کاربران آیفون‌های جدید اپل می‌توانند ویدیو‌های حرکت آهسته یا همان اسلوموشن ضبط کنند. البته از طریق بخش ویرایش ویدیو‌ها، امکان بازگردانی این گونه فیلم‌ها به حالت عادی نیز ممکن است.

جدید‌ترین آیفون‌های شرکت اپل دارای قابلیت ضبط ویدیو به صورت حرکت آهسته هستند که در این زمینه نیز عملکرد خوبی دارند. اما در این بین ممکن است افراد ویدیو‌های عادی‌شان را به اشتباه در حالت حرکت آهسته ثبت کنند که در این صورت نتیجه به دست آمده آن نتیجه‌ای نیست که انتظارش را داشتند. اما باید به این نکته توجه داشت که به سادگی می‌توان ویدیو‌های حرکت آهسته را به ویدیو‌های معمولی تبدیل کرد. در ادامه می‌توانید آموزش این فرآیند را مطالعه کنید.

مرحله اول


به بخش دوربین و گالری بروید و از آن جا وارد ویدیویی شوید که به صورت حرکت آهسته ضبط شده است. با باز شدن ویدیو گزینه Edit را در گوشه سمت راست و بالای صفحه لمس کنید.

مرحله دوم


در صفحه ویرایش ویدیو، ویدیوتان را مشاهده می‌کنید که در زیر آن یک نوار لغزنده وجود دارد. همان‌طور که در این نوار لغزنده می‌توان مشاهده کرد، ویدیو مذکور از دو بخش تشکیل شده که هر دو سرعت نمایش متفاوتی نسبت به یکدیگر دارند. این به کاربر نشان می‌دهد که چه بخشی از ویدیو به صورت حرکت آهسته نمایش داده می‌شود. حال باید بخشی از نوار لغزنده را که خط‌های آن به یکدیگر نزدیک‌تر هستند به سمت دیگر بکشید تا در این بین خطوط با فاصله از هم وجود نداشته باشد. اکنون با لمس دکمه Done، ویدیو به صورت عادی نمایش داده می‌شود.


نکته جالب اینجا است که اگر بعد از تبدیل ویدیو حرکت آهسته به ویدیو عادی متوجه شدید که ویدیو چندان جالب نیست و ساختار پخش آهسته آن جلوه بهتری داشت، می‌توانید دوباره وارد قسمت ویرایش (Edit) شوید و با انتخاب گزینه Revert در گوشه پایین سمت راست، ویدیو را به حالت قبلی باز گردانید.

اینستاگرام به طور رسمی اعلام کرده که برای نمایش تصاویر و ویدیوهای کاربران، از الگوریتم جدیدی استفاده خواهد کرد. این الگوریتم به جای نمایش تصاویر به ترتیب تاریخ انتشار، آنها را به ترتیب محبوبیت برای کاربر نمایش می‌دهد. برخی کاربران از این تغییرات اینستاگرام ناراحت هستند و برخی آن را مفید و جذاب می‌دانند.
ماه مارس سال جاری میلادی اینستاگرام اعلام کرد قصد دارد تغییرات جدیدی در الگوریتم نمایش تصاویر اجرا کند. این شرکت عنوان کرده بود که تصاویر و ویدیوهایی که کاربران علاقه‌ی بیشتری به آنها دارند، بالاتر از تصاویر دیگر در حساب کاربری آنها نمایش داده خواهد شد. این تصمیم برای بسیاری از کاربران این شبکه‌ی اجتماعی محبوب، نا‌خوشایند بود.

کاربران مشهور اینستاگرام مانند بازیگران و خوانندگان، از این تصمیم اینستاگرام استقبال نکردند و از این که تصاویرشان همیشه بعد از تصاویر محبوب کاربران برای آنها نمایش داده شود، می‌ترسیدند. به همین دلیل اکثر حساب‌های مشهور این شبکه‌ی اجتماعی از فالورهای خود درخواست کردند تا قابلیت ارسال اعلان (Push Notification) را برای حساب آنها فعال کنند. اعتراضات گسترده‌ای با هشتگ‌های مختلف مانند #TurnMeOn و #LetsStayTogether در این شبکه‌ی اجتماعی رخ داد و بعد از مدتی نیز به نظر می‌رسید که اینستاگرام از این تصمیم خود منصرف شده است.

حال پس از گذشت چندین هفته از این اتفاقات، شبکه‌ی اجتماعی محبوب تصاویر، تصمیم گرفته تا طرح خود را عملی کند. بر اساس الگوریتم جدید، فید با استفاده از یک سیستم یادگیری ماشینی، تصاویری که برای کاربر جذاب‌تر است را بالاتر از تصاویر دیگر نمایش می‌دهد. این سیستم بدین صورت عمل می‌کند که اگر شما محتوای اکانتی در اینستاگرام را بیش از بقیه دوست داشته باشید و تصاویر آن حساب را بیش از بقیه لایک کنید، محتوای آن حساب بالاتر از محتواهای دیگر برای شما نمایش داده خواهد شد. این الگوریتم می‌تواند کاربران را از شر محتواهای تبلیغاتی که حساب‌های مختلف با تعداد بالا در روز منتشر می‌کنند خلاص کند یا حداقل این تبلیغات را بعد از تصاویر محبوب کاربران برای آنها نمایش دهد. الگوریتم جدید بسیار شبیه به الگوریتم فیسبوک است. به هر حال این مورد عجیبی نیست چرا که اینستاگرام یکی از زیرمجموعه‌های فیسبوک است.

اینستاگرام در پستی وبلاگی عنوان کرده که کاربران پس از اجرای الگوریتم جدید،‌ با اشتیاق بیشتری در این شبکه فعالیت می‌کنند و عکس‌های بیشتری را نسبت به قبل لایک می‌کنند. البته باید به این نکته اشاره داشت که کاربران پس از اجرای این الگوریتم بیش از قبل از قابلیت Push Notification استفاده می‌کنند.

