در این مقاله نحوه استفاده از اپلیکیشن bxActions را به شما آموزش می دهیم که کاربران گلکسی اس۸ و اس۸ پلاس با استفاده آن می توانند از دکمه اختصاصی Bixby برای انجام کارهای دیگر استفاده کنند.

همانطور که می دانید گوشی های گلکسی اس۸ و اس۸ پلاس به همراه دستیار مجازی سامسونگ یعنی Bixby عرضه شده اند و یک دکمه سخت افزاری هم برای راه اندازی این دستیار مجازی بر روی جدیدترین پرچم داران سامسونگ تعبیه شده است. در مورد Bixby هم باید گفت که این دستیار مجازی هنوز در ابتدای راه خود قرار دارد و معایب زیادی دارد. می توان گفت که عملکرد این دستیار مجازی با سایر دستیارها همانند Google Assistant، Siri و حتی Alexa قابل مقایسه نیست.
سامسونگ به هیج وجه نمی خواهد دکمه اختصاصی دستیار مجازی Bixby ریمپ شود و به همین دلیل هم آپدیت هایی منتشر کرده است که اپلیکیشن هایی را که برای انجام این کار ایجاد شده اند، بلاک می کند؛ اما توسعه دهندگان همیشه راه حل هایی برای دور زدن این محدودیت ها دارند و اقداماتی در جهت استفاده بهینه تر از دکمه سخت افزاری Bixby انجام داده اند تا این محدودیت را برطرف کنند.

چندین اپلیکیشن برای انجام این کار در گوگل پلی استور وجود دارد و ما در این مطلب قصد داریم که نحوه استفاده یکی از آن ها به نام bxActions را به عنوان نمونه به شما آموزش دهیم.

این اپلیکیشن هم به صورت رایگان و هم به صورت پولی (۱٫۹۹ دلار) قابل استفاده است. نسخه رایگان این اپلیکیشن همانند بسیاری از اپلیکیشن های دیگر محدودیت هایی دارد؛ اما نسخه پولی آن ویژگی های زیادی دارد. البته توصیه ما این است که ابتدا نسخه رایگان این اپلیکیشن را امتحان کنید و سپس در صورت رضایت نسخه پولی آن را خریداری کنید. لازم به ذکر است که استفاده از این اپلیکیشن نیازی به روت کردن گوشی ندارد.
زمانی که این اپلیکیشن اجرا می شود، پس از بلاک شدن و توقف فعالیت Bixby، یادداشتی کوتاه در مورد نحوه کار اپلیکیشن به شما نمایش داده می شود. پس از ریمپ کردن دکمه سخت افزاری Bixby، قبل از سفارشی سازی این دکمه توسط شما و قبل از اینکه اقدام مورد نظر شما توسط این دکمه انجام شود، می توانید قابلیت ها و ویژگی های اپلیکیشن را به صورت مختصر مشاهده کنید. اگر چه اپلیکیشن bxActions چندان کاربردی است؛ اما حداقل امکان استفاده از Bixby به شیوه های مختلف را فراهم می کند.

اپلیکیشن در ابتدای کار از شما می خواهد حالت مورد نظر خود را انتخاب کنید


Comfort mode: در این حالت اپلیکیشن کاملا باز است و کاربران می توانند از تمام ویژگی ها و قابلیت های آن استفاده کنند.
Performance mode: این حالت باعث عملکرد بهتر اپلیکیشن می شود و کاربر به صفحه اصلی گوشی هدایت می شود.
Hybrid Mode: این حالت ترکیبی از هر دو حالت قبلی است. در این حالت هم اپلیکیشن کاملا باز است و هم از عملکرد خوبی برخوردار است.



وقتی که حالت مورد نظر خود را انتخاب کردید، باید آن حالت را در تنظیمات Accessibility فعال کنید. این کار به این منظور انجام می شود تا اپلیکیشن کنترل کامل نسبت به دکمه سخت افزاری Bixby داشته باشد. زمانی که حالت مورد نظر خود را انتخاب کردید، منوی زیر نمایش داده می شود.



چنانچه تصمیم گرفتید حالت خود را تغییر دهید، باید تغییرات مد نظر خود را در منوی Accessibility تغییر دهید. به دلیل اینکه هر یک از حالت ها تنظیمات Accessibility مختص به خود را دارند، باید هر زمانی که خواستید حالت خود را تغییر دهید، تنظیمات Accessibility آن را انجام دهید. لازم به ذکر است که تنها یک حالت در آن واحد قابل استفاده است.
پس از انجام این تنظیمات می توانید دکمه سخت افزاری را مطابق میل خود ریمپ کنید. این کار را می توانید از طریق بخش Standard action  که در تنظیمات Remap button قرار دارد، انجام دهید. در این گزینه راه اندازی Google Now به صورت پیش فرض تنظیم شده است.
با باز کردن بخش standard action با تعداد زیادی از گزینه ها و کارهای مختلف مواجه می شوید که می توانید آن ها را از طریق دکمه اختصاصی Bixby انجام دهید؛ مثلا می توانید برای باز کردن اپلیکیشن ها از این دکمه استفاده کنید یا از این دکمه به عنوان یکی از دکمه های ناوبری اندروید استفاده کنید و یا یکی از دستیارهای مجازی Google Now یا Google Assistant را با استفاده از این دکمه اجرا کنید. فقط باید به این نکته توجه داشتید باشید که دکمه اختصاصی Bixby در آن واحد فقط می تواند یک کار انجام دهد.


البته در جدیدترین آپدیت گوشی های گلکسی اس۸ و اس۸ پلاس که توسط اپراتورهای Sprint و T-mobile عرضه شده اند، به هیچ وجه امکان ریمپ کردن دکمه اختصاصی Bixby توسط اپلیکیشن وجود ندارد. کاربران این گوشی ها باید گزینه compatibility mode را فعال کنند. این گزینه در بخش Experimental در قسمت پایین صفحه تنظیمات گوشی وجود دارد.


در ضمن اپلیکیشن bxActions قابلیت های جالب دیگری نیز دارد؛ به عنوان مثال در صورت استفاده از حالت Comfort می توانید از قابلیت Bixby Shutter استفاده کنید و از دکمه اختصاصی Bixby به عنوان شاتر برای عکاسی استفاده کنید. همچنین می توانید برای باز و بسته کردن اپلیکیشن ها نیز از این دکمه استفاده کنید.



در پایان می توان گفت که اپلیکیشن bxActions امکان استفاده از دکمه اختصاصی Bixby به شیوه های مختلف را برای کاربران فراهم می کند و باعث می شود این دکمه که کاربران تقریبا هیچ استفاده ای از آن نمی کنند، به یک دکمه کاربردی تبدیل شود. در صورتی که فعالیت این اپلیکیشن متوقف شد، منتظر بمانید تا پچی برای برطرف کردن مشکل آن منتشر شود.

سازمان فضایی ایالات متحده آمریکا (ناسا) با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که به کارمندان و افسران حفاظتی خود برای محافظت از کره زمین در برابر خطرات احتمالی موجودات بیگانه حقوق ۶ رقمی پرداخت می‌کند.

سازمان ناسا طی بیانیه‌ای اعلام کرد که در تصمیم جدید این سازمان، به هر افسر حفاظت از سیاره زمین حقوق سالیانه ۱۸۷۰۰۰ دلار را پرداخت می‌کند. بر اساس توییت اخیر رئیس جمهور آمریکا مبنی بر افزایش اشتغال‌زایی در این دولت، سازمان ناسا با همکاری دولت آمریکا یک فرصت شغلی برای واجدین شرایط فراهم کرده است و آن چیزی نیست جز حفاظت از سیاره زمین در برابر حملات و هجوم موجودات بیگانه! در واقع سازمان ناسا به دنبال یک افسر حفاظت از سیاره است. افسر حفاظتی موظف است تا اطمینان حاصل کند که موجودات بیگانه عوامل نفوذی و مشکوک در سرتاسر کره زمین قرار نداده‌اند. ناسا باید همچنین از این موضوع مطمئن شود که در آینده هیچ خطر و نگرانی کره زمین را تهدید نخواهد کرد در واقع از پیامد‌ها و عواقب خطرات موجودات بیگانه جلوگیری به عمل آورد. متقاضی افسر حفاظتی کره زمین پس از گذراندن مراحل پذیرش و آمادگی، در جایگاه ویژه‌ای واقع در دفتر ایمنی و ماموریت‌های حفاظت از سیاره زمین قرار خواهد گرفت.

سازمان ناسا در تلاش است تا کره زمین را از آلودگی‌های ارگانیک و بیولوژیکی ناشی از اکتشافات فضایی انسان، رباتیک و موجودات بیگانه مصون نگه دارد. وظایف افسر حفاظتی به وضوح نشان می‌دهد که این پست و مقام دارای یک کار سنگین است. برخی بر این باورند که بیگانگان در حال حاضر در اینجا هستند و برای برخی از زمان ها بوده اند. در همین راستا آقای پاول هلیر، وزیر دفاع سابق کانادا اصرار می‌ورزد که بیگانگان در حال حاضر بیشتر از تکنولوژی برتر خود را به ما داده اند.

با توجه به محدودیت‌های اکتشافی در فضا به دلیل گسترش بیش از حد این اکتشافات در جهان، گروهی از مقامات ناسا برای محافظت از زمین در فضا و جلوگیری از رسیدن آلاینده‌های زمینی به دیگر سیارات و یا بالعکس، آغاز به کار کرده‌اند. در ناسا و “آژانس فضایی اروپا”(ESA) فقط دو نفر به صورت تمام‌وقت مسئول این کار هستند و حال ناسا تصمیم گرفته کارمندان بیشتری در این زمینه استخدام کند. افرادی که احساس می‌کنند می‌توانند در این موقعیت شغلی کار کنند می‌توانند تا ۱۴ اوت درخواست‌های خود را به این سازمان ارسال کنند. در حال حاضر “کاترین کونلی”(Catharine Conley) این مسئولیت را در ناسا بر عهده دارد. ناسا در اعلامیه مربوط به این فرصت شغلی مدت زمان اصلی آن را سه ساله عنوان کرده که می‌تواند برای دو سال دیگر نیز تمدید شود. فردی که در این سمت استخدام می‌شود وظیفه‌ دارد بر محافظت‌های سیاره‌ای نظارت کرده و سیاست‌های محافظتی برای ماموریت‌های ناسا تعیین نماید تا از ایجاد آلودگی‌های ناخواسته جلوگیری شود.

ناسا سیاست‌های محافظتی مشترکی را در تمام ماموریت‌های خود به سیارات، اجرام فضایی منظومه شمسی و هر ماموریتی که با استفاده از فضاپیما در خارج از جو زمین انجام می‌شود، اعمال می‌کند تا از ایجاد آلودگی مستقیم و یا غیرمستقیم در اهداف فضایی جلوگیری نماید. به گفته محققان، سیاست ناسا این است که شانس‌ آلوده شدن اهداف فضایی به خاطر ماموریت‌های این سازمان یک در ۱۰ هزار باشد و به همین دلیل این موقعیت شغلی بسیار حساس بوده و نیازمند انجام سفرهای متعدد برای حاصل کردن اطمینان از اجرای این سیاست‌ها در تمام ماموریت‌های ناسا است. این اقدامات احتیاطی فقط بعضی از اقدامات حفاظتی هستند که سازمان‌های فضایی در حال انجام آن هستند، زیرا تلاش‌های اکتشافی همچنان در حال افزایش است. سازمان فضایی آمریکا برای این موقعیت شغلی سه تا پنج ساله، حقوق سالانه بین ۱۲۴ هزار و ۴۰۰ تا ۱۸۷ هزار دلار را در نظر گرفته است.

