌های قابل توجه در مقایسه با ارزش‌گذاری پیشین سهام خود ارائه کرده‌اند. برخی از شرکت‌ها که از عرضه‌ی عمومی سهام خود ناامید شده بودند نیز کسب و کار خود را با تخفیف‌های بالا به فروش رسانده‌اند. گروه تجارت الکترونیک Gilt کسب و کار خود را به ارزش ۲۵۰ میلیون دلار به شرکت Hudson’s Bay واگذار کرد؛ این در حالی است که در زمان جذب سرمایه، ارزش کسب و کار Gilt به میزان غیر واقعی یک میلیارد دلار تخمین زده می‌شد. سرمایه‌گذاری موسوم به مایکل موریتز از این شرکت‌ها با عنوان «اسب‌های تک‌شاخِ بی‌اعتبار» یاد می‌کند؛ جیمز کلارک که یک کارآفرین است نیز از این شرکت‌ها با نام «اسبهای تک‌شاخ مُرده» نام می‌برد. اگر قرار باشد ناکامی دیگری در شرکت‌های حوزه‌ی فناوری به بار آید، کارکنان شرکت‌ها بیش از همه ضرر خواهند دید.

شرکت‌های فناوری پاداش‌های فوق‌العاده‌ای برای عده‌ای محدود در نظر می‌گیرند؛ بیش از نیمی از میلیاردرهای زیر ۴۰سال در زمینه‌ی فناوری مشغول به کار هستند. این حوزه زندگی بی‌نظیری نصیب عده‌ای کرده است که تعدادشان به چندین هزار نفر می‌رسد؛ آن‌ها با تبدیل تخیلات به واقعیت، پول خوبی به جیب می‌زنند. اما دنیای فناوری پر از ناامیدی‌ هم هست. تلاش‌های بی‌وقفه‌ای که سود ناچیزی تولید می‌کنند و رؤیاهایی برای تغییر جهان که به شغل‌های سخت و بدون امنیت شغلی مختوم می‌شوند.

آیا تابه‌حال فکر کرده‌اید که از زمان، پول و عشق کافی برخوردار نیستید؟ چرا غالباً از پیروزی‌ها، موفقیت‌ها و دستاوردهایمان احساس رضایت نمی‌کنیم؟ چرا به‌سادگی ایمانمان را به راهی که در پیش‌گرفته‌ایم از دست می‌دهیم؟

بسیاری از ما با ذهنیت «اگر فقط» زندگی می‌کنیم. اگر فقط شغل رؤیایی‌ام را به دست می‌آوردم، اگر فقط حقوق بهتری داشتم، اگر فقط به تعطیلات می‌رفتم. این ذهنیت باعث می‌شود همیشه حس کنیم جایی گیر افتاده‌ایم. حس کنیم چیزهایی را که می‌خواهیم «به‌اندازه‌ی کافی» نداریم و بعد، خودمان هم «به‌اندازه‌ی کافی» خوب نیستیم. همین تفکر فقدان است که برنامه‌های کسب‌وکار یا معاشرت‌های ما را شکل می‌دهد. زمانی که دیگران موفق می‌شوند، ما می‌ترسیم. در یک فرهنگ‌سازمانی مبتنی بر ترس، عجولانه واکنش نشان می‌دهیم و اقدام می‌کنیم، از زیر بار مهلت و سررسید تحویل کارها شانه خالی می‌کنیم، به دنبال غیرممکن‌ها هستیم و زمان کمی را صرف تفکر شفاف و خلاقانه می‌کنیم. ولی اگر بتوانیم رویکرد دیگری در قبال زندگی پیش بگیریم چه می‌شود؟ چگونه می‌توانیم از ذهنیت «کمبود و فقدان» به ذهنیت «وفور» برسیم؟

درحالی‌که فقدان ناشی از تمرکز ما روی مواردی است که نداریم، ذهنیت وفور از متمرکز شدن روی داشته‌هایمان حاصل می‌شود. این تفکر به ما کمک می‌کند بجای محدودیت‌ها، امکان و احتمالات مثبت را ببینیم و دیدگاهمان را عوض کنیم. می‌توانیم زندگی انعطاف‌پذیرتر و خلاقانه‌تری داشته باشیم و سطوح همکاری و بهره‌وری تیم‌ها را افزایش دهیم. چگونه می‌توانید با این تفاوت‌ها آشنا شوید و این ذهنیت را در خودتان شکوفا کنید؟ ابتدا توجه کنید که هرکدام از این ذهنیت‌ها، چه احساسی را در شما به وجود می‌آورد. آیا در برخی از قسمت‌های بدنتان احساس تنش می‌کنید؟ آیا اغلب افکاری که در ذهنتان تکرار می‌شود، با این عبارات شروع می‌شود: «من نمی‌توانم»، «تو نباید»، «نمی‌خواهم»؟

اگر موفق شدید احساس واقعی خود را تشخیص دهید، می‌توانید از این ابزارها برای حرکت به سمت ذهنیت وفور استفاده کنید:

روانشناسان این ایده را از مطالعات «سازگاری هدونیک» یا انطباقات لذت استخراج کرده‌اند که توضیح می‌دهد زمانی که ما انتظاراتمان را از سطوح بالاتر پول، زمان و منابع محقق می‌کنیم، خیلی زود دوباره به همان رضایت خاطر پیش از موفقیت بازمی‌گردیم. بنابراین اگر ما امروز راضی نیستیم و تلاش می‌کنیم و بیشتر به دست می‌آوریم، این «بیشتر» هنوز برای ما کافی نیست. اگر به همه‌ی چیزهایی که تاکنون به دست آورده‌اید نگاه کنید، می‌بینید که هرگز احساس کفایت نکرده‌اید، بلکه این دستاوردها فقط امتیازات شما محسوب می‌شوند.

بار دیگر به واژه‌ی «کافی» توجه کنید: کافی بودن، به‌اندازه کافی داشتن، موفقیت‌های کافی کسب کردن. سپاسگزاری ترشح هورمون دوپامین را در مغز افزایش می‌دهد و کمک می‌کند احساس شادی و سلامتی بیشتر و ذهنیت بازتری داشته باشید. پس روی آنچه انجام می‌دهید و آنچه به دست می‌آورید تمرکز کنید. چه چیزی زندگی شما را شگفت‌انگیز می‌کند؟ نوشتن وقایع روزانه به شما کمک می‌کند خط سیر عصبی خود را بهتر بشناسید و راحت‌تر به این ذهنیت برسید.

زمانی که احساس می‌کنید همه‌ی دنیا علیه شما است، به‌راحتی اعتقاد خود را به یک مسیر بهتر از دست می‌دهید. همه‌ی ما باید گاهی به خاطر بیاوریم که وکیل و نماینده‌ی زندگی خودمان هستیم. زمانی که به ذهنیت فقدان و کمبود دچارید، چه راهکاری به شما کمک می‌کند تا دوباره احتمالات مثبت را به یاد بیاورید؟ به همه‌ی ابزارها و راه‌هایی که به شما کمک می‌کنند فکر کنید: مدیتیشن، پیاده‌روی، وقت گذراندن در طبیعت، لذت بردن از یک داستان، کتاب، فیلم یا معاشرت، انجام یک کار خلاقانه، یا حتی عطری که خاطرات خوبی را در شما زنده می‌کند. فهرستی از همه‌ی چیزهایی که فکر می‌کنید ذهن شما را به احتمالات مثبت بازمی‌گرداند بنویسید. این هفته، هر زمان که متوجه شدید امید و باور خود را ازدست‌داده‌اید، از فهرست فوق استفاده کنید و دست به عمل بزنید.

هنگامی‌که ما در یک ذهنیت مبتنی بر کمبود و فقدان قرار داریم، رقبا، دوستان و شرکای خود را به چشم یک تهدید می‌بینیم. زیرا فکر می‌کنیم اگر آن‌ها چیزی را که ما می‌خواهیم داشته باشند، دیگر نمی‌توانیم ما هم به همان موفقیت یا جایگاه برسیم. باور ما بر این ایده استوار است که در جهان اطراف، همه‌چیز به‌اندازه‌ی کافی وجود ندارد. ولی اگر با ذهنیت وفور زندگی کنیم، در کنار دیگران از موفقیت آن‌ها خوشحال می‌شویم و می‌د‌انیم در این دنیا، برای همه‌ی ما منابع و احتمال پیشرفت وجود دارد. اگر دیگران به موفقیت برسند، مسیر موفقیت شما را هم هموار می‌کنند. سعی کنید در طول این هفته، موفقیت دیگران را جشن بگیرید. از آن‌ها الهام بگیرید و سپس احساس خودتان را با قبل مقایسه کنید. چه چیزی در زندگی شما عوض می‌شود؟ از خودتان بپرسید که احساس موفقیت چیست؟ اطمینان، اعتمادبه‌نفس، ذهن باز، بهتر کار کردن؟ هر عنصری که الهام‌بخش شما است را بنویسید و از آن انگیزه بگیرید.

اعتبار شخصیت برای گروه‌های مختلف مردم، مفهوم متفاوتی دارد، اما همه‌ی مردم تلاش می‌کنند چهره‌ای موجه و قابل‌اطمینان از خود به نمایش بگذارند. بارها این نصیحت نسبتاً مبهم را شنیده‌ایم: در دنیای آنلاین، خود واقعی‌ات باش. این روزها دو واژه‌ی «واقعی» و «معتبر» زیاد به‌کاربرده می‌شوند، اما این کلمات به چه مفهومی اشاره می‌کنند و برای کاربران شبکه‌های اجتماعی، اینفلوئنسرها و سلبریتی‌ها، چه تفاوتی دارند؟

کاربران رسانه‌های اجتماعی
بگذارید بحث را با خودمان شروع کنیم: کاربران متوسط شبکه‌های اجتماعی. ما نمی‌خواهیم واقعی‌ترین ضمیرمان را در این رسانه‌ها به نمایش درآوریم. پس پیش از هر چیز این موضوع را می‌پذیریم و از آن رد می‌شویم. لایک‌ها، خوشایند هستند و این موضوع بد نیست. لایک زدن پست‌های مختلف، راحت‌تر از تمجید کردن از آن‌ها است. برخی از مردم به‌راحتی آن را خرج می‌کنند و برخی دیگر گزیده‌تر. فعالیت هر فرد در شبکه‌های اجتماعی، صدای منحصربه‌فرد او است. حتی اگر یک عکس حرفه‌ای ویرایش شده یا یک پست عاطفی در انجمن‌های عمومی باشد.

