نمایش خطا چیست؟
نمایش خطا یکی از مهمترین امکانات جوملا میباشد که باعث میشود که سایت شما در صورتیکه کامل بارگذاری نمیشود یا با صفحه سفید روبروی میشوید بتوانید خطای موجود را مشاهده و برای رفع آن اقدام نمایید . یکی از مهمترین مشکلات کاربران نحوه فعال و غیر فعال نمایش خطا در جوملا میباشد ، گاهی نیاز دارید که بدانید در صفحه چه خطایی نمایش داده شده است تا عیب یابی لازم را داشته باشید و براساس خطای نمایش داده شده مشکل خود را رفع نمایید و گاهی نیاز دارید که خطا هایی که در صفحه مهم نمیباشند را نمایش ندهید در ادامه آموزش نحوه فعال و غیر فعال کردن نمایش خطا را مشاهده خواهید نمود.
توجه داشته باشید تمامی خطا هایی که در سایت مشاهده مینمایید مهم نمیباشند و مهمترین خطایی که عامل غیر فعال شدن سایت میشود خطای Fatal Error میباشد.

مسیر کلی فعال و یا غیر فعال کردن نمایش خطا به صورت زیر است :

ابتدا منو سیستم را در مدیریت جوملا باز نمایید و گزینه تنظیمات کلی را انتخاب نمایید

پس از باز شدن صفحه مورد نظر سربرگ سرور را انتخاب نمایید و  این سربرگ گزینه نمایش خطا را میتوانید انتخاب نمایید بروی چه حالتی باشد

سیستم پیش فرض
این گزینه براساس تنظیمات سرور شما میباشد ، در صورتیکه بروی سرور نمایش خطا فعال باشد نمایش خطای جوملا هم فعال و در صورتیکه نمایش خطا در سرور خاموش شود در جوملا نیز خاموش میشود.

هیچ
این گزینه نمایش خطا را خاموش میکند و هیچ خطایی در سایت نمایش داده نمیشود این گزینه بهترین انتخاب برای عدم نمایش خطاهای زیر میباشد:
Strict Standards
Warning
Notice

حداکثر
این گزینه نمایش خطا را فعال میکند و باعث میشود خطایی که در صفحه دارید قابل روئیت باشد ، البته باید نمایش خطا بروی سرور نیز روشن باشد / این گزینه بهترین انتخاب برای زمانی است که
1 - اجرای سایت شما با صفحه سفید همراه است
2 - سایت به صورت ناقص بارگذاری میشود

چگونه می‌توان حقیقت اینکه سایت شما بر روی WordPress اجرا می‌شود را پنهان کرد؟

زمانی که شما دارای یک سایت هستید، امنیت همیشه حرف اول را می‌زند. اما، گاها به نظر می‌رسد که تمامی این دلهره‌ها کمی بیش از اندازه هستند. تمامی داستان‌های ترسناکی که در مورد سایت‌‌‌های بزرگی مثل eBay، Targert، Adobe، Steam و دیگران که از دزدی اطلاعاتی رنج می‌برده‌اند، می‌تواند باعث ایجاد ترس اقتصادی شود.

در اینجا شاید فکر کنید، تا زمانی که چنین سایت‌های بزرگی هستند، هکر‌ها به دنبال سایت‌های کوچکی مثل سایت شما نمی‌روند؟

متاسفانه اطلاعات بدست آمده، برعکس این حدس را به ما می‌گویند. سایت‌های کوچک به همان اندازه‌ سایت‌های بزرگتر، قربانی هکرها هستند، که بنا به گزارش‌ها، تقریبا نیمی از این سایت‌ها که مبلغی بالغ بر میانگین 8700$ را شامل می‌شوند، مورد هک قرار می‌گیرند و این فقط آمار مکان‌هایی است که گزارش‌های هک شدن خود را منتشر کرده‌اند. خیلی از دیگر سایت‌ها به علت از دست ندادن مشتری‌‌ها و اینکه قول حفاظت از اطلاعات شخصی را به آن‌ها داده‌‌اند، از انتشار گزارش‌های هک، جلوگیری می‌کنند.

اگر به گزارش‌ها نگاهی بیاندازید خواهید دید که روزانه ده‌ها هزار وب‌سایت مورد حمله قرار می‌گیرند و بیشتر آن‌‌ها حتی هیچگاه متوجه این عمل نمی‌شوند و نمی‌دانند که مثلا وب‌سایت آن‌ها در حال پخش کد‌های مخرب ‌است.
به عنوان یک کاربر WordPress، شما در حال استفاده از یکی از امن‌ترین سیستم‌های مدیریت منابع موجود هستید. اما هیچ CMSـی بطور 100% شکست‌ناپذیر نیست، و هکر‌ها به همان سرعتی که سازندگان در حال اختراع امنیت‌های جدید هستند، در حال تغییر متود‌های خود هستند.
احتمالا تاکنون شنیده‌اید، که مخفی کردن WordPress بهترین راه برای حفاظت از سایت در مقابل هکر‌ها و بات‌هاست. هرچند در این مورد، در میان برنامه‌نویس‌ها و متخصصان امنیت، بحث و جدال وجود دارد.
در این مقاله از کنار دلایل مختلفی که هر دو گروه بیان می‌کنند گذر ‌می‌کنیم و انتخاب این که پنهان کردن CMS برای وب‌سایت شما خوب است یا نه را بر عهده خودتان می‌گذاریم. سپس در مورد “پنهان کردن حقیقت اجرای وب‌سایت” بر روی WordPress صحبت خواهیم کرد.