نکته‌ی جالب توجه این است که اینستاگرام چندین هفته پیش در توییتی اعلام کرده بود که تغییرات در حال آزمایش هستند و در حال حاضر تغییری روی فید کاربران اتفاق نخواهد افتاد. حال این شبکه‌ی اجتماعی بدون اطلاع قبلی تغییری اساسی اعمال کرده است و کاربران ناراضی زیادی با اشتراک دوباره‌ی توییت چند ماه پیش اینستاگرام، به این حرکت اعتراض کرده‌اند.

اینستاگرام انتشار تصاویر با آیفون را آسان‌تر کرد

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
اینستاگرام مدتی است که بروزرسانی‌های مختلفی برای نسخه‌های گوناگون اپلیکیشنش ارائه می‌کند. پس از بروزرسانی‌های طراحی که نظرات موافق و مخالف بسیاری را به همراه داشت، اپلیکیشن iOS این سرویس محبوب امروز به قابلیت جدید مجهز شده که انتشار تصاویر را برای کاربران iOS آسان‌تر می‌کند.

پس از بروزرسانی‌های طراحی و رابط کاربری که برای اپلیکیشن‌های مختلف اینستاگرام ارائه شد، این شرکت برای ارائه‌ی بروزرسانی‌های جزئی و بهبود تجربه‌ی کاربران در کار با اپلیکیشن‌هایش، دست به کار شده است. امروز یک بروزرسانی جزئی برای کاربران آیفون ارائه شد که اشتراک تصاویر در iOS را برای آنها آسان‌تر می‌کند.

بروزرسانی جدید اینستاگرام که نسخه‌ی ۸.۲ نام دارد، اشتراک تصاویر از اپلیکیشن‌های پیش‌فرض و دیگر اپلیکیشن‌های تصویری در اینستاگرام را عملی می‌کند. کاربران از این به بعد می‌توانند در اپلیکشین‌ پیش‌فرض تصاویر در آیفون، تصاویر را به صورت مستقیم در اینستاگرام منتشر کنند. آنها حتی توانایی اضافه کردن متن و کپشن به تصویر را نیز خواهند داشت. تنها محدودیت موجود برای کاربران، زمانی است که بخواهند از فیلترهای خاص در تصاویر استفاده کنند که در آن حالت باید از اپلیکیشن اصلی اینستاگرام استفاده کنند.

برای استفاده از این قابلیت، پس از بروزرسانی، کافی است هنگام تماشای تصاویر در اپلیکیشن‌های تصویری، دکمه‌ی Share را انتخاب کنید و سپس از پایین لیست وارد منوی more option شوید و از آنجا اشتراک با اینستاگرام را فعال کنید. این بروزرسانی تغییرات بزرگی برای کاربران ایجاد نخواهد کرد اما به طور حتم اشتراک تصاویر را برای آنها آسان‌تر کرده و بدین ترتیب آنها تمایل بیشتری برای فعالیت در شبکه‌ی اجتماعی اینستاگرام خواهند داشت.

امروزه اکثر کاربران اینترنت از شبکه وای‌فای استفاده می‌کنند. به دلیل بی‌سیم بودن آن، ممکن است اشخاص دیگری با هک‌ کردن رمز آن، از اینترنت وای‌فای شما استفاده کنند. در این مقاله راهکار‌هایی معرفی شده است که از طریق آن‌ها می‌توانید متوجه شوید که آیا شخص دیگری نیز از اینترنت شما استفاده می‌کند یا خیر.

آیا اینترنت وای‌فای شما برخی مواقع کند می‌شود و جوابگو نیست؟ آیا حجم اینترنت شما به سرعت تمام می‌شود؟ در این صورت ممکن است شخص دیگری از اینترنت شما استفاده کند. در این مقاله راهکار‌هایی را معرفی کرده‌ایم تا متوجه شوید چه کسی از اینترنت شما استفاده می‌کند و چگونه اتصال وای‌فای خود را ایمن‌تر کنید.
پیش از شروع، شما را با تعدادی از اصطلاحات و اطلاعات مورد نیاز آشنا می‌کنیم.
روتر یا هاب وای‌فای، مهم‌ترین وسیله در شبکه خانگی شما است زیرا این دستگاه مسئول مدیریت دستگاه‌ها و اینترنت خانگی است. این وسیله کوچک، به خط تلفن یا فیبر نوری منزل متصل می‌شود و به صورت بی‌سیم با بقیه دستگاه‌ها ارتباط برقرار می‌کند. این دستگاه در حقیقت دروازه اطلاعاتی شما است بنابراین شناسایی دقیق این وسیله به شما کمک می‌کند که اینترنت پر‌سرعت و امنی داشته باشید.

هر دستگاهی که به شبکه متصل می‌شود (مانند گوشی‌های هوشمند، لپ‌تاپ، پرینتر و غیره) یک مک آدرس مستقل دارد. این آدرس برای هر دستگاه منحصر به فرد است و ارتباطی با نام و مدل دستگاه ندارد و روتر از طریق آن، به دستگاه آی‌پی می‌دهد تا اطلاعات را به مکان درست ارسال کند. مک آدرس راه بسیار خوبی است که از طریق آن می‌توانید متوجه شوید که چه وسایلی به شبکه شما متصل هستند.