در حقیقت، بیشتر مردم در تصاویر اینستاگرام خود، فرهنگ متفاوتی را به نمایش می‌گذارند. اما باید مراقب باشید که افراط در روال عکس این ماجرا هم درست نیست. زمانی‌که در شبکه‌های اجتماعی، خودتان را فردی معتبر خطاب می‌کنید، ناخودآگاه بخشی از اعتبارتان را از دست می‌دهید. اما همیشه به کمک راه‌های غیرمستقیم، می‌توانید خود واقعیتان را در شبکه‌های اجتماعی به دیگران نشان دهید. برای مثال استوری‌های اینستاگرام به ما فرصت می‌دهد به فضای قدیمی این پلتفرم برگردیم. حتی در فیدهای اصلی نیز می‌بینیم که عده بیشتری از مردم، داستان خود را در ادامه‌ی عکس اصلی خود بازگو می‌کنند. به‌عنوان‌مثال پدر و مادری که یک عکس زیبا از فرزندشان پست کرده‌اند، در عکس‌های بعدی نشان می‌دهند که برای متوقف کردن گریه‌ی او چقدر تلاش کرده‌اند. بنابراین گرچه نخستین اصل شبکه‌های اجتماعی، این است که ما هرگز خود واقعی‌مان نخواهیم بود، اما دومین گام پیدا کردن راه‌هایی است که بتوانیم داستان شخصیت خودمان را، که پشت این پست‌های مجازی قرار دارد، تعریف کنیم.

اینفلوئنسرها
این روزها در دنیای اینقلوئنسرها، بحث بر سر واقعی بودن مخاطبان بالاگرفته است. آژانس‌های حامی اینفلوئنسرها می‌کوشند به روش‌های مختلف ثابت کنند که این دنبال کنندگان؛ افرادی واقعی و معتبرند. مخصوصاً از زمانی که نیویورک‌تایمز در دو گزارش جنجالی فاش کرد که بسیاری از اینفلوئنسرها، بخش اعظمی از فالوئرهای خود را خریده‌اند.
براندون پرلمن از آژانس گرم‌لیست (The Gramlist) می‌گوید: همیشه در رسانه‌ها چیزی با عنوان «غرب وحشی» وجود دارد. ابتدا تلویزیون کابلی، سپس وب، پس‌ازآن وبلاگ‌ها و حالا دوران رسانه‌های اجتماعی فرارسیده است. همیشه افرادی هستند  که زودتر از دیگران سرزمین‌های جدید را کشف می‌کنند و از همین راه ثروتمند می‌شوند. عده‌ای نیز دیرتر می‌رسند، و عده‌ای حتی هنوز راه خود را شروع نکرده‌اند. طبیعتاً گروه اول از اقبال بالاتری برخوردارند.

پرلمن ماجرای اخبار جعلی (فیک نیوز) و فالوئرهای غیرواقعی (فیک فالوئرز) را تائید می‌کند و می‌گوید: همه‌ی این صحبت‌ها در خصوص اعتبار اینفلوئنسرها، ما را از مهم‌ترین متغیر این معادله، یعنی ترکیب مخاطبان غافل می‌کند. تأثیر واقعی و اصلی اینقلوئنسرها اینجا مشخص می‌شود، نه در تعداد فالوئرها، یا تیک آبی کنار اسمشان و نه در متریک‌های رشد و تعاملات آن‌ها. ارزش واقعی اینفلوئنسرها زمانی ثابت می‌شود که بدانیم مخاطبان آن‌ها پشت هر لایک، یا کامنت «بسیار عالی»، چه فکری دارند و چگونه عمل می‌کنند.
به همین دلیل است که برندها، دیگر تعداد مخاطبین را متریک پرمفهومی نمی‌دانند، زیرا این معیار به‌سادگی توسط بات‌ها برآورده می‌شود. آن‌ها حالا از بازاریابان خود می‌خواهند روی تعاملات و کلیک‌ها متمرکز شوند. یکی دیگر از مسائل و موانع بازاریابان، اعتماد آن‌ها به الگوریتم‌ها و ابزارهایی است که محدودیت دارند. این الگوریتم‌ها به ما اجازه نمی‌دهند داده‌ها را مجدداً چک کنیم، چرا که تنها از یک منبع قابل دسترسی خواهند بود. درعین حال این داده‌ها ما را در هاله‌ای از شک و بدبینی نسبت به واقعی بودنشان نگه می‌دارند.

افراد مشهور و سلبریتی‌ها
چالش‌های انتخاب شخصیت مجازی یا حقیقی، در حوزه‌ی همکاری با سلبریتی‌ها به نقطه‌ی اوج خود می‌رسد. دیگر دورانی که افراد مشهور بدون هیچ‌گونه ارتباطات حقیقی و نشان دادن اشتیاق خود به یک محصول، در آگهی‌های تجاری حاضر می‌شدند به پایان رسیده است. جنت کامنوز، کسب‌وکاری را راه‌اندازی کرده که صحت و اعتبار مشارکت برندها و سلبریتی‌ها را بررسی و تصدیق می‌کند. ایده‌ی این شرکت که Spotted نام دارد زمانی به ذهن او رسید که پس از سال‌ها کار در تبلیغات تجاری، متوجه شد تصمیم‌گیرندگان ارشدی که نقش اول آگهی‌ها را انتخاب می‌کردند، تصمیمات خود را بر مبنای علاقه‌ی شخصی خود یا فرزندانشان به هنرپیشگان و سایر سلبریتی‌ها اتخاذ می‌کردند.
جنت می‌دانست که باید راه بهتری وجود داشته باشد. راهی که سلبریتی‌های علاقه‌مند به یک محصول را به برند آن متصل کند. به همین دلیل Spotted را تأسیس کرد، آن هم نه به‌عنوان یک آژانس استعدادیابی، بلکه به‌عنوان یک شرکت تحقیقاتی که داده‌های سلبریتی‌ها را برحسب میزان تأثیر و نفوذ آن‌ها ارائه می‌کرد. این شرکت بر اساس حجم جستجوها، نرخ رشد اخیر مخاطبین، نرخ تعاملات به‌منظور اطمینان از عدم وجود بات‌ها، داده‌های نظرسنجی و نظیر آن، به برندهای متقاضی ثابت می‌کرد که آیا مخاطبین یک سلبریتی می‌توانند به مشتریان دلخواه آن‌ها تبدیل شوند یا خیر.

اما خدمات او به همین‌جا ختم نمی‌شود. او می‌خواهد مطمئن شود که اگر مخاطبین یک سلبریتی، با ویژگی‌های موردنظر یک برند سازگاری داشتند، خود آن فرد نیز ارتباطی واقعی با محصولات برند برقرار می‌کند. او می‌گوید: وقتی می‌بینم سلبریتی‌ها از هشتگ‌های #ad یا #spon استفاده می‌کنند، هیچ ایده‌ای ندارم که واقعاً آن محصول را دوست دارند یا فقط به خاطر پولی که گرفته‌اند این کار را انجام می‌دهند. ما دقیقاً بررسی می‌کنیم که آیا یک ستاره‌ی مشهور، با برند موردنظر ارتباط برقرار کرده است یا نه و همه‌ی این اطلاعات را همراه با توصیه‌ی نهایی، به برند تحویل می‌دهیم. ما سعی می‌کنیم مثل یک اتاق خبر، همه‌ی پروسه‌های گزارش را چک کنیم.

مردان و زنان کسب‌وکار خود را به شیوه‌ی کاملاً متفاوتی اداره می‌کنند. مطالعات جدید نشریه‌ی زنان مالک کسب‌وکار نشان می‌دهد که زنان و مردان، هم در مرحله‌ی شروع و هم در مراحل رشد کسب‌وکار، رویکردهای متفاوتی را در پیش می‌گیرند.
بر اساس تحقیقات مشترک آلیشیا راب، اقتصاددان، بنیان‌گذار و مدیرعامل شركت Next Wave و سوزان كولمن، استاد اقتصاد دانشگاه هارتفورد، مردان و زنان در اموری نظیر روش‌های جذب سرمایه، میزان سرمایه‌ی موردنظر، میزان موفقیت در پروسه‌های تأمین مالی، میزان صرف سرمایه و مقاصد هزینه شدن سرمایه، رویکردهای غیر مشابهی دارند. در ادامه، خلاصه‌ای از این گزارش را مرور می‌کنیم:

زنان سرمایه‌ی کمتری نسبت به مردان جذب می‌کنند
گزارش راب و کولمن از یک نظرسنجی علمی در سال ۲۰۱۴، حاکی از این است که زنان بیشتر تمایل دارند با سرمایه‌ی شخصی خود کسب‌وکاری را راه بیندازند و سه برابر کمتر از مردان به سرمایه‌گذاران فرشته یا سرمایه‌گذاران وی‌سی مراجعه می‌کنند. زنان با نسبت بسیار بالاتری، از شبکه‌ی دوستان و آشنایان خود برای تأمین مالی کمک می‌گیرند و البته زنان و مردان به نسبت مساوی روی وام‌های بانکی حساب می‌کنند.

