همه ی ما با وب تاریک (دارک وب - Dark web) آشنا هستیم. دنیایی زیرزمینی و پنهان که در آن هکرها به تبادل اطلاعات، خرید ابزارهای پیشرفته تخریبی، راه‌اندازی کسب و کارهای مجرمانه و در نهایت تعامل با یکدیگر می‌پردازند. حال گروهی از پژوهش‌گران در نظر دارند از وب تاریک به منظور شناسایی آسیب‌پذیری‌های روز صفر استفاده کنند.

شرکت‌های امنیتی از چه راه‌کارهایی برای شناسایی بدافزارها استفاده می‌کنند؟
یکی از این راه‌کارها وب تاریک است. پژوهش‌گران امنیتی دانشگاه آریزونا با موفقیت توانسته‌اند، ایده خود در زمینه نفوذ به وب تاریک را به مرحله اجرا در آورده و به دستاوردهای مثبتی در این زمینه نائل شوند.

این گروه ده نفری در مقاله‌ای تحت عنوان " کنکاش در وب تاریک و وب عمیق به منظور شناسایی تهدیدات هوشمندانه و بلادرنگ امنیتی" به تشریح دستاوردهای خود در این زمینه پرداخته‌اند. این دانشمندان از وب تاریک و انجمن‌های درون وب تاریک به منظور شناسایی آسیب‌پذیری‌های روز صفر پیش از آن‌که هر یک از این تهدیدات بالقوه تبدیل به بالفعل شوند استفاده کرده‌اند. در این تحقیق آن‌ها یادآور شده‌اند که با تکنیک داده‌کاوی مستمر در داده‌ها و بهره‌گیری از فناوری یادگیری ماشین در زمینه تجزیه و تحلیل بحث‌هایی که در انجمن‌ها در ارتباط با کدهای مخرب در ازای دریافت بیت‌کوین انجام می‌شده‌ است اطلاعات ارزشمندی به دست آورند. آزمایش صورت گرفته از سوی این پژوهش‌گران دلگرم کننده ارزیابی شده است.

در مقاله منتشر شده آن‌ها به بدافزار Dyre که سال گذشته شرکت FireEye موفق به شناسایی آن شده اشاره کرده‌اند و نحوه شناسایی آن‌را بر شمردند. مایکروسافت در فوریه 2015 اعلام کرد یک آسیب‌پذیری روز صفر را در سیستم‌عامل ویندوز کشف کرده است. تا آوریل 2015 میلادی خبری از سوء استفاده از این آسیب‌پذیری منتشر نشد. تا این‌که اخباری در ارتباط با بدافزار Dyre در دنیای وب تاریک منتشر شد. بدافزاری که قادر است از این آسیب‌پذیری بهره‌برداری کند. این بدافزار به قیمت 48 بیت‌کوین معادل 15 هزار دلار به فروش رفت. در آن زمان این گروه از پژوهش‌گران مکانیزم جمع‌آوری خودکار اطلاعات از این انجمن‌ها را به مرحله اجرا در آورند. در اولین قدم آن‌ها کلیدواژه‌های مربوطه را شناسایی کرده، آن‌ها را مورد بازبینی قرار داده و در ادامه کدهای مخربی که پتانسیل فروخته شدن آن‌ها بالا بود را طبقه‌بندی کردند. این راه‌کار آن‌ها موثر واقع شد، به‌طوری که آن‌ها تصمیم گرفتند 27 بازار و 21 انجمنی که در ارتباط با اطلاعات مخرب به فعالیت اشتغال داشتند را زیر نظر قرار دهند. تا به امروز این گروه نزدیک به 16 آسیب‌پذیری روز صفر را با استفاده از این تکنیک شناسایی کرده‌اند.

اما این ساز و کار با یک مشکل بزرگ روبرو است. ماهیت انجمن‌های سایبری به‌طور پیوسته در حال تغییر است و همین موضوع مانع بزرگی پیش روی تکنیک‌های جمع‌آوری اطلاعات قرار داده است. مجرمان سایبری به خوبی از این موضوع اطلاع دارند که همان بلایی که آن‌ها بر سر قربانیان خود می‌آورند، پژوهش‌گران نیز می‌توانند همان بازی را برای آن‌ها ترتیب دهند. بر همین اساس انجمن‌ها تصمیم گرفتند فرآیند‌های نظارتی را به مرحله اجرا در آورند. این مکانیزم نظارتی سعی می‌کند به پژوهش‌گران امنیتی اجازه ندهد آسیب‌پذیری‌های روز صفر را پیش از آن‌که هکرها به اهداف خود برسند شناسایی کنند. در حال حاضر پژوهش‌گران ASU سامانه خود را به منظور تامین بودجه تحقیقاتی به فروش می‌رسانند. اما آن‌ها در نظر دارند در گام‌های بعدی سامانه‌های تحلیلی در ارتباط با اطلاعات کارت‌های اعتباری مسروقه، سوابق پزشکی و جنایی را طراحی کنند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
چیست؟

Secure Boot یک ویژگی ویندوز است که قرار بود امنیت دستگاه‌ها را در برابر بدافزارهای مشخصی تامین کند. البته این ویژگی شما را به استفاده از سیستم‌عامل مایکروسافت بر روی دستگاه خود محدود می‌کند. حال کلید این ویژگی تبدیل به در پشتی سیستم عامل مایکروسافت شده است که امکان لود شدن نرم‌افزارهای مخرب را فراهم می‌آورد.

امتناع اپل از همراهی با حکم دادگاه که این شرکت را ملزم به همکاری با FBI در کرک‌کردن یک دستگاه آیفون می­‌کرد، نشان داد که شرکت‌­های حوزه تکنولوژی تا چه میزان برای قرار‌دادن درهای پشتی در نرم‌­افزارهای خود زیر فشار هستند. این «جنگ رمزنگاری جدید»‌ نگرانی­‌های امنیت عمومی را در مقابل استدلالی قرار داد که ببان می­‌کرد وجود در پشتی و امنیت قوی به‌صورت همزمان ممکن است و این دو ارتباطی با یکدیگر ندارند. یکی از ویژگی­های به‌ظاهر بی­‌ضرر ویندوز که برای حمایت از کاربران طراحی شده است، همین نکته را تایید می­‌کند.