مگر WordPress به اندازه کافی امن نیست؟
از وردپرس همیشه به عنوان یک سیستم مدیریت منابع (CMS) بسیار امن یاد می‌شود. مشکلات امنیتی همیشه در مرکز توجه سازندگان هسته wp قرار داشته، و نرم‌افزار آن بصورت پیاپی برای مقابله با هر گونه ضعف‌ها بروز می‌شود.
امنیت WordPress یکی از دلایل محبوبیت آن است. هم اکنون WordPress یکی از محبوب‌ترین “سیستم مدیریت منابع” در اینترنت است، که میلیون‌ها وب‌سایت از سراسر دنیا از آن استفاده می‌کنند. حتی سایت‌هایی نظیر CNN، eBay، و Mashable از WordPress برای بخش بلاگ‌های خود استفاده می‌کنند.
اما در کل، اینکه شما از وردپرس استفاده می‌کنید، دلیلی بر آن نیست که سایت شما در مقابل هکر‌ها مصون است. در حقیقت محبوبیت این CMS، دلیلی است بر بالاتر رفتن شانس آن برای هک شدن!
هکر‌ها می‌داند میلیون‌ها کاربری که از وب سایت وردپرسی استفاده می‌کنند، از میزان کافی امنیت برای سایت‌های خود استفاده نمی‌کنند. خیلی از آن‌ها از پسووردهای ساده، ورژن‌های قدیمی WordPress که ضعف‌های آن‌ها شناخته شده، و یا پلاگین‌های تاریخ گذشته و نا‌امن استفاده می‌کنند. بدین وسیله هکر‌ها هدف‌های زیادی را در اختیار داشته و با شناسایی آن‌ها سعی در نفوذ دارند.
رایج‌ترین راه‌هایی که هکرها برای نفوذ انتخاب می‌کنند، استفاده از ورود اجباری که اصطلاحا Brute Force گفته می‌شود، یا با استفاده از درخواست‌های مکرر HTTP است.
هکرهای Brute-Force، از نرم‌افزارهایی استفاده می‌کنند که پیاپی سعی در حدس زدن رمز عبور شما را دارد، تا جایی که شانس بیاورند و وارد سایت شوند. معمولا اقدام‌های متقابل ساده‌ای مثل استفاده از CAPTCHA و تاییدیه‌های دو مرحله‌ای در ورود (Login)، به راحتی می‌تواند عمل Brute Force را سرکوب کند.
راه دیگری که هکرها استفاده می‌کنند، فرستادن درخواست‌های مخصوص HTTP به سرورهای شماست. این روش سعی در پیدا کردن نقطه‌های ضعف سرور را دارد که معمولا در ورژن‌های قدیمی برنامه‌ها، پلاگین‌ها و پوسته‌ها یافت می‌شود. هر محتوایی که در شاخه wp-content شما قرار دارد، چه فعال چه غیرفعال، می‌توانند ضعفی در سرورهای شما را برای هکر معرفی کند که از آن طریق هکر ورود خود به سرور را تضمین می‌کند.

چرا WordPress را مخفی کنیم؟
اینجا به دلایل این کار اشاره خواهیم کرد؛ اما اول بگذارید در مورد اصطلاحات این کار صحبت کنیم. مردم وقتی در مورد مخفی کردن صحبت می‌کنند، حرف‌های مختلفی می‌زنند.
معنی “مخفی کردن WordPress” این است که شما نام و حقیقت اینکه سایت شما برروی وردپرس اجرا می‌شود را از دید هکر‌ها و بات‌هایی که سعی در شناخت CMS شما را دارند، محو می‌کنید. اما مخفی کردن به این معنی نیز می‌تواند باشد که شما، شماره نسخه استفاده شده از WordPress، نام فایل ها و فولدرها و … را تغییر دهید تا برای بات‌ها قابل شناسایی نباشد.

اما این همه تلاش برای مخفی کردن ارزشش را دارد؟ بستگی دارد که از چه کسی بپرسید.
واقعیت این است که شما هیچ‌گاه به طور کامل نمی‌توانید حقیقت اینکه سایت شما برروی WordPress اجرا می‌شود را محو کنید. یک شخص حرفه‌ای که در این کار علم کاملی دارد و وردپرس را به خوبی می‌شناید، می‌تواند از راه‌های مختلف CMS شما را تشخیص دهد. حتی اگر شما سعی در مخفی کردن نسخه استفاده شده از وردپرس را داشته باشید، اگر هکر مورد نظر آشنایی کامل با تمامی ورژن‌ها و تفاوت‌های آن‌ها، داشته باشد می‌تواند تشخیص این امر را به راحتی انجام دهد.
حرفه‌ای ها در این باره می‌گویند، اگر بدانید که که راه‌های برای تشخیص CMS وجود دارد، پس مخفی کردن آن‌ها کار بیهوده‌ای است. راس اندرسون، متخصص امنیت در این باره می‌گوید: “امنیت یک سیستم باید تکیه بر کلید آن باشد، نه مخفی کردن مدل طراحی شده آن.”

پس، آیا با این تفاسیر، مخفی کردن WordPress کار بیهوده‌ای است؟
شاید بله، شاید نه. مطمئنا این کار جلوی یک معتاد به هک، که مخصوصا سایت شما را هدف قرار داده است را نخواهد گرفت.

اما این کار جلوی هکر‌هایی که از بات‌ها برای شناسایی استفاده می‌کنند را خواهد گرفت. فقط با تغییر یک سری پیوند‌های یکتا (Permalinks) شما خواهید توانست از سایت خود در برابر Brute-Force، SQL-Injection و درخواست‌های PHP، محافظت کنید.

دیگر واحدهای امنیتی سیستم مدیریت محتوای وردپرس
مخفی کردن یک سری پیوند‌یکتا و فایل‌‌ها در WordPress راه حل خوبی برای بالا بردن میزان امنیت است اما این تمام کاری نیست که می‌توانید انجام دهید و البته تمام کاری نیست که باید انجام بگیرد.
کارهای خیلی ساده‌ای با کمک از روش‌های امنیت WordPress، برای بالا بردن سطح امنیت وجود دارند:

• همیشه از رمزعبور‌های قدرتمند استفاده کنید
  
• همیشه هسته WordPress خود را با آخرین نسخه‌ها بروز نگاه دارید
  
• پوسته‌ها و پلاگین‌های خود را همیشه بروز کنید و نسخه‌هایی که دیگر استفاده نمی‌کنید را پاک کنید. از آن‌هایی که دیگر بروز نمی‌شوند استفاده نکنید.
  
• برای مقابله با Brute-Force، از ورودهایی با استفاده از CAPTCHA و تاییده‌های 2 مرحله‌ای استفاده کنید.
  
• از پلاگین‌های امنیتی همه کاره مثل iThemes Security یا Bullet Proof Security استفاده کنید.
  

چگونه حقیقت استفاده از WordPress را مخفی کنیم
آموزش‌های زیادی برای مخفی کردن شماره نسخه استفاده شده از این سیستم مدیریت محتوا وجود دارند، اما اینجا ما یک سری از آن‌ها را غلط‌گیری و بازگو خواهیم کرد.

• اگر امنیت هدف اصلی شماست، پس شما باید در هر صورت آخرین نسخه را نصب کنید
  
• شماره نسخه wp در بسیاری از مکان‌های مختلف و فایل‌ها ثبت شده‌اند، و مخفی کردن آن‌ها کاری زمان بر و پردردسر خواهد بود و ارزش کار را هم نخواهد داشت، زیرا…
  
• حتی اگر موفق شوید تمامی ردپاها در مورد شماره نسخه را محو کنید، هنوز هم راه‌های زیادی وجود دارند تا کسی بتواند نسخه شما را حدس بزند.
  
• محو کردن شماره نسخه، گاها حتی شما را از بات‌ها هم در امان نگاه نمی‌دارد. بات‌ها مستقیما بدنبال ضعف‌ها خواهند گشت، پس اگر هسته WordPress خود را بروز نگاه دارید، بات‌ها نخواهند توانست به آن نفوذ کنند. از طرف دیگر اگر یک بات متوجه مخفی شدن نسخه شما شود، احتمال خواهد داد که شما از یک ورژن قدیمی استفاده می‌کنید که سعی در مخفی کردن شماره نسخه را دارید.
  

هنوز هم مصمم هستید که ورژن سیستم را مخفی کنید؟ شاید برای کسی کار می‌کنید که از شما این عمل را می‌خواهد؟ یا شاید هم از نظر خودتان، نشان داده شدن اینکه شما از بلاگری مثل WordPress برای سایت خود استفاده می‌کنید، کلاس کاری تجارتتان را پایین ‌می‌آورد؟
در این حالت پیشنهاد ما به شما استفاده از یک پلاگین پرمیوم (پولی) به نام Hide My WP است. این پلاگین به خوبی کارهای امنیتی را انجام می‌دهد و بدون دستکاری در فایل‌های شما، حقیقت استفاده از WordPress را در پیوند‌‌های یکتا (Permalinks) سایت را مخفی می‌کند.

Hide My WP قابلیت‌های زیادی دارد که امنیت شما را افزایش خواهند داد:

• پیوند‌های یکتا و فایل‌ها (مثل admin-wp) را برای بات‌ها مخفی می‌کند
  
• اطلاعات متا مثل ورژن استفاده شده را از Header ها و Feed ها حذف می‌کند
  
• دسترسی به فایل‌های PHP را کنترل می‌کند
  
• حالت پیشفرض مکانی پوشه‌ها و زیرشاخه‌ها مثل wp-content را تغییر می‌دهد
  
• حالت جستار URLها را برای جلوگیری از تزریق SQL تغییر می‌دهد
  
• فایل‌هایی نظیر readme.html و lincense.txt را، که به هکر‌ها اطلاعاتی در مورد WordPress نصب شده را می‌دهند، را مخفی می‌کند
  
• قابلیت غیرفعال کردن بخش‌های انتخابی از آرشیو‌ها، پست‌ها، صفحه‌ها، طبقه‌بندی‌ها و تگ
  
• خبر دهی در مورد ریسک‌های احتمالی با استفاده از سیستم تشخیص ورود غیرمجاز (Intrusion Detected System)
  

این مقاله ترجمه ای بود از وبلاگ سایت الگانت تمز که به صورت اجمالی به برخی از موارد اشاره شده است.

اگر از وردپرس کاران قدیمی و حرفه ای باشید حتماً می دانید که این سیستم از یک مجموعه کامل از توابع کاربردی برخوردار بوده و روز به روز نیز بر تعداد این توابع افزوده می شود. ما به وسیله ی این توابع می توانیم لیستی از پست های مورد نظر را بازیابی کرده، تغییرات مورد نظر خود را اعمال و ارتباطات رسانه اجتماعی کاربر مورد نظر را در یک چشم به هم زدن نمایش دهیم.

 

در طول این سال ها، من نسبت به این تابع توجه ویژه ای را داشته ام. به نظر می رسد که این دستور از آن دسته توابعی است که در مجموعه توابع وردپرس بیشترین مظلومیت را کشیده است. با استفاده از الگوی دستوری <code>antispambot()</code> می توانید کاراکترهای مورد نظر خود را با موجودیت های تحت HTML که یک روش به منظور مخفی سازی آدرس های ایمیل از دسترس افراد سودجو و خرابکار است استفاده کنید.

به طور کلی این تابع یک لقمه چرب و نرم برای خواهان خود محسوب می شود. اما از آن طرف برخی افراد بر این باورند این نام این تابع، به درستی انتخاب نشده است. به طور کلی به صرف خواندن نام تابع، شما متوجه عملکرد واقعی آن نخواهید شد.

 

زمانی که برای اولین بار حدود یک سال پیش من با کارکرد این تابع آشنا شدم فکر کردم که این دستور باید یک تابع جدید بوده که من در لیست تغییرات بارها با آن برخورد کرده ام. در حالی که به هیچ وجه اینطور نبود. این تابع که وظیفه محاسبه و نمایش اختلاف بین دو واحد زمانی را بر عهده دارد بعد از نسخه 1.5 وردپرس که به سال 2005 میلادی بر می گردد به مجموعه توابع وردپرس اضافه شده است.

تکه کد کاربردی زیر که من آن را از سایت the codex پیدا کرده ام نشان می دهد که چه مدت پیش، پست فعلی منتشر شده است.

این تابع از تاریخ انتشار پست به عنوان آرگومان اول و تاریخ فعلی به عنوان آرگومان دوم استفاده می کند.

تابع Get-post_metaI() :
در حال حاضر من می دانم که این تابع از سری توابع پرکاربرد است. اما به هر حال نحوه کار دقیق این تابع به خوبی شناخته نشده است. اول از همه با حذف پارامترهای دوم و سوم، شما می توانید تمامی اطلاعات metadata را که تحت یک پست وجود دارد استخراج کنید.

حتی اگر شما داده ها را فقط برای یک کلید منفرد استخراج می کنید، با این حال تمامی postmeta نیز استخراج خواهد شد.

تابع Wp_upload_bits() :
با این تابع شما می توانید امکان آپلود فایل را به صورت مستفیم تحت سیستم وردپرس خود فعال کنید. این تابع فایل مورد نظر برای آپلود را به پوشه uploads منتقل نکرده و در عوض آن را به بخش رسانه وردپرس یا WordPress media section منتقل خواهد کرد. کار با این تابع فوق العاده راحت بوده و برای انجام باقی کارها می توانید از تابع <code>wp_insert_attachment()</code> استفاده کنید.


اگر نگاهی اجمالی به نمونه کد بیندازید ناخود آگاه طرز کار آن در ذهنتان شکل می گیرد. خب حال اجازه دهید توضیحی اجمالی در رابطه با نحوه استفاده از این تابع خدمت شما ارائه کنیم.
پارامتر اول همانطور که از نام آن برمی آید نام فایل مورد نظر است. دومین پارامتر هم که باید با مقدار null تنظیم شود و پارامتر سوم هم محتویات واقعی فایل است.
 
تابع Get_post_field() :
در طی سال ها تجربه در زمینه کدنویسی تحت وردپرس دیده ام افرادی که حلقه ای را برای شمارش تعداد کامنت های بازدیدکننده ها از یک پست خاص را می نوشتند یا حتی برخی یک کوئری اختصاصی برای این منظور در نظر می گرفتند. اما باید بدانید که دیگر نیاز به استفاده از این روش های به نسبت خسته کننده ندارید تنها کاری که لازم است برای نیل به این هدف انجام دهید استفاده از الگوی دستوری <code>get_post_field()</code> می باشد. کار اصلی این تابع این است که مقدار یک فیلد منفرد را برای یک پست منفرد در پایگاه داده بازیابی می کند. برای درک بهتر به نمونه کد زیر دقت کنید :


تابع Wpautop() :
این تابع اخیرا کمی مورد توجه کدنویسان قرار گرفته، اما با این وجود هنوز هم نسبتاً برای خیلی از افراد ناشناخته است. طرز کار این تابع مشابه PHP native nl2br است، با این تفاوت که به جای ایجاد خطوط جدید، محتوای شما را در دل پاراگراف ها قرار می دهد.
اجازه دهید با ذکر یک مثال با طرز کار دقیق این تابع بیشتر آشنا شویم با ما همراه باشید.
فرض کنید که شما یک کادرمتن دارید و می خواهید مطمئن شوید زمانی که کاربران پاراگراف ها را با انفصال دو خطه ایجاد می کنند آن پاراگراف ها در بخش جلویی و انتهایی نیز باقی می مانند.

تابع Wp_is_mobile :

این تابع با نامگذاری به جای خود، این امکان را به شما می دهد تا تشخیص دهید که کاربر در حال حاضر از طریق موبایل محتویات وبسایت شما را می خواند یا خیر. با این تابع شما می توانید با توجه به پلتفرم مورد استفاده کاربر، نحوه چیدمان و میزان محتویات نمایش داده شده را تعیین کنید تا در صورتی که کاربر با موبایل وبسایت شما را می بینید مجبور نباشد با داده ها و اطلاعات نمایشی حجیم درگیر شود.

 

با وجود اینکه این دستور در زمره توابع قرار ندارد و در واقع یک ثابت است اما با این حال چیزی از ارزش کاربردی آن کم نمی کند. با این تابع می توانید حالت های فراخوانی عادی و فراخوانی AJAX را تشخیص داده و با توجه به آن اقدام مورد نظر خود را انجام دهید.