ببینید چه اشخاصی در شبکه شما هستند

حالا که دید کلی نسبت به نحوه کار شبکه خود دارید و می‌دانید که هر دستگاه متصل به شبکه، مک آدرسی منحصر به فرد دارد، با مشاهده قسمت‌هایی از تنظیمات روتر می‌توانید متوجه شوید که چه اشخاصی به شبکه شما متصل شده‌اند. متأسفانه مدل‌های روتر و رابط‌های کاربری آن‌ها بسیار متفاوت هستند بنابراین برای پیدا کردن این بخش، باید دفترچه راهنما روتر خود را مطالعه کنید. اما در این قسمت با بخش‌هایی آشنا می‌شوید، که برای شروع به شما کمک می‌کند.
در اولین مرحله به روتر خود لاگین کنید. این کار را می‌توانید از طریق مرورگر وب دستگاه‌های خود انجام دهید. آی‌پی آدرس دقیق و کلمه عبور، می‌تواند در روتر‌‌های متفاوت، فرق کند اما آی‌پی آدرس آن‌ها معمولاً به صورت 192‌.168‌.1‌.1 (برخی موارد به جای ۱ اعداد دیگر قرار می‌گیرد) است. اگر برای پیدا کردن آی‌پی به کمک نیاز داشتید، در دستگاه‌های ویندوزی از دستور ipconfig و در دستگاه‌های اندرویدی از برنامه‌های Wifi Config استفاده کنید. کلمه عبور ادمین روتر‌ها را تقریباً همیشه می‌توان در دفترچه راهنما یا روی جعبه روتر، مشاهده کرد.
زمانی که وارد شدید، باید به صفحه مک آدرس بروید. این صفحه معمولاً در بخش Advanced Settings قرار دارد. به دنبال بخش‌هایی مانند Mac Address یا Mac Address filtering بگردید که ممکن است زیر مجموعه بخش فایروال باشند. عکس زیر نمونه‌ای از این صفحه در یک مدل از روتر‌ها است.


زمانی که وارد صفحه مک آدرس شوید، می‌توانید متوجه شوید که چند دستگاه به شبکه شما متصل هستند. یک شمارش ساده می‌تواند مشخص کند که شخصی وارد شبکه شما شده است یا خیر؟ همچنین می‌توانید مک آدرس‌های موجود را با مک آدرس دستگاه‌های خود مقایسه کنید. در اندروید وارد Settings شده و سپس در بخش About Device وارد Status شوید تا مک آدرس را مشاهده کنید. این اطلاعات در کامپیوتر‌های شخصی از طریق دستور ipconfig قابل مشاهده است.

اگر این کار برای شما دشوار است، راه‌های دیگری نیز برای بررسی دستگاه‌های متصل شده به شبکه، وجود دارد. در اندروید برنامه‌های مختلفی وجود دارند که به شما این امکان را می‌دهند که دیگر دستگاه‌های موجود در شبکه را شناسایی و مدیریت کنید. البته این برنامه تنها به دستگاه‌های عمومی دسترسی دارند و نمی‌توانند دستگاه‌های مخفی را شناسایی کنند بنابراین ممکن است از طریق این روش نتوانید تمامی دستگاه‌های متصل به شبکه را شناسایی کنید. در اینجا فهرستی از برنامه‌های اندرویدی را قرار داده‌ایم که ممکن است برای شما کارآمد باشند. برنامه‌های مختلف دیگری نیز در پلی استور، قرار دارند.

Wi-fi Inspector (رایگان)‌: از طریق این برنامه می‌توانید، آی‌پی و مک آدرس تمامی دستگاه‌های متصل به شبکه از طریق سیم و بدون سیم را مشاهده کنید.

Fing Network Tools (رایگان)‌: این برنامه، اطلاعات تکمیلی در رابطه با دستگاه‌ها و روتر متصل به شبکه را در اختیار شما می‌گذارد.

Ip tools Network Utilities (رایگان)‌: یک برنامه عیب‌یابی پیشرفته تمام اتصالات شبکه که شامل یک اسکنر شبکه LAN می‌شود و می‌توانید دستگاه‌های متصل به شبکه را مشاهده کنید.

ایمن‌سازی شبکه وای‌فای خانگی

بهترین مکان برای شروع ایمن‌سازی شبکه خانگی شما این است که روی روتر و دستگاه‌های خود از کلمه عبور داخلی استفاده کنید. اگر شبکه شما فاقد کلمه عبور است، در واقع شما همه را دعوت می‌کنید که از اینترنت شما استفاده کنند.
امروزه اکثر روتر‌ها با کلمه عبور فعال عرضه می‌شوند و این کلمه عبور روی جعبه دستگاه نوشته شده است. به هر حال، اکثر روتر‌ها راه‌حل‌های مختلفی را برای ایمن‌سازی در اختیار شما می‌‌گذارند و شما نیز می‌توانید کلمه عبور شبکه خود را به صورت دلخواه عوض کنید. اگر فکر می‌کنید که شبکه شما امن نیست، رمز خود را تغییر دهید و با این کار دسترسی افرادی که رمز جدید را ندارند، قطع کنید. فراموش نکنید که کلمه عبور شما باید دشوار باشد و رمزی نباشد که قابل پیش‌بینی است.
برای افزایش ضریب ایمنی شبکه، مطمئن شوید که به جای استفاده از سیستم رمز‌گذاری WEP حتماً از کلمه عبور با سیستم رمز‌گذاری WPA2 (AES) استفاده کنید. این روش بسیار امن‌تر است و هک کردن آن نیز دشوار‌تر خواهد بود.
برای انجام این کار، باز هم مانند بخش مک آدرس، وارد قسمت ادمین روتر خود شوید. اکثر این تنظیمات در بخش Security یا Advanced Settings روتر قرار دارند.


اکثر روتر‌ها از ویژگی فیلتر‌کردن مک آدرس بهره می‌برند که از طریق آن می‌توان دسترسی دستگاه‌های مختلف را قبول یا رد کرد. بر اساس مدل روتر، شما دو راه دارید. می‌توانید مک آدرس‌هایی را که وجود دارند مسدود کنید یا مک آدرس‌هایی را که می‌خواهید به شبکه دسترسی داشته باشند، تأیید کنید. در روش دوم، باید مک آدرس تمام دستگاه‌های خود را پیدا کرده و در تنظیمات روتر وارد کنید.
این روش به نظر سختی‌های زیادی دارد مخصوصاً اگر مجبور باشید مک آدرس تمام دستگاه‌های خود را پیدا کرده و در قسمت مربوطه در روتر، به‌روز‌رسانی کنید. حتی اگر روتر شما راه‌حل‌های خوبی برای مسدود کردن مک آدرس داشته باشد، با کمی اطلاعات می‌شود مک آدرس را تغییر داد یا جعل کرد. اگر شخصی قدرت دسترسی به کلمه عبور ۱۲۸ بیتی WPA را دارد، قطعاً تغییر مک آدرس برای آن شخص دشوار نخواهد بود. یک کلمه عبور ایمن بسیار مهم‌تر از فیلتر‌کردن مک آدرس است.