مرحله‌ی آزمایشی طرح استفاده از دوربین‌های مداربسته برای تشخیص هویت افراد در آلمان آغاز شد.
پلیس آلمان برای نخستین بار در یکی از ایستگاه‌های قطار پایتخت طرح تشخیص چهره به کمک هوش مصنوعی را آزمایش می‌کند. این طرح که ابعاد آن یادآور فیلم‌های تخیلی است، در میان مدافعان حریم خصوصی مخالفان سرسختی دارد.
مرحله‌ی آزمایشی در بخشی از یکی از ایستگاه‌های قطار برلین اجرا می‌شود؛ دوربین‌ها نصب شده‌اند، تنظیم نهایی به پایان رسیده و محوطه‌ای که زیر نظر دارند قرار است روز شنبه علامت‌گذاری شود. پلیس آلمان می‌گوید ۳۰۰ نفر داوطلب شده‌اند در این آزمایش شرکت کنند. داوطلبان در ازای مشارکت، هدیه دریافت می‌کنند.

برای اجرای مرحله‌ی آزمایشی سه دوربین ویژه در محوطه‌ای از ایستگاه قطار نصب شده‌اند که پیش از این هم با استفاده از دوربین‌های مداربسته کنترل می‌شد. البته دوربین‌های قدیمی به سامانه‌ی تشخیص چهره ارتباطی نداشتند. دوربین‌های ویژه یکی از ورودی‌ها و یکی از پله برقی‌های ایستگاه را رصد می‌کنند.
مرحله‌ی آزمایشی ۶ ماه به طول خواهد انجامید. هدف این است که مشخص شود آیا این سامانه می‌تواند بر داده‌های بیومتریکی که از یک فرد ذخیره شده، او را در میان توده‌ی مردم تشخیص دهد. پلیس قصد دارد از این فناوری در نهایت در تشخیص خودکار هویت افراد خطرآفرین یا افرادی که ممکن است خطرآفرین باشند، استفاده کند. پلیس آلمان امیدوار است با این فناوری بتواند جرم یا موقعیت‌های خطرناک را از پیش شناسایی و خنثی کند.

موج مخالفت مدافعان حریم خصوصی
طرح پلیس آلمان مخالفان سرسختی هم دارد که عموما در جرگه‌ی مدافعان حریم خصوصی شهروندان هستند.
مخالفان طرح یادشده امروز سه‌شنبه تجمعی سه‌ساعته در برابر ایستگاه مورد نظر برنامه‌ریزی کرده‌اند. آنها از جمله می‌گویند طرح پلیس تنها به تشخیص محل حضور تروریست‌ها یا مجرمان خطرناک محدود نخواهد ماند و به گروه‌های دیگر هم سرایت خواهد کرد؛ مثلا کسانی که بدون بلیت از سیستم حمل و نقل عمومی استفاده کرده‌اند، هنرمندان گرافیتی، بی‌خانمان‌ها یا متکدیان.

به گفته‌ی مخالفان، پس از راه‌اندازی این سیستم، هیچ کس نمی‌تواند از ثبت و ضبط داده‌های بیومتریک خود فرار کند، مگر اینکه دامنه‌ی فعالیت‌های اجتماعی خود را محدود سازد‌. افزون بر این، هنوز مشخص نشده که از اطلاعات ضبط‌شده از شهروندان عادی چه استفاده‌ای دیگری خواهد شد.
پلیس اعلام کرده که داده‌های ۳۰۰ داوطلب مرحله‌ی آزمایشی پس از یک سال پاک خواهند شد. برای این‌که چهره‌ی افراد عادی (غیر از ۳۰۰ داوطلب) در سیستم ثبت نشود هم محوطه‌ی تحت نظر دوربین‌ها علامت‌گذاری می‌شود.

طرحی که به همین‌جا ختم نمی‌شود
پژوهشگران کشورهای مختلف مدت‌هاست تلاش می‌کنند هوش مصنوعی را برای رسیدن به اهدافی مشابه به کار بگیرند. سال گذشته گزارشی از فعالیت پژوهشگران کانادایی منتشر شد که تلاش می‌کنند با فناوری مشابه افرادی که قصد دارند برای خودکشی خود را زیر قطار بیندازند، شناسایی کنند. هوش مصنوعی قرار است از روی ویژگی‌های حرکتی این افراد به مقصود آنها پی ببرد.
طرح پلیس آلمان هم به شناسایی افراد از میان جمعیت محدود نخواهد ماند. قرار است این سامانه در مرحله‌ی دوم به سطحی از هوشمندی برسد که مثلا کیف یا چمدان رهاشده در اماکن عمومی را تشخیص و وجود آن را به مراجع ذی‌صلاح اطلاع دهد؛ یا مثلا از روی الگوهای رفتاری و زبان بدن، جیب‌برها را تشخیص دهد.

تشخیص جرم و مجرم پیش از ارتکاب جرم؛ تصاویری یادآور فیلم‌های تخیلی هالیوود. در “گزارش اقلیت” (Minority Report) استیون اسپیلبرگ که آمریکای سال ۲۰۵۴ را به تصویر می‌کشد، هم یگان پیشگیری از جرم پلیس مجرمان را بر اساس پیشگویی، پیش از ارتکاب جرم دستگیر می‌کند.

سرفیس لپ‌تاپ، نخستین محصول از خانواده‌ی سرفیس محسوب می‌شود که به‌معنای واقعی کلمه یک «لپ‌تاپ» است.

تا همین چند سال پیش، تصور اینکه مایکروسافت روزی به یکی از هیجان‌انگیزترین سازندگان کامپیوترهای شخصی بدل شود، بسیار دیوانه‌وار به‌نظر می‌رسید؛ اما اکنون ردموندی‌ها با گذشت ۵ سال از زمان رونمایی نسخه‌‌‌ی ابتدایی سرفیس پرو (نخستین محصول از خانواده‌ی سرفیس) به یکی از کلیدی‌ترین مهره‌ها در بین سازندگان کامپیوترهای شخصی بدل شده‌اند. آن‌ها ثابت کرده‌اند که اپل تنها شرکت با توانایی برقراری هارمونی بین سخت‌افزار و نرم‌افزار محصولاتش نیست و دستگاه‌های ویندوزی نیز می‌توانند محصولات بی‌نقصی باشند.

سرفیس پرو، سرفیس بوک و سرفیس استودیو هر سه محصولاتی هستند که مایکروسافت با آن‌ها توانایی خود در ترسیم آینده‌ی کامپیوترهای شخصی را به رخ رقبا کشید؛ اما در طول سال‌های گذشته همواره جای خالی یک محصول خاص بین اعضای خانواده‌ی سرفیس حس می‌شد؛ محصولی که نه پایه‌‌ای با قابلیت باز‌شدن تا زاویه‌ی ۱۶۵ درجه دارد و نه نمایشگر آن از پایه‌ جدا می‌شود، محصولی که به‌معنای واقعی کلمه یک «لپ‌تاپ» است. حال، مایکروسافت این جای خالی را با محصولی به‌نام سرفیس لپ‌تاپ پر کرده است. این لپ‌تاپ با طراحی مینیمالیستی و زیبای خود، به‌خوبی ایده‌ی مایکروسافت از یک اولترابوک بی‌نقص را به‌تصویر می‌کشد.
پس از عرضه‌ی کامپیوترهای متعددی که طراحی هر بخش از آن‌ها عبارت «شاهکار مهندسی» را در ذهن تداعی می‌کرد، سرفیس لپ‌تاپ نخستین تلاش مایکروسافت برای ساخت لپ‌تاپی ساده با طراحی مینیمالیستی و برند سرفیس به‌شمار می‌رود. از نقطه‌نظر عملکرد، سرفیس لپ‌تاپ چیزی فراتر از اولترابوک‌های دیگر سال ۲۰۱۷ ارائه نمی‌دهد؛ کیبوردی جزیره‌ای، ترک‌پدی با درایور Precision و مجموعه‌ای بسیار محدود از پورت‌ها در کنار نمایشگر لمسی ۱۳.۵ اینچی، تمام آن چیزی است که در نگاه اول می‌توان در سرفیس لپ‌تاپ یافت.
آنچه که سرفیس لپ‌تاپ را از اولترابوک‌های دیگر موجود در بازار متمایز می‌کند، پوششی است که مایکروسافت برای پایه‌ی آن در نظر گرفته است؛ برخلاف اولترابوک‌های پریمیوم دیگر که معمولا بدنه‌ای یکپارچه از جنس فلز دارند، مایکروسافت روی پایه‌ی سرفیس لپ‌تاپ را با پارچه‌ای به‌نام آلکانترا پوشانده است. این پارچه از جنس ماده‌‌‌ای مصنوعی است که حسی مشابه جیر مرغوب دارد و ظاهرا در تودوزی خودروهای سوپراسپرت نیز به‌کار گرفته می‌شود.

از جمله‌ی موارد دیگری که سرفیس لپ‌تاپ را از رقبا متمایز می‌کند، نسبت ۳:۲ تصویر نمایشگر این لپ‌تاپ - که به‌نوعی امضای محصولات خانواده‌ی سرفیس محسوب می‌شود - و امکان خرید آن با پردازنده‌ی کمیاب Core i7 7660U و واحد پردازش گرافیکی Iris Plus 640 است. در حال حاضر موارد یادشده در هیچ‌یک از اولترابوک‌های دیگر موجود در بازار یافت نمی‌شود؛ بنابراین مایکروسافت از آن‌ها به‌عنوان برتری‌های سرفیس لپ‌تاپ نسبت به محصولات دیگر این دسته یاد می‌کند.
صرف‌نظر از رنگ‌های متنوعی که مایکروسافت برای سرفیس لپ‌تاپ در نظر گرفته، سرفیس لپ‌تاپ تنها با یکی از دو پردازنده‌ی Core i5 7200U یا Core i7 7660U در کنار مجموعه‌ای محدود از گزینه‌‌ها برای حافظه‌ی رم و حافظه‌ی ذخیره‌سازی قابل سفارش است و تفاوتی بین نسخه‌های مختلف از لحاظ نمایشگر یا تعداد و نوع پورت‌های در دسترس وجود ندارد. مایکروسافت برای نسخه‌ی پایه‌‌ی سرفیس لپ‌تاپ با پردازنده‌ی Core i5، حافظه‌ی رم ۴ گیگابایتی و حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۱۲۸ گیگابایتی، برچسب قیمتی نسبتا بالای ۹۹۹ دلاری را در نظر گرفته است.
مایکروسافت مدعی است که سرفیس لپ‌تاپ با وزن ۱.۲۵ کیلوگرمی و عمر باتری ۱۴.۵ ساعته‌ی خود، توازنی بی‌نقص از قابلیت حمل و عملکرد بالا را در اختیار کاربر قرار می‌دهد؛ اما عملکرد سرفیس لپ‌تاپ در دنیای واقعی چگونه است؟

مشخصات فنی سرفیس لپ‌تاپ مایکروسافت

طراحی
سرفیس لپ‌‌تاپ برخلاف سایر محصولات خانواده‌ی سرفیس، تداعی‌گر آینده‌ی دنیای فناوری نیست و احتمالا ردموندی‌ها نیز حین طراحی آن، تلاشی برای پیش‌بینی وضعیت و ظاهر لپ‌تاپ‌ها در سال ۲۰۲۵، پورت‌های پرکاربرد آن سال و فُرم‌فکتور مورد علاقه‌ی کاربران نداشته‌ و در عوض لپ‌تاپی را روانه‌ی بازار کرده‌اند که برای سال ۲۰۱۷ طراحی شده است.
همانند آنچه پیش از این از محصولات خانواده‌ی سرفیس تجربه کرده‌ایم، سرفیس لپ‌تاپ نیز از منظر طراحی و کیفیت ساخت، سرآمد تمام لپ‌تاپ‌های ویندوزی است و از این حیث رقیبی شایسته برای مک‌‌بوک‌های اپل محسوب می‌شود. سرفیس لپ‌تاپ بدنه‌ای آلومینیومی و یکپارچه دارد و نوع پوشش مات بدنه‌ی آن به‌گونه‌ای است که به‌ هیچ‌وجه اثر انگشت کاربر را جذب نمی‌کند.