 

تابع Wp_redirect :
مثال آخر تابع کاربردی دیگری را به ما نشان می دهد. الگوی دستوری این تابع که به مانند <code>wp_redirect()</code> می باشد باید به جای دستور بومی پی اچ پی در این رابطه یعنی تابع <code>header()</code> قرار بگیرد. تابع مستقیم سازی وردپرس این امکان را به شما می دهد تا یک آدرس دلخواه را برای مستقیم شدن انتخاب کرده و همچنین یک کد وضعیت نیز برای آن تعیین کنید. این روش همچنین برای مدیریت لینک های مستقیم دائمی هم فوق العاده مفید خواهد بود. به نمونه کد زیر دقت کنید :



تابع Paginate_links() :
نظر شخصی من این است که بخشی از مظلومیت این تابع و کمتر شناخته شدنش به خاطر گسترش استفاده از پلاگین WP-PageNavi می باشد. به طور پیشفرض سیستم وردپرس لینک های بعدی و قبلی شما را در انتهای لیست پست هایتان نمایش می دهد. در واقع کار پلاگین WP-PageNavi این است که این لینک ها را با شماره صفحات جایگزین می کند.
کد نمونه زیر که از وبسایت codex گرفته شده است به شما نشان می دهد که چگونه شما می توانید آن را به یک حلقه پیشفرض اضافه کنید اما اضافه کردن آن به حلقه های سفارشی ، آزادی زیادی را برای ایجاد تغییرات دلخواه به شما نمی دهد.

همینطور که می دانید وردپرس برای قسمت انتشار مطالب قابلیتی به نام انتشار مطلب در آینده دارد و شما می توانید مطلبی را که نوشته اید به آینده ارسال کنید و برای آن تاریخ و ساعت انتشار تعیین کنید تا در آن تاریخ مطلب در سایت تان منتشر شود برای این کار باید بخش انتشار فوری را ویرایش و تغییرات مورد نظرتان را اعمال کنید اما شاید بخواهید مطلبی را که چند وقت پیش منتشر کرده اید از سایت تان حذف کنید ! این مطلب می تواند خبر مشکلات بوجود امده برای سرور سایت و یا هر چیز دیگری باشد حالا باید چه کاری انجام دهید ؟

برای این کار نیز می توانید از پلاگین وردپرس Post Expirator استفاده کنید ، پس از دریافت و نصب پلاگین بخشی شبیه به انتشار در ستون کناری قسمت نوشته ی تازه با عنوان Post Expirator افزوده می شود که می توانید تنظیمات متفاوتی مانند : تعیین تاریخ ، تعیین ساعت مورد نظر را انجام دهید و از بخش how to expire نیز می توانید نحوه حذف مطلب از سایت را مشخص کنید ، می توانید مطلب را کلا از سایت تان حذف کنید ، به حالت پیش نویس تبدیل کنید ، در دسته بندی خاصی اضافه کنید و یا اگر مطلب زیر مجموعه چند دسته بندی می باشد ، از دسته مورد نظر حذفش کنید .

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

 

اگه بخواین وقتی کسی مطلبی از سایت تون کپی کنه به طور خودکار لینک مطلب و نوشته ای که خودتون تعیین کردین در پایین مطلب کپی شده نشون داده بشه، آموزش زیر رو دنبال کنین:
تمام چیزی که شما نیاز دارید یک Function است، زمانی که مطلبی انتخاب یا select می شود Function موقعی که کپی کننده دکمه Ctrl+C رو بزنه با خبر شده و مچ کپی کننده رو میگیره و یک نوشته کپی رایت و آدرس صفحه کپی شده رو به ادامه متن اضافه می کنه.
خب حالا در زیر  این کد رو  میتونین مشاهده کنین . کد زیر رو مابین تگ Head قرار بدید و در آخر خط ششم متن کپی رایت خودتون رو بذارین.

در این آموزش سعی میکنیم نحوه ی ساخت فرم آپلود فایل ساده رو به شما آموزش بدیم. برای اینکار ما به دو صفحه احتیاج داریم ،یک صفحه HTML که فرم رو نمایش بدیم و یک صفحه PHP تا اطلاعات فایل ارسالی رو بررسی و عمل آپلود رو انجام بده.

مرحله 1 : صفحه HTML

خب ما از صفحه HTML شروع می کنیم :


خب حالا ببینیم این کدهایی که گفتیم چه هستند و چکار میکنند!

همونطور که میدونید برای ایجاد کردن یک فرم از تگ <form> استفاده میکنیم.تگ فرم دارای خصوصیاتی است که بعضیهاش اختیاری هستند و بعضی هاش اجباری. در زیر ما این خصوصیات رو بررسی خواهیم کرد:



مشخصه بالا به مرورگر اعلام میکنه که این فرم برای انتقال و آپلود فایل مورد استفاده قرار میگیره به صورتی که در فرم های معمولی که برای آپلود نیستند به این مشخصه نیازی نخواهیم داشت.


مشخصه بعدی محل فایل php رو نشون میده ، این فایل php همون صفحه ایست که مشخصات فایل رو بررسی میکنه و فایل آپلودی رو ذخیره میکنه.نام این صفحه در اینجا uploader.php است اگر نام صفحه ی php شما فرق میکنه یادتون باشه در این بخش نام فایل php خودتون رو وارد کنید. شما میتونید از آدرس دهی نسبی و یا مطلق برای مقدار این مشخصه استفاده کنید یعنی :


و یا اگر به صورت نسبی خواستید که مثل کدی زیر استفاده میکنید:


این مشخصه نحوه  ارسال اطلاعات رو نشون میده. در کل دو شیوه برای ارسال و دریافت اطلاعات وجود دارند که post و get نامیده میشوند.ما برای فرم های آپلود از متد post استفاده میکنیم.

خب حالا که مشخصات اصلی فرم رو تعیین کردیم ، باید یک فیلد ایجاد کنیم تا کاربر بتونه از طریق اون فایل رو برای ما ارسال کنه. ولی قبل از اون من برای محکم کاری! یک فیلد مخفی (hidden) هم قرار دادم و در اون تعیین کردم که حداکثر حجم فایل 100 کیلوبایت باشه.


هرچند این روش کافی نیست و مطمئن نیست ولی میتونه مفید باشه. در ادامه راه های بهتری رو هم میگم.

با استفاده از تگ <input> فیلد رو ایجاد میکنیم تا کاربر بتونه فایل رو آپلود کنه :


برای اینکه این فیلد برای ارسال فایل مناسب باشه باید مقدار type رو برابر file قرار بدید . همونطور که در سطر بالا میبینید. مشخصه ی name هم مقداری که بهش میدید سلیقه ای هستش که ما در اینجا UploadedFile رو انتخاب کردیم.این مقدار هرچیزی میتونه باشه مثلا اسم شما یا هرچیز دیگه ای ولی باید با حروف شروع بشه و نه با عدد.
نکته دیگه اینکه توجه کنید در اینجا UploadedFile با مقدار uploadedfile متفاوت هست یعنی برزگ و کوچک بودن حروف اهمیت دارند.
تا اینجا صفحه  html ما کامل شد . میتونید حتی با css فرم آپلود خودتون رو زیبا کنید و بهش شکل و قیافه بدید!

مرحله  2 : صفحه  PHP

بعد از اینکه کاربر بر روی دکمه ی ” آپلود ” کلیک کنه اطلاعات به سرور فرستاده میشه و توسط صفحه ی PHP پردازش خواهد شد و تمام کارها رو انجام میده. تمام فرآیندها و محدودیت هایی که میتونید اعمال کنید در این صفحه انجام خواهد شد و در نهایت فایل بر روی سرور شما ذخیره میشه.
از عواملی که سبب عدم قبول شدن فایل برای آپلود میشن میتونه این باشه که:
شما فقط مثلا آپلود تصویر رو مجاز کردید ولی کاربر فایلی غیر از تصویر ارسال کرده
حجم فایل ارسالی بیش از حجم مجاز تعیین شده باشه
مشکلی در حین عملیات آپلود رخ بده و …
ما در اینجا فرم ساده ای رو طراحی می کنیم که محدودیتی از نظر اندازه یا نوع فایل نداره ولی به شما توصیه میکنم حتما از این محدودیت ها استفاده کنید چون همیشه همه نیت خوب ندارند و میتونن برای سایت مشکل ایجاد کنن .

خب شروع کنیم:
اجازه بدید اول کد صفحه PHP رو باهم ببینیم و بعد در مورد بخش های مختلف اون صحبت کنیم:


در ابتدای کد یک متغیر تعریف کردیم ( در PHP متغیرها با علامت $ شروع میشوند) و نام این متغیر رو file_name$ گذاشتیم و نام فایل آپلودی رو که در فرم HTML با برچسب UploadedFile تعیین کرده بودیم در اینجا با استفاده از متغیر سراسری FILES_$ دریافت و  در متغیری که ساختیم کپی میکنیم:


مثلا اگر شخصی فایلی که آپلود کرده بود یک تصویر با نام mypic.jpg بوده باشه، در واقع متغیر file_name$ مقدار mypic.jpg رو در خودش ذخیره میکنه.
در سطر بعد دوباره یک متغیر دیگه ایجاد کردیم و در این متغیر مسیری رو که میخواهیم فایل در اون ذخیره بشه وارد کردیم.

در واقع در سطر بالا uploads نام فولدری است که فایل در اون ذخیره میشه و خودتون باید یک پوشه با این نام یا هر نامی که انتخاب کردید در سرور ایجاد کنید. متغیری هم که به دنبال uploads در سطر بالا اومده براتون آشناست و کارش رو میدونید!

حالا که نام فایل و مسیر ذخیره سازی رو داریم تنها کاری که باقی مونده اینه که یک دستور شرطی ایجاد کنیم و سر فایل آپلود شده هم یه بلایی بیاریم!

با عبارت if در php میتونید دستور شرطی ایجاد کنید .در واقع وقتی یک فایل آپلود میشه ، یک فایل سایه (موقتی) بر روی سرور ایجاد میشه که اگه این فایل موقتی رو ذخیره نکنیم فایل آپلودی از سرور حذف میشه . دستور ()move_uploaded_file دستوریه که باعث میشه فایل موقتی در مسیری که مشخص کرده بودیم ذخیره بشه.

با متغیر سراسری FILES_$ قبلا هم آشنا شدیم (جایی که میخواستیم اسم فایل رو دریافت کنیم!) حالا دوباره ازش استفاده میکنیم و این بار نام فایل موقتی رو دریافت میکنیم یعنی tmp_name !

در حقیقت دستور ()move_uploaded_file دو مقدار رو دریافت میکنه که با علامت , از هم جدا میشن ، یکی نام فایل موقت و دومی مسیر ذخیره (که ما در متغیر target_path$ اون رو قرار دادیم).

حالا یک پرانتز باز می کنیم تا دستور شرط رو تعیین کنیم ، عبارات شرطی درون پرانتز نوشته خواهند شد یعنی :

با دستور echo عبارت رو چاپ میکنیم تا کاربر بتونه ببینه ، با دستور else هم که پیامی رو که در صورت بروز خطای احتمالی رخ بده نمایش میدیم .

توجه کنید که این مقاله فقط برای آموزش نحوه ی عملکرد پروسه ی آپلود بیان شده و در صورتی که فرم آپلود به همین سادگی رو در وبسایت خودتون قرار بدید عملا سایت خودتون رو در معرض خطر هک شدن قرار دادید پس حتما از محدودیت هایی برای تعین نوع و اندازه ی فایل های آپلودی در نظر بگیرید .

با سلام خدمت شما کاربران گرامی انجمن روماک

با توجه به اینکه یکی از مشکلات وبمسترهای عزیز کپی مطالب سایتشون می باشد ما با این آموزش ساده به شما کمک می کنیم تا از انجام این کار جلوگیری کنید،  البته به وسیله جاوا اسکریپت میشه از این کار جلوگیری نمود ولی بعضی از کاربران با از کار انداختن کد های جاوا اسکریپت در مرورگرشون باعث میشن کد از کار بیوفته و چون اکثرا فکر میکنن این کار فقط با کد جاوا اسکریپت انجام میشه این کد css آخر کارشون رو سخت تر میکنه. امیدوارم این آموزش هم برای شما مفید بوده باشه.

آموزش : کد زیر را در فایل استایل قالب خود قرار دهید :

سرویس دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
برای دریافت تصاویر از دنیای اینترنت استفاده می شود و یکی از کارهای گرافیک کاران و طراحانی که می خواهند سریع به چند تصویر دلخواه خود برسند جستجوی عبارت کلیدی در گوگل ایمیج می باشد که اگر از اینترنت ایران استفاده نمایید در صورت جستجوی تصویری صفحه پائین را مشاهده خواهید کرد.

یکی از مشکلاتی که در ویندوز 8 دیده می شود، متصل نشدن به اینترنت و پیدا نشدن وای فای است. این مشکل در لپ تاپ ها دیده می شود و به چند کلیک ساده می توان آن را رفع کرد.

اگه مودم وای فای دارید و لپ تاپ رو از طریق وای فای به اینترنت وصل می کنید احتمال زیاد مشکل وای فای Limited یا Limited Access را مشاهده کرده اید. همون علامت تعجب زرد رنگ که روی آنتن وای فای میخوره و وقتی موس رو میبرید روش می زنه Limited  و پایین ترش می زنه No Internet Access.

به Network and Sharing Center بروید.

 برای اینکار یا روی آنتن وای فای کلیک راست کنید و Open Network and Sharing Center رو بزنید یا در کنترل پنل پیداش کنید . روی کانکشن وای فای کلیک کنید و گزینه Properties را بزنید . البته می تونید از سمت چپ ، گزینه Change Adapter Settings را هم انتخاب کنید و روی کانکشن وای فای کلیک راست و Properties را بزنید.




بعد روی گزینه Configure کلیک کنید


بعد به تب Power Management بروید و تیک گزینه اول را بردارید و OK کنید .



 این گزینه میگوید: به کامپیوتر اجازه بده تا برای ذخیره انرژی ، این دستگاه ( وای فای ) رو خاموش کنه که با برداشتن تیک غیر فعال میشه

به همین سادگی مشکل وای فای Limited حل خواهد شد. البته یادتون باشد این راه حل واسه زمانی است که شما می دونید که تنظیمات مودم درسته و قبلا به اینترنت وصل می شدید.

استفاده از تصاویر برای پست کردن در شبکه‌های اجتماعی یا استفاده از عکس‌های خودمان برای استفاده به عنوان تصویر شبکه‌های اجتماعی مختلف ممکن است کمی سخت باشد، چرا که هر کدام از شبکه‌های اجتماعی اندازه‌های متفاوتی را برای انواع تصاویری که شما به اشتراک می‌گذارید، پیشنهاد می‌دهند. در ادامه اندازه‌های دقیق عکس در هر شبکه را در اختیار شما قرار می‌دهیم.

اگر به عنوان یک کسب و کار دوست دارید از بهترین تصاویر با بهترین اندازه و مناسب‌ترین کیفیت در شبکه‌های اجتماعی خود استفاده کنید، در ادامه ما بهترین اندازه‌ها را برای هر شبکه اجتماعی در اختیار شما قرار می‌دهیم تا از این پس بر اساس این اندازه‌ها تصاویر لوگو یا دیگر تصاویر را برای پروفایل یا بروزرسانی پست‌های خود استفاده کنید.
همانطور که می‌دانید شبکه‌های اجتماعی مختلف و البته بسیار زیادی وجود دارند که نمی‌توان همه آن‌ها را پوشش داد اما مهم‌ترین آن‌ها را در ادامه خواهید دید. شبکه‌های اجتماعی که با اندازه دقیق برای پست‌های بروزرسانی و پروفایل مشخص شده‌اند شامل فیسبوک، توییتر، اینستاگرام، پینترست، گوگل پلاس، لینکداین، یوتیوب و تامبلر می‌شود.

فیس‌بوک
در فیس‌بوک چند اندازه مهم برای تصاویر وجود دارد. دو تصویر اول که برای پروفایل و کاور هستند و شاید دفعات کمتری تغییر کنند و دیگری اندازه تصویری است که مخصوص تایم‌لاین خود انتخاب می‌کنید. این اندازه‌ها را در ادامه مشاهده می‌‌کنید و در تصویر مخصوص آن نیز به صورت واضح‌ قابل تشخیص هستند.

• تصویر پروفایل: ۱۸۰ در ۱۸۰ پیکسل.
  
• تصویر کاور: ۸۱۵ در ۳۱۵ پیکسل.
  
• تصویر تایم لاین: ۱۲۰۰ در ۶۳۰ پیکسل.
  
• تصویر لینک‌های تایم‌لاین: ۱۲۰۰ در ۶۲۷ پیکسل.
  
• تصویر کاور صفحه‌های فیس‌بوک: ۸۲۸ در ۳۱۵ پیکسل.
  

توییتر
شبکه اجتماعی توییتر از جنبه‌های مختلفی شبیه به فیس‌بوک است. از جمله تصاویر مهمی که می‌توان در این شبکه استفاده کرد شامل تصویر پروفایل، تصویر عناوین و اندازه تصاویر تایم‌لاین است. ابعاد دقیق هر کدام را در ادامه مشاهده می‌کنید:

• تصویر پروفایل: ابعاد پیشنهادی شامل ۴۰۰ در ۴۰۰ پیکسل است، اما تصویر در هر صورت با اندازه ۲۰۰ در ۲۰۰ پیکسل نشان داده می‌شود.
  
• تصویر هدر: ۱۵۰۰ در ۱۵۰۰ پیکسل.
  
• اندازه تصاویر تایم لاین: اندازه حداقلی تصاویر تایم لاین برابر با ۴۴۰ در ۲۲۰ پیکسل است. اندازه حداکثری تصاویر تایم‌لاین نیز برابر با ۱۰۲۴ در ۵۱۲ پیکسل است. دانستن اندازه حداقلی و حداکثری تصاویر مخصوص زمانی که می‌خواهید درون تصاویر خود متنی را یادداشت کنید، بسیار مهم است. چرا که با اندازه دقیق، کاربران این شبکه‌ اجتماعی حتی با اسکرول درون فید می‌توانند بدون اینکه تصویر را کاملا باز کنند، به آن دسترسی داشته باشند.
  

اینستاگرام
اینستاگرام در واقع شبکه اشتراک گذاری عکس به شمار می‌رود. رعایت کردن بهترین ابعاد برای استفاده از تصاویر درون این شبکه از اهمیت بالایی برخوردار است. اینستاگرام دیگر محدودیت ابعاد مربعی را ندارد و اکنون ابعاد دقیق انواع تصاویر را در ادامه مشاهده می‌کنید:

• تصویر پروفایل: اندازه ۱۸۰ در ۱۸۰ پیکسل (نمایش با اندازه ۱۱۰ در ۱۱۰ پیکسل. در حالت وب نمایش در ابعاد ۱۵۲ در ۱۵۲ پیکسل).
  
• تصاویر برای اشتراک: ۱۰۸۰ در ۱۰۸۰ پیکسل. اینستاگرام البته این تصاویر را در ابعاد ۶۱۲ در ۶۱۲ پیکسل نشان می‌دهد. برای تصاویری که می‌خواهید در حالت افقی قرار گیرند ابعاد به صورت ۱۰۸۰ در ۵۶۶ پیکسل نشان داده می‌شوند و در حالت عمودی نیز تصاویر ابعادی برابر با ۱۰۸۰ پیکسل در ۱۳۵۰ پیکسل دارد.
  
• تصاویر بند انگشتی در پروفایل: ۱۶۱ در ۱۶۱ پیکسل.
  

یوتیوب
در یوتیوب معمولا تصاویر زیادی برای تنظیم دقیق وجود ندارند. اما اگر دوست دارید تا تصویر بند انگشتی پروفایل خود را تنظیم کنید، می‌توانید این اندازه تصاویر را در ذهن داشته باشید:

• تصویر کاور کانال: ۲۵۶۰ در ۱۴۴۰ پیکسل.
  
• اندازه تصاویر ویدیو: ۱۲۸۰ در ۷۲۰ پیکسل.
  
• اندازه تصاویر آیکون کانال: ۸۰۰ در ۸۰۰ پیکسل.
  

پینترست
یکی دیگر از شبکه‌های اجتماعی که با تصاویر زیاد سر و کار دارد، پینترست است. در این شبکه اجتماعی تصاویر عمودی نقش بسیار بزرگ دارند و اهمیت استفاده درست از تصاویر با اندازه عمودی بسیار بیشتر است. در ادامه این اندازه تصاویر را به یاد داشته باشید:

• تصویر پروفایل: ۱۶۵ در ۱۶۵ پیکسل.
  
• تصویر بورد پروفایل: ۲۲۲ در ۱۵۰ پیکسل.
  
• تصاویر کوچک بورد پروفایل: ۵۰ در ۵۰ پیکسل.
  
• عرض تصاویر موجود در فید: ۲۳۶ پیکسل.
  
• اندازه تصاویر گسترده: عرض ۷۳۶ پیکسل با ابعاد ۱۱۰۴ در ۲۰۶۱ پیکسل (حداقل عرض تصاویر گسترده ۶۰۰ پیکسل).
  

تامبلر
در شبکه تامبلر تنها دو اندازه تصویر است که باید در ذهن نگه دارید. تصویر پروفایل و تصاویو استاندارد پست‌ها. ابعاد دقیق اندازه تصاویر:

• پروفایل: ۱۲۸ در ۱۲۸ پیکسل.
  
• اندازه تصاویر: ۵۰۰ در ۷۵۰ پیکسل.
  

گوگل پلاس
گوگل پلاس ماه پیش تغییرات بزرگی در رابط کاربری خود اعمال کرد که باعث شد ابعاد بسیاری از تصاویر این شبکه تغییر کنند.

• تصویر پروفایل: ۲۵۰ در ۲۵۰ پیکسل.
  
• تصویر کاور: ۱۰۸۰ در ۶۰۷ پیکسل و اندازه حداکثری ۲۱۲۰ در ۱۱۹۲ پیکسل.
  
• تصویر برای اشتراک گذاری: عرض ۴۹۷ پیکسل با ارتفاع انطباق‌پذیر.
  

لینکداین
شبکه لینکداین دارای چندین نوع مختلف از تصاویر است. دو نوع تصاویر برای پروفایل وجود دارد که یکی از آن‌ها برای کاربران با عضویت عادی و دیگری برای کاربرانی با عضویت پولی است. برای اینکه بهترین تصاویر را برای شبکه خود استفاده کنید:

• تصویر پروفایل: ۲۰۰ در ۲۰۰ پیکسل.
  
• تصویر پس‌زمینه: ۱۴۰۰ در ۴۲۵ پیکسل.
  
• تصاویر پست‌های بروزرسانی و وضعیت‌ها: ۶۹۸ در ۴۰۰ پیکسل.
  
• تصویر کاور: ۹۷۴ در ۳۰۰ پیکسل در حالت حداقلی. 
  
• تصویر لوگو: اندازه حداقلی لوگو ۳۰۰ در ۳۰۰ پیکسل، اما اندازه پیشنهاد ۴۰۰ در ۴۰۰ پیکسل است.