دو هکر مدارکی را منتشر کردند که نشان می­‌دهد مهاجمان توانسته­‌اند از ویژگی خاصی بهره­‌برداری کنند که به آن Secure Boot گفته می­‌شود. آن­ها با استفاده از این ویژگی نوعی نرم‌­افزار مخرب را بر روی سیستم‌ها نصب کرده‌­اند. نکته جالب اینجاست که مایکروسافت این ویژگی را برای جلوگیری از وقوع چنین اتفاقاتی در ویندوز تعبیه کرده‌است.

Secure Boot، اولین بار در ویندوز 8 ظاهر شد. Secure Boot با تطبیق ویژگی‌های نرم‌افزار با چارچوب‌های امنیتی، اطمینان حاصل می‌کند که برنامه‌ی در حال اجرا از اعتبار لازم برخوردار است و بنابراین از لود شدن نرم‌­افزار مخرب جلوگیری می‌کند. به این ترتیب، امکان فریب سیستم و بارگذاری بدافزاری که کنترل کامپیوتر را در دست خواهد گرفت از میان برداشته می‌شود. البته مایکروسافت برای آنکه توسعه‌دهندگان قادر باشند برنامه‌های خود را بدون مواجهه با این ویژگی بر روی سیستم مورد آزمایش قرار دهند، یک میانبر نیز در آن تعبیه کرده که هیچ گاه قرار نبود به دست هکرها یا پلیس بیافتد. با این وجود کلید استفاده از این ویژگی که خود همانند یک در پشتی عمل می‌کند اخیرا بصورت آنلاین درز پیدا کرده است.

Secure Boot، به طور پیش­فرض در PCها اجرا می­‌شود اما کاربران می­‌توانند آن را از کار بیاندازند. همچنین این ویژگی در دستگاه­‌هایی که از ویندوز RT و ویندوزفون استفاده می­‌کنند نیز اجرا می‌­شود که البته نمی­‌توان آن را خاموش کرد. مایکروسافت دو وصله امنیتی را یکی در ماه جولای و دیگری را در هفته اخیر منتشر کرد. در این بیانیه آمده است: «شرکت اعلام می­‌دارد، تکنیک (jailbreak) که در گزارش پژوهشگران در دهم ماه اوت ارائه گردیده‌است در سیستم­های PC دسکتاپ یا شرکت­‌ها قابل اجرا نیست. این کار نیازمند دسترسی فیزیکی و سطوح دسترسی مدیریتی برای دستگاه­‌های ARM و RT بوده و حفاظت رمزگذاری شده را به خطر نمی‌اندازد.»

این بدان معناست که برخی تبلت‌­ها و ویندوزفون­‌ها در خطر هستند. زیرا بیشتر اشخاصی که از سرورهای ویندوز و PCهای تجاری استفاده می­‌کنند، Secure Boot را غیرفعال می‌کنند. به­‌علاوه، فرد مهاجم نیازمند دسترسی عمیق به موبایل‌­های شخصی است تا بتواند از آسیب­‌پذیری­‌های آن بهره‌­برداری کند.

اگرچه به نظر می­‌رسد این وصله‌ها به نحوی ساده، درهای پشتی را در برابر نفوذ مهاجمان مستحکم­‌تر کرده‌­اند، رویکرد مایکروسافت برای حل مشکل این است که سیستم‌های مدیریت بارگذاری که آلوده شده‌اند را وارد لیست سیاه خود کند. اما محققانی که این حفره امنیتی ویندوز را یافته‌اند، استدلال می‌­کنند که این کار امکان­‌پذیر نیست: «در عمل برای مایکروسافت غیرممکن است که همه سیستم‌های مدیریت بارگذاری را زودتر از اینکه به نقطه‌­ی مشخصی مثل آسیب زدن به پارتیشن‌ها، نسخه‌های پشتیبان و... برسند از کار بیاندازد» به عبارت دیگر، آن­ها می‌­گویند این مشکل را نمی­‌توان به طور کامل حل کرد، چرا که در بسیاری از سیستم­‌های اساسی تعبیه شده است و حل این مشکل منجر به مشکلات دیگری خواهد شد.

این آسیب­‌پذیری، خطر استفاده از درهای پشتی را در نرم‌­افزارها بنا به هر دلیلی تایید می­‌کند. مهم نیست نیت از این کار تا چه اندازه خیر باشد. مایکروسافت احتمالا از تعبیه این ویژگی در Secure Boot قصدی بیش از ایجاد یک ابزار مفید نداشته است، اما با این کار روزنه‌­ای را برای هکرها و بزهکاران فراهم آورده است تا از این در پشتی مفید، یک سیستم را از اساس ناامن کنند.

باگ هسته لینوکس ۱.۴ میلیارد کاربر اندروید را در خطر هک شدن قرار داده است

کشف یک باگ امنیتی در هسته‌ی لینوکس نشان از این دارد که ۱.۴ میلیارد گجت مبتنی بر اندروید در خطر هک شدن و سرقت اطلاعات قرار دارند. با این باگ هکر‌ها می‌توانند بسته به ارتباط رمزنگاری شده یا ارتباط معمولی، به قطع یا ارسال پیام‌های آلوده در قالب ارتباط ایجاد شده بپردازند.

کارشناسان حوزه‌ی امنیت روزنه‌ی جدیدی را در هسته‌ی سیستم عامل لینوکس کشف کرده‌اند که بیش از ۸۰ درصد از گجت‌های اندرویدی را در معرض خطر هک شدن قرار داده است. براساس اطلاعات ارائه شده با استفاده از این روزنه‌ی امنیتی می‌توان ارتباط رمزنگاری شده بین گجت‌های اندرویدی را با تشخیص کانال ارتباطی قطع کرد و در صورت برقراری ارتباط رمزنگاری نشده، هکر می‌تواند با شنود ارتباط، داده‌های آلوده را برای قربانیان خود ارسال کند.
موسسه‌ی امنیتی Lookout با انتشار گزارشی به این موضوع اشاره کرده که این باگ امنیتی در هسته‌ی نسخه‌ی ۳.۶ لینوکس وجود دارد که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. با توجه به استفاده از هسته‌ی لینوکس در اندروید، این مشکل امنیتی از نسخه‌ی اندروید ۴.۴ کیت‌کت در تمام نسخه‌های جدید اندروید وجود دارد که اندروید ۷.۰ نوقا نیز از این قاعده مستثنی نیست. براساس آمار ارائه شده بیش از ۸۰ درصد از گجت‌های اندرویدی موجود از اندروید کیت کت یا نسخه‌های جدیدتر استفاده می‌کنند که شامل بیش از ۱.۴ میلیارد گجت اندرویدی می‌شود.
کارشناسان Lookout هشدار داده‌اند که کاربران اندروید برای اطمینان از شنود نشدن ارتباطات خود، باید از روش‌های ارتباط رمزنگاری شده استفاده کنند. با استفاده از این باگ امنیتی یک هکر می‌تواند ارتباطات اینترنت مبتنی بر پروتکل TCP را تعقیب و شنود کند. برای مثال می‌توان ارتباط با سرور ایمیل، سرویس‌های ارائه‌ی فید خبری یا ارسال مستقیم پیام اشاره کرد. در صورتی که ارتباطات برقرار شده رمزنگاری شده نباشند، هکر می‌تواند کدهای مخرب یا محتوایی را برای نفوذ به سیستم در ترافیک دریافتی کاربر به وی ارسال کند. حتی در صورتی که ارتباط بصورت رمزنگاری شده باشد، هکر قادر است تا با تشخیص کانال ارتباطی، کانال مورد نظر را قطع کند.
از جمله‌ی اکسپلویت‌های قابل پیش‌بینی که می‌توان با استفاده از آن به سرقت اطلاعات کاربران اندروید پرداخت، ارسال کد جاوا اسکریپت در ترافیک کاربری است که از HTTPS استفاده نمی‌کند. این کد جاوا اسکریپت پیامی را برای کاربران نمایش می‌دهد که براساس آن کاربر از حساب کاربریش خارج شده و باید اطلاعات کاربری را از نو وارد کند. اطلاعات کاربری ارسال شده پس از رسیدن به دست هکر، توسط وی مورد استفاده قرار گرفته و برای سرقت بیشتر اطلاعات به کار گرفته می‌شود. همچنین اکسپلویت‌های دیگری برای بهره‌برداری از روزنه‌های امنیتی برطرف نشده مرورگرها یا اپلیکیشن‌های چت روی گوشی‌های هوشمند اندرویدی از طریق این مشکل امنیتی کرنل لینوکس قابل استفاده است.
تحقیقات انجام شده نشان از این دارد که باید برای بررسی کانال ارتباطی قربانی، ۱۰ ثانیه وقت صرف شود. برای ارسال بسته‌های آلوده در ترافیک قربانی نیز به زمانی ۴۵ ثانیه‌ای نیاز است. همین زمان قریب به یک دقیقه‌ای، انجام نفوذ‌های گسترده را غیرممکن می‌کند، از این‌رو روش مورد نظر فعلا برای قربانیان تعیین شده مناسب است.

گوگل در پاسخ به وجود این مشکل به این موضوع اشاره کرده که از وجود این روزنه‌ی امنیتی آگاه بوده و تلاش می‌کند تا مشکل مورد نظر را حل کند. گوگل اعلام کرده که این مشکل با توجه به ریشه داشتن در هسته‌ی لینوکس فقط اختصاص به اندروید ندارد. توسعه‌دهندگان لینوکس، این مشکل را با ارائه‌ی یک پچ امنیتی رفع کرده‌اند، از این‌رو انتظار می‌رود در ماه‌های آینده شاهد رفع این مشکل در نسخه‌ی جدید اندروید باشیم.

اگر از یک کامپیوتر شخصی مجهز به ویندوز 10 استفاده می‌کنید یا سیستم‌عامل خود را به ویندوز 10 ارتقا داده‌اید، احتمال ذخیره‌سازی کلید رمزنگاری دیسک شما روی سرورهای مایکروسافت زیاد است. به‌عبارت‌دیگر ممکن است کنترل کاملی روی حریم خصوصی و داده‌های شخصی‌تان نداشته باشید.

اگر از آن گروه کاربرانی هستید که برای ورود به ویندوز 10 به‌جای استفاده از حساب محلی از حساب مایکروسافت استفاده می‌کنید، به‌احتمال‌زیاد کلیدهای رمزنگاری مورداستفاده شما روی سرورهای مایکروسافت ذخیره شده است. این ویژگی زمانی کاربردی و مفید است که گذرواژه مربوط به داده‌های خود را ازدست‌داده باشید، در این صورت با استفاده از حساب ابری به‌راحتی قادر به بازیابی آن خواهید بود. اما این سکه روی دیگری نیز دارد، این روزها هکرها به‌شدت به سرورهای ابری علاقه‌مند شده‌اند و برای این منظور از ابزارها و فناوری‌های قدرتمندی استفاده می‌کنند، درنتیجه اگر هکری شانس نفوذ به سرورهای مایکروسافت را پیدا کند به حساب‌های کاربران دسترسی پیداکرده و به‌موازات آن به جزییات رمزگشایی داده‌ها نیز دسترسی پیدا خواهد کرد. با توجه به این تحلیل، ممکن است این سؤال برای شما پیش‌آمده باشد که اولاً کلید رمزنگاری را باید چگونه ایجاد کنیم و دوم اینکه بهترین مکان برای نگه‌داری کلید ساخته‌شده کجاست؟ مایکروسافت در سیستم‌عامل ویندوز از ابزار قدرتمندی در این زمینه استفاده می‌کند که BitLocker نام دارد؛ یک مؤلفه مستقل که برای رمزنگاری داده‌ها در ویندوز در نظر گرفته‌شده است.
این ابزار به کاربران این توانایی را می‌دهد تا کلید رمزنگاری خود را به سه روش ذخیره‌سازی کنند؛ ذخیره روی فلش، چاپ روی کاغذ و بارگذاری در سرورهای ابری، سه راهکاری است که مایکروسافت در اختیار کاربران قرار می‌دهد. BitLocker ابزار قدرتمند و ایده‌آلی است، اما ویندوز 10 از راهکار مجتمع و یکپارچه‌ای برای این منظور استفاده می‌کند. ویندوز 10 به‌طور خودکار کلیدهای رمزنگاری را مستقیم روی سرورهای ابری ذخیره می‌کند. به نظر می‌رسد مایکروسافت تمام توان خود را به کار گرفته است تا به هر شیوه ممکن کاربران را به سمت رایانش ابری و خدمات آنلاینی سوق دهد که روی بستر اینترنت ارائه می‌کند.

کاربرانی که از اشتراک مایکروسافت یا ویندوز 10 استفاده می‌کنند، باید بدانند کلید رمزنگاری مورداستفاده آن‌ها به‌طور مستقیم روی سرور ابری مایکروسافت ذخیره‌سازی می‌شود، درنتیجه کار چندان خاصی در این زمینه از دست کاربر ساخته نیست. اگر مسائل مربوط به حریم خصوصی برای شما اهمیت خاصی دارد و تمایل دارید بدانید کلیدهای رمزنگاری شما روی سرورهای مایکروسافت ذخیره‌سازی شده‌اند یا خیر، می‌توانید از دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
 استفاده کنید. برای این منظور لازم است با حساب کاربری خود به این سرویس وارد شوید. کاربرانی که در نظر دارند کلیدهای رمزنگاری خود را از فضای ابری مایکروسافت پاک کنند، حتماً به این موضوع توجه داشته باشند که یک نسخه پشتبیان از این کلیدها تهیه کنند. به دلیل اینکه مایکروسافت اعلام کرده اگر کلیدهای خود را از روی سرورهای این شرکت پاک ‌کنید نه‌تنها دسترسی به آن‌ها دیگر امکان‌پذیر نخواهد بود، بلکه بعد از گذشت چند ساعت نسخه‌های پشتیبان این کلیدها نیز از سرورهای مایکروسافت پاک خواهند شد. اگر هیچ کلیدی را در این آدرس مشاهده نکردید به این معناست که هیچ‌گونه داده رمزنگاری‌شده روی کامپیوتر شما وجود ندارد یا کلیدهای مربوطه روی سرورهای مایکروسافت ذخیره‌سازی نشده‌اند.

اما نکته‌ای درباره ابزار BitLocker وجود دارد. این ابزار تنها در اختیار کاربرانی قرار دارد که تراشه TPM روی مادربرد آن‌ها نصب‌شده باشد. اگر به ابزار BitLocker دسترسی ندارید توصیه می‌کنیم از ابزار BestCrypt که در این زمینه قابلیت‌های قدرتمندی ارائه می‌کند استفاده کنید. BestCrypt ابزاری است که امکان پیاده‌سازی رمزنگاری قدرتمندی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. ازجمله قابلیت‌های این نرم‌افزار می‌توان به این نکات اشاره کرد: پشتیبانی از بوت ایمن توسط UEFI، رمزنگاری RAID و انواع مختلف ولوم‌ها، مکانیسم احراز هویت پیش از بوت، احراز هویت دوعاملی، رابط کاربری دوستانه و پشتیبانی از TPM. این ابزار با طیف گسترده‌ای از سیستم‌عامل‌های خانواده ویندوز، ازجمله ویندوز 10 سازگار است. برای اطلاع بیشتر درباره این نرم‌افزار به دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
 مراجعه کنید

پیش از ظهور فیسبوک هم، ما با افراد خانواده و دوستانمان در ارتباط بودیم. پیش از دوره شبکه‌های اجتماعی هم زندگی جریان داشت، آسمان آبی بود و خورشید می‌درخشید. اگر شبکه‌های اجتماعی را کنار بگذاریم آسمان به زمین نمی‌آید؛ هر برگ درخت هنوز هم متفاوت است و هر دانه برف همچنان منحصر به فرد. در اینجا به هشت اتفاقی اشاره می‌کنیم که پس از کنار گذاشتن شبکه‌های اجتماعی می‌افتد.

۱. شادتر خواهید بود و با زندگی ارتباط بهتری خواهید داشت
در واقعیت مجازیِ شبکه‌های اجتماعی، شما به راحتی می‌توانید خودتان را با دیگران مقایسه کنید و در نهایت خودتان را به خاطر چیزی که هستید تحقیر کنید. ما می‌خواهیم مانند دیگران باشیم و چیزی را دوست داشته باشیم که دیگران دارند. به نظر می‌رسد که ماشین زندگی آن‌ها رو به جلو می‌راند در حالی که مال ما عقب‌عقب می‌رود. آن‌ها شغلی رویایی دارند و ما هنوز بیکاریم. آن ها دور دنیا را گشته‌، ازدواج کرده و دو بچه زیبا دارند و ما هنوز اندرخم یک کوچه‌ایم. زندگی تماما در مقایسه می گذرد. در شبکه‌های اجتماعی، هر کسی سعی می‌کند زیباترین عکس‌ها و جالب‌ترین لحظات زندگی‌اش را نشان دهد. این خیلی خوشایند نیست که کسی لحظات بد زندگی‌اش را آنجا به نمایش بگذارد و از دیگران بخواهد که تماشایش کنند. اگر دور دنیا سفر کنند بهترین عکسشان را آنجا می گذارند، اما اگر صاحبخانه بخواهد به خاطر نپرداختن اجاره بساطشان را به خیابان بریزد، احتمالا حرفی از آن نخواهند زد.
چرا زندگی واقعی خودمان را با زندگی مجازی دیگران مقایسه می‌کنیم تا بعد احساس بدبختی کنیم؟ در واقع بدترین لحظاتمان را با بهترین لحظات دیگران مقایسه می کنیم. ترک کردن شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شود که شادمانی و خشنودی بیشتری به زندگی شما وارد شود. به این ترتیب نه تنها دیگر عکس و پستی برای مقایسه وجو ندارد، بلکه پی‌می‌برید که زندگی شما آن‌قدرها هم که فکر می کردید بد نیست.

۲. خلاقیت بیشتری خواهید داشت
متوجه می‌شوید که به جای بالا و پایین رفتن در صفحات شبکه‌های اجتماعی کارهای خیلی بهتری می‌توانید انجام بدهید. پی می‌برید که راه‌هایی وجود دارند که می‌توانید به رویاهایتان جامه عمل بپوشانید. همیشه آرزو داشتید که یک زبان خارجی یاد بگیرید، یک دوره هنری را بگذرانید، خب حالا وقتش است. در محل کارتان به جای آن که دزدکی نگاهی به گوشی‌تان بندازید، حالا کلی کار برای انجام دادن پیدا می‌کنید. چند بار تصمیم گرفتید که زمان استفاده از شبکه‌های اجتماعی را به 15 دقیقه در روز کاهش دهید و البته هر بار هم بیش از دو ساعت شد. نمی‌توانید در برابر وسوسه مقاومت کنید، باید دوری کنید.

۳.  سپاسگزار زندگی‌تان خواهید بود
با ترک شبکه‌های اجتماعی، می‌توانید واقعیت جهان را درک ‌کنید به و بیشتر قدردان خواهید شد که دیگر رشک و حسد شبکه‌های اجتماعی گریبان شما را نخواهد گرفت. متوجه می‌شوید که زندگی شما هم در حد خودش جذاب است و نیازی به مقایسه‌ آن با دیگران ندارید.
اگر شما غذایی برای خوردن، لباسی برای پوشیدن و سقفی برای آرمیدن در زیرش دارید، از 75 درصد مردم دنیای امروز ثروتمندترید. اگر پس‌اندازی هم در بانک دارید، حالا جز هشت درصد مردم توانگر دنیا هستید. اگر جز کسانی هستید که صبح از خواب بیدار شدید و سلامتی معمول‌تان را هم دارید، بسیار خوش‌شانس هستید که جز یک میلیون نفری نیستید که این هفته دیگر زنده نیستند. اگر دیشب گرسنه سر به بالین نگذاشتید، از 500 میلیون نفر در جهان خوشبخت‌ترید. وقتی شبکه‌های اجتماعی را رها کنید و به زندگی واقعی بچسبید، متوجه می‌شوید که آنچه که شما الان دارید و به دلیل مقایسه با دیگران به چشم شما نمی‌آید، چیزهایی هستند، که جزء آرزوهای بسیاری از مردم به حساب می‌آیند.

۴. رابطه بهتر با افراد خانواده و دوستان خواهید داشت
رسانه‌های اجتماعی ادعا می‌کنند که شما را با دوستان و اعضای خانواده در ارتباط نگه می‌دارند. اما این درست است؟ چقدر پیش آمده که شما در شبکه‌های اجتماعی مشغول گشت‌وگذاربودید اما به یک آدم‌ واقعی، یک عضو خانواده و یا یک دوست که در کنار شما بوده بی‌توجهی نشان دادید؟ شبکه‌های اجتماعی ادعا می‌کنند که آدم‌ها را به خانواده و دوستان را به هم متصل می‌کنند، اما درست عکس این است. وقتی این  شبکه‌ها را رها می‌کنید متوجه می‌شوید که قرار گذاشتن و ملاقات با یک دوست و صحبت حضوری با یک عضو خانواده بدون دخالت شبکه‌های اجتماعی راه‌های بسیار خوبی برای ارتباط و پیوند با آن‌هاست.

۵. زیبایی‌های جهان را کشف می‌کنید
مطمئن هستم که شما فکر می‌کنید زیبایی های جهان را به اندازه کافی دیده‌اید؛ اما کافی است گوشی‌تان را در جیب بگذارید و لایک را رها کنید، آن‌وقت می‌بیندید که همه آن پرنده‌هایی که فکر می‌کردید سفید هستند، بعضی‌شان در واقع صورتی هستند. ما زمان خیلی کمی در این دنیا داریم. بخش مهمی از آن را در شبکه‌های اجتماعی هدر ندهید. ما می‌توانیم این زمان را صرف تماشای ساحل و جنگل و قدردانی از آفرینش کنیم. حداقل این که وقتی به آن دنیا رفتیم و از ما پرسیدند زمین را چگونه دیدی، بتوانیم بگوییم که واقعا زیبا بود.

۶. نوآور می‌شوید
وقتی مدام با شبکه‌های اجتماعی سر وکار دارید، مغز شما نسبت به موضوعات و مشکلات زندگی واقعی بسته خواهد شد. کم‌تر نوآور خواهید بود. اما اگر شبکه‌های اجتماعی را ترک کنید، نوآورتر می‌شوید و زندگی شما بهبود پیدا می‌کند. شاید نیاز بیشتری به پول دارید، اما فقط آرزوی آن را دارید و در عمل کاری نمی‌کنید. اگر شبکه‌های اجتماعی را رها کنید و گوشی را کنار بگذارید شاید ایده خوبی برای پول درآوردن به ذهنتان خطور کند.

۷. هوشمندتر و عاقل‌تر می‌شوید
وقتی دگمه خروج شبکه‌های اجتماعی و دگمه ورود به زندگی واقعی را بزنید، وقت زیادی را صرف چیزهای سودمند مانند کتاب و یا سایت‌هایی می‌کند که زندگی شما را غنی‌تر می‌کنند و از شما آدم بهتری می‌سازند. به جای این که زمان زیادی را صرف این شبکه‌ها بکنید و همیشه گلایه داشته باشید که وقت ندارید، فرصتی پیدا می‌کنید که به یک باشگاه ورزشی بروید. در حالی که دیگران دارند وقت شان را در فیسبوک هدر می‌دهند، شما مشغول خواندن کتابی هستید که زندکی شما را تغییر می‌دهد، ورزش می کنید، نوآور هستید و رویاهای‌تان را به وقعیت تبدیل می‌کنید.

۸. آینده از آن شما خواهد بود
آینده شما خیلی روشن نیست اگر امروز برایش کاری نکنید. اگر عادت‌ها ناسالم را ترک نکنید، آینده شما مملو از تاسف خواهد بود برای کارهایی که می توانستید بکنید اما نکردید، چرا که، خیلی ساده، مشغول شبکه‌های اجتماعی بودید. اگر همین امروز شبکه‌های اجتماعی را کنار بگذارید، و روی تحقق رویا‌ها‌تان سرمایه‌گذاری کنید، در آینده شادتر خواهید بود چرا که فرصت خواهید داشت یک زبان خارجی را بیاموزید، ورزش کنید، کسب‌وکاری راه‌ بیندازید یا شروع به نوشتن یک کتاب بکنید.

یک برداشت
کاملا پیداست که نگاه فوق نگاهی یکسره بدبینانه نسبت به شبکه‌های اجتماعی است و نیز یکدست انگاشتن همه شبکه‌ها. قطعا شبکه‌های اجتماعی کارکردهای مختلفی دارند که این چنین مورد توجه مردم در سراسر دنیا واقع شده‌اند. نمی‌توان انکار کرد که نویسنده مقاله فوق از این کارکردهای شبکه‌های اجتماعی بی‌اطلاع بوده است. اما چرا چنین بی‌محابا بدون استثنا کردن هیچ شبکه اجتماعی‌، یکسره به همه تاخته است. به گمان من، او خواسته از این طریق توجه مخاطب را به کارکردهای مخرب این شبکه‌ها و اتلاف و وقت و نیرویی که در آنها می‌شود جلب کند و تلنگری را نثار کسانی کند که تمام زندگی را در شبکه‌های اجتماعی جستجو می‌کنند. هستند تعداد زیادی از مردم که می‌توانند به طور کنترل شده و نسبتا متناسب از این شبکه‌ها استفاده می‌کنند. هستند شبکه‌هایی که گشتن در آن ها نه‌تنها اتلاف وقت نیست بلکه چیزهای زیادی به ما می‌آموزند و یا فرصت های تازه‌ای را به روی ما می‌گشایند.

یکی از نکات مهم اما، شاید این است که تعداد زیادی از مردم نمی توانند کارهای روزانه و وقت خود را به گونه‌ای مدیریت کنند که بتوانند اولویت‌های خود را مشخص کنند و در نتیجه به جای این که کارهای مهم زندگی خود را در صدر کارها قرار دهند، از هر فرصتی برای پرسه زدن در شبکه‌های اجتماعی استفاده می کنند. مردان یا زنان نسبتا زیادی را می‌شناسم که در حالی که در طول روز در محل کار بوده‌اند – بگذریم که آن‌جا هم مشغول پرسه‌زنی در شبکه‌های اجتماعی بودند – وقتی که شب در کنار همسر و فرزندان هستند، کماکان سر در گوشی همراه دارند و بی‌توجه به واقعیتهایی که در زندگی آن ها وجود دارد، حاضر نیستند که ساعتی به دنیای واقعی برگردند. گویی شبکه‌های اجتماعی برای این عده، راهی است تا با واقعیات جهان پیرامون خود روبرو نشوند. واقعیت این است که زندگی سخت است و این سختی به عده خاصی اختصاص ندارد. قریب به اتفاق مردم در همه جای دنیا و در هر موقعیتی که هستند، این سختی را احساس می‌کنند. اما، تعدادی از آنها به جای پذیرش این واقعیت، سعی می‌کنند که از آن بگریزند و به نظر می‌رسد که شبکه‌های اجتماعی، به یکی از راحت‌ترین راه‌ها برای گریز از سختی‌های زندگی تبدیل شده است. در واقع آن‌ها به جای آن که مسئولیت زندگی خود را بپذیرند، ترجیح می‌دهند تا خود را  - و به طبعِ آن اضطراب‌ها و سرخوردگی‌های خود را - در سایه-روشن صفحات شبکه‌های اجتماعی پنهان کنند. اما واقعیت، واقعیت است و دیر یا زود، و شاید در یکی از بدترین موقعیت‌ها، و در جایی که اصلا انتظارش را نداریم، گریبان‌مان را بگیرد.

پس، از نگاه من دو معیار وجود دارد:  روبرو شدن با واقعیت و پذیرش متناسب مسئولیت. اگر این دو را به گردن بگیریم، خودمان دقیقا به این می‌رسیم که چه مقدار از زمان‌مان را در شبکه‌های اجتماعی صرف کنیم.

اگر اطلاعات و مطالب مهمی در حافظه کامپیوتر خود ذخیره کرده اید و قصد دارید از این اطلاعات مهم، پشتیبان تهیه کنید و یا حافظه سیستم شما نسبتا پر شده است، زمان آن رسیده که یک هارد اکسترنال تهیه کنید و اطلاعات کامپیوتر خود را به صورت دسته بندی شده در فصای این هارد ذخیره کنید. در ادامه اطلاعات لازم برای خرید هارد اکسترنال را در اختیار شما قرار خواهیم داد.

چرا به حافظه اکسترنال نیاز دارید
اطلاعات مهم در کامپیوتر شما ممکن است از دست بروند. بنابراین اگر این اطلاعات برای شما با اهمیت هستند و تنها یک نسخه از آنها را در حافظه کامپیوتر خود ذخیره کرده اید، به شما توصیه می کنیم یک نسخه پشتیبان از این اطلاعات روی یک هارد اکسترنال تهیه کنید.
علاوه بر این اگر سیستم شما پر از اطلاعات، عکس ها و آهنگ هایی است که قصد ندارید آنها را پاک کنید، بهتر است به فکر تهیه یک هارد اکسترنال باشید تا بتوانید به همه این اطلاعات به صورت یکجا، دسترسی داشته باشید.