مایکروسافت از همان خطوط شکسته‌ و زاویه‌ای، لبه‌های تیز و ظاهر جدی خانواده‌ی سرفیس در طراحی لپ‌تاپ جدید خود بهره گرفته است؛ نقطه‌به‌نقطه‌ی سرفیس‌ لپ‌تاپ، از دریچه‌ی هوای واقع در مجاورت لولا گرفته تا لبه‌های پشت نمایشگر، بسیار متقارن و بی‌نقص است. سرفیس لپ‌تاپ ظاهر مینیمالیستی و بسیاری جذابی دارد؛ جای‌جای این لپ‌تاپ، دقت بی‌حد‌و‌حصر مایکروسافت در امر طراحی و مهندسی فوق‌العاده‌ی این کمپانی را به‌نمایش می‌گذارد.

از بین خیل عظیم لپ‌تاپ‌های ویندوزی، سرفیس لپ‌تاپ اولین نمونه‌ای محسوب می‌شود که در آن، توزیع جرم قطعات داخلی و طراحی لولاها به‌گونه‌ای انجام شده است که کاربر می‌تواند به‌راحتی و بدون نگه‌ داشتن پایه، نمایشگر را با یک دست باز کند. لولا‌های کوچک سرفیس لپ‌تاپ، امکان چرخش نمایشگر تا زاویه‌ی ۱۴۰ درجه را فراهم می‌کنند و به خوبی از لرزش نمایشگر حین تایپ جلوگیری می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که ارگونومی و تعادل این محصول بسیار بهتر از سرفیس پرو و سرفیس بوک ارزیابی می‌شود.

با باز کردن در لپ‌تاپ، کامپیوتر جدید مایکروسافت از آن طراحی خشن و گونیایی فاصله گرفته و ظاهری «نرم‌تر» به‌خود می‌گیرد؛ چرا که ردموندی‌ها از همان پوشش جیرمانندی برای سطح پایه‌ی این لپ‌تاپ استفاده کرده‌اند که پیش از این نیز نیز شاهد به‌کاررفتن آن در تایپ‌کاورهای سری Signature سرفیس پرو بودیم. ترکیب این بافت مصنوعی با بدنه‌ی فلزی و مات سرفیس لپ‌تاپ، علاوه‌بر آنکه ظاهری لوکس‌ و زیبا به‌ محصول می‌بخشد، بر ارگونومی آن نیز می‌افزاید؛ به‌گونه‌ای که حس گرم و خوشایندی به کاربر القاء می‌کند و تجربه‌ی تایپ لذت‌بخش و راحتی را به‌ارمغان می‌آورد.
این پوشش مصنوعی که مایکروسافت آن را آلکانترا می‌نامد، از ترکیب پلی‌استر و پلی‌اورتان و با هدف ارائه‌ی حسی مشابه جیر و چرم، ساخته شده است. طبق ادعای مایکروسافت، آلکانترا دوام بسیار بالایی دارد و ساختار آن به‌گونه‌ای است که در برابر لکه‌، پاشش قطرات و نفوذ مایعات مختلف، مقاومت بسیار بالایی از خود نشان می‌دهد و از همه مهم‌تر اینکه به راحتی می‌توان آن را پاک کرد؛ اما ممکن است تیزی لبه‌های سرفیس لپ‌تاپ، در طولانی‌مدت باعث ساییده‌شدن پوشش آلکانترا شود.
پایه و بخش نمایشگر سرفیس لپ‌تاپ، استحکام بالایی دارند و استفاده از پوشش لبه‌-تا-لبه‌ و مسطح گوریلا گلس ۳ برای نمایشگر نیز بر مقاومت آن افزوده و باعث شده است تا بخش بالایی لپ‌تاپ بیش از هر محصول دیگری در دسته‌ی اولترابوک‌ها، در برابر خمیدگی مقاوم باشد. صلبیت پایه نیز در حد قابل قبولی است؛ اما فشردن بخش‌های مرکزی کیبورد، کمی باعث فرو رفتن پایه می‌شود که البته این مسئله در خصوص اولترابوک باریک و ظریفی همچون سرفیس‌ لپ‌تاپ، امری کاملا طبیعی است.

مایکروسافت مجموعه‌ای بسیار محدود از پورت‌ها را برای سرفیس لپ‌تاپ در نظر گرفته است. این لپ‌تاپ تنها از یک پورت USB 3.0 نوع A، یک پورت مینی دیسپلی‌پورت و یک جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون بهره می‌برد که در لبه‌ی سمت چپ پایه‌ی آن قرار گرفته‌اند و لبه‌ی سمت راست لپ‌‌تاپ نیز میزبان پورت انحصاری Surface Connect است که برای شارژ دستگاه و اتصال دانگل‌های مایکروسافت به‌کار می‌رود. مایکروسافت برای آنتن‌دهی بهتر سیستم وایرلس، دو نوار باریک پلاستیکی و هم‌رنگ بدنه در لبه‌های سمت چپ و راست دستگاه تعبیه کرده است.
به‌طور حتم یکی از معدود ایراداتی که می‌توان به سرفیس لپ‌تاپ گرفت، بهره نبردن آن از پورت USB نوع C است. مایکروسافت مدعی است که USB نوع C پورتی با آپشن‌های بسیار، مانند پشتیبانی از نمایشگر، سطوح بالاتر توان و تاندربولت ۳ محسوب می‌شود و این مسئله می‌تواند باعث سردرگم‌‌شدن کاربر شود، همچنین این موضوع مطرح است که هنوز هم بسیاری از دستگاه‌های کنونی از پورت‌های USB نوع A استفاده می‌کنند. با این حال مایکروسافت می‌توانست در کنار پورت USB-A، یک پورت USB-C با پشتیبانی از تمام موارد یادشده در نظر بگیرد.

کیبورد
ظاهر و ساختار کیبورد سرفیس لپ‌تاپ شباهت بسیار زیادی به تایپ‌کاور سرفیس پرو دارد؛ گویی مایکروسافت یکی از کیبوردهای سری Signature را روی سرفیس لپ‌تاپ چسبانده باشد! ابعاد کیبورد جزیره‌ای سرفیس لپ‌تاپ، معادل ۱۰ × ۲۷.۵ سانتی‌متر است و با نور سفید پس‌زمینه‌ی سه‌مرحله‌ای خود، تجربه‌ی تایپ نسبتا خوبی را در ساعات مختلف شبانه‌روز در اختیار کاربر قرار می‌دهد.
جنس پلاستیکی کلید‌ها تا حدودی ناامید‌کننده‌ است؛ چرا که پیش از این مایکروسافت با کلیدهای فلزی (منیزیوم) سرفیس بوک، ما را شگفت‌زده کرده است؛ البته این مسئله به‌مفهوم کیفیت پایین کلیدهای سرفیس لپ‌تاپ نیست، شاید هدف مایکروسافت از انتخاب چنین جنسی، هماهنگ کردن حس گرم آلکانترا با کلیدهای کیبورد بوده است.

عمق حرکتی کلیدهای سرفیس لپ‌تاپ با افزایش ۰.۲ میلی‌متری نسبت به تایپ‌کاور سرفیس پرو، معادل ۱.۵ میلی‌متر است و این مسئله بر لذت تایپ با لپ‌تاپ مایکروسافت می‌افزاید. مایکروسافت سرانجام کلیدهایی اختصاصی (F1 و F2) برای تنظیم روشنایی نمایشگر در نظر گرفته است و دیگر نیازی برای فشردن کلیدهای ترکیبی نیست.
از جمله‌ی تغییرات طراحی دیگر در کیبورد سرفیس لپ‌تاپ نسبت به محصولات دیگر مایکروسافت، اضافه‌شدن کلید پاور به آن است. البته این کلید در گوشه‌ی سمت راست کیبورد و در مجاورت کلیدهای پرکاربردی همچون بک‌‌اسپیس، دیلیت، پیج‌دان و +/= قرار گرفته است؛ بنابراین ممکن است گاهی اوقات به اشتباه کلید پاور را فشار دهید.
در حالت کلی کیبورد سرفیس لپ‌تاپ تجربه‌ی تایپ بی‌نقصی را به ارمغان می‌آورد و از این نظر می‌توان محصول جدید مایکروسافت را یکی از بهترین‌های موجود در بازار دانست.

ترک‌پد
یکی از ویژگی‌های مشترک بین لپ‌تاپ‌های پریمیوم، پوشش شیشه‌ای ترک‌پد آن‌ها است و سرفیس لپ‌تاپ نیز به‌عنوان محصولی بالارده و لوکس از این قاعده مستثنی نیست. ترک‌پد لپ‌تاپ جدید مایکروسافت با ابعاد ۷ × ۱۰.۵ سانتی‌متری خود و پشتیبانی از ۵ انگشت به‌صورت هم‌زمان، فضای مناسبی را برای اجرای ژست‌های حرکتی مختلف ویندوز ارائه می‌دهد.

عملکرد ترک‌پد سرفیس لپ‌تاپ به‌لطف درایور Precision مایکروسافت، بسیار خوب ارزیابی می‌شود؛ به‌طوری که حرکت انگشت روی پوشش شیشه‌ای آن به‌نَرمی صورت می‌پذیرد و تاخیر بین حرکت انگشت و نشان‌گر ماوس بسیار ناچیز و قبال اغماض است، علاوه‌بر این، کلیک‌پذیری کلیدهای این ترک‌پد نیز بسیار بی‌نقص و همراه با صدایی خوشایند است؛ البته برای عملکرد بدون صدا می‌توانید به‌جای کلیک از تپ‌کردن استفاده کنید.

صفحه نمایش
مایکروسافت همواره بیش از هر تولیدکننده‌ی دیگری روی کیفیت نمایشگر محصولات خود دقت داشته است. ردموندی‌ها طی چند سال گذشته، بهترین نمایشگرها را در محصولات خود به‌کار برده‌اند؛ بنابراین مایه‌ی تعجب نیست؛ اگر سرفیس لپ‌تاپ نیز به یکی از بهترین نمایشگرهای دنیای اولترابوک‌ها مجهز باشد. سرفیس لپ‌‌تاپ از نمایشگری ۱۳.۵ اینچی پیکسل‌سنس با رزولوشن نامتعارف ۱۵۰۴ × ۲۲۵۶ بهره می‌برد؛ چنین رزولوشنی، تراکم پیکسلی ۲۰۱ پیکسل بر اینچ را برای سرفیس لپ‌تاپ به‌ارمغان می‌آورد.
نسبت تصویر ۳:۲ به نوعی امضای محصولات خانواده‌ی سرفیس محسوب می‌شود؛ بنابراین سرفیس لپ‌تاپ نیز از این قاعده مستثنی نیست و نسبت تصویر در آن ۳ به ۲ انتخاب شده است؛ این نسبت تصویر باعث افزایش ارتفاع صفحه‌نمایش سرفیس لپ‌تاپ نسبت به نمونه‌های دیگر می‌شود و این دستگاه را به ابزاری بسیار مناسب برای طراحی و تولید محتوا بدل می‌کند، اما از سوی دیگر از لذت تجربه‌ی مالتی‌مدیا می‌کاهد؛ چرا که حین پخش فیلم، دو نوار مشکی در لبه‌ی بالا و پایین نمایشگر به‌وجود می‌‌آید.

مایکروسافت از پنل IPS منحصربه‌فرد VVX14T092N00 پاناسونیک در سرفیس لپ‌تاپ استفاده کرده؛ این پنل تاکنون در دستگاه دیگری به‌کار نرفته است. همان‌طور که از پنلی با پوشش براق می‌توان انتظار داشت، نمایشگر سرفیس لپ‌تاپ تصاویر و متون بسیار شفاف و واضحی را به‌نمایش می‌گذارد.
یکی از شاخصه‌های مهم در ارزیابی عملکرد نمایشگر، تراکم پیکسلی است؛ اما موارد مهم‌تر دیگری نظیر دقت رنگ‌ها، میزان روشنایی و کنتراست نیز مطرح هستند. سرفیس لپ‌تاپ در تمام این شاخصه‌ها عملکرد بی‌نقصی را از خود به‌نمایش می‌گذارد؛ نمایشگر ۱۳.۵ اینچی لپ‌تاپ جدید مایکروسافت رنگ‌ها را با دقت بسیار بالایی به تصویر می‌کشد و نسبت کنتراست Native بیشنیه‌ی آن در حالت روشنایی اتوماتیک به عدد ۸۶.۹۶ می‌رسد.
میزان حداکثر روشنایی صفحه‌نمایش سرفیس لپ‌تاپ به عدد بسیار خوب ۳۸۷ نیت می‌رسد؛ بنابراین کار با آن زیر نور مستقیم خورشید نیز چندان دشوار نخواهد بود. برای آن دسته از افرادی که علاقه‌مند به استفاده از تبلت در اتاق‌ تاریک هستند، سرفیس لپ‌تاپ با حداقل روشنایی فوق‌العاده‌ی ۱.۷۱ نیت، گزینه‌‌ی بسیار مناسبی محسوب می‌شود؛ بنابراین کار با لپ‌تاپ در محیط‌های تاریک به‌ هیچ‌وجه باعث بروز سردرد یا آسیب چشمانتان نخواهد شد.

سرفیس لپ‌تاپ در کنار پروفایل رنگ استاندارد sRGB از یک حالت جدید موسوم به Enhanced sRGB نیز بهره می‌برد. در حالت بهبودیافته، رنگ‌ها کمی زنده‌تر به‌نظر می‌رسند؛ اما در حالت‌ عادی، تصاویر کمی رنگ‌‌رفته هستند. طبق ادعای مایکروسافت، حالت Enhanced sRGB، پروفایلی در داخل فضای رنگی sRGB محسوب می‌شود که در آن تُن‌های میانی رنگ‌ها تا حد امکان به طیف رنگی P3-D65 نزدیک می‌شود، در حالی که رنگ پوست در تصاویر بدون تغییر باقی می‌ماند، ضمن آنکه کنتراست کلی تصاویر نیز بهبود پیدا می‌کند. 
همان‌طور که پیش از این در بخش مشخصات فنی ذکر کردیم، نمایشگر سرفیس لپ‌تاپ می‌تواند هم‌زمان، لمس ۱۰ انگشت را تشخیص دهد، علاوه‌بر این با قلم سرفیس پن و ابزار سرفیس دایل نیز سازگار است؛ اما متاسفانه لولاهای نمایشگر به‌اندازه‌ای مستحکم نیستند تا امکان استفاده‌ی راحت از قلم را فراهم کنند، بنابراین نگارش یا طراحی توسط قلم با لرزش قابل توجه نمایشگر همراه است.
در کل نمایشگر سرفیس لپ‌تاپ با نسبت تصویر عالی و کیفیت بسیار خوب آن، باعث می‌شود تا حین استفاده از این لپ‌تاپ نهایت لذت را ببرید و هر زمان که نیاز داشتید از طریق قلم روی آن یادداشت‌برداری یا طراحی کنید.

اسپیکر
مایکروسافت اسپیکرهای سرفیس پرو و سرفیس بوک در حاشیه‌‌های سمت چپ و راست نمایشگر پنهان کرده بود؛ اما این بار رویه‌ی متفاوتی را در پیش گرفته است. در نگاه اول ممکن است نبود دریچه‌ی اسپیکر در هیچ‌یک از بخش‌های سرفیس لپ‌تاپ متعجب‌تان کند؛ چرا که مایکروسافت طی یک تصمیم عجیب، اسپیکرهای لپ‌تاپ را زیر کیبورد آن پنهان کرده است!
مایکروسافت اسپیکرهای استریو و ۲ واتی سرفیس لپ‌تاپ را Omnisonic می‌نامد و مدعی است که این اسپیکرها با پخش چندسویه‌ی صدا، تجربه‌‌ی صوتی فراگیری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. حجم صدای سرفیس لپ‌تاپ به‌دلیل فضای آکوستیک اسپیکرهای آن، در مقایسه با سرفیس پرو و سرفیس بوک بلندتر است.
صدای تولیدشده توسط سرفیس لپ‌تاپ، شفاف، غنی و رسا است و نویز بسیار پایینی دارد. علاوه‌بر موارد یادشده، مایکروسافت اکنون از استاندارد Dolby Audio Premium در این لپ‌تاپ بهره می‌برد و به‌لطف آن افکت‌‌های صوتی مختلفی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد که توسط آن‌ها می‌توان صدای تولیدی را سفارشی‌سازی کرد.

دوربین
تمام دستگاه‌های مدرن خانواده‌ی سرفیس از قابلیت امنیتی ویندوز هِلوی مایکروسافت (Windows Hello)، برای تشخیص چهره‌ی کاربر بهره می‌برند؛ این قابلیت به کمک ترکیب پرتو مادون قرمز (IR)، یک لنز و دوربین جلوی دستگاه عمل می‌کند. مایکروسافت قابلیت ویندوز هلو را در سرفیس لپ‌تاپ بیش از پیش بهینه‌سازی کرده و نتیجه‌ی این بهینه‌سازی، افزایش قابل توجه سرعت عملکرد آن است.

به محض آنکه کاربر شروع به باز کردن درِ لپ‌تاپ می‌کند، در زاویه‌ی حدود ۱۰ درجه، نمایشگر و دوربین فعال می‌شوند و حین بازشدن در، فرایند جست‌وجوی کاربر نیز آغاز می‌شود و زمانی که درِ لپ‌تاپ به‌‌طور کامل باز شد، شناسایی کاربر نیز به اتمام می‌رسد. دوربین سرفیس لپ‌تاپ برخلاف نمونه‌ی به‌کاررفته در سرفیس پرو، تنها قادر به ضبط ویدیو با رزولوشن اچ‌دی (۷۲۰پی) است. با وجود آنکه تصاویر ثبت‌شده رزولوشن پایینی دارند؛ اما کیفیت آن‌ها در حد قابل قبولی ارزیابی می‌شود.

نرم‌افزار
یکی از کلیدی‌ترین و در عین حال بحث‌برانگیزترین ویژگی‌های سرفیس لپ‌تاپ در زمان معرفی آن، ویندوز ۱۰ اس، یکی نسخه‌ی ساده‌شده و ایمن از سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ بود. این نسخه‌ از سیستم‌عامل محبوب ویندوز تنها اپلیکیشن‌هایی را اجرا می‌کند که از فروشگاه اپلیکیشن ویندوز دانلود شده‌اند. بسیاری از این اپلیکیشن‌ها برای صفحات لمسی بهینه شده‌اند؛ چرا که ویندوز استور در اصل به‌همراه سیستم‌عامل تاچ‌محور ویندوز ۸ راه‌اندازی شده است.
طبق ادعای مایکروسافت، توسعه‌دهندگان می‌توانند اپلیکیشن‌های عادی خود برای ویندوز ۱۰ را به‌سادگی به نمونه‌های سازگار با ویندوز استور پورت کنند؛ اما متاسفانه در حال حاضر، کیفیت اپلیکیشن‌های موجود در فروشگاه ویندوز در اکثر موارد رضایت‌بخش نیست و هنوز هم بسیاری از عناوین مهم در استور موجود نیستند.

سرفیس لپ‌تاپ به‌صورت پیش‌فرض قادر به اجرای اپلیکشن‌های خارج از استور نیست؛ بنابراین نمی‌توانید نرم‌افزارهایی مانند گوگل کروم، فایرفاکس یا نسخه‌ی کامل فتوشاپ را روی آن نصب کنید و حتی بسیاری از بنچمارک‌هایی نیز که معمولا از آن‌ها برای ارزیابی عملکرد لپ‌تاپ‌های ویندوزی استفاده می‌کنیم از فروشگاه مایکروسافت غایب هستند، خوشبختانه مایکروسافت تا پایان سال ۲۰۱۷ به کاربران سرفیس لپ‌تاپ، اجازه‌ی ارتقای رایگان به ویندوز ۱۰ پرو را می‌دهد؛ اما پس از این بازه‌ی زمانی ارتقاء سیستم‌عامل تنها با پرداخت ۴۹ دلار امکان‌پذیر خواهد بود.
مایکروسافت مدعی است که در ویندوز ۱۰ اس روی سادگی و مدیریت آسان این سیستم‌عامل تمرکز دارد و از این رو، آن را انتخابی مناسب برای مراکز آموزشی، سازمان‌ها و مؤسسات مختلف می‌داند؛ چرا که هر ارگانی با صدها یا هزاران دستگاه مبتنی بر ویندوز ۱۰ اس، مانند سرفیس لپ‌تاپ، درگیر مشکلاتی مانند بدافزارهای خطرناک نخواهد شد.
اما برای کاربر عادی، ویندوز ۱۰ اس به هیچ‌وجه انتخاب مناسبی محسوب نمی‌شود؛ شما قادر به استفاده از اپلیکیشن‌های مورد نظرتان نخواهید بود و در ازای این محدودیت، هیچ چیز مثبتی عایدتان نخواهد شد. ویندوز ۱۰ اس حتی امکان استفاده از «regedit» یا «command window» را نیز برای اعمال تغییرات جزئی در سیستم‌عامل به کاربر نمی‌دهد.

بازده و عملکرد
ردموندی‌ها قلب تپنده‌ی سرفیس لپ‌تاپ را از بین پردازنده‌‌های نسل هفتم اینتل موسوم به کیبی‌لیک انتخاب کرده‌اند. در حال حاضر مدل‌های در دسترس از سرفیس لپ‌تاپ، نمونه‌هایی با پردازنده‌ی Core i5 یا Core i7، حافظه‌ی رم از ۴ تا ۱۶ گیگابایت و حافظه‌ی ذخیره‌سازی از ۱۲۸ تا ۵۱۲ گیگابایت را در بر می‌گیرند؛ اما نکته‌ی جالب این است که مایکروسافت به‌جای استفاده از پردازنده‌ی آشنای Core i7 7600U که در بسیاری از اولترابوک‌های دیگر به‌کار گرفته شده است، مدل نامتعارف Core i7 7660U با واحد پردازش گرافیک قدرتمند‌تر را برای سرفیس لپ‌تاپ برگزیده است.
با وجود آنکه معماری پردازنده در تراشه‌های کبی‌ لیک مشابه اسکای‌لیک است؛ اما بهبود‌های اعمال‌شده در فرایند ساخت ۱۴ نانومتری این تراشه که اینتل آن را +14nm می‌نامد، امکان افزایش فرکانس و مصرف انرژی پایین‌تر را فراهم آورده است. بنابراین تراشه‌های کبی‌ لیک با وجود بهره‌گیری از معماری یکسان با اسکای‌لیک، بهبودهایی را تجربه کرده‌اند.
هیچ‌کدام از مدل‌های در دسترس از پردازنده‌ی گرافیکی مجزا بهره نمی‌برند تا بدین‌ ترتیب از هم‌پوشانی با محصولات سری سرفیس بوک ممانعت شود؛ اما واحد پردازش گرافیکی Iris Plus Graphics 640 موجود در مدل مجهز به پردازنده‌ی Core i7 7660U نسبت به نمونه‌ی HD Graphics 620 موجود در مدل Core i5 عملکرد به مراتب بهتری دارد.
مدل پایه‌ی سرفیس لپ‌تاپ از پردازنده‌ی رایج‌تر Core i5 7200U، حافظه‌ی رم ۴ گیگابایت و حافظه‌ی ذخیره‌سازی SSD با ظرفیت ۱۲۸ گیگابایت بهره می‌برد. این مدل از سرفیس لپ‌تاپ به واحد پردازش گرافیکی HD Graphics 620 مجهز است. فرکانس پایه‌ی این واحد گرافیکی ۳۰۰ مگاهرتز است؛ اما در حالت توربو به فرکانس ۹۳۳ مگاهرتز نیز می‌رسد.

دمای پردازنده‌ی Core i5 سرفیس لپ‌تاپ در بیشترین حالت و زمانی که زیر بار گرافیکی است به ۳۹ درجه‌ی سلسیوس می‌رسد. سیستم خنک‌کننده‌ی سرفیس لپ‌تاپ از نوع فعال و مبتنی بر فن است؛ اما در استفاده‌ی عادی، به‌ندرت صدای آن به گوش می‌رسد، به‌گونه‌ای که گاهی اوقات در مورد استفاده کردن یا نکردن آن از فن دچار تردید می‌شوید.
طراحی سرفیس لپ‌تاپ به‌گونه‌ای انجام شده که در آن دریچه‌ی ورود هوا با دریچه‌ی خروجی مشترک است؛ این مسئله باعث می‌شود تا زمانی که لپ‌تاپ را روی پای خود می‌گذارید، جریان هوا مسدود نشود و علاوه‌بر این، زیبایی دستگاه نیز تحت تاثیر دریچه‌های متعدد قرار نگیرد؛ چرا که دریچه‌ی هوا پشت لولا پنهان شده است.
مایکروسافت اسلایدری نیز برای تغییر حالت مصرف انرژی سرفیس لپ‌تاپ در نظر گرفته است. برای دسترسی به این اسلایدر باید روی آیکون باتری در تسک‌بار کلیک کنید. اسلایدر Power Mode، حالت‌های «بهترین عمر باتری»، «عملکرد بهتر» و «بهترین عملکرد» را در برمی‌گیرد و به‌صورت پیش‌فرض روی حالت بهترین طول‌عمر باتری تنظیم شده است.

همان‌طور که از نتایج بنچمارک‌ها نیز پیدا است، سرفیس‌ لپ‌تاپ برای انجام بازی‌های سنگین ساخته نشده است؛ اما به‌راحتی می‌تواند با سایر اولترابوک‌های موجود در بازار برابری کند و حتی در پاره‌ای از موارد از آن‌ها پیشی بگیرد. سرفیس پروی جدید در استفاده‌‌های روزمره و نیمه‌سنگین، به‌راحتی می‌تواند کاربر را راضی نگه دارد.

بازده و عملکرد حافظه‌ی ذخیره‌سازی
یکی از اصلی‌ترین نقاط ضعف سرفیس لپ‌تاپ را می‌توان عملکرد بسیار ناامید‌کننده‌ی حافظه‌ی ذخیره‌سازی اس‌اس‌دی آن دانست. مایکروسافت برای نسخه‌ی پایه‌ی سرفیس لپ‌تاپ حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۱۲۸ گیگابایتی توشیبا با مدل THNSN0128GTYA M.2 1620 و فُرم‌فکتور M.2 را انتخاب کرده است. سرعت خواندن و نوشتن سرفیس لپ‌تاپ حتی از نمونه‌ی ۱۲۸ گیگابایتی ساخت سامسونگ به‌کاررفته در سرفیس پرو ۴ نیز پایین‌تر است.
بسیاری از اولترابوک‌های امروزی، به‌خصوص نمونه‌هایی که از حافظه‌‌هایی با پشتیبانی از رابط NVMe به‌راحتی می‌توانند سرفیس لپ‌تاپ را در این زمینه شکست دهند؛ البته مایکروسافت برای نسخه‌ی ۵۱۲ گیگابایتی و Core i7 سرفیس‌ لپ‌تاپ حافظه‌ی ذخیره‌سازی ساخت سامسونگ با مدل KUS040202M را در نظر گرفته است که به سرعت خواندن و نوشتن بسیار بالای ۱۲۰۰ و ۹۶۰ مگابایت بر ثانیه دست می‌یابد، اما متاسفانه این موضوع در خصوص نسخه‌ی پایه‌ی سرفیس لپ‌تاپ صادق نیست.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، نرخ خواندن و نوشتن داده در سرفیس لپ‌تاپ بسیار پایین و ناامیدکننده است؛ به‌طوری که عملکرد آن در برخی از بنچمارک‌ها حتی با نمونه‌های مجهز به حافظه‌ی ‌eMMC نیز قابل مقایسه نیست، اما این موضوع در عملکرد کلی دستگاه، به جز در مواردی مانند کپی فایل‌‌های حجیم، تاثیر چندانی نگذاشته است و ما در طول مدت استفاده‌ی خود از سرفیس لپ‌تاپ، شاهد هیچ‌گونه کندی در آن نبودیم.

باتری
با وجود آنکه مایکروسافت اشاره‌ای به ظرفیت باتری سرفیس لپ‌تاپ نکرده و تنها به ذکر عمر ۱۴.۵ ساعته‌‌ی باتری بسنده کرده است؛ اما براساس بررسی‌های انجام شده، ردموندی‌ها از یک باتری با ظرفیت ۴۷ وات‌ساعت در محصول جدید خود استفاده کرده‌اند؛ چنین ظرفیتی برای یک لپ‌تاپ چندان زیاد محسوب نمی‌شود و حتی از نمونه‌ی به‌کاررفته در مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی با ظرفیت ۴۹.۳ وات‌ساعت نیز پایین‌تر است؛ اما باتری این لپ‌تاپ در دنیای واقعی چه عملکردی از خود به نمایش می‌گذارد؟ برای یافتن پاسخ این سؤال، تست‌هایی را روی این دستگاه اجرا کردیم.

ویدیویی با رزولوشن HD را در شرایطی روی سرفیس پرو ۲۰۱۷ پخش کردیم که میزان روشنایی نمایشگر روی ۵۰ درصد قرار داشت، کلیه‌ی ارتباطات بی‌سیم گوشی قطع شده بودند و اسلایدر Power Mode نیز روی حالت Recommended تنظیم شده بود. فرایند پخش ویدیو را تا رسیدن باتری از ۱۰۰ به صفر درصد ادامه دادیم. در این تست، سرفیس لپ‌تاپ توانست قبل از اتمام کامل شارژ، ۱۲.۵ ساعت دوام بیاورد که برای یک کامپیوتر، مدت‌زمان فوق‌العاده‌ای به‌حساب می‌آید؛ اما در آزمایش Battery Eater، سرفیس لپ‌تاپ با ثبت ۱۷۶ دقیقه نسبت به تبلت سرفیس پرو (۲۶۵ دقیقه) عملکرد پایین‌تری را از خود به‌نمایش گذاشت.
اگرچه سرفیس لپ‌تاپ در تست باتری، رکوردی را از خود بر جای نگذاشت؛ اما باید عملکرد مایکروسافت را به جهت ثبت چنین نتایجی توسط باتری کوچک این لپ‌تاپ تحسین کرد. واضح است که ردموندی‌ها زمان زیادی را صرف بهینه‌سازی نرم‌افزاری سرفیس لپ‌تاپ صرف کرده‌اند؛ چرا که این لپ‌تاپ در استفاده‌ی روزمره، مانند تولید محتوا، استریم موسیقی و تماشای فیلم، به‌راحتی می‌تواند یک روز کاری، شما را همراهی کند.

جمع‌بندی
سرفیس لپ‌تاپ محصولی بسیار خوب ارزیابی شود و شاید کمی با اغماض بتوان آن را در مجموع بهترین اولترابوک ویندوزی موجود در بازار به‌شمار آورد؛ اما به‌طور حتم نمی‌توان این لپ‌تاپ را بی‌نقص دانست. پورت‌های سرفیس لپ‌تاپ بسیار محدود هستند و بی‌شک نبود پورت USB-C در سال ۲۰۱۷ و برای لپ‌تاپ پریمیومی همچون سرفیس لپ‌تاپ، یک نقطه‌ی ضعف محسوب می‌شود.

ویندوز ۱۰ اس با وجود آنکه تجربه‌ی روان و امنی از سیستم‌عامل ویندوز را ارائه می‌دهد؛ بسیار محدود است و فروشگاه اپلیکیشن آن نیز، ابزارهای مورد نیاز بسیاری از کاربران را تامین نمی‌کند. از سویی دیگر مرورگر اج هنوز هم آماده‌ی رقابت با مرورگرهای دیگری همچون گوگل کروم و فایرفاکس نیست؛ اما خوشبختانه مایکروسافت تا پایان سال جاری میلادی امکان ارتقای رایگان به ویندوز ۱۰ پرو را فراهم کرده است.

سرفیس لپ‌تاپ به‌ هیچ‌وجه محصول ارزانی نیست؛ اما تجربه‌ی لذت‌بخشی که ارائه می‌دهد در کنار طراحی زیبا، عملکرد روان و عمر باتری بسیار خوب این لپ‌تاپ بر ارزش خرید این محصول می‌افزاید؛ بنابراین چنانچه به‌دنبال لپ‌تاپی پریمیوم به همراه سیستم‌عامل ویندوز هستید و نبود پورت USB-C نیز برای‌تان اهمیتی ندارد، خرید سرفیس لپ‌تاپ را به شما توصیه می‌کنیم.

نکات مثبت

• نمایشگر بسیار باکیفیت
  
• طراحی زیبا 
  
• کیفیت ساخت خوب و بدنه‌ی مستحکم
  
• عمر باتری بالا
  
• عملکرد سریع و روان
  

نکات منفی

• پورت‌های محدود
  
• محدودیت‌های ویندوز ۱۰ اس
  
• سرعت پایین‌تر از حد انتظار حافظه‌ی ذخیره‌سازی
  

پس از انتقاد و اعتراض گسترده‌ی کاربران از طرح تعرفه اینترنت نامحدود، محمد جواد آذری جهرمی از توقف اجرای این طرح پیش از اجرای آن خبر داد.

محمدجواد آذری جهرمی، مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشت:

در روزهای اخیر که هنوز مصوبه کمیسیون، نهایی و ابلاغ نشده، برخی رسانه‌ها جداولی قطعی از تعرفه‌های جدید اینترنت منتشر کرده و از اجرای تعرفه‌های جدید از شهریور ماه خبر داده بودند.

در ادامه می‌توانید یک از ده ها کامنت‌ کاربران در زیر تصویر مربوط به لغو اجرای اینترنت نامحدود را مشاهده کنید:

این تعرفه‌ها اجباری است شما صدای ما باشید. آقای واعظی دقیقه ۹۰ به ملت خیانت کردند و از پشت خنجر زدند و از وزیر محبوب ۴ ساله به منفور ملت تبدیل شدند. سرویس‌های موجود را ۳۰ درصد گران کنید؛ اما این بلا را سر ما نیاورید. یک نفر حرف مردم را درک کرد. با ۶ صفحه تعرفه چیزی درست نمی‌شود. اکنون هر گیگ ۶۰۰ تا ۱٫۵۰۰ تومان است، سپس هر گیگ ۵ هزار تومان می‌شود و با اسم نامحدود. آقای وزیر خود را نشان داد، کسی که می‌گفت به فکر کاربرها است اکنون قیمت را حداقل ۵ برابر کرده. اسم طرح جدید بهتر است حجمی منصفانه باشد تا نامحدود. سرعت ۲۰ مگ حداقل ۱۰۰ گیگ ترافیک خارجی نیاز دارد و ترافیک داخلی هم باید نامحدود باشد نه ۱۰ گیگ خارجی با ۲۰ گیگ ترافیک داخلی سرعت ۲۰ مگ با ۵۰ هزار تومان با این گیگ.

پیام واعظی در صفحه اینستاگرام را در این رابطه می بینید:

کدهای QR ابزار مفیدی هستند که می‌توانند زندگی ما را آسان‌تر کنند. در این پست، چند مورد از کاربردهای این کدها را بیان می‌کنیم.
سالها پیش زمانی که کدهای QR عرضه شدند، بسیاری انتظار داشتند که این کدها نه تنها به جایگزین اجتناب‌ناپذیر بارکد تبدیل شوند، بلکه به آینده تبادل اطلاعات تبدیل شوند. انتظار می‌رفت که تنها با اسکن یک کد بتوان به یک وبسایت رفت، از یک فروشگاه مجازی خرید کرد، اسرار بازی‌های کامپیوتری را افشا کرد و ... .
اما با گذشت سال‌ها افراد هنوز به طور گسترده از این کدها استفاده نمی‌کنند. کدهای QR بر خلاف ارزش بالایشان هیچ‌گاه فراگیر نشدند.
شاید این روند در آینده تغییر کند. در زیر ]چند روش برای استفاده از کدهای QR خواهید خواند.

QR  راهی جالب برای پیداکردن اپلیکیشن‌های ناشناخته
اگر یک پهپاد یا ساعت هوشمند با برند غیر مشهور خریداری کرده باشید، احتمالا باید برای آن اپلیکیشن مخصوص دانلود و نصب کنید. اما مشکل این است که موتور جستجوی اپ استورهای مشهور مانند گوگل پلی و اپ استور اپل چندان قوی نیستند و به‌علاوه ممکن است اپلیکیشن‌های مشابه وجود داشته باشند. شما ممکن است که اپلیکیشن اشتباهی نصب کنید یا حتی قادر نباشید اپلیکیشن موردنظر خود را پیدا کنید.
خوشبختانه، در بسیاری از دفترچه‌های محصولات کد QR وجود دارد که می‌تواند شما را به اپلیکیشن مورد نظر هدایت کند. این کار نه تنها باعث می‌شود که شما اپلیکیشین مورد نظر را پیدا کنید، بلکه در زمان شما نیز صرفه‌جویی می‌شود.

QR به شما کمک می‌کند تا خرید کنید
اگر اخیرا از فروشگاه‌های بزرگ دیدن کرده باشید، خواهید دید که روی برخی از محصولات مانند یخچال، علاوه بر اطلاعاتی درباره‌ی میزان برق مصرفی و از این دست، کد QR نیز وجود دارد. می‌توانید با استفاده از این کد به راحتی به صفحه محصول در فروشگاه رفته و اطلاعات بیشتری در مورد محصولی که می‌خواهید بخرید، پیدا کنید. وجود کد QR باعث می‌شود تا در زمان خریدار صرفه‌جویی شود.

QR به مهمانان شما کمک می‌کنند تا به شبکه وای‌فای متصل شوند
آیا دوست دارید که به مهمانانتان اجازه دسترسی به وای‌فای را بدهید بدون آنکه بخواهید رمز خود را در اختیار آنها قرار دهید؟ ممکن است که مودم شما کد QR داشته باشد. اما اگر ندارد، شما می‌توانید یک کد QR برای آن بسازید.
اگر گوشی اندرویدی دارید می‌توانید با مراجعه به لینک زیر و وارد کردن اطلاعات مرتبط با اتصال اینترنت‌تان، کد QR برای آن دریافت کنید و آن را به صورت فایل PNG دریافت کنید. شما می‌توانید این کد را پرینت کرده و روی مودم خود بچسبانید.


کدهای QR با iOS سازگار می‌شوند
شاید زیاد به این موضوع زیاد پرداخته نشده باشد، اما iOS 11 با قابلیت ذاتی اسکن کدهای QR عرضه می‌شود. کافی است که اپلیکیشن دوربین را باز کنید و آن را به سمت کد QR بگیرید.
اگر دوست ندارید تا زمان عرضه iOS 11 منتظر بمانید، می‌توانید از روش دیگری استفاده کنید. اگر از مرورگر کروم روی آیفون استفاده می‌کنید و آیفون شما از قابلیت 3D Touch بهره می‌برد، می‌توانید آیکون کروم را لمس کنید و از منویی که ظاهر می‌شود، گزینه کد QR را انتخاب کنید. البته می‌توانید از اپلیکیشن‌های دیگر توسعه‌دهندگان نیز استفاده کنید.

کاربردهای بیشتر کدهای QR
پیش از این به ساخت کد QR برای مودم اشاره کردیم. اما می‌توانید با وبسایت‌هایی مانند QRstuff.com برای بسیاری از کارهای خود مانند تماس تلفنی، تماس اسکایپ، تماشای ویدئو در یوتیوب کد QR بسازید. حتی قادر خواهید بود که کدهای رنگی QR تولید کنید.

اندروید به طور ذاتی از قابلیت خواندن کد QR پشتیبانی نمی‌کند. البته می‌توانید ده‌ها اپلیکیشن در این زمینه در گوگل پلی بیابید. اپلیکیشن QR Code Scanner گزینه خوبی است که رایگان بوده و تبلیغات نیز ندارد.

ابتدای مرداد ماه در کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، توقف فروش اینترنت حجمی و ارائه اینترنت نامحدود به کاربران اینترنت در کشور به تصویب رسید.
این مصوبه برای ارائه‌ی خدمات ADSL، اینترنت فیبر نوری و VDSL در نظر گرفته شده است و مشترکان می‌توانند با پرداخت اشتراک ثابت ماهانه، از حجم زیادی از اینترنت استفاده کنند. در این مصوبه، هم برای مشترکان کم‌مصرف و هم برای مشترکان پرمصرف تمهیداتی در نظر گرفته شده است. طبق این مصوبه کاربران می‌توانند در چند سقف مختلف از سرعت اینترنت استفاده کنند؛ چرا که سرعت استفاده از شبکه ملی اطلاعات با اینترنت جهانی در این مصوبه تفکیک شده است و مصوبه جدید بر اساس اینترنت اتصال محور است. در این سرویس، مبنای قیمت گذاری سرعت است و کاربران به جای خرید حجم دانلود، بابت میزان سرعتی که دریافت می کنند هزینه پرداخت خواهند کرد و این استانداردی است که در تمام دنیا وجود دارد و به آن اینترنت نامحدود گفته می‌شود.
به گفته سازمان تنظیم مقررات رادیویی، « در دنیا این مدل سرویس دهی که ما قرار است پیاده سازی کنیم به مصرف منصفانه یا  Fair Usage Pallsy  معروف است و کاربر بابت سقف حجم تعریف شده، باید هزینه پرداخت کند. »

به‌عنوان مثال مشترکان می‌توانند با پرداخت هزینه‌ی ماهانه حداقل ۱۰ هزار تومان، از سرعت بالای اینترنت بدون محاسبه‌ی حجم مصرفی استفاده کنند؛ البته این به معنای استفاده‌ی نامحدود نیست و کاربران بر اساس سرعتی که درخواست می‌کنند از این سرویس استفاده خواهند کرد، چرا که در این تکنولوژی چیزی به‌عنوان نامحدود وجود ندارد.

به گفته وزير ارتباطات، هدف از اين تغيير «با جدي‌شدن بحث استفاده از سايت‌هاي ويدئويي و توليد محتواي چند رسانه‌اي در كشور، اينترنت حجمي ديگر كاربردي نيست.»