زنان و مردان در بوت استرپینگ باهم متفاوت‌اند
با فرض مشابهت کامل پارامترهایی نظیر تحصیلات، تجربه، نمرات اعتباری و نوع شرکت، زنان بیشتر از مردان، تمایل به استفاده از از استراتژی‌های تأمین مالی درون‌سازمانی دارند. حتی در آغاز تأسیس یک شرکت، زنان کمتر از مردان به وام‌های بیرونی روی می‌آورند. طبق این گزارش درحالی‌که زنان بوت استرپ را به انواع بدهی‌های بانکی و غیر بانکی ترجیح می‌دهند، مردان بوت استرپ را یک استراتژی مکمل و غالباً جانبی برای تأمین مالی مراحل ثانویه می‌دانند.

زنان ترجیح می‌دهند کنترل شرکت را در دست داشته باشند
تحقیقات نشان می‌دهد که زنان ریسک‌گریزتر از مردان هستند و مایل‌اند کنترل بیشتری روی شرکتشان داشته باشند. به نظر می‌رسد این اصل، توضیح می‌دهد که چرا زنان غالباً کسب‌وکار خود را کوچک و قابل مدیریت نگه می‌دارند و از منابع خارجی تأمین مالی اجتناب می‌کنند.
راب و کولمن، با بررسی پنج هزار شرکت تأسیس‌شده در سال ۲۰۰۴ (آمار از موسسه تحقیقاتی کافمن) متوجه شدند که زنان مالک کسب‌وکار، در بلندمدت (دوره‌های چندین ساله) سرمایه مالی بسیار کمتری به کسب‌وکار خود تزریق می‌کنند.

زنان نیازهای اعتباری برآورده نشده‌ی بیشتری دارند
راب و کولمن زمانی که در حال مطالعه‌ی وام‌های بانکی بودند، دریافتند که نرخ درخواست‌نامه‌های وام بانکی، بین زنان و مردان مشابه است. اما در ادامه، زنان نیازهای اعتباری بیشتری نسبت به مردان داشتند، زیرا درصد کمتری از آن‌ها متقاضی دریافت اعتبار و وام‌های اعتباری بودند. به‌علاوه تعداد درخواست‌نامه‌های تصویب‌شده‌ی وام بانکی زنان، به‌مراتب کمتر از مردان بود که علت آن عمدتاً امتیازات منفی آن‌ها نظیر سطح پایین سپرده‌ها و اعتبارات شخصی (به دلیل تمایل آن‌ها به تأمین مالی شخصی) و همچنین این واقعیت بود که بسیاری از شرکت‌هایی که توسط زنان اداره می‌شود، نوعی کسب‌وکار خانگی است.

دالارس راون، مدیرکل سیاست و تحقیقات شورای بازرگانی زنان، طی مصاحبه‌ای درباره‌ی یافته‌های این گزارش گفت: زنان باید بسیاری از دغدغه‌های تجاری خود را کنار بگذارند و روی تصمیماتی متمرکز شوند که به رشد کسب‌وکار منجر می‌شود.

زنان در کمپین‌های کراودفاندینگ به موفقیت‌های بیشتری می‌رسند
زنان در تأمین مالی به روش کراودفاندینگ، موفق‌تر از مردان عمل می‌کنند. این مسئله به‌ویژه از سال ۲۰۱۶ که قوانین جمع سپاری مالی تصویب شد، افزایش‌یافته است. تحقیقات گسترده نشان می‌دهد که زنان در جمع‌آوری میزان کم پول از عده‌ی بیشتری از مردان، موفق‌تر و کاراتر هستند که این امر به ارتباطات قوی عاطفی آن‌ها برمی‌گردد. درحالی‌که در گزینه‌های سنتی افزایش سرمایه، تبعیض جنسیتی بیشتری را شاهدیم. این گزارش تأکید می‌کند که گرچه تعداد مردانی که کمپین‌های کراودفاندینگ را برگزار می‌کنند، بیشتر از زنان است، ولی زنان در این استراتژی پیشرو هستند، زیرا آن‌ها حجم کوچک‌تری از سرمایه را از هر فرد درخواست می‌کنند و در عوض سطح ارتباطات را گسترش می‌دهند و افراد بیشتری را در پروژه‌ی خود سهیم می‌کنند.

راون نیز در تصدیق این آمار میگوید: زنان اهداف واقع‌گرایانه‌تری را در کراودفاندینگ تعیین می‌کنند. آن‌ها بلندپرواز، ولی واقع‌نگرند.

فیسبوک (Facebook) ، نامی است که بسیاری از کاربران امروزی، اینترنت را با آن شناخته‌اند. شرکتی که با ایده‌ای ساده، بسیاری از رکوردهای دنیای فناوری را جابه‌جا کرد. فیسبوک، ایده‌ای ساده بود که از دل خوابگاه‌های دانشگاه هاروارد بیرون آمد. سرگرمی یک جوان برنامه‌نویس برای گذران وقت، که به بزرگ‌ترین شبکه‌ی اجتماعی جهان تبدیل شد.


فیسبوک را می‌توان موفق‌ترین نمونه‌ی یک استارتاپ فناوری دانست. ایده‌ی کاربردی، مؤسس مشتاق و بلندپرواز و مقیاس‌دهی عالی، تمامی آن فاکتورهایی هستند که یک استارتاپ برای رسیدن به موفقیت نیاز دارد و این شرکت آمریکایی، یکی از معدود نمونه‌هایی است که با جمع کردن تمامی این عوامل، توانست الگویی برای تمام شرکت‌های نوپای جهان شود.
فیسبوک امروزه به‌عنوان یک شرکت رسانه‌ی اجتماعی و خدمات شبکه‌های اجتماعی شناخته می‌شود. مقر اصلی این غول دنیای اینترنت در مانلو پارک کالیفرنیا واقع است. این شرکت کار خود را در سال ۲۰۰۴ به‌صورت رسمی و با تأسیس وبسایتش شروع کرد. رشد فیسبوک به قدری سریع بود که در سال ۲۰۱۲، سهام آن به‌صورت عمومی عرضه شد و با ثبت ۱۰۴ میلیارد دلار ارزش بازار، رکورد جدیدی در دنیا ثبت کرد.

فیسبوک امروز دیگر تنها یک وبسایت برای ارتباط دوستان نیست. این شرکت بزرگ امروز صاحب تعدادی از پرطرفدارترین اپلیکیشن‌های پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی دیگر نیز هست. البته سرویس اصلی این شرکت یعنی همان وبسایت و اپلیکیشن فیسبوک، هنوز بیشترین مخاطب را با بیش از ۲.۲ میلیارد حساب کاربری ثبت‌شده در اختیار دارد. البته این حجم از کاربران، همیشه مشکلات و چالش‌های زیادی اعم از انتشار اخبار دروغ، نفرت پراکنی، تشویق به خشونت و از همه مهم‌تر، تهدید حریم خصوصی، برای صاحبان این شبکه‌ی اجتماعی رقم زده‌اند. بارزترین نمونه از این مشکلات، رسوایی کمبریج آنالاتیکا بود که در چند ماه اخیر، مارک زاکربرگ و دیگر مدیران فیسبوک را به پاسخگویی‌های متعددی در مورد حفظ امنیت اطلاعات کاربران واداشت.

در حال حاضر مارک زاکربرگ، به‌عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در فیسبوک فعالیت می‌کند. شریل سندبرگ مسئولیت مدیریت عملیات را در این شرکت بر عهده دارد و دیوید وینر،  در سمت مدیر امور مالی و مایک شروپفر به‌عنوان مدیر فناوری در بزرگ‌ترین شبکه‌ی اجتماعی جهان مشغول به کار هستند. طبق آخرین آمار ارائه‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷، فیسبوک در سرتاسر جهان، ۲۰,۶۵۸ کارمند دارد.

تاریخچه تأسیس
مارک زاکربرگ، مؤسس فیسبوک که لقب جوان‌ترین میلیاردر تاریخ را نیز یدک می‌کشد، دانشجوی علوم کامپیوتر دانشگاه هاروارد بود. او که یک علاقه‌مند واقعی به برنامه‌نویسی محسوب می‌شد، ارتباطات اجتماعی قوی نداشت و اکثر وقت خود را به برنامه‌نویسی و اجرای ایده‌های نرم‌افزاری‌اش می‌پرداخت. او در سال ۲۰۰۳ و در دومین سال تحصیل در هاروارد، یک وبسایت سرگرمی با نام Facemash طراحی کرد. این وبسایت در چهار ساعت اول انتشار، ۴۵۰ کاربر جذب کرد.
فیس‌مش وبسایتی بود که تصاویر دانشجویان را از آلبوم‌های عکس آنلاین دانشکده‌ها استخراج می‌کرد و در صفحه‌ای ساده، آن‌ها را برای مقایسه در برابر کاربر قرار می‌داد. دانشجویان هاروراد برای گذران وقت به این وبسایت سر می‌زدند و تصاویر دوستان و هم‌کلاسی‌های خود را از لحاظ جذابیت با هم مقایسه می‌کردند. این وبسایت چند روز پس از راه‌اندازی، از طرف مدیریت هاروارد تعطیل شد.

اولین تجربه‌ی جدی زاکربرگ، مشکلاتی نیز برای او ایجاد کرد. مدیریت هاروارد او را به سرقت اطلاعات، نفوذ به حریم خصوصی افراد و نقض قانون کپی‌رایت متهم کرد. البته تمامی اتهامات بعدا از او برداشته شد. این دانشجوی مشتاق، پروژه‌ی خود را در طول ترم تحصیلی ادامه داد و با توسعه‌ی آن، در پروژه‌ای درسی از این وبسایت استفاده کرد. پروژه‌ی دوم زاکربرگ وبسایتی برای مقایسه‌ی آثار هنری و درج نظر در مورد آن‌ها بود که برای درس تاریخ هنر اجرا شد.
یک سال پس از پروژه‌ی درس تاریخ هنر، ایده‌ی برنامه‌نویسی فیسبوک به ذهن زاکربرگ خطور کرد. البته ایده‌ی اولیه با آنچه ما امروز از فیسبوک می‌شناسیم کمی متفاوت بود. Face Book به معنای آلبوم‌ عکس فارغ‌التحصیلان دانشگاهی است که در اختیار همه‌ی دانشجویان قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۰۴، هیچ وبسایت متمرکزی برای مشاهده‌ی تمامی تصاویر این آلبوم‌ها وجود نداشت و به‌جز نمونه‌های چاپی قدیمی، تنها تعدادی از این آلبوم‌ها در شبکه‌های خصوصی داخل دانشگاه قابل دسترسی بودند.