اگر روتر پیشرفته‌ای داشته باشید، می‌توانید دسترسی به پهنای باند را برای دستگاه‌های مختلف، محدود کنید. این تنظیمات معمولاً در خانواده‌هایی استفاده می‌شود که می‌خواهند دسترسی کودکان به اینترنت را محدود کنند اما می‌توان از طریق آن‌ها محدودیت‌های کلی برای تمام دستگاه‌ها اعمال کرد. از این طریق، هر دستگاهی که به شبکه شما متصل می‌شود، می‌تواند تنها مقدار خاصی از پهنای باند ماهانه شما را مصرف کند.

احتمالا برای شما هم بارها پیش آمده است که پیامی را از دوستان خود در واتس‌اپ دریافت کرده باشید و به دلیل مشغله یا ندیدن پیام مورد نظر پاسخ آن را دیر داده باشید. اپلیکیشن AutoResponder for WA اما قادر است تا به صورت یک منشی در واتس‌اپ عمل کرده و پیام‌های دریافتی را با توجه به متن آن‌ها به طور خودکار پاسخ دهد. برای مثال می‌توانید برای کلمه‌ی Hello یک پاسخ دلخواه تنظیم کنید و مشخص کنید که اگر کسی پیام Hello رو برای شما ارسال کرد این جواب از پیش نوشته شده به صورت خودکار برای او ارسال شود. شما می‌توانید به تعداد دلخواه کلمه‌ی متفاوت را به این برنامه معرفی کنید و در ازای هرکدام نیز یک پاسخ پیش‌فرض ثبت کنید. حتی می‌توانید در مواقع حساس تنظیمات برنامه را طوری تعیین کنید که در صورت دریافت هر پیغامی، پیام پیش‌فرض و آماده شده‌ی شما را برای افراد ارسال کند. این امر باعث می‌شود تا هنگامی که قادر به پاسخگویی نیستید AutoResponder for WA به صورت خودکار به آن‌ها اعلام کند که "در حال حاضر قادر به پاسخگویی نیستید" که می‌توانید این متن را در تنظیمات برنامه مشخص کنید.


تنظیمات موجود در AutoResponder for WA نیز قابلیت شخصی‌سازی‌های بسیاری را به کاربران ارائه کرده‌اند. برای مثال می‌توانید این ویژگی را تنها برای برخی از کانتکت‌های خود فعال کنید (Specific Contact) یا در مقابل چند کاربر را به لیست سیاه اضافه کنید (Ignore List) تا این ویژگی برای آن‌ها اعمال نشود. در بخش No Duplicate Responses می‌توانید مشخص کنید که پیام پیش‌فرض شما چند مرتبه به هر کاربر ارسال شود. در حالت حالت عادی وقتی کاربر پیام Hello را ۳ بار برای شما بفرستد ۳ بار نیز پاسخ پیش‌فرض شما را دریافت خواهد کرد. اما توسط این بخش می‌توانید مشخص کنید که هر پاسخ پیش‌فرض تنها یک بار در بازه‌های زمانی مشخص برای هر شخص ارسال شود. بخش بسیار جالبی هم که در تنظیمات این برنامه مشاهده کردیم Send Blue Ticks بود. توسط این ویژگی می‌توانید مشخص کنید که زمانی که پاسخ خودکار برای شخص مقابل ارسال می‌شود، وضعیت پیام آن شخص به حالت خوانده شده تبدیل شود. در همین بخش می‌توانید بازه‌ی زمانی خاصی را نیز برای ارسال پاسخ خودکار مشخص کنید تا برای مثال، ۲۰ ثانیه بعد از دریافت پیام Hello پاسخ خودکار برای طرف مقابل ارسال شود.

از قابلیتهای این برنامه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• امکان پاسخدهی خودکار به پیام های دریافتی
  
• امکان تنظیم پاسخ برای کلمه های دلخواه
  
• امکان تغییر وضعیت پیام ها به حالت خوانده شده
  
• امکان ارسال پاسخ با تاخیر زمانی دلخواه
  

این برنامه به دو صورت پولی و رایگان منتشر شده است که برای استفاده از ویژگی‌هایی همچون تغییر وضعیت پیام به حالت خوانده شده، تاخیر در ارسال پاسخ خودکار، امکان ایجاد نامحدود پاسخ و پاسخ‌دهی خودکار به جملات باید نسخه‌ی پولی برنامه را خریداری کنید. سایر امکانات در نسخه‌ رایگان نیز قابل استفاده خواهند بود.
برای دانلود می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

برای کاربران گجت‌های هوشمند، ریست‌فکتوری یا همان بازگشت به تنظیمات کارخانه اتفاق بسیار ناخوشایندی است چرا که باعث می‌شود حجم زیادی از اطلاعاتی که بعضی از آن‌ها را با جان و دل ذخیره کرده‌ایم به راحتی از بین بروند. گاهی اوقات راهکارهایی وجود دارد که ار ریست فکتوری به عنوان تیر خلاص استفاده نکرده و به کمک روش‌های دیگر گوشی اندرویدی خود را نجات دهید.

پلت‌فرم اندروید هم مثل سیستم‌های دسکتاپ هر روز در معرض آلودگی ویروس‌ها و بدافزارهای جدید قرار می‌گیرد. اگر گجت اندرویدی شما ویروسی شد یک راهکار معمول این است که آن را ریست‌ فکتوری کنید اما با این اقدام تمام اطلاعات خود مانند عکس‌ها، بازی‌های ذخیره شده، پیامک‌ها و خیلی اطلاعات دیگر را از دست خواهید داد. از این رو بدیهی است که ریست‌ فکتوری را به عنوان آخرین گزینه‌ی موجود کنار بگذارید.