انواع حافظه خارجی
دو نوع درایو ذخیره سازی اطلاعات وجود دارد.

• Solid-State Drives یا اصطلاحا SSD
  
• Hard Disk Drive یا اصطلاحا HDD
  

SSD ها بسیار سریع هستند ولی نسبت به HDD ها گرانتر می باشند. برای خرید SSD در حجم بالا باید حدودا 4 برابر HDD هزینه کنید. SDD ها همچنین امن تر هستند. اگر مقاومت هارد برای شما مهم است می توانید از مدل های قوی و ضد ضربه استفاده کنید. این درایو ها معمولا دارای پوشش بیرونی می باشند که مقاومت دستگاه را بیشتر می کنند.
حافظه های SSD برخلاف HDD ها هیچ قسمت مکانیکی ندارند و کمتر از  HDD ها آسیب پذیرند. اگر دیسک سخت اکسترنال HDD داشته باشید و هنگام خواندن و یا نوشتن اطلاعات به آن ضربه وارد کنید به احتمال بالای 90 درصد دیسک سخت اکسترنال شما آسیب خواهد دید.
در عوض HDD ها ارزان می باشند و در ظرفیت های بالای 500GB  و تا حجم 1TB و 2TB  (هر ترابایت 1024GB است) و بالاتر موجود می باشند.

انواع مختلف هارددیسک های اکسترال 
پیش از دسته بندی درایو های HDD اکسترنال لازم است بدانید که درون درایوهای اکسترنال یک HDD وجود دارد و در واقع هارد اکسترنال از یک HDD معمولی بعلاوه یک مدار ساده مبدل SATA به USB تشکیل شده است که در یک کیس جذاب قرار گرفته اند. درایو های سخت اکسترال (HDD External) دو دسته می باشند:

• دیسک سخت های اکسترنال بدون آداپتور که اصطلاحا به آنها هارد دیسک های اکسترنال پاسپورتی گفته می شود.
  
• دیسک سخت های اکسترنال با آداپتور
  

درایو های اکسترال پاسپورتی، سبک تر، کوچک تر و کندتر از درایو های اکسترال با آداپتور می باشند. برق مورد نیاز این درایوها از طریق پورت USB تامین می گردد و سرعت HDD داخلی آنها نیز معمولا 5400 دور در ثانیه است. در داخل این درایو های اکسترنال یک HDD نوت بوک قرار دارد. این درایو وزن و ابعاد کوچکتری داشته و به راحتی قابل حمل می باشد. قیمت درایو های اکسترال پاسپورتی تقریبا دو برابر درایو های اکسترنال بزرگ یا آداپتوری است. اما درایو های اکسترال با آداپتور وزن سنگین تر و ابعاد بزرگتر و سرعت بیشتر دارند. درون درایو های اکسترنال با آداپتور معمولا یک HDD معمولی ( HDD کامپیوترهای رومیزی) با سرعت 7200 دور در ثانیه استفاده می شود.

چه ظرفیتی برای شما مناسب تر است؟
این مورد بستگی به ظرفیت اطلاعاتی دارد که قصد دارید در حافظه ذخیره سازی خارجی نگه دارید. اگر بیشتر اطلاعات شما، فایل های Word و اطلاعات اینچنینی هستند که حجم زیادی ندارند، می توانید هارد 250 یا 320 گیگابایتی تهیه کنید و اگر بیشتر فایل های شما را موزیک و عکس و فیلم تشکیل می دهند، می توانید هارد 500 گیگابایتی ، 1 و یا 2 ترابایتی تهیه کنید.
قیمت هارد اکسترنال 500 گیگابایتی با توجه به برند و کیفیت، بین 70 تا 100 هزار تومان و قیمت 1 ترابایتی حدودا دو برابر است.

امنیت درایو
بعضی از درایوها دقیقا مشابه یک مخزن عمل می کنند. یعنی تنها اطلاعات شما را درون خود نگه می دارند. ولی درایو هایی نیز وجود دارند که امنیت و امکانات بیشتری مانند بازیابی راحت فایل ها و یا تهیه نسخه پشتیبان به صورت اتوماتیک فراهم می کنند.
این امکانات ممکن است برای شما هزینه بردار باشند و قیمت درایو را بالا ببرد. بنابراین کاملا بستگی به نیاز و اهمیت امنیت اطلاعات شما دارد.

سرعت
زمانی که سرعت نوشتن و خواندن از درایو برای شما اهمیت دارد، باید به پورت های دستگاه توجه کنید. بیشتر درایور ها از USB 2.0 یا eSATA پشتیبانی می کنند ولی پورت USB 3.0 هنوز کاملا جا نیافتاده و ممکن است همه درایو ها از آن پشتیبانی نکنند. در هر حال وجود USB 3.0 در درایو یک مزیت بزرگ است. دستگاه های MAC از eSATA پشتیبانی نمی کنند.
اگر از Mac استفاده می کنید، به قابلیت اتصال درایو از طریق FireWire نیز توجه کنید.
سرعت eSATA از USB 2.0 بیشتر است. ولی معمولا نیاز به یک منبع انرژی خارجی دارد بنابراین برای استفاده از این پورت برای جا به جایی فایل های بزرگ مانند فیلم های HD، معمولا باید از درایوهای اکسترنال با آداپتور استفاده کنید.