زاکربرگ در مورد اجرای ایده زمانی گفته بود که همه نیاز به چنین وبسایتی را حس می‌کردند؛ اما اجرای آن برای دانشگاه چند سال زمان می‌برد. او با تکیه بر دانش و اشتیاق بالای خود به برنامه‌نویسی، سرویس را در عرض چند هفته آماده کرد و آن را روی دامنه‌ی Thefacebook.com منتشر کرد. یکی از عواملی که زاکربرگ را به ساختن این وبسایت تشویق کرد، سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دانشگاه هاروارد در مورد فیس‌مش بود که تأیید می‌کرد تکنولوژی لازم جهت راه‌اندازی وبسایت متمرکز هاروارد در دسترس قرار دارد. مارک زاکربرگ وبسایت فیسبوک را با استفاده از زبان برنامه‌نویسی PHP طراحی کرد و توسعه داد. او آبی را از همان ابتدا به‌عنوان رنگ اصلی این وبسایت انتخاب کرد. آزمایشاتی که در سال ۲۰۰۷ از مارک انجام شد نشان داد که او نسبت به رنگ‌های سبز و قرمز، کوررنگی دارد. خود زاکربرگ نیز در مصاحبه‌ای، آبی را بهترین رنگ مورد علاقه‌اش عنوان کرده است.

شش روز پس از آنلاین شدن Thefacebook، سه دانشجوی هاروارد مدعی شدند که زاکربرگ، ایده‌ی آن‌ها را دزدیده و از آن برای اجرای وبسایت خود استفاده کرده است. کمرون و تایلر وینکلووس، دو برادر دوقلویی بودند که به‌عنوان شاکیان اصلی، موضوع را با روزنامه‌ی The Harvard Crimson مطرح کردند. هم‌کلاسی‌های آن‌ها یعنی دیوا نارندرا نیز به‌عنوان شاکی در این موضوع حضور داشت. این شکایت، اولین چالش حقوقی زاکربرگ و سرگرمی جدیدش بود که تا ۲۰۰۸ به طول انجامید. سرانجام دادگاه، زاکربرگ را به پرداخت ۱.۲ میلیون سهم فیسبوک به شاکیان متهم کرد. این مقدار از سهام فیسبوک در سال عرضه‌ی عمومی سهام ارزشی حدود ۳۰۰ میلیون دلار داشت. عضویت در فیسبوک در ابتدا تنها به دانشجویان هاروارد محدود بود و در ماه نخست، تقریبا نیمی از دانشجویان دانشگاه در این وبسایت ثبت نام کردند. زاکربرگ پس از مشاهده‌ی استقبال بالای دانشجویان از وبسایتش، به فکر توسعه و گسترش آن افتاد. او از کمک دوستانش در هاروارد یعنی ادواردو سورین، داستین ماسکویتز، اندرو مک‌کالم و کریس هیوز برای این توسعه استفاده کرد.

چند ماه پس از انتشار اولیه، در مارس ۲۰۰۴، امکان عضویت دانشجویان دانشگاه‌های کلمبیا، استنفورد و ییل نیز در فیسبوک فراهم شد. پس از مدتی، عضویت دانشجویان تمام دانشگاه‌های آیوی لیگ، بوستون، نیویورک، ام‌آی‌تی و واشنگتن و در نهایت عضویت از تمام دانشگاه‌های ایالات متحده و همچنین کانادا در این وبسایت آزاد اعلام شد. ورود یکی از فعالان قدیمی دنیای اینترنت به تیم مدیریتی فیسبوک، روند مدیریت آن را تغییر داد و زاکربرگ را وادار به تمرکزی کامل روی پروژه‌اش کرد. این مشاور غیر رسمی زاکربرگ، شان پارکر نام داشت. او مؤسس سرویس اشتراک فایل Napster بود و پس از مدتی آشنایی با زاکربرگ، مدیر شرکت فیسبوک شد. بر اساس مشاوره‌های او، دفتر اصلی فیسبوک به پالو آلتو در کالیفرنیا منتقل شد و در سال ۲۰۰۵، پیشوند The از نام فیسبوک برداشته شد. اولین سرمایه‌گذار فیسبوک در آن سال‌ها نیز پیتر ثیل، کمک مؤسس سرویس پی‌پل بود.

خرید دامنه و تغییر آدرس از Thefacebook.com به Facebook.com، هزینه‌ای ۲۰۰ هزار دلاری برای زاکربرگ و شریکانش داشت که نسبت به کمک‌های مالی دریافت‌شده، ناچیز بود. در همین زمان، سرمایه‌گذار بعدی فیسبوک با سرمایه‌ای ۱۲.۷ میلیون دلاری وارد این شرکت شد. شرکت اکسل پارتنرز، سرمایه‌گذاری بود که ریسک ورود به این بازار ناب را به جان خرید و ۱۱ درصد از سهام شرکت را در آن زمان به مالکیت خود درآورد. جیم بریر نیز از اولین سرمایه‌گذاران این شرکت بود که یک میلیون دلار از ثروت شخصی‌اش را وارد این کسب و کار کرد. فیسبوک در کنار جذب سرمایه در سال‌های ابتدایی، به گسترش دامنه‌ی کاربران نیز مشغول بود و در سال ۲۰۰۵، علاوه بر انتشار نسخه‌ی مخصوص دانش‌آموزان دبیرستانی، عضویت کارمندان برخی از شرکت‌های بزرگ یعنی اپل و مایکروسافت را نیز مجاز اعلام کرد.

دسترسی برای عموم، قابلیت‌های جدید و پیشرفت‌های مالی
نقطه‌ی عطف دسترسی به فیسبوک برای کاربران سرتاسر جهان، در ۲۶ سپتامبر سال ۲۰۰۶ رقم خورد. در این روز این شبکه‌ی اجتماعی اعلام کرد که هر فردی با سن بیشتر از ۱۳ سال و با داشتن یک آدرس ایمیل، می‌تواند در فیسبوک عضو شود. در همین زمان فعالیت شرکت‌ها نیز در فیسبوک افزایش یافته و این وبسایت میزبان بیش از ۱۰۰ هزار حساب کاربری شرکتی بود. در همان سال، مدیران این شبکه‌ی اجتماعی تصمیم گرفتند امکان ساخت صفحه (Page) اختصاصی را برای کاربران فراهم کنند که اجرای آن تا سال ۲۰۰۹ به طول انجامید.

فید اخبار ( News Feed )
در سال ۲۰۰۶، یکی از قابلیت‌های اساسی فیسبوک در وبسایتش رونمایی شد. News Feed یا فید خبری، بخشی بود که تمامی اتفاقات جذاب برای کاربر که در فیسبوک رخ می‌داد، برای او به نمایش می‌گذاشت. عضویت دوستان جدید، دوستی‌های افراد با یکدیگر و مطالبی که دوستان به اشتراک می‌گذاشتند، در کنار اخبار صفحات تجاری و دیگر خبرهای جذاب، در این بخش برای کاربر به نمایش درآمدند.
این بخش در طول سال‌های فعالیت این شبکه‌ی اجتماعی دچار تغییرات زیادی شد و مدیران و طراحان فیسبوک، همیشه در طراحی‌های جدید آن از نظرات کاربران استفاده کرده‌اند. در حال حاضر آخرین قابلیت اضافه‌شده به فید اخبار فیسبوک، اشتراک‌گذاری فایل‌های سه‌بعدی است. آخرین سیاست‌های به کار گرفته‌شده در این بخش نیز، اطلاعات و پست‌های دوستان و اعضای خانواده را بالاتر از محتوای تبلیغاتی یا پست‌های شرکت‌ها به کاربر نشان می‌دهد.

ورود سرمایه‌گذاران جدی
مایکروسافت، اولین بازیگر مشهور دنیای فناوری بود که به‌عنوان سهام‌دار وارد فیسبوک شد. ردموندی‌ها در اکتبر سال ۲۰۰۷، خرید ۱.۶ درصد از سهام فیسبوک به ارزش ۲۴۰ میلیون دلار را اعلام کردند. این خرید، ارزش ضمنی فیسبوک را به حدود ۱۵ میلیارد دلار رساند. با افزایش روزافزون تعداد کاربران فیسبوک، مدیران آن تصمیم گرفتند فعالیت‌های خود را به مرور، بین‌المللی کنند. آن‌ها اولین دفتر اروپایی خود را در اکتبر سال ۲۰۰۸ در دوبلین ایرلند تأسیس کردند. از زمان تأسیس این شعبه، کاربران فیسبوک که خارج از آمریکا و کانادا هستند، به‌عنوان کاربران شرکت ایرلندی ثبت می‌شوند. این اقدام، فیسبوک را از پرداخت مالیات برای این کاربران در آمریکا معاف می‌کند. علاوه بر دوبلین، حیدرآباد هند نیز میزبان یکی از دفاتر اصلی فیسبوک است.