با این حساب، چطور می‌توان یک ویروس را بدون ریست فکتوری از دستگاه اندرویدی خود پاک کنیم؟

اگر گوشی شما مطابق عملکرد مرسوم خود با شما راه نمی‌آید، این شانس وجود دارد که پای یک یا چند نرم‌افزار مخرب در میان باشد. احتمالا با یک تپ ناخواسته روی یک گزینه فایل مخربی از طریق دانلود وارد گوشی شما شده است و حالا می‌تواند مانند زالو به جان شارژ باتری شما بیافتد، به سراغ منابع اینترنتی شما برود و یا سر از اطلاعات شخصی شما در بیاورد.

اما مسئله می تواند طور دیگری هم باشد.

فرض کنید که سیستم عامل اندروید شما در هر بار راه‌اندازی بوت نمی‌شود . یا این که هیچ اپلیکیشنی را نمی‌توانید از پلی‌استور دانلود کنید. وجود چنین مشکلاتی لزوما به دلیل ویروسی بودن گوشی نیست. بنابراین جای نگرانی وجود ندارد. اولین کاری که می‌کنید، لیستی از ۲۰ مشکل رایج اندروید و روش رفع آن‌ها را بررسی کنید.

برای اطمینان از ویروسی شدن گوشی این چند سوال را از خود بپرسید:

۱. آیا این مشکل بعد از دانلود اپلیکیشن یا فایل خاصی به وجود آمد؟

۲. آیا اخیرا اپلیکیشنی را از جایی غیر از پلی‌استور یا منابع معتبر دانلود کرده‌اید؟

۳. آیا تا به حال روی فایل‌ها یا اپلیکیشن‌های دانلودی ناخواسته کلیک کرده‌اید؟

۴. آیا این مشکل فقط وقتی خودش را نشان می‌دهد که اپلیکیشن خاصی را اجرا می‌کنید؟

اگر پاسخ شما به یک کدام از سوالات بالا مثبت باشد، این شانس را دارید که طرف حساب شما به جای ویروس، یک بدافزار باشد و قسمت امیدوار کننده‌ی ماجرا این است که نیازی به ریست فکتوری کردن گوشی نیست.

قدم اول آن است که یک آنتی ویروس نصب کنید تا بدافزار را گیر بیاندازد. اندروید، طیف وسیعی از آنتی ویروس های مختلف را دارد که به هر دو صورت رایگان و پولی در اختیار کاربرانش قرار داده است. ما قبلا تمام این آنتی ویروس‌ها را امتحان کردیم تا بدانیم کدام یک بهتر از بقیه است اما صادقانه باید اعتراف کنیم که هیچ‌کدام نسبت به دیگری برتری خاصی ندارند.

از نظر تشخیص و سهولت استفاده، آنتی‌ویروس رایگان آویرا (Avira) گزینه‌ی خوبی محسوب می‌شود.این آنتی‌ویروس می‌تواند تمام فایل‌ها و اپلیکیشن‌های شما را اسکن و بدافزارهای مخرب را پاک کند. برای یک اسکن کامل‌تر و بهتر، می توانید از "کسپرسکی اینترنت سکیوریتی" (Kaspersky Internet Sec) که هر دو نسخه‌ی آزمایشی و پولی آن موجود است استفاده کنید.

دانلود رایگان آویرا: دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دانلود کسپرسکی: دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

برای انتخاب دیگر گزینه‌ها می‌توانید سری به بهترین‌های دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
بزنید که آنتی‌ویروس‌ها را بر اساس قدرت تشخیص و پاکسازی آن‌ها رده‌بندی کرده است.

در صورتی که آنتی ویروس‌ها موفق به حذف عامل بدافزار نشدند، به سراغ تنظیمات دستی می رویم:

اندروید نیز مانند ویندوز یک حالت Safe Mode دارد که در مواقع ویروسی شدن سیستم می‌توانید روی آن حساب کنید. وقتی Safe Mode فعال است، اپلیکیشن‌هایی که از منبعی غیر از پلی‌استور دانلود شده‌اند، غیر قابل اجرا می‌شوند.

در اکثر گوشی‌های اندرویدی، Safe Mode به این ترتیب بوت می‌شود:

۱. دکمه پاور را فشار داده و نگه دارید تا روی صفحه گزینه های Power Off ظاهر شود.

۲. گزینه ی Power Off را تا حدی فشار دهید که پیغام "Reboot to Safe Mode" ظاهر شود.

۳. پس از آن روی OK ضربه بزنید.

۴. منتظر باشید تا گوشی یا تبلت ریبوت شود. در یکی از گوشه و کنارها، میتوانید واترماکی از "Safe Mode" را ببینید.

این روش ممکن است برای آن دسته از اندرویدهایی که سازندگان آن ها، ROM های آن‌ها سفارشی شده است، پاسخگو نباشد. در این حالت بهتر است به فروم دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
یا فروم رسمی شرکت سازنده ی گوشی خود سر بزنید و روش Safe Mode را در ‌بین سوالات آنجا پیدا کنید.

پس از فعال شدن حالت Safe Mode، به ترتیب مراحل زیر را انجام دهید:

Settings > Apps > Downloaded

البته پیدا کردن اپلیکیشن مقصر در این لیست همیشه کار ساده‌ای نیست و باید به ذهن خود فشار بیاورید که بعد از نصب کدام یک از این اپلیکیشن‌ها این مشکل به وجود آمد. ضمن این که اپلیکیشن‌هایی را که تا کنون دانلود نکرده‌اید اما در لیست هستند را هم مد نظر داشته باشید.

اپلیکیشن مشکوک را uninstall کرده تا حذف شود. حالا گوشی خود را به صورت نرمال ( حالت غیر Safe Mode) ریبوت کنید تا از شر ویروس خلاص شوید.

اگر اپلیکیشن پاک نشد، برای حذف آن از راه حل زیر استفاده کنید:

۱. Settings > Security > Device Administrators

محل برنامه را تعیین کنید و با ضربه، تیک کنار نام آن را فعال کنید.

۳. روی گزینه ی Deactivate ضربه بزنید.