قابلیت اتصال به شبکه
اگر تصمیم ندارید از از این درایو در یک شبکه خانگی یا اداری استفاده کنید، نیازی به بررسی قابلیت شبکه در درایو خود ندارید. ولی اگر قرار است از این درایو در شبکه خانگی یا شبکه کوچک اداری خود استفاده کنید باید قابلیت Network-Attached Storage یا اصطلاحا NAS را بررسی کنید. این درایو ها مانند هارد های اکسترنال بزرگی می باشند که می توانند به طور اتوماتیک از چند کامپیوتر نسخه پشتیبان تهیه کنند و یا کامپیوترهای موجود در شبکه برروی آنها اطلاعات بنویسند و یا بخوانند.
این درایو ها از HDDهای معمولی گران تر می باشند. گاهی اوقات قیمت این هارد ها بر اساس تعداد کامپیوتری که می توانید به آنها متصل کنید و ظرفیت آنها، خیلی زیاد می شوند. این درایو ها در یک شبکه، ابزار بسیار مفیدی می باشند.

توصیه نهایی
تهیه Backup از اطلاعاتتان خیلی راحت تر از این است که با صرف هزینه گزاف، از شرکت های خدماتی بخواهید اطلاعات شما را بازیابی کنند. ضمن اینکه هیچ ضمانتی برای بازگشتن اطلاعات شما وجود ندارد.

"سیث آیزن" سخنگوی مستر کارت روز گذشته در مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری "ترند‌نیوز" اعلام کرد که مستر کارت هیچگونه فعالیتی در ایران ندارد. سخنگوی این شرکت ارائه‌کننده کارت‌های مالی اعتباری دلیل اصلی این موضوع را به تحریم‌ها مرتبط دانست.

در روزهای گذشته خبر تفاهم شرکت پست با شرکت ویژن کارت ایرانیان برای ارائه مستر کارت به ایرانیان روی خروجی خبرگزاری‌‌های داخلی قرار گرفت. خبری که قوام آن چندان دوام نیاورد و خبرگزاری "دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
" آذربایجان در مصاحبه‌ای اختصاصی با "سیث آیزن" سخنگوی مستر کارت ارائه‌کننده کارت‌های مالی اعتباری، گزارش‌های اخیر درباره همکاری با ایران را رد کرد. دیروز غلامرضا نجاری، عضو هیات مدیره پست از توافق و مشارکت با شرکت ویژن کارت ایرانیان برای صدور مستر کارت خبر داده بود.
این در حالی است که روزنامه همشهری در مطلبی نوشت که این کارت‌ها شبیه به مسترکارت و در حقیقت، کارت پیش‌پرداخت هستند که هزینه صدور آن 350 هزار تومان است. این کارت خرید بین‌المللی شبیه کارت‌های بانکی است که نقل‌وانتقال ارز ناشی از خرید را نه بانک‌‌های کشور، بلکه صرافی بانک سامان بر عهده دارد. همشهری می‌افزاید که شرکت پست در حالی قرار است ثبت‌نام در این بخش را آغاز کند سخنگوی مستر‌کارت در گفت‌و‌گو با خبرگزاری ترند آذربایجان هرگونه فعالیت در ایران را تکذیب کرد.

این روزها یکی از مهمترین سوالاتی که مهمانان بعد از سلام و احوالپرسی از میزبان می‎پرسند این است که «پسورد وای‎فای شما چیست؟» این سوال گاهی اوقات برای خود شما هم پیش می‎آید و فراموش می‎کنید چه کلمه عبوری را برای شبکه خود انتخاب کرده بودید. به خاطرسپاری کلمات عبور به کاری عذاب‌آور تبدیل شده است و از طرفی از لحاظ امنیتی هم کار درستی نیست که همه از کلمه عبور شما مطلع باشند. یک راه‌حل هوشمندانه برای این مشکل وجود دارد و آن چسباندن یک کد QR در اطراف خانه است، به این ترتیب مهمانان (و یا خود شما) می‎توانند تنها با اسکن این کد توسط تلفن آندرويدی یا iOS خود به شبکه متصل شوند.

استفاده از روش اسکن کد QR یک میانبر امن برای دسترسی به کلمه عبور پنهان شده در پشت آن است. وقتی به کلمه عبور نیاز دارید به جای تایپ کردن آن کد QR آن را اسکن کنید. اگر نمی‎دانید کد QR چیست" باید بگوییم که این همان کادرهای مربع شکلی است که با اشکال عجيب و غریب و مربع‎های کوچک‎تر داخل آن پر شده است. در بعضی از فروشگاه‎ها هم مثلا برای بهره‎مندی از کد تخفیف، مشتری باید این کد را اسکن کند.


استفاده از کدهای QR بسیار آسان است و با استفاده از نرم‌افزارهایی مانند Cool Site QR4 می‎توان به راحتی آنها را توليد کرد. تنها کافی است روی کادر آبی رنگ زیر Cool Site کلیک کنید. بعد از این کار شما به اطلاعات مربوط به سه بخش نیاز خواهید داشت، که هم می‎توانید آنها را از پشتیبانی اینترنت خود دریافت کنید و یا مراحل زیر را دنبال كنيد:
ابتدا در پشت مودم خود به دنبال SSID بگرديد. این اطلاعات ممکن است شبیه به عبارتی مثل Wi-Fi Network Name م(SSID) باشد. این اطلاعات شامل چندین کارکتر متشکل از حروف و اعداد است. این اطلاعات را در بخش SSID صفحه Code Generator موجود در Cool Site QR4 وارد کنید.


در مرحله دوم، کلمه عبور خود را وارد کنید که به طور پیش فرض ممکن است Administrator باشد. اگر کلمه عبور را نمی‎دانید با تامین کننده اینترنت خود تماس بگیرید. در گام سوم، نوع امنیت شبکه خود را انتخاب کنید. گزینه پیش فرض سایت WEP است اما ممکن است شما مایل باشید از WPA استفاده کنید. اگر از این مورد هم اطلاعی ندارید از تامین کننده اینترنت سوال کنید.
دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
تا کد QR شما تولید شود. حالا شما کد QR اختصاصی خود را در اختیار دارید. آن را چاپ کنید و در نقاط مورد نظر خود بچسبانید. دفعه بعد که از شما پرسیده شد «پسورد وای‎فای شما چیست؟» در جواب بگویید «آن را اسکن کنید.»