تغییرات ظاهری و تولد چت فیسبوک
سال ۲۰۰۸، با تغییرات اولیه‌ی ظاهری در محیط کاربری فیسبوک نیز همراه بود. آن‌ها تغییرات را ابتدا به‌صورت بتا عرضه کردند. طراحی جدید آن سال، بخش دیوار فیسبوک و فید اخبار را در یک بخش تلفیق کرده بود و همچنین ظاهر پروفایل‌ها را به‌صورت تب‌ نشان می‌داد. این طراحی‌ها در جهت ساده‌تر شدن ظاهر و همچنین بهبود تجربه‌ی کاربری اعضا انجام شد. قابلیت چت داخلی فیسبوک در سال ۲۰۰۸ معرفی شد. این قابلیت به کاربران اجازه می‌داد در داخل همان محیط فیسبوک به گفتگو با دوستان خود بپردازند. این قابلیت فیسبوک در طول سال‌ها دستخوش بهبود و توسعه‌های متعددی شد تا اینکه مسنجر اختصاصی فیسبوک با نام Messenger از دل آن بیرون آمد. امروزه فیسبوک قابلیت چت را تنها در صورت استفاده از محیط اختصاصی یا دانلود اپلیکیشن مسنجر در اختیار کاربران قرار می دهد.
یک سال بعد، اولین سالی بود که جریان درآمدی فیسبوک مثبت شد. در همان سال وبسایت Compete، این شبکه‌ی اجتماعی را به‌عنوان اولین سرویس شبکه‌ی اجتماعی از لحاظ تعداد کاربر فعال ماهانه مطرح کرد. مجله‌ی Entertainemnt نیز وبسایت زاکربرگ را در لیست برترین سرگرمی‌های دهه‌ی گذشته قرار داد و آن را این‌گونه توصیف کرد: «تا قبل از فیسبوک، ما چگونه دوستان قدیمی خود را پیدا می‌کردیم؟ چگونه تاریخ تولد همکاران و دوستانمان را به یاد می‌آوردیم و چگونه بازی آنلاین انجام می‌دادیم؟».

دکمه‌ی لایک مشهور
عموم کاربران، فیسبوک را با دکمه‌ی لایک مشهورش می‌شناسند. این دکمه، راحت‌ترین روش تعامل با محتوای منتشرشده را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. دکمه‌ی لایک در سال ۲۰۰۹ برای اولین بار رونمایی شد. در سال‌های فعالیت فیسبوک این دکمه به تمامی بخش‌ها اعم از اخبار و عکس‌ها تا کامنت‌های دیگران راه پیدا کرد. پس از سال‌ها تحقیق و همچنین، بررسی نظرات کاربران در مورد اضافه کردن دکمه‌ی دیسلایک، فیسبوک در سال ۲۰۱۶ قابلیت جدیدی به دکمه‌ی لایک خود افزود. از آن زمان هر کاربر با نگه داشتن دکمه‌ی لایک، می‌تواند به جای این علامت، از پنج اموجی آماده استفاده کند که هر کدام، حالتی را نسبت به محتوای منتشرشده نشان می‌دهند.


در جولای سال ۲۰۱۰، فیسبوک اعلام کرد به رکورد ۵۰۰ میلیون کاربر دست پیدا کرده است. طبق آمار ارائه‌شده توسط آن‌ها، نیمی از این اعضا روزانه حداقل ۳۴ دقیقه از این سرویس آنلاین استفاده می‌کردند و حدود ۱۵۰ میلیون نفر از آن‌ها نیز از طریق موبایل به سرویس رجوع می‌کردند. در آن سال، گزارش‌های اقتصادی، ارزش فیسبوک را که هنوز یک شرکت خصوصی بود در حدود ۴۱ میلیارد دلار اعلام می‌کردند. این آمارها، فیسبوک را پس از گوگل و آمازون به‌عنوان سومین شرکت بزرگ آمریکایی معرفی می‌کرد.

گسترش دامنه‌ی فعالیت و مسئولیت‌های جدید
در سال ۲۰۱۰، فیسبوک تصمیم گرفت دامنه‌ی fb.com را از انجمن مزرعه‌داری آمریکا خریداری کند. پس از خرید این دامنه رقم معامله اعلام نشد؛ اما اسناد مالی انجمن که در سال ۲۰۱۱ منتشر شدند، رقم ۸.۵ میلیون دلار درآمد را به خاطر فروش این دامنه گزارش کردند که آن را در لیست ۱۰ دامنه‌ی گران‌قیمت تاریخ قرار داد. افزایش کاربران، باعث افزایش روزافزون وظایف مدیران و سیاست‌گذاران فیسبوک می‌شد. به هر حال آن‌ها در حال تبدیل شدن به کشوری با جمعیت سرسام‌آور بودند و باید قوانینی برای حفظ نظم در این جامعه‌ی آنلاین وضع می‌کردند. کارمندان فیسبوک در سال ۲۰۱۱ اعلام کردند که روزانه ۲۰ هزار حساب کاربری را برای مقابله با تخلفاتی همچون محتوای نامناسب، اسپم، استفاده‌ی غیر قانونی نوجوانان زیر ۱۳ سال و همچنین حفظ امنیت، از این وبسایت حذف می‌کنند. آمارهای منتشرشده در آن سال، رکورد یک تریلیون بازدید ماهانه را برای فیسبوک گزارش کردند و آن را پس از گوگل، در رتبه‌ی دوم وبسایت‌های پربازدید در آمریکا قرار دادند.
فیسبوک درخواست عرضه‌ی عمومی سهام را در یکم فوریه‌ی سال ۲۰۱۲ ثبت کرد. مراسم عرضه‌ی رسمی سهام در ۱۷ می همان سال انجام شد و ارزش هر سهم در روز عرضه، ۳۸ دلار بود. در همان روز، ارزش بازار فیسبوک، ۱۰۴ میلیارد دلار اعلام شد که رکورد‌شکنی جدیدی برای این شرکت جوان بود.

آمارهای فیسبوک در سال ۲۰۱۲، یک میلیارد کاربر فعال ماهانه را ثبت کردند. ۶۰۰ میلیون از این کاربران از طریق موبایل به این سرویس مراجعه می‌کردند و آمار ۲۱۹ میلیارد تصویر آپلود شده نیز در این سال ثبت شد. در آن زمان، تعداد ارتباطات بین دوستان در فیسبوک، به ۱۴۰ میلیارد عدد رسیده بود. آن‌ها در سال ۲۰۱۳ به لیست فورچن ۵۰۰ راه یافتند و در رتبه‌ی ۴۶۲ قرار گرفتند.

گسترش فعالیت و ورود به بازارهای جدید
با افزایش روزافزون کاربران، نیاز به توسعه‌ی زیرساخت‌ها و امکانات فیسبوک روز به روز بیشتر می‌شد. آن‌ها سیستم جستجوی پیشرفته‌ی خود را در سال ۲۰۱۳ با نام Facebook Graph Search رونمایی کردند که به‌خوبی در میان اطلاعات به اشتراک گذاشته با کاربر، به جستجوی دقیق می‌پرداخت. با توجه به افزایش کاربران موبایل فیسبوک، این شرکت محصول نرم‌افزاری مخصوص خود برای گوشی‌های اندروید را نیز در سال ۲۰۱۳ معرفی کرد. Facebook Home یک لانچر اندروید با تمرکز روی خدمات فیسبوک بود که دسترسی به پروفایل و اعلان‌ها را برای کاربر آسان می‌کرد. HTC First اولین گوشی هوشمندی بود که با لانچر فیسبوک به بازار عرضه شد. البته پس از مدتی توسعه و پشتیبانی این لانچر پایان یافت.
در کنار فعالیت‌های نرم‌افزاری و توسعه‌ی خدمات، فیسبوک برای جلوگیری از انتشار اخبار جعلی، توهین و سوءاستفاده‌ی جنسی نیز اقدامات قانونی و وفنی زیادی انجام داد. آن‌ها با گروه‌های متعدد حقوقی برای تنظیم قوانین این موارد همکاری کردند و پروتکل‌های اتوماتیک و نظارت‌های خود را نیز در طی سالیان، رشد دادند.
در سال ۲۰۱۳، انجمنی به‌منظور توسعه‌ی دسترسی آسان و ارزان به اینترنت در تمام نقاط جهان توسط سر تیم برنرزلی تأسیس شد. این انجمن که A4AI نام دارد، تحت حمایت شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری همچون گوگل، اینتل، مایکروسافت و البته فیسبوک است و تجهیزات مورد نیاز آن توسط این شرکت‌ها تأمین می‌شود.


مارک زاکربرگ در سخنرانی خود در سال ۲۰۱۶، اهداف اصلی خود در مورد آینده‌ی فیسبوک را تشریح کرد. او سه حوزه‌ی هوش مصنوعی، گسترش دسترسی به اینترنت در تمام نقاط جهان و واقعیت مجازی و افزوده را جزو اهداف اصلی خود و شرکتش بیان کرد. در همان سال، این شرکت استارتاپ هوش مصنوعی Depp Text را خریداری کرد. این استارتاپ در زمینه‌ی پردازش و تحلیل متون ۲۰ زبان زنده‌ی دنیا فعالیت می‌کند.
حمایت‌های فیسبوک از استارتاپ‌های حوزه‌ی پردازش داده بسیار گسترده است. شریل سندبرگ، مدیر عملیاتی فیسبوک، ژانویه‌ی سال ۲۰۱۷ انکوباتوری با نام Station F در فرانسه راه‌اندازی کرد تا از کسب و کار ۱۵ استارتاپ فعال در حوزه‌ی داده در این کشور پشتیبانی کند. گسترش استفاده از خدمات فیسبوک باعث شد این شرکت در سال ۲۰۱۶ ابزاری برای ارتباطات سازمانی با نام Workplace عرضه کنند. این ابزار امکان اشتراک اخبار و گفتگو میان کارمندان سازمانی را با هزینه‌های مشخص ایجاد می‌کند.