قیمت و طرح‌های جدید اینترنت نامحدود ثابت به شرح زیر است:


اما نگاهي به تعرفه‌هاي جديد نشان‌دهنده طرحي برخلاف منافع مصرف‌كنندگان اينترنت است.
در چند مثال نحوه متضرر شدن مصرف‌‌كنندگان را خدمتتون عرض می کنم:

• مشتركین پرمصرف ساكن تهران يا مناطق داراي زيرساخت مناسب: اين مشترك به‌طور معمول سرعتي حدود ۸ تا ۱۶ مگابيت برثانيه دارد و در‌ماه ۶۰ گيگ پهناي باند مصرف مي‌كند. ‌هزينه او با تعرفه‌هاي حجمي موجود حدود ماهي ۱۲۰ هزار تومان است. با تعرفه جديد او بايد بيش از دوبرابر هزينه كند ضمن اينكه زيرساخت خطوط مخابرات اجازه سرعتي بيش از آنچه اكنون دارد را فراهم نمي‌كند. مشتركان پرمصرف خانگي كه اتفاقا ويدئو زياد مي‌بينند يا شركت‌ها و دفاتر كوچك همگي جزو اين دسته هستند و ضرر مي‌كنند.
  
• مشتركین كم مصرف ساكن تهران يا شهرهاي داراي زيرساخت مساعد هم‌اكنون كمتر از روزي هزار تومان براي اينترنت هزينه مي‌كند و باوجود مصرف كم از سرعت حدود 10 مگ برخوردار است و از تجربه كاربري خوبي لذت مي‌برد. با تعرفه‌هاي جديد اين مشترك بايد همان ميزان هزينه كند اما سرعتش تا يك پنجم كاهش خواهد يافت. پس تجربه كمتر و بي‌كيفيت‌تري را شاهد خواهد بود.
  
• مشتركین ساكن شهرهاي داراي زيرساخت ضعيف: اين مشتركان معمولا سرعتي كمتر از 5 مگ را دارند كه با اين سرعت مي‌توانند ماهانه حدود ۳۰ گيگ مصرف داشته باشند. با تعرفه جديد نه به دلايل زيرساختي امكان افزايش سرعت را دارند و نه ديگر اجازه دانلود به ميزاني كه قبلا داشتند.
  
• مشتركین پرمصرف‌تر تجاري كه شركت‌هاي متوسط هستند و علي‌الحساب مشكل چنداني در پرداخت هزينه اينترنت ندارند با تعرفه‌هاي جديد شايد از نظر مالي متضرر نشوند ولي عملا دچار محدوديت درحجم دانلود خارجي خواهند شد.
  

اما اين طرح تنها به ضرر مشتركان نيست، در اكثر نقاط به‌دليل اشكالات زيرساختي خطوط مخابرات شركت‌هاي سرويس‌دهنده ADSL نيز امكان ارائه سرعت‌هايي نظير ۲۰ مگ يا ۵۰ مگ را ندارند پس مشتريان پرمصرف اين شركت‌ها مجبور به مهاجرت به سرويس TD LTE ‌يا شبكه تازه تاسيس و محدود فيبر نوري مخابرات مي‌شوند.

در مجموع اين تعرفه‌ها نه‌تنها غيرضروري بلكه مضر به‌نظر مي‌رسد. شايسته است سازمان تنظيم مقررات و دولت به تنظيم مقررات اكتفا كنند و اجازه دهند تنظيم بازار در رقابتي سالم و طبيعي بين شركت‌هاي سرويس‌دهنده اتفاق بيفتد. در ارائه سرويس حجمي نيز تاكنون اين دولت بود كه با كنترل كف قيمت مانع از ايجاد رقابت سالم و سودرساني به مردم مي‌شد و تعرفه جديد اين بازار را بيشتر ضدرقابتي گران و بي‌كيفيت مي‌كند.

مطمئنا براتون اتفاق افتاده که وقتی می خواین فلش مموری و رم خودتون رو فرمت کنین یا فایلی رو روی فلش مموری یا SD Card کپی کنین با پیغام "The disk is Write Protected" روبرو بشین.این ارور به این معنی هست که اجازه فرمت یا اضافه کردن اطلاعات رو به شما نمیده. فلش مموری ها و به طور کلی تمامی دستگاه های ذخیره سازی قابل حمل از مکانیزمی تحت عنوان حفاظت در برابر نوشتن اطلاعات (Write Protect) استفاده می کنن. این مکانیزم در برخی مواقع مانند ویروسی شدن فلش مموری، کاهش حجم، افزایش فایل های مخرب روی فلش مموری و ... به صورت خودکار فعال شده و از نوشتن اطلاعات روی اونها جلوگیری می کنه تا سخت افزار از آسیب بیشتر در امان باشه. خوشبختانه راه حل هایی برای رفع این مشکل و رفع این ارور از روی فلش مموری یا SD Card وجود داره که در این آموزش به شما می گم . معمولا علت این ارور ویرویسی شدن سخت افزار هست، بنابراین اگر فلش مموری شما ویروسی شده باشه باید ویروس کشی کنین.

مرحله اول: استفاده از سوئیچ سخت افزاری حفاظت در برابر نوشتن اطلاعات
برخی از فلش مموری ها، کارت های حافظه دوربین، خشاب های حافظه های SD و ... دارای سوئیچ سخت افزاری بر روی بدنه خود می باشند که قابلیت فعال کردن دستی مکانیزم مذکور را فراهم می کنند. این امکان وجود دارد که سویچ فوق بدون اطلاع شما به حالت فعال تغییر کرده و در نتیجه سخت افزار در برابر نوشتن اطلاعات به حالت حفاظت در آمده است. در صورتی که فلش مموری به صورت دستی قفل شده است، با تغییر سوئیچ از قفل خارج می شود.



مرحله دوم: استفاده از رجیستری سیستم عامل
بسیاری از فلش مموری های موجود در بازار فاقد سویچ ذکر شده در قدم اول می باشند، اما سخت افزار قفل شده است. ویروس های بسیاری در سطح اینترنت وجود دارند که با تغییر مقادیر کلید های موجود در رجیستری ویندوز اقدام به خراب کاری می کنند. این امکان وجود دارد که مکانیزم Write Protection توسط تغییر مقادیر رجیستری سیستم عامل ویندوز به حالت فعال در آمده و در نتیجه نوشتن اطلاعات بر روی تمامی فلش مموری های متصل به کامپیوتر مربوطه تحت حفاظت در آمده اند. جهت غیر فعال کردن مکانیزم نامبرده مراحل زیر را دنبال کنید.

ابتدا کلید های ترکیبی Windows + R را بفشارید تا پنجره ران (Run) سیستم عامل باز شود. در پنجره نمایان شده عبارت regedit را تایپ کرده و کلید اینتر را بزنید.

اگر فولدر Storage Device Policies و کلید های مربوط به آن در رجیستری وجود نداشت، فایل add را از انتهای مقاله دانلود کرده و از حالت فشرده خارج کنید. بر روی فایل دو بار کلیک کنید تا کلیدهای مربوطه به رجیستری ویندوز اضافه شوند.
بر روی کلید Write Protect در پنجره سمت راست دوبار کلیک کرده و سپس مقدار موجود در کادر Value Date را به 0 تغییر دهید. پنجره رجیستری ویندوز را بسته و کامپیوتر را ریستارت کنید.

نکته: با تغییر مقدار موجود در کادر Value Date از 0 به 1 مکانیزم فعال می شود. عدد 0 به معنای غیر فعال بودن مکانیزم و عدد 1 به معنای فعال بودن آن می باشد.



مرحله سوم: استفاده از برنامه Diskpart
اگر مکانیزم مذکور به صورت خودکار در فلش مموری شما فعال شده است مراحل زیر دنبال کنید. این قدم تنها قفل Write Protection را از روی فلش مموری برداشته و اطلاعات موجود در آن دست نخورده باقی می مانند.

• ابتدا کلید های ترکیبی Windows + R را بفشارید تا پنجره Run سیستم عامل نمایان شود.
  
• دستور Diskpart را تایپ کرده و کلید اینتر را بزنید.
  
• پس از مشاهده منوی CMD دستور list disk را تایپ کنید. فهرستی از تمامی پارتیشن ها و دیسک های موجود در سیستم نمایان می شود.
  
• فلش مموری را در فهرست نمایان شده یافته و دستور select disk x را تایپ کنید. (به جای x شماره فلش مموری را تایپ کنید، به عنوان مثال اگر فلش مموری در فهرست نمایان شده شماره دو می باشد دستور باید به صورت select disk 2 تایپ شود).
  
• پس از انتخاب فلش مموری دستور attributes disk clear readonly را تایپ کرده و اینتر را بفشارید.
  

مرحله چهارم: بررسی فلش مموری از طریق منوی اجرای دستورات (CMD)

• ابتدا کلید های ترکیبی Windows + R را بفشارید تا پنجره ران سیستم عامل نمایان شود.
  
• در پنجره ران دستور cmd را تایپ کنید.
  
• پس از مشاهده منوی اجرای دستورات سیستم عامل دستور chkdsk X:/F را تایپ کرده و کلید اینتر را بفشارید. (به جای حرف X نیز درایو مربوط به فلش مموری توسط ویندوز را انتخاب کنید. به عنوان مثال اگر درایو فلش مموری L می باشد دستور باید به صورت chkdsk L:/F تایپ شود).
  

این روش در حقیقت فلش مموری یا حافظه SD را بررسی کرده و تمامی مشکلات آن نظیر قفل مذکور را نیز به صورت خودکار رفع می کند.



مرحله پنجم: استفاده از نرم افزار HS2.0 Utility LFormat Tool
ابتدا این نرم افزار را از انتهای مقاله دانلود کرده و از حالت فشرده خارج کنید. بر روی فایل Start کلیک راست کرده و گزینه Run as Administrator را انتخاب کنید. نرم افزار به صورت خودکار فلش مموری متصل به درگاه USB را شناسایی کرده و اقدام به فرمت آن می کند. ذکر این نکته ضروری است که نرم افزار فوق به صورت خودکار اقدام به فرمت تمامی فلش مموری های متصل به درگاه های USB می کند. اگر فلش مموری دیگری به کامپیوتر متصل است ابتدا آن را خارج کرده و تنها فلش مموری مشکل دار را به کامپیوتر متصل کنید.

بسیاری از کمپانی های سازنده فلش مموری ها و دستگاه های ذخیره سازی قابل حمل نرم افزاری را در جهت فرمت فلش مموری های ساخته خود عرضه می کنند. نرم افزار های عرضه شده از جانب کمپانی های مختلف تنها فریمور سخت افزار های تولید شده به دست خود را شناسایی کرده و از شناسایی سخت افزار های دیگر عاجر هستند. نرم افزار مخصوص فلش مموری خود را با توجه به کمپانی سازنده آن را  از فایلهای پیوست شده انتهای مقاله دانلود کرده و سخت افزار خود را فرمت کنید. ذکر این نکته ضروری است که برخی از نرم افزارها به جای شناسایی فریمور، تراشه حافظه به کار رفته در فلش مموری را شناسایی می کنند. به عنوان مثال نرم افزار عرضه شده به دست کمپانی سیلیکون پاور برخی از فلش مموری های فیلیپس را نیز شناسایی کرده و اقدام به فرمت آنها می کند.
نرم افزارهای فرمت کننده ی پیوست شده در مقاله برای برندهای زیر می باشند که با توجه به برند رم و فلش مموری خود می توانید آنها را دانلود کنید:


نرم افزار کمپانی Adata به صورت آنلاین می باشد که لینک آن در زیر آمده است. همانطور که گفته شد برخی نرم افزارها تراشه قرار گرفته در فلش مموری را شناسایی کرده و اقدام به فرمت آن می کنند. اگر فلش مموری Adata شما از لینک دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
  تعمیر نشد از نرم افزار های کمپانی های دیگر استفاده کنید.

این برنامه ها تنها ابزار‌هایی هستند که می‌توانند برای آزمایش فرمت حافظه فلش به کار روند. بنابراین احتمال اینکه در رفع این مشکل موفق شوید بسیار زیاد است. راه حل دیگر می‌تواند مراجعه به سایت سازنده فلش درایو باشد. شاید در سایت سازنده روشی برای تعمیر فلش گفته شده باشد. اما اگر باز هم به نتیجه‌ای نرسیدید و فلش شما هنوز بلااستفاده است، همانطور که پیش‌تر گفته شد باید با استفاده از گارانتی فلش خود را با یک فلش جدید تعویض کنید.

مرحله ششم: فرمت سطح پایین فلش مموری از طریق Safe Mode

• ابتدا فلش مموری را به یکی از درگاه های USB متصل کرده و سپس کامپیوتر را ریستارت کنید.
  
• در مراحل POST چندین مرتبه کلید F8 را بفشارید تا منوی انتخاب حالت های مختلف ویندوز نمایان شود.
  
• گزینه Safe Mode with Command Prompt را انتخاب کرده و صبر کنید تا ویندوز بوت شود.
  
• پس از بوت شدن کامل ویندوز دستور C:\Windows\System32>X را تایپ کرده و کلید اینترنت را بفشارید. (به جای حرف X نیز نام درایو مربوط به فلش مموری را تایپ کنید.)
  
• دستور X:\>Format X را تایپ کرده و کلید اینترنت را بفشارید. (مجددآ به جای حرف X نیز نام درایو مربوط به فلش مموری را تایپ کنید.)
  
• اگر پس از تایپ دستور فوق پیغامی در خصوص تایید آن ظاهر شد کلید Y را بفشارید.
  
• منتظر بمانید تا مراحل به اتمام برسند. فلش مموری شما در این روش به صورت سطح پایین (Low Level) فرمت شده و امکان بازیابی اطلاعات آن در آینده نیز ممکن نیست یا احتمال بازیابی آنها بسیار پایین است، بنابراین از تمامی اطلاعات موجود در فلش مموری خود نسخه پشتیبان تهیه کنید.
  

همانطور که در ابتدای آموزش گفته شد یکی از دلایلی که ممکن است به قفل شدن فلش مموری منتهی شود پر بودن بیش از حد آن می باشد. فلش مموری های موجود در بازار از نوع حافظه های Electronic Erasable Read Only Memory می باشند. امکان نوشتن اطلاعات و پاک کردن آنها در فلش مموری های فوق از طریق جریان الکتریسیته فراهم می باشد، اما بدان معنا نیست که میزان نوشتن و خواندن اطلاعات (انتقال اطلاعات و سپس پاک کردن آنها) در چنین فلش مموری های دارای محدودیت نمی باشد. اگر فلش مموری شما از عمر بسیار زیادی برخوردار است این امکان وجود دارد که محدودیت نوشتن و خواندن اطلاعات در تراشه حافظه آن به اتمام رسیده و سخت افزار قفل شده است.

اگر قصد خرید یک لپ‌تاپ‌ سبک و نازک مجهز به پردازنده‌ی کبی‌ لیک را داشته باشید، با دو سری مختلف U و Y مواجه خواهید شد.
بسیاری از تولیدکنندگان کامپیوتر معمولا در قسمت مشخصات فنی، از پردازنده‌ی محصول خود تنها با نام‌های Core i5 یا Core i7 یاد می‌کنند. هرچند این مسئله از لحاظ فنی اشتباه نیست و بعید است که آن‌ها نیز قصد گمراه کردن شما را داشته باشند، اما پردازنده‌های ظاهرا هم‌نام می‌توانند تفاوت‌های زیادی با یکدیگر داشته باشند و این خریداران هستند که پیش از خرید یک محصول، باید اطلاعات کافی و جامع از محصول انتخابی خود داشته باشند.

برای روشن‌تر شدن مطلب، به این دو پردازنده نگاهی بیندازید:

• نسل هفتم پردازنده‌ی اینتل کبی‌ لیک Core i7 -7Y75
  
• نسل هفتم پردازنده‌ی اینتل کبی‌ لیک Core i7-7500U
  

تنها تفاوت بین این دو پردازنده، در ترکیب حروف آخر نام آن‌ها است. پردازنده‌های سری Y، همیشه در نام خود از حرف Y استفاده می‌کنند، درحالی‌که اینتل برای پردازنده‌های سری U، همیشه از حرف U در انتهای نام آن‌ها استفاده می‌کند.
با وجود این تفاوت، انتخاب مدل مناسب می‌تواند برای هر خریداری فریبنده باشد و اغلب افراد، پس از آنکه خرید خود را انجام دادند، پی به اشتباه خود می‌برند.

چه تفاوتی بین عملکرد پردازنده‌های سری Y و سری U وجود دارد؟
مدل‌های مختلفی از پردازنده‌های سری U و سری Y وجود داردِ اما برای ساده‌تر شدن مقایسه، ما تنها روی سه مدل اصلی از هر کدام تمرکز می‌کنیم.

پردازنده‌های سری U:

• Core i7-7500U
  
• Core i5-7200U
  
• Core i3-7100U
  

پردازنده‌های سری Y:

• Core i7-7Y75
  
• Core i5-7Y54
  
• Core m3-7Y30
  

در ابتدا، سرعت کلاک ‌آن‌ها را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم.


همان‌طور که مشاهده ‌می‌کنید، پردازنده‌های سری Y به طرز قابل توجهی سرعت کلاک پایه‌ی پایین‌تری دارند. در نتیجه اگر در خرید یک کامپیوتر تنها به بخش اول نام پردازنده توجه کنید، ممکن است با تفاوت بسیار زیادی در عملکرد آن مواجه شوید.
به لطف فناوری توربو بوست، پردازنده‌های هر دو سری، قادر به افزایش سرعت کلاک پایه‌ی خود هستند؛ اما این بدین مفهوم نیست که این قابلیت در هر زمانی فعال است. برای این‌که دید بهتری به تفاوت بین عملکرد این پردازنده‌ها پیدا کنید، با استفاده از برنامه‌ی گیک‌بنچ ۴، عملکرد آن‌ها را در دنیای واقعی آزمایش شده است.


نتایج این تست‌، ظاهرا تفاوت چشم‌گیری با یکدیگر ندارند، اما در اغلب موارد، پردازنده‌های سری U در وظایف روزانه، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند.

میزان و نوع حافظه‌ی رم قابل استفاده در پردازنده‌های سری Y و سری U ‌چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟
زمانی که اقدام به خرید یک اولترابوک می‌کنید، مقدار و نوع حافظه‌ی رم استفاده‌شده در آن‌ها گاهی باعث سردرگمی یا تردید شما ‌می‌شود. اگر به دنبال آخرین نسل حافظه‌های رم DDR4 هستید، نباید در انتخاب پردازنده‌های سری U تردید کنید. پردازنده‌های سری Y حداکثر تا ۱۶ گیگابایت حافظه‌ی رم از نوع LDDR3 با سرعت فرکانس ۱۸۶۶ مگاهرتز یا نوع DDR3L با سرعت فرکانس ۱۶۰۰ مگاهرتز پشتیبانی می‌کنند. در مقابل پردازنده‌های سری U قابلیت پشتیبانی از حداکثر ۳۲ گیگابایت رم مدل DDR3L با سرعت فرکانس ۱۶۰۰ مگاهرتز یا مدل DDR4 با سرعت ۲۱۳۳ مگاهرتز دارند.

تفاوت بین واحد گرافیکی مجتمع پردازنده‌های سری Y و سری U چیست؟
اگر به دنبال یک لپ‌تاپ گیمینگ هستید، هیچ کدام از این دو سری پردازنده انتخاب مناسبی برای شما نخواهد بود. اما با این وجود، پردازنده‌های سری U به همراه واحد گرافیکی Intel HD 620 و پردازنده‌های سری Y به همراه واحد گرافیکی Intel HD 615 عرضه می‌شوند.
تفاوت عملکرد این دو پردازشگر گرافیکی اندک استِ اما بااین‌حال، پردازنده‌های سری U احتمالا قادر به ارائه‌ی نرخ فریم بیشتر و سطح بالاتری از تنظیمات در بازی‌ها هستند. مدل‌هایی از پردازنده‌های سری U نیز با پردازشگر گرافیکی آیریس (Iris) عرضه می‌شوند که عملکرد بسیار بالاتری نسبت به نسخه‌های اینتل ‌اچ‌دی دارند. در نتیجه، هنگام انتخاب پردازنده، توجه به مدل پردازشگر گرافیکی آن اهمیت بسیار بالایی دارد. نکته‌‌ی حائز اهمیت بعدی این است که آن دسته از پردازنده‌های سری U که مجهز به پردازشگر گرافیکی آیریس هستند، عنوان متفاوتی از دیگر مدل‌های استاندارد دارند. برای مثال مدل Core i7-7560U در قلب خود از پردازشگر گرافیکی Intel Iris Plus 640 بهره می‌برد؛ در مقابل مدل استاندارد Core i7-7500 مجهز به پردازشگر گرافیکی Intel HD 620 است.

پردازنده‌های سری Y و سری U چه تفاوتی در مصرف انرژی دارند؟
یکی از دلایلی که باعث محبوبیت پردازنده‌های سری Y شده، این است که مصرف انرژی آن‌‌ها در مقایسه با پردازنده‌های سری U تقریبا یک‌سوم است. زمانی که صحبت از عمر باتری به میان می‌آید، این مصرف اندک پردازنده‌های سری Y به‌عنوان یک برگ برنده‌ مطرح خواهد شد. 
از لحاظ فنی، توان طراحی حرارتی (TDP) پردازنده‌های سری Y به میزان ۴.۵ وات است. در مقابل این مقدار برای پردازنده‌های سری یو، ۱۵ وات است. علاوه بر این، برخی از لپ‌تاپ‌های مجهز به این پردازنده‌ها با طراحی بدون فن عرضه می‌شوند که نتیجه‌ی آن تولید گرمای کمتر و عمر باتری بیشتر است.

جمع‌بندی
در مجموع، پردازنده‌های سری Y انرژی کمتری مصرف می‌کنند که در نتیجه‌ی آن گرمای کمتری نیز تولید می‌شود. این پردازنده‌ها توان گرافیکی کمتری دارند و در موارد مختلف، عملکرد آن‌ها در سطح پایین‌تری از پردازنده‌های سری U قرار می‌گیرد. البته این بدین معنا نیست که گزینه‌ی بدی برای کارهای روزمره به‌حساب می‌آیند.
در آینده، اگر قصد خرید اولترابوک، تبلت هیبریدی یا هر نوع کامپیوتر همراه جدیدی را داشتید، به تفاوت‌های ذکرشده بین این دو سری پردازنده حتما توجه داشته باشید و نقد و بررسی لپ‌تاپ‌های مختلف را برای انتخاب یک گزینه‌ی مناسب مطالعه کنید.