حالا دوباره مراحل Settings > Apps > Downloaded را انجام دهید و اپلیکیشن مورد نظر را حذف کنید.

یک راهکار مطمئن

جدا از پاک کردن برنامه که به منظور امنیت اندروید صورت گرفت، شما می‌توانید از یک فضای اندرویدی تمیز و مرتب برخوردار باشید. پاک کردن کش نیز می‌تواند تجربه‌ی خوبی از محیط اندروید برای ما فراهم کند.

این بار که یک خانه تکانی اساسی در سیستم اندروید خود انجام دادید، سریعا یک نسخه‌ی پشتیبان از آن تهیه کنید تا در آینده، چنانچه مجبور به ریست فکتوری هم شدید حسرت به دل اطلاعات از دست رفته نمانید.

اگر هیچ یک از گزینه‌های بالا جواب نداد، ریست فکتوری را انجام دهید.

چاره ای نیست. متاسفانه اگر هیچ کدام از راهکارهای بالا عمل نکرد هیچ راهی جز ریست فکتوری ندارید. بله،درست است. با این کار شما تمام اطلاعات ارزشمند خود را از دست خواهید داد اما شرایط، انتخاب بین بد و بدتر است. برای این که گجت شما بیشتر از این آسیب نبیند باید این گزینه را بپذیرید.

محققان بدافزاری را یافته‌اند که برای دستکاری سیستم‌های کنترلی و نظارتی با قابلیت جمع آوری اطلاعات توسعه یافته است. هدف اصلی این بدافزار که کارکردی شبیه به استاکس‌نت دارد، ایجاد اختلال در سیستم‌های صنعتی است.


دانشمندان بدافزاری با کارکردی شبیه به استاکس‌نت کشف کرده‌‌اند که هدف آن ایجاد اختلال و سرقت اطلاعات از سیستم‌های صنعتی است که وظایفی نظارتی و جمع‌آوری اطلاعات را بر عهده دارند.
همانطور که اشاره کردیم این بدافزار کارکردی شبیه به استاکس‌نت دارد و توسط آمریکا و اسرائیل به منظور ایجاد اختلال در برنامه‌ی صلح آمیز هسته‌ای کشورمان ایجاد شده بود. اسرائیل و آمریکا کرم استاکس‌نت را به منظور اختلال در چرخه‌ی غنی‌سازی اورانیوم کشورمان و با هدف ایجاد اختلال در سانتریفیوژها توسعه داده بودند.
بدافزار جدید توسط یک موسسه‌ی امنیتی با نام FireEye در نیمه‌ی دوم سال گذشته‌ی میلادی کشف شده است. این ویروس در دیتابیس VirusTotal مشاهده شده و ماهیت آن در جریان یک حمله‌ی امنیتی مشخص نشده است. VirusTotal وب‌سایتی است که تحت تملک گوگل قرار دارد و با استفاده از آن کاربران می‌توانند فایل‌های مشکوک خود را برای اسکن شدن توسط موتورهای امنیتی یا آنتی ویروس، در اختیار این سرویس قرار دهند.

این بدافزار که FireEye نام IRONGATE را روی آن نهاده، در نوبت‌های مختلف از سال ۲۰۱۴ میلادی در دیتابیس VirusTotal قرار گرفته که در آن زمان هیچ یک از ۹ آنتی ویروس مورد استفاده قادر به شناسایی فایل‌های آلوده به این بدافزار نبوده‌اند.
یکی از مواردی که در خصوص این بدافزار جالب توجه است، عدم شناسایی این برنامه‌ی مخرب توسط آنتی ویروس‌های مشارکت کننده در VirusTotal تا اواخر سال ۲۰۱۵ میلادی است، چراکه VirusTotal آخرین بروزرسانی پایگاه داده‌ی خود را با تمام کمپانی‌های امنیتی دارای آنتی ویروس را که در این وب‌سایت مشارکت دارند، به اشتراک می‌گذارد.

FireEye نیز موفق شده تا بدافزار مورد نظر را از طریق جستجوی نمونه‌های مشکوک کامپایل شده توسط PyInstaller که توسط هکرهای متعددی مورد استفاده قرار می‌گیرد، پیدا کند. براساس اطلاعات ارائه شده دو نمونه از این بدافزار کشف شده که هدف آن‌ها پیدا و جایگزین کردن یک فایل DLL‌ مخصوص برای ارتباط با نرم‌افزار SMIATIC S7-PLCSIM کمپانی زیمنس است. این نرم‌افزار امکان اجرای برنامه‌ها روی کنترلر‌های قابل برنامه‌ریزی (PLC) شبیه سازی شده‌ی S7-300 و S7-400 را امکان پذیر می‌کند.
PLCها ماژول‌های سخت‌افزاری خاصی هستند که برای مانیتورینگ و کنترل سیستم‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از جمله‌ی کاربردهای PLC می‌توان به کنترل دور موتور یا باز و بسته کردن دریچه‌ها در فرآیند صنعتی اشاره کرد. PLC‌ها اطلاعات دریافتی را به نرم‌افزار‌های کنترلی مجهز به رابط گرافیکی کاربر انتقال می‌دهند تا مهندسانی که در اتاق‌های کنترل قرار دارند، بتوانند کل سیستم را با در اختیار داشتن اطلاعات جزئی‌ترین بخش از سیستم، کنترل و هدایت کنند. هدف بدافزار IRONGATE همچون استاکس‌نت، سرقت اطلاعات و دستکاری روند کاری سیستم بصورت پنهانی است، بطوریکه ناظران سیستم قادر به تشخیص تغییرات از روی نرم‌افزارهای مانیتورینگ نباشند.

استاکس‌نت با نفوذ به PLC‌های کنترل کننده‌ی موتور سانتریفیوژها، موتوری را که باعث چرخش می‌شد، متوقف می‌کرد، حال آنکه در ظاهر و در نرم‌افزار‌های کنترلی، کارشناسان روند کارکرد سیستم را بصورت عادی مشاهده می‌کردند. IRONGATE با جمع‌آوری اطلاعات صحیح  در سیستم، در زمان تغییر و سرقت اطلاعات به تغذیه‌ی سیستم مانیتورینگ با اطلاعات صحیح می‌پردازد. این موضوع شبیه پخش ویدیوی ضبط شده‌ی دوربین‌های مدار بسته توسط سارقان در زمان قطع سیستم است.
با توجه به کارکرد این سیستم که طی آن یک فایل DLL غیر پیش فرض سیستم زیمنس جایگزین فایل اصلی می‌شود، متخصصان FireEye را به این نتیجه رسانده که این بدافزار برای انجام آزمایش توسعه یافته است. بخش نظارتی کمپان زیمنس با تایید وجود این بدافزار به این نکته اشاره کرده که این برنامه‌ی مخرب قادر نیست تا روی سیستم‌های استاندارد زیمنس تغییراتی ایجاد کند.
با توجه به آزمایشی بودن IRONGATE به نظر می‌رسد توسعه‌دهندگان این بدافزار را برای یافتن راه‌های نفوذ در سیستم‌های نظارتی صنعتی توسعه داده‌اند و از این‌رو احتمال می‌رود برنامه‌ی مخرب اصلی که هنوز اثری از آن یافت نشده، وجود داشته باشد.
باید دید که آیا در ماه‌های آینده شاهد انتشار اخباری از کشف بدافزار مخصوص سیتسم‌های صنعتی خواهیم بود یا خیر؟

چطور میشه جداول پایگاه داده از InnoDB به MyISAM تغییر کنن

ممکن است بخواهید شماره تلفن خود را در نرم افزار تلگرام تغییر دهید و فکر میکنید راه آن حذف نرم افزار و نصب مجدد آن است که در این صورت پیغام های خود را از دست خواهید داد.

 

در ادامه روش تغییر شماره تلگرام بدون از دست دادت اطلاعات آن را آموزش خواهیم داد.

 

قابلیت تغییر شماره تلفن تلگرام به شما این امکان را میدهد که شماره قدیم خود را به شماره جدید تبدیل کنید. به این صورت شما با تغییر شماره تلفن، شماره جدید خود را نیز در لیست مخاطبان و در گوشی آنها ذخیره خواهید کرد و تمام پیام ها و چت های خصوصی شما به شماره جدید منتقل میشود.

برای شروع کار ابتدا به منوی تنظیمات بروید. در منو تنظیمات بر روی شماره تلفن خود کلیک کنید. در این صفحه گزینه ای به نام Change My Phone Number را خواهید دید. بر روی این گزینه کلیک کنید.

سپس پیام داده شده را تایید کنید و شماره جدید خود را وارد کنید.

بعد از دریافت پیامک کد امنیتی را در گوشی خود وارد کنید و به همین راحتی پیام ها و شماره شما تغییر پیدا کرد و مخاطبان شما نیز شماره جدید را خواهند داشت.

در بسیاری از کشورها شاید هنگام انتخاب یک اپراتور ارائه دهنده خدمات موبایلی، توجه به اینکه شبکه هر اپراتور از چه نوعی است چندان مهم نباشد. اما در برخی از نواحی جهان این موضوع اهمیت زیادی دارد. در هر صورت اگر می‌خواهید با ماهیت شبکه‌های GSM و CDMA و تفاوت این دو آشنا شوید ما در این مطلب می‌خواهیم به این موضوع بپردازیم.

هنگامی که افراد در مورد ارائه دهندگان خدمات شبکه‌های موبایلی فکر می‌کنند، نگرانی اصلی آن‌ها مواردی از قبیل، پوشش، کیفیت، پشتیبانی، قیمت و دیگر فاکتورهای انتخاب است. اما هنگام انتخاب اپراتور تلفن‌همراه باید به اینکه شبکه اپراتور مورد نظر GSM است یا CDMA نیز توجه داشته باشید بخصوص در کشوری مثل آمریکا. اما این دو به چه معنا هستند؟ ما قصد داریم در ادامه این دو نوع شبکه بپردازیم تا تفاوت آن‌ها را بهتر درک کنیم.

GSM به معنای سیستم جهانی برای ارتباطات موبایلی است و حالا به عنوان یک استاندارد جهانی مورد استفاده قرار می‌گیرد بخصوص در آسیا و اروپا که مجموعا در این دو قاره حدود ۲۱۰ کشور وجود دارد. این نوع شبکه‌ها در چهار فرکانس ۹۰۰ مگاهرتز، ۱۸۰۰ مگاهرتز که در آسیا مورد استفاده قرار می‌گیرد و ۸۵۰ مگاهرتز و ۱۹۰۰ مگاهرتز در شمال و جنوب آمریکا بکار گرفته می‌شود. انجمن GSM یک سازمان بین‌المللی بوده که در سال ۱۹۸۷ شروع به کار کرد و ماموریت آن توسعه و گسترش استانداردهای بی‌سیم GSM است.

GSM از نوع دیگری از TDMA (دسترسی چندگانه تقسیم زمانی) استفاده می‌کند و از این طریق باندهای فرکانس‌ها را به کانال‌های چندگانه تقسیم می‌کند. با GSM صدای ما به داد‌ه‌های دیجیتال تبدیل می‌شوند و به این داده‌ها کانال و یک شکاف زمانی داده می‌شود. در سمت دیگر دریافت کنندگان شنونده، فقط شکاف‌های زمانی اختصاص داده شده را دریافت می‌کنند که نهایتا باعث دریافت تماس می‌شوند. بدیهی‌ است که این شرایط فقط در مقادیر بسیار کم و ناچیز زمانی رخ می‌دهد و شخص دریافت کننده متوجه توقف‌ها یا برش‌های زمانی‌ که رخ می‌دهد نمی‌شود.

CDMA یا دسترسی چندگانه تقسیم کد، استانداری است که توسط کوالکام طراحی و حق اختراع آن نیز برای این کمپانی ثبت شده است. اما این استاندارد برای ارائه خدمات 3G از پایه و اساس استاندارهای CDMA2000 و WCDMA بهره می‌برد. در هر صورت، به دلیل ماهیتی که CDMA دارد، نتوانست مانند GSM به صورت جهانی مورد استفاده قرار گیرد و فقط ۱۸ درصد از کل شبکه‌های سراسر دنیا از CDMA استفاده می کنند که اکثرا نیز در آمریکا و توسط اپراتورهای ورایزون و اسپرینت ارائه می‌شود. همچنین در کره‌جنوبی و روسیه شاهد استفاده از این نوع شبکه‌ها هستیم. برای مشاهده لیست کامل شبکه‌های CDMA دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
کلیک کنید.

تماس‌های دیجیتالی شده‌ی لایه شبکه‌های CDMA یک کد منحصر به فرد را برای ایجاد تفاوت در هر تماس به آن‌ها اختصاص می‌دهد. هرگونه اطلاعات مرتبط با تماس‌ها با استفاده از کلید‌های متفاوتی، رمزنگاری می‌شوند و سپس این تماس‌ها در زمان‌های مشابهی منتقل می‌شوند. دریافت‌کنندگان نیز هر کدام یک کلید منحصربفرد دارند که سیگنال‌های ترکیب‌شده را به تماس‌های مجزا، تقسیم می‌کنند.

در هر دو این استانداردها، چندین تماس می‌توانند در یک برج برقرار باشند، اما همانطور که مشاهده می‌کنید، مهمترین تفاوت بین این دو، در واقع به روشی که داده‌ها را به موج‌های رادیویی‌ که گوشی‌ شما می‌تواند آن‌ها را دریافت کند، تبدیل می‌کنند مرتبط می‌شود. البته موارد دیگری نیز وجود دارند که کاربران این شبکه‌ها در انتخاب خود باید توجه ویژه‌ای به آن‌ها داشته باشند وجود دارد که در ادامه آن‌ها را توضیح می‌دهیم.

• سیم‌کارت‌ها: در کنار مزیت‌های 4G LTE، تفاوتی که بین GSM و CDMA مشاهده می‌شود، در نوع سیمکارت‌هایی است که این خدمات را ارائه می‌دهند. دستگاه‌هایی که از شبکه‌های GSM بهره می‌گیرند، معمولا با یک درگاه سیمکارت ارائه می‌شوند و این در حالی است که گوشی‌های CDMA اینگونه نیستند. به بیان دیگر، CDMA یک استاندارند بر پایه دستگاه‌ است که با شماره موبایل هر دستگاهی به طور جداگانه مرتبط است. اگر می‌خواهید گوشی‌خود را تغییر دهید، باید با اپراتور شبکه خود تماس بگیرید تا دستگاه‌ قدیمی‌تان را غیرفعال و خدمات را در دستگاه جدید شما فعال کنند. از سمت دیگر، دستگاه‌هایی که از GSM بهره می‌برند، شماره موبایل به سیمکارت وصل بوده و مرتبط است، بنابراین در جابجایی بین چند دستگاه، تنها کاری که باید انجام دهید، این است که سیمکارتتان را به دستگاه‌ جدید منتقل کنید. 
  
• پوشش شبکه: پوشش شبکه به اینکه نوع آن GSM است یا CDMA بستگی ندارد، اما به زیرساختی که هر اپراتور بر مبنای آن خدمات ارائه می‌کند وابسته است. بیشترین مشترکان خدمات موبایلی در سراسر جهان بیشتر از GSM بهره می‌برند، البته غیر از آمریکا و اپراتور ورایزون که شبکه‌های آن از نوع CDMA هستند.
  
• رومینگ بین‌المللی: مهم نیست که در محل زندگی شما چه نوع شبکه‌ای در دسترس است و در عوض باید بر روی محدوده دسترسی پذیری تمرکز کرد. در هر صورت هنگامی که بخواهیم در مورد رومینگ بین‌المللی صحبت کنیم، شبکه‌های GSM در رتبه بالاتری قرار می‌گیرند چراکه در سراسر جهان تعداد این نوع شبکه‌ها بیشتر است و نیز قراردادهای بین اپراتورهایی که این نوع شبکه‌ها را ارائه می‌دهد به تعداد زیاد وجود دارد. با یک گوشی که از GSM بهره می‌برد، همچنین می‌توانید در صورتی که دستگاه شما آنلاک باشد، با توجه به موقعیت مکانی که در آن هستید، یک سیمکارت محلی خریداری کنید. البته امکان دارد در حالت رومینگ نتوانید به تمامی ارتباطات داده‌ای دسترسی داشته باشید، و این مورد به دستگاه مورد استفاده و نیز قابلیت‌های شبکه بستگی دارد.
  

آینده

با توجه به مزیت‌هایی که شبکه‌های LTE و 4G ارائه می‌دهند، و با توجه به این که این استاندارد توسط بسیاری از اپراتورها در سراسر جهان ارائه می‌شود، تفاوت و رقابت بین GSM و CDMA روز به روز کم‌رنگ‌تر می‌شود. ممکن است شما به این نکته توجه داشته باشید که به منظور بهره بردن از امکانات و قابلیت‌های شبکه‌های 4G LTE، جدیدترین گوشی‌های هوشمند امروزی از هر دو نوع شبکه‌ مورد بحث پشتیبانی می‌کنند. درحالیکه فعلا نمی‌توان از دستگاه‌های GSM و CDMA به جای یکدیگر استفاده کرد، و هیچ وقت هم این امکان وجود نخواهد داشت، اما این موضوع به عنوان تفاوتی محسوب نمی‌شود که به خاطر آن به سمت استفاده از شبکه‌های 4G LTE پیش بروریم. اگر رومینگ بین‌الملل را به عنوان ملاک در نظر بگیریم، در هر فاصله‌ای که نیاز به برقراری ارتباط داده‌های تماس‌های صوتی 3G شما باشد، هر دو نوع شبکه GSM و CDMA از نظر دسترسی پذیری، پوشش، سرویس‌های مرتبط با مشتریان و قیمت، خدمات خوبی را در اختیارتان قرار خواهند داد.