مراکز مدیریتی و منبع درآمد
فیسبوک برای نگهداری داده‌های خود، مراکز داده‌ی متعددی را تأسیس کرده است. در سال ۲۰۱۱، مرکزداده‌ی کم‌مصرف این شرکت در پرینویل ایالت اورگن آمریکا تأسیس شد. مرکز بعدی در فارست سیتی کارولینای شمالی و در سال ۲۰۱۲ راه‌اندازی شد. سومین مرکز داده نیز در اروپا و در شهر لولئا سوئد در سال ۲۰۱۳ شروع به کار کرد. چهارمین مرکز داده‌ی بزرگ فیسبوک در سال ۲۰۱۴ و در شهر آلتونا ایالت آیووا آمریکا تأسیس شد. فیسبوک در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که قصد دارد مرکز داده‌ای بر پایه‌ی انرژی‌های تجدیدپذیر در لاس‌لوناس شهر نیومکزیکو تأسیس کند. گفته شده است این مرکز داده در سال ۲۰۱۸ شروع به کار خواهد کرد.

یکی از اقدامات جالب فیسبوک در زمینه‌ی خرید فضاهای کاری، راه‌اندازی یک کارخانه‌ی چوب‌بری در کمپ منلو پارک این شرکت است. این کارخانه در سال ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد و هدف اصلی آن، تأمین تجهیزات نجاری، برگزاری دوره‌های ایمنی و آموزش نجاری به کارمندان علاقه‌مند است. به اعتقاد مدیران فیسبوک، این مرکز می‌تواند محلی مناسب برای گذران وقت و تقویت خلاقیت کارمندان باشد.
منبع درآمد اصلی فیسبوک، تبلیغات بنری و کلیکی است که در صفحات وبسایت و اپلیکیشن‌های این شرکت نمایش داده می‌شود. البته فیسبوک نسبت به دیگر شرکت‌های بزرگ فعال در اینترنت مانند گوگل، نرخ کلیک (CTR) کمتری دارد و در حدود یک‌پنجم رقبا است. دلایل متعددی از جمله استفاده‌ی کاربران از افزونه‌های مسدودکننده‌ی تبلیغات تا تمایل کمتر آن‌ها به کلیک روی بنرها، باعث پایین بودن نرخ کلیک در فیسبوک شده‌اند. البته با وجود پایین بودن این نرخ، درآمد فیسبوک سال به سال در حال افزایش است و از ۰.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴ به ۴۰.۶۳ میلیارد دلار در پایان سال ۲۰۱۷ رسیده است.
طبق آخرین آمار رسمی این شرکت، تعداد تبلیغ‌دهندگان در سرویس‌های مختلف فیسبوک تا سال ۲۰۱۶ برابر با سه میلیون شرکت بوده است. البته فروش اطلاعات و نتایج تحلیل‌های آماری فعالیت‌های کاربران به شرکت‌های تبلیغاتی، از منابع درآمدی دیگر فیسبوک هستند که در چند ماه اخیر دردسرهای زیادی برای این شرکت ایجاد کرده‌اند.

زیرمجموعه‌ها
فیسبوک علاوه بر سرویس اصلی شبکه‌ی اجتماعی خود، صاحب تعداد از پرطرفدارترین پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی جهان و همچنین، یکی از شرکت‌های پیشگام در صنعت واقعیت مجازی نیز هست. مدیران این شرکت در طول سال‌های فعالیت به خوبی نیازهای بازار را درک کرده و در زمان مناسب، استارتا‌پ‌های مناسب را خریداری کرده‌اند و علاوه بر افزایش درآمد خود، این شرکت‌های نوپا را نیز با حفظ استقلال به موفقیت‌های چشم‌گیر رسانده‌اند.

اینستاگرام
این شبکه‌ی اجتماعی تصویرمحور فعالیت خود را از سال ۲۰۱۰ آغاز کرد. سادگی استفاده و قابلیت‌های جذاب این سرویس، به سرعت آن را به رقیبی برای دیگر شبکه‌های اجتماعی تبدیل کرد. مؤسسان اینستاگرام در سال ۲۰۱۲ اولین جذب سرمایه‌ی اصلی خود را انجام دادند و ارزش شرکت را به ۵۰۰ میلیون دلار رساندند. در همان سال، فیسبوک در اقدامی غیرمنتظره، این اپلیکیشن و شرکتش را به رقم یک میلیارد دلار خریداری کردY این رقم در حدود یک چهارم سرمایه‌ی در دسترس فیسبوک بود.
قیمت توافق‌شده بر سر اینستاگرام به‌صورت سهام فیسبوک و پول نقد به صاحبان این شرکت اهدا شد. برنامه‌ی اصلی مدیران فیسبوک پس از خرید اینستاگرام، حفظ استقلال آن و پیشرفت فعالیت‌ها طبق برنامه‌ریزی‌های گذشته بود. نکته‌ی مهم این که هیچ کس در آن زمان تصور نمی‌کرد خرید اینستاگرام آن هم با این مبلغ، اقدامی عاقلانه باشد. اینستاگرام در آن زمان شبکه‌ای پرسروصدا بود که هیچ طرح کسب و کار خاصی نداشت. در مقایسه، کارشناسان به رقم ۳۵ میلیون دلاری اشاره می‌کردند که یاهو در سال ۲۰۰۵ برای خرید سرویس اشتراک عکس فلیکر پرداخت کرد.
اینستاگرام امروز به اپلیکیشنی تبدیل شده که بسیاری از کاربران جدید اینترنت، شبکه‌های اجتماعی را با آن می‌شناسند و وبسایت آن در رتبه‌ی ۱۷ الکسا در تمام جهان قرار دارد. این آمارها حاکی از برنامه‌ی دقیق و حساب شده‌ی زاکربرگ و همکارانش در خرید این شبکه‌ی اجتماعی است.

واتس‌اپ
برایان اکتوم و جان کوم، مؤسسان پیام‌رسان واتس‌اپ هستند. آن‌ها ابتدا در یاهو کار می‌کردند و پس از ترک این شرکت، برای کار در فیسبوک، تقاضانامه ارسال کردند که از طرف این شرکت رد شد. پس ازمدتی آن‌ها در سال ۲۰۰۹ با شناخت پتانسیل‌های بازار اپلیکیشن، پیام‌رسان واتس‌اپ را منتشر کردند.
پنج سال پس از فعالیت واتس‌اپ و پستی و بلندی‌های متعدد در مسیر، فیسبوک در سال ۲۰۱۴ این سرویس را به مبلغ ۱۹ میلیارد دلار خریداری کرد. این خرید، بزرگ‌ترین خرید تاریخ فیسبوک است. البته خریده شدن توسط فیسبوک، تعداد زیادی از کاربران این اپلیکیشن را مجبور به کوچ کرد. آن‌ها که از منتقدان سیاست‌های فیسبوک بودند، پس از خرید واتس‌اپ توسط این شرکت، به اپلیکیشن‌های جایگزین مانند تلگرام و لاین مهاجرت کردند.

فیسبوک مسنجر
مسنجر فیسبوک، سرویسی است که از دل قابلیت چت این وبسایت بیرون آمده است. در سال ۲۰۱۲، فیسبوک اپلیکیشن‌های اختصاصی پیام‌رسان خود را برای پلتفرم‌های iOS و اندروید عرضه کرد و نام اختصاصی مسنجر را برای آن انتخاب کرد. طبق آخرین آمار، این اپلیکیشن بیش از ۲ میلیارد کاربر دارد که آمار کاربران فعال آن به ۱.۳ میلیارد نفر می‌رسد. می‌توان گفت اجبار کاربران به استفاده از مسنجر برای ارسال و دریافت پیام، یکی از دلایل افزایش اعضای این پیام‌رسان مستقل بوده است.

آکیولس وی‌آر
همان‌طور که پیش از این اشاره شد، زاکربرگ یکی از برنامه‌های آتی خود را در دنیای فناوری، واقعیت مجازی و افزوده می‌داند. شرکت آکیولس که در سال ۲۰۱۲ با تمرکز روی سخت‌افزار و نرم‌افزار واقعیت مجازی تأسیس شد، یکی از استارتاپ‌های جذاب برای زاکربرگ بود.
اولین محصول آکیولس با نام آکیولس ریفت در سال ۲۰۱۲ عرضه شد. دو سال بعد، مارک زاکربرگ اعلام کرد که این شرکت را به مبلغ ۲.۳ میلیارد دلار خریداری کرده است. فیسبوک پس از خرید این شرکت، برای پیشرفت هرچه سریعتر محصولات آن، استارتاپ‌های دیگری را نیز در حوزه‌ی واقعیت مجازی و واقعیت افزوده خریداری و به این مجموعه اضافه کرده است.

اپلیکیشن tbh
این اپلیکشین در سال ۲۰۱۷ با تمرکز بر فعالیت‌های جامعه‌ی مجازی در دبیرستان‌های آمریکا منتشر شد. فعالیت در شبکه‌ی اجتماعی tbh کاملا ناشناس است و کاربران تنها در صورت تمایل می‌توانند هویت خود را در کنار فعالیت‌ها فاش کنند.
فیسبوک در همان سال ابتدای تأسیس، مجذوب این اپلیکیشن شد و آن را خریداری کرد. اگرچه قیمت دقیق این خرید مشخص نشده است اما رسانه‌ها رقمی در حدود ۱۰۰ میلیون دلار را برای آن گزارش کرده‌اند. البته این اپلیکیشن در حال حاضر، شهرت و گستردگی چندانی ندارد؛ اما سابقه‌ی فیسبوک و مدیرانش، می‌تواند نوید آینده‌ای روشن برای این ایده به مؤسسانش بدهد.

فیسبوک واچ
آخرین فعالیت‌های فیسبوک در زمینه‌ی رسانه، به عرضه‌ی سرویس فیسبوک واچ منجر شده است. این سرویس استریم ویدیو و محتوای رسانه‌ای، در سال ۲۰۱۷ به‌صورت رسمی معرفی شد. در حال حاضر تمامی محتوای منتشرشده در این سرویس توسط شرکای فیسبوک تأمین می‌شوند و درآمد تبلیغاتی آن بین این شرکت و تولیدکنندگان تقسیم می‌شود.
آمارها حاکی از آن هستند که هزینه‌ای در حدود یک میلیارد دلار برای تولید محتوا در سال ۲۰۱۸ برای سرویس فیسبوک واچ در نظر گرفته شده است.

انتقادات، چالش‌ها و وضعیت کنونی
ماهیت فیسبوک، فعالیت‌های آن، سیاست‌ها و از همه مهم‌تر، تعداد بالای کاربران، همه و همه باعث شده که این شرکت همیشه در معرض انتقادات و چالش‌های متعدد باشد. تعداد بالای کاربران فیسبوک و تأثیر بزرگی که این پدیده‌ی مدرن روی زندگی افراد جهان داشته، آن را به هدفی برای منتقدان تبدیل کرده است. بسیاری از کارشناسان، فیسبوک را اعتیاد عصر فناوری می‌دانند و برخی آن را بزرگ‌ترین دلیل وقت تلف کردن مردم خطاب کرده‌اند. از طرفی، سیاست‌های فیسبوک در قبال محتوای ارسال شده توسط کاربران، از طرف همه‌ی اقشار جوامع مورد هجمه قرار گرفته است. از یک طرف کاربران معتقدند فیسبوک نباید محتوای آن‌ها را سانسور کند و از طرف دیگر، دولت‌ها و انجمن‌های مردمی، خواستار جلوگیری از انتشار محتوای مخرب در این شبکه‌ی اجتماعی هستند.
فیسبوک در حرکت‌های اجتماعی و سیاسی متعددی در جهان تأثیرگذار بوده است. از طرفی انتشار اخبار دروغین در این رسانه‌ی (نسبتا) آزاد، آن را به خطری جدی برای جوامع تبدیل کرده است. البته مدیران و سیاست‌گذران این شرکت بزرگ، همیشه اعلام کرده‌اند که با تمام قوا در جهت حفظ منافع تمامی کاربران قدم خواهند گذاشت. به بیان دیگر آن‌ها از هر ابزاری برای رسیدن به شعارشان یعنی متصل کردن تمام مردم جهان، استفاده می‌کنند.

یکی از آخرین چالش‌هایی که درگیری‌ها و دردسرهای زیادی برای فیسبوک و مدیرانش ایجاد کرده، رسوای کمبریج آنالاتیکا است. در مارس سال ۲۰۱۸ برخی از منابع خبری (و در صدر آن‌ها کارول کادوالادر از روزنامه‌ی گاردین) اعلام کردند که اطلاعات بیش از ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک، به شرکت کمبریج آنالاتیکا فروخته شده است. کمبریج آنالاتیکا، شرکتی با محوریت آنالیز سیاسی داده‌های کاربران است که در کمپین‌های تبلیغاتی دونالد ترامپ نقش مهمی داشت. این اطلاعات ابتدا از ۲۷۰ هزار کاربر داوطلب استخراج شد اما API فیسبوک، به اپلیکیشن مخصوص این تحقیقات اجازه داد که اطلاعات دوستان این کاربران را نیز استخراج کند.
واکشن زاکربرگ و دیگر مدیران فیسبوک به این رسوایی، ابتدا رد خبر، سپس تلاش برای کاهش اثرات آن و در نهایت عذرخواهی بود. زاکربرگ در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ در روزنامه‌های مشهور انگلستان و آمریکا، یک آگهی با محوریت عذرخواهی از کاربران به خاطر از بین رفتن اعتماد منتشر کرد. زاکربرگ در این آگهی از تمام کاربران عذرخواهی کرد و اعلام کرد که علاوه بر تلاش برای حل مشکلات به‌وجود آمده، در صدد جلوگیری از دسترسی دیگر اپلیکیشن‌های آماری به داده‌های کاربران خواهند بود. به هر حال این رسوایی، زاکربرگ را به مجلس سنا آمریکا نیز کشاند و او مجبور شد برای تعدادی از سناتورهای آمریکایی (که از دانش مناسبی نیز در زمینه‌ی فناوری برخوردار نبودند)، توضیحاتی ارائه کند.

به هر حال، کمبریج آنالاتیکا اولین بحران تاریخ فیسبوک نیست و آخرین نیز نخواهد بود. شرکتی با چنین گستردگی فعالیت و تعداد بالای مخاطب، همیشه در معرض مشکلات خواهد بود. صرف‌ نظر از تمامی اتفاقات پیش‌آمده، باید قبول کنیم که فیسبوک به عضوی جدانشدنی از زندگی کاربران اینترنت تبدیل شده است. وبسایتی که ابتدا به‌عنوان یک سرگرمی تأسیس شد، امروز به شرکتی چندمنظوره تبدیل شده است که هر خبری در مورد آن، زلزله‌ای در دنیای اینترنت به پا می‌کند.

گوگل قصد دارد طراحی جدیدی برای محیط کاربری نسخه‌ی وب جیمیل (Gmail) ارائه کند. این شرکت در ایمیلی که به مدیران جی سوییت ارسال کرده است، از وجود چند ویژگی جدید در این طراحی خبر داده که قرار است برای کاربران جیمیل معمولی نیز در دسترس قرار بگیرد. گوگل یک ظاهر جدید، به همراه ویژگی‌هایی همچون پاسخ هوشمند، امکان به خواب فرو بردن ایمیل‌ها و پشتیبانی از حالت آفلاین را برای نسخه‌ی وب جیمیل در لانچ جدید خود وعده داده است.

گوگل دقیقا مشخص نکرده است که طراحی جیمیل جدید به چه شکل خواهد بود؛ اما این شرکت به تازگی طراحی جدیدی برای گوگل کلندر ارائه داده است. در این طراحی، آیکون‌های تقویم و رنگ‌ها متحول شده‌اند و باکس رویدادها مرتب‌تر به نظر می‌آید. در مجموع می‌توان گفت طراحی نسخه‌ی وب تقویم گوگل تا حد زیادی مشابه نسخه‌ی موبایل آن شده است. بنابراین می‌توان احتمال داد که جیمیل نیز به همین شکل به‌روزرسانی شود. گوگل در سال ۲۰۱۴ طراحی جیمیل را در قالب اپلیکیشنی مجزا به نام اینباکس متحول کرد؛ اما در مورد طراحی نسخه‌ی وب این سرویس تاکنون اقدامی صورت نداده است.

بازطراحی جیمیل در هفته‌های آتی برای کاربران جی سوییت و جیمیل در دسترس قرار خواهد گرفت. گوگل در حال حاضر در حال تست افزونه‌های مهم کروم است تا قبل از ارائه‌ی گسترده‌ی جیمیل جدید از سازگاری آن مطمئن شود.

یکی از سخن‌گوهای گوگل طی ایمیلی صحت موضوع مورد بحث را تأیید کرده و نوشته است: ما در تلاش هستیم تا به‌روزرسانی‌های عمده‌ای را برای جیمیل ارائه دهیم؛ هرچند این تغییرات هنوز در مراحل ابتدایی انجام کار هستند. کمی زمان نیاز است تا به مرحله‌ی اعلام این تغییرات برسیم؛ پس فعلا این موضوع را نشنیده بگیرید تا زمان آن فرا برسد.

یکی از اصولی که دانش‌آموزان مقطع ابتدایی باید بیاموزند، توانایی تطبیق و ارتباط آموخته‌های کلاس‌های درسی با دنیای واقعی است.


وظیفه‌ی آموزش صحیح مهارت‌های اجتماعی و کسب و کار، یکی از وظایف معلم‌ها است. با توجه به رشد سریع تکنولوژی، اصولی نظیر کارآفرینی، نوآوری، حل مسئله و تفکر نقادانه، مواردی هستند که در مقطع ابتدایی و اوایل دوره متوسطه باید به دانش‌آموزان آموخت.

آموزش، مدل‌سازی و مشارکت دادن دانش‌آموزان در فرصت‌های کارآفرینی معمولا در لیست وظایف معلم‌های مدرسه نوشته نمی‌شود؛ اما برای رشد و آماده کردن جوانان برای فرصت‌هایی که در آینده پیش روی آن‌ها قرار می‌گیرد، ضروری است.
به‌عنوان مثال، کارآفرینی به دانش‌آموزان درباره پول، سرمایه‌گذاری، استراتژی‌های کسب و کار، وام و تولید بودجه آموزش می‌‌دهد. در عین حال، دانش‌آموزان می‌توانند مهارت‌های مهم زندگی نظیر حل مسئله، ایده پردازی، ریسک‌پذیری، مواجه شدن با شکست و دوباره برخاستن، هدف‌گذار، کار گروهی و همچنین توانایی مستقل کار کردن را بیاموزند.
با وجود ناشناخته‌های بازار کار آینده، بسیار مهم است که به دانش‌آموزان مهارت‌های لازم برای فرصت‌آفرینی آموزش داده شود. راه و روش‌های زیادی وجود دارد که معلم‌ها می‌توانند برای روشن کردن راه دانش‌آموزان به کار بگیرند. به‌جای آنکه تمام مرکز خود را به روش‌های سنتی آموزش مدرسه‌ای معطوف کنند، می‌توانند به‌عنوان یک راهنما و مربی همراه دانش‌آموزان باشند و به آن‌ها فرصت بدهند تا راه را پیدا کنند و استعدادهایشان را بروز دهند. دانش‌آموزان ممکن است در قسمت‌های مختلف استعدادهای مختلف داشته باشند. باید به آن‌ها فرصت داد تا این توانایی‌ها و استعدادها را شکوفا کنند و در عین حال المان‌های کسب و کار را نیز بیاموزند.


جعبه‌های طوفان فکری
در کلاس خود جعبه‌ای برای بیان کردن ایده‌های کسب و کاری قرار دهید. مثلا می‌توانید از آن‌ها برای شروع و برنامه‌ریزی یک پروژه مهم درسی در مدرسه استفاده کنید. وقتی این پروژه را زود شروع کنید، به دانش‌آموزان خود این پیام را می‌دهید که آن‌ها و ایده‌هایشان را باور دارید و نظرات آن‌ها اهمیت دارد. همچنین با ایجاد فضایی برای خودآموزی، اعتمادبه‌نفس آن‌ها را افزایش می‌دهید. 
جعبه‌ی طوفان فکری می‌تواند کاتالیزوری برای خلق و به اشتراک گذاشتن ایده‌ها در یک مکان امن باشد و در عین حال مهارت‌های تفکر نقادانه و حل مسئله نیز به کمک آن تقویت شود. این کار همچنین به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا بتوانند تصویری بزرگ‌تر از آنچه مطرح می‌شود ببینند؛ زیرا هدف گذاری و زمان‌بندی صحیح را یاد می‌گیرند. هر پنجشنبه در اولین ماه تحصیلی، با حضور آن‌ها ایده‌ها را بررسی کنید. در طول سال، هر ماه یکی از اهداف کارآفرینی که آن‌ها را به سمت پروژه نهایی کسب و کارشان در پایان سال رهنمون می‌شود انتخاب کنید.

جعبه‌های راهکار
گاهی دانش‌آموزان موضوعاتی در مدرسه پیدا می‌کنند که نسبت به آن‌ها اعتراض و شکایت دارند. به‌جای آنکه آن‌ها را به اعتراض تشویق کنید، از آن‌ها بخواهید راهی برای بیان مشکلاتشان و همچنین راهی برای رفع مشکل پیدا کنند. دانش‌آموزان را تشویق کنید تا همه ایده‌هایشان را که به حل مشکل ختم می‌شوند، بیان کنند. جعبه‌ی راهکار در این زمینه می‌تواند کمک خوبی باشد. در این جعبه‌ها علاوه بر اعتراضات و شکایت‌ها، راه‌ حل‌های پیشنهادی نیز مطرح می‌شوند. این کار به بهبود ارتباط بین دانش‌آموزان، افزایش اعتمادبه‌نفس و تشویق برای حل مسئله برای اعتراض کمک می‌کند.

شارک تنک برای بچه‌ها
شارک تنک (Shark Tank - تنگ کوسه) یک برنامه تلویزیونی آمریکایی است که از سال ۲۰۰۹ فعالیت می‌کند. در این برنامه ایده‌های کسب و کار شرکت‌کنندگان در مقابل ۵ سرمایه‌گذار - که در واقع همان کوسه‌ها هستند- مطرح می‌شود و سرمایه‌داران سؤالاتی مطرح می‌کنند و به این ترتیب به ارزیابی ایده می‌پردازند و در نهایت آن را رد یا قبول می‌کنند.
اگر مدرسه موافقت می‌کند، به دانش‌آموزان اجازه بدهید چند قسمت از این برنامه را تماشا کنند. به‌خصوص قسمت‌هایی که شرکت‌کنندگان برنامه از کارآفرینان جوان‌تر هستند. نمونه‌های دیگری از این دست برنامه‌ها نیز وجود دارد که مثلا بچه‌های کم‌سن‌تر ایده‌های خود را برای شارک‌ها بیان می‌کنند. تماشای این ویدئوها و تبادل نظر با دانش‌آموزان درباره آن‌ها، به‌‎نوعی می‌تواند امکان به وجود آوردن شارک تنک مشابهی در محیط مدرسه را فراهم آورد. در نتیجه‌ی چنین کاری، دانش‌آموزان نه‌تنها مهارت‌های کارآفرینی بسیاری یاد می‌گیرند، بلکه با مفاهیمی نظیر سرمایه‌گذاری، دارایی و سرمایه، تولید محصول و خدمات نیز آشنا می‌شوند و مهارت سخنرانی و بیان دیدگاه‌ها در برابر جمعیت را نیز به دست می‌آورند. تمرکز بر این مهارت‌ها و ارائه کردن آن‌ها می‌تواند علاقه دانش‌آموزان به یادگیری بلندمدت را افزایش دهد.

ساعت نبوغ
بر اساس وبسایت Genius Hour، ساعت نبوغ جنبشی است که به دانش‌آموزان امکان می‌دهد علاقه خود در نوآوری و خلاقیت را در کلاس درس کاوش و ارزیابی کنند. این زمان به دانش‌آموزان فرصت می‌دهد چیزی که می‌خواهند یاد بگیرند یا کاری را که می‌خواهند انجام دهند، انتخاب کنند.
شرکت گوگل حتی در محیط‌های کاری خود نیز چنین زمانی را در نظر گرفته است. ساعت نبوغ در مدرسه‌ها و کلاس‌های درس قابل پیاده‌سازی است. به‌عنوان یک معلم یا مربی، اگر در طول روز وقت دارید، می‌توانید آن را به دانش‌آموزان اختصاص دهید تا روی پروژه‌ها و ایده‌هایی که به آن‌ها علاقمند هستند، کار کنند. همچنین می‌توانید به آن‌ها اجازه بدهید از این زمان برای کشف موضوعات تازه استفاده کنند، پروژ‌ه‌هایی تعریف کنند و بر موضوعاتی خارج از مباحث درسی تمرکز کنند.
شاید دانش‌آموزان در ابتدا کمی گیج بشوند؛ زیرا آن‌ها را مسئول آموزش دادن به خودشان می‌کنید. این موضوع برای دانش‌آموزانی که انتظار دارند معلم به آن‌ها آموزش بدهد کمی گیج‌کننده است. باید در ابتدای کار سعی کنید آن‌ها را تشویق کنید ایده‌هایشان را بیان کنند تا بدین ترتیب قدرت تصویر سازی و خلاقیتشان شکوفا شود. به آن‌ها آموزش بدهید تا یافته‌ها و ایده‌هایشان را با دوستانشان در کلاس‌ها یا مدرسه‌های دیگر به اشتراک بگذارند. در طول این فرآیند سعی کنید نقش آسان‌کننده پروژه را ایفا کنید تا مطمئن شوید که آن‌ها وظایفشان را به‌درستی تا انتها انجام می‌‌دهند.

کلاب‌های Ted-ed
اگر با دانش‌آموزان بزرگ‌تر کار می‌کنید، آن‌ها را به تماشای برنامه‌هایی TEDx که سخنرانان آن نوجوانان هستند، تشویق کنید. سخنرانی‌های TED راه‌های قدرتمندی برای نشان دادن و تمرین مهارت‌های سخنرانی در جمع، به اشتراک گذاشتن ایده‌های خلاقانه و همچنین داشتن اعتماد‌به‌نفس برای بیان ایده‌ها هستند.
پروژه TED-Ed به دانش‌آموزان از سراسر دنیا امکان می‌دهد که به انجمن‌های TED-Ed در مدرسه ملحق شوند. در انجمن‌های TED-Ed دانش‌آموزان به گروه‌هایی تقسیم می‌شوند و درباره ایده‌های تازه، خلاق و نوآورانه خود بحث و تبادل نظر می‌کنند. راهنماهای انجمن‌ از TED-Ed برنامه‌های تحصیلی و آموزشی دریافت می‌کنند تا بتوانند به دانش‌آموزان در طی این جلسه‌ها یاری برسانند و الهام‌بخش این کارآفرینان جوان باشند. دانش‌آموزان تمام دنیا می‌توانند نحوه ارائه ایده‌های خلاقانه خود را از سخنرانی‌های TED یاد بگیرند و تجربه کنند.

این بدافزار  ۵۰۰ هزار سیستم‌ کاربران را در مدت تنها ۱۲ ساعت آلوده کردند. مایکروسافت با موفقیت توانست از گسترش این بدافزار جلوگیری کند.

به گفته محققان بدافزار Dofil با نام مستعار Smoke Loader  با نصب برنامه استخراج ارز مجازی روی سیستم‌های ویندوزی از پردازشگر قربانیان خود بهره‌برداری و ارز دیجیتالی Electroneum استخراج کرده است.

گفتنی است Windows Defender در تاریخ ۶ مارس بیش از ۸۰ هزار نمونه متفاوت از بدافزار Dofoil را شناسایی کرده است. در واقع در دپارتمان تحقیقاتی Windows Defender  تنها در ۱۲ ساعت بیش از ۴۰۰ هزار مورد ار بدافزار مذکور ثبت شده است.
تروجان Defoil با استفاده از یک تکنیک تزریق کد قدیمی  منجر به اجرای یک فرایند جعلی شده و بدین ترتیب ابزار نظارت بر اجرای فرایند و آنتی‌ویروس‌ها را فریب می‌دهد. همچنین برای ادامه فعالیت خود و ماندگاری طولانی‌مدت در سیستم، جهت استخراج Electroneum ، رجیستری ویندوز را تغییر می‌دهد. به‌علاوه، Dofoil  با سرور کنترل فرمان میزبانی‌شده در زیرساخت شبکه Namecoin غیرمتمرکز ارتباط برقرار می‌کند و بلافاصله بعد از دریافت دستورات جدید را به‌عنوان بدافزار دیگری روی سیستم قربانی نصب خواهد کرد.

با اینکه Dofoil با استفاده از یک برنامه استخراج شخصی‌سازی‌شده می‌تواند انواع ارزهای مجازی متفاوت را استخراج کند، در کمپین مذکور بدافزار به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی‌شده که تنها Electroneum استخراج شود.

لازم به ذکر است آنتی‌ویروس Windows defender با استفاده از هوش مصنوعی و نظارت مبتنی بر تکنیک‌های یادگیری ماشین نقش بسیاری مهمی در شناسایی و جلوگیری از فعالیت‌های بدافزاری گسترده برای کاربران بازی میکند.