در قسمت System tray یا همان سینی ویندوز روی آیکون wifi کلیک راست کرده و سپس روی گزینه Open Network and Sharing Center کلیک کنید.

در پنجره جدید روی گزینه Wi-Fi  کلیک کرده و از سمت راست صفحه روی گزینه Network and Sharing Center  کلیک می کنیم.

در پنجره باز شده روی گزینه ( نام وایفای شما ) Wi-Fi کلیک کنید.

حال روی دکمه Wireless Properties کلیک کنید.

تب Security را انتخاب کرده و گزینه show characters را تیک بزنید تا پسورد وای فای نمایش داده شود.

موفق باشید.

مایکروسافت قصد دارد تم روشن ویندوز 10 را به همراه آپدیت بعدی سیستم عامل خود در اختیار کاربران قرار دهد. غول نرم افزاری این تم را روز گذشته در قالب یک بیلد جدید ویندوز 10 آزمایش کرد و به نظر می‌رسد که این تم روشن می‌تواند فضای تازه‌ای را به محیط سیستم عامل ویندوز ببخشد.
مایکروسافت این تم روشن را طوری به ارمغان میاورد که تمام بخش‌های رابط کاربری ویندوز، به رنگ سفید درخواهد آمد. به افتخار تم روشن ویندوز 10 ، مایکروسافت یک پس زمینه‌ی پیشفرض را نیز طراحی خواهد کرد تا بهتر بر روی این تم جدید بنشیند.

زمان انتشار تم روشن ویندوز 10
این تم جدید برای نخستین بار در آپدیت بزرگ بعدی ویندوز 10 پدیدار خواهد شد که انتظار می‌رود آوریل سال آینده منتشر شدود. این آپدیت با کدنام 19H1 همچنین شامل به‌روزرسانی‌های برای ابزار Snipping، به‌روزرسانی اپلیکیشن چاپ و ساعت‌های هوشمند برای Windows Update است؛ پس دیگر بعد از دریافت آپدیت‌های ویندوزی، کامپیوتر شما به صورت خودکار راه اندازی مجدد نخواهد شد.

مایکروسافت همچنین یک لغزنده برای تنظیم شفافیت صفحه (همانند آنچه در گوشی‌های هوشمند است) را در بخش مدیریت نوتیفیکیشن‌های ویندوز جای خواهد داد و یک تم تیره داخلی را به اپلیکیشن OneDrive ویندوز 10 اضافه می‌کند. کاربران Windows Insider می‌توانند این تغییرات جدید را به عنوان بخشی از یک نسخه‌ی آزمایشی عمومی (پیش از آن که سال آینده در اختیار تمام کاربران قرار گیرد) بیازمایند.

به‌نظر می‌رسد مایکروسافت در حال نزدیک‌ترشدن به توسعه‌ی قابلیت شگفت‌انگیزی در نسخه‌ی Enterprise ویندوز۱۰ است که می‌تواند امکان «multi session» از راه دور را برای کاربران فراهم کند.

در ماه می (اردیبهشت‌ماه)‌، خبرهایی در مورد تلاش مایکروسافت برای توسعه‌ی قابلیت جدیدی به‌نام «multi session» از راه دور روی ویندوز ۱۰ مطرح شد. با توسعه‌ی این قابلیت و امکان جدید، کاربران می‌توانند با استفاده از تنظیمات برنامه‌ی ویندوز ۱۰ Enterprise، از راه دور به برنامه یا دسکتاپ دسترسی داشته باشند، بدون آنکه نیازی به نصب شدن برنامه‌ها روی سرور خاصی وجود داشته باشد. احتمال دارد این قابلیت جدید و کاربردی به‌زودی در دسترس کاربران قرار گیرد.

به‌نظر می‌رسد مایکروسافت، نسخه‌ی جدید دیگری به ویندوز ۱۰ اضافه کرده که معمولا SKU نامیده می‌شود و مربوط به رداستون ۵ نسخه‌ی پاییز است.

با توجه به توییتی از سوی ترو آلهونن که چند روز قبل به‌اشتراک گذاشته شد، در حال حاضر، این نسخه‌ی جدید، به‌عنوان «Windows 10 Enterprise for Remote Sessions» شناخته می‌شود. ترو آلهونن، در حین اجرای رداستون ۵ (Build 17713) متوجه گزینه‌ی جدیدی شد که برای نصب در فهرست ویندوز ۱۰ اضافه شده است. سایر گزینه‌های نصب در تصویر نشان داده شده‌ است. همان‌طور که ملاحظه ‌می‌کنید یکی از گزینه‌ها «Windows 10 Enterprise for Remote Sessions» است؛ که امکان استفاده‌ی همزمان و از راه دور چندین کاربر را فراهم می‌کند.

با اینکه گزینه‌ی مربوط به دسترسی همزمان و از راه دور در فهرست دیده می‌شوند، ولی براساس اظهارات یکی از سخنگویان مایکروسافت زمان عرضه‌ی این امکان از سوی ردموندی‌ها هنوز به‌طور دقیق مشخص نشده است. اوایل سال جاری میلادی مشخص شد که Microsoft برنامه‌های متعددی برای دسترسی از راه دور به دسکتاپ و برنامه‌های نصب‌شده روی سیستم دارد. در حال حاضر کاربران Windows 10 Enterprise، گزینه‌ای برای اجرای نسخه‌ی دسکتاپ ویندوز ۱۰ به‌صورت مجازی در اختیار دارند که برای این‌کار باید از سرور ویندوز استفاده کنند؛ ولی در Windows 10 Multi Session، امکان دسترسی همزمان و از راه دور چندین کاربر به دسکتاپ و برنامه‌ها بدون نیاز به سرور ویندوز فراهم می‌شود.

ترو آلهونن معتقد است با کمک این ویژگی جدید و با استفاده از SKU جدید، امکان برگزاری ده Multi Session وجود دارد. براساس شایعات و شنیده‌هایی که اوایل سال جاری مطرح شد، انتظار می‌رود که قابلیت Multi Session ویندوز ۱۰ با هر دو برنامه‌ی Win32 و Universal Platform ویندوز و همچنین با مرورگر Edge مایکروسافت نیز کار کند. انتظار می‌رود که آپدیت نسخه‌ی رداستون ۵ ویندوز ۱۰، اواخر اکتبر ۲۰۱۸ (اوایل آبان‌ماه)‌ یا در اواخر سپتامبر (اواخر مهرماه)‌ در نمایشگاه Ignite IT Pro منتشر شود.

یکی از بخش های  بسیار مهمی که معمولا کاربران از تنظیم آن غافل اند، تعیین منطقه یا محل سیستم می باشد؛ شما برای مشاهده محیط نرم افزارهای فارسی یا سایر زبان ها به جز زبان پیش فرض ویندوز به تنظیم منطقه سیستم نیاز خواهید داشت. فارسی سازی این قسمت را نباید با کیبورد فارسی و قابلیت تایپ فارسی ویندوز اشتباه گرفت.

بخش System locale بیشتر برای نمایش و تنظیم ویندوز برای نمایش محتویات نرم افزارهایی می باشد که از یونیکد Unicode پیشفرض ویندوز پشتیبانی نمی کنند. یعنی نرم افزارهایی که محتویات آنها با زبان پیشفرض ویندوز نگاشته نشده باشد. شما با تغییر محل سیستم می توانید هر چه بهتر از ویندوز خود استفاده کنید.

تغییر دادن این قسمت بسیار آسان است و با مشاهده آموزش یک بار برای همیشه یاد خواهید گرفت.

1- وارد کنترل پنل ویندوز شده و سپس روی گزینه Region and Language کلیک کنید.

2- در پنجره Region and Language به تب (زبانه) Local رفته و کشور ایران را انتخاب کنید و کلید Apply را بزنید.

3- در همین پنجره به تب (زبانه) Administrative رفته و در قسمت Language for non-Unicode programs بر روی Change system locale کلیک کنید.

4- در پنجره جدید باز شده و در قسمت Current system locale گزینه Persian را انتخاب کرده، سپس روی OK کلیک کنید.

5- در پنجره باز شده روی دکمه Restart now کلیک کنید تا تنظیمات اعمال شود.


این آموزش در ویندوز ۷ انجام گرفته است که در تمام نسخه های ویندوز به همین صورت انجام می گیرد.
 
همچنین در ویدئوی زیر نحوه تغییر تنظیمات زبان در ویندوز ۱۰ را مشاهده می کنید:

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

امیدوارم این آموزش برای شما مفید بوده باشد.

اگرچه چندین سال است که ردموندی‌ها Notepad را به‌روز نکرده‌اند، اما حالا آنها با گوش کردن به درخواست‌های کاربران، در حال توسعه نسخه جدید این نرم افزار با امکانات متعدد هستند.

به زودی قابلیت‌های جدیدی همچون پیدا کردن عبارتی خاص و جایگزین کردن آن با کلمه مورد نظر یا امکان زوم در صفحه با نگه داشتن کلید Ctrl و حرکت دادن چرخ اسکرول به نوت پد ویندوز اضافه خواهد شد. مایکروسافت همچنین پشتیبانی از پایان خط یونیکس / لینوکس (LF) و پایان خط مکینتاش (CR) را هم به نرم افزار پرکاربرد خود اضافه می‌کند. به علاوه، نوار وضعیت به صورت پیش‌فرض فعال بوده و در صورت استفاده از حالت "word-wrap"، تعداد خطوط و ستون‌ها نمایش داده خواهد شد.

پشتیبانی از کلیدهای ترکیبی ctrl+backspace برای پاک کردن کلمه قبلی، یکی دیگر از میانبرهای فوق‌العاده پرکاربرد است که سرانجام به نسخه جدید نوت پد اضافه می‌شود. کاربران حتی می‌توانند با راست‌کلیک روی کلمه یا عبارت مورد نظر و انتخاب گزینه مربوطه، به جستجوی آنها از طریق Bing بپردازند. Notepad در حالی با این قابلیت‌ها به‌روز می‌شود که مایکروسافت، برای اولین بار Windows Console را بعد از 20 سال آپدیت کرده است.

همه این قابلیت‌های جدید در آپدیت بعدی ویندوز 10 با اسم رمز Redstone 5 که احتمالا اواخر سال جاری میلادی ارائه می‌شود، در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت.

GPT و MBR هر دو استاندارد هایی برای مدیریت پارتیشن ها و Volume ها بر روی دیسک هستند. قبل از این که پارتیشنی بر روی دیسک ایجاد کنیم، باید تعیین کنیم که با کدام روش می خواهیم پارتیشن ها و Volume های ما مدیریت شود؟ MBR یا GPT؟

انتخاب GPT یا MBR برای یک دیسک مثل انتخاب فایل سیستم NTFS یا FAT32 است برای پارتیشن یا Volume
GPT یا MBR بودن فقط ویژه ویندوز نیست، بلکه این مساله مستقل از نوع سیستم عامل است و در سایر سیستم عامل ها نیز باید نوع GPT یا MBR بودن دیسک را مشخص کنیم.

چه زمانی باید برای دیسک، MBR یا GPT بودن را انتخاب کنیم؟
هنگامی که برای اولین بار یک دیسک خام را به کامپیوتر متصل می کنید، سیستم عامل از شما می پرسد که از چه Partition Style ای می خواهید استفاده کنید و شما با انتخاب MBR یا GPT، آن را تعیین می کنید.


پس از تعیین MBR یا GPT، اگر بخواهید نوع آن را تغییر دهید باید نکات خاصی را مد نظر قرار دهید و فرآیند تبدیل MBR به GPT و برعکس شرایط خاصی دارد که در آینده به آن ها خواهیم پرداخت.

MBR یا Master Boot Record
MBR مهمترین بخش بر روی دیسک است. MBR دربردارنده کدهای اجرایی است که شامل Master Boot Code، Disk Signature و Partition Table می باشد. در انتهای MBR یا Master Boot Record، 2 بایت به عنوان Signature Word وجود دارد که عدد آن 0x55AA است.

Disk Signature
Disk Signature عددی یکتاست که در آدرس منطقی 0x01b8 قرار دارد و کار آن شناساندن دیسک به سیستم عامل است.

Master Boot Code
Master Boot Code که بخشی از MBR است، کارهای زیر را انجام می دهد:

• اسکن کردن Partition table برای یافتن پارتیشن Active
  
• یافتن اولین سکتور از پارتیشن Active
  
• بارگذاری یک کپی از Boot Sector در RAM
  
• انتقال کنترل سیستم به کدهای اجرایی Boot Sector
  

اگر به هر دلیلی Master Boot Code نتواند فرآیند های بالا را انجام دهد، در این صورت سیستم، یک از پیام های زیر را نشان می دهد:

• Invalid partition table
  
• Error loading operation system
  
• Missing operation system
  

بر روی فلاپی ها MBR وجود ندارد. اولین سکتور در آن ها Boot Sector است. همچنین در بسیاری از هارد دیسک های که دربردارنده MBR هستند، تنها زمانی از Master Boot Code استفاده می شود که دیسک دارای پارتیشن Active از نوع Primary باشد.

Partition Table
جدول پارتیشن یا Partition Table یک ساختمان داده 64 بایتی است که به کمک آن می توان موقعیت و نوع پارتیشن ها را بسته به سیستم عامل، بر روی دیسک شناسایی کرد.
هر بخش از Partition Table، 16 بایت است؛ پس حداکثر ظرفیت این جدول، 4 بخش است.
هر یک از بخش ها از Offset از قبل تنظیم شده نسبت به اولین سکتور، قابل دسترسی هستند. این آدرس ها به شرح زیر است:

نکته:
تنها در دیسک های Basic از Partition Table استفاده می شود. دیسک های Dynamic با استفاده از Database ای که در انتهای هر دیسک نگهداری می شود پیکربندی دیسک را شناسایی می کند. در آموزش های آینده به دیسک های Basic و Dynamic و تفاوت این دو با هم خواهیم پرداخت.
مثال: در زیر بخشی از MBR را می بینید که بیان گر Partition Table کامپیوتری است که دارای 3 پارتیشن است.
هنگامی که تعداد پارتیشن ها کمتر از 4 عدد باشد، هر 16 بایت مربوط به پارتیشینی که وجود ندارد، با عدد 0 پر می شود.

جدول زیر اعدادی را که در Partition Table مثال بالا وجود دارد توصیف می کند. در این جدول پارتیشن اول را برای نمونه انتخاب کردیم و اعداد و معنی آن ها را بررسی می کنیم:

BYTE = 8 bit

WORD = 16 bit

DWORD = 32 bit

نکته: در جدول بالا علامت ستاره “*” برای توجه به این نکته است که مقدار فیلد، 6 بیتی یا 10 بیتی است.

اعداد بزرگتر از یک بایت به روش Little endian ذخیره می شوند. یعنی کم ارزش ترین بایت زودتر نوشته می شود. برای مثال در جدول بالا در فیلد مربوط به Relative Sectors که یک عدد DWORD است عدد 0x3F000000 نوشته شده است. این عدد به روش Little endian نوشته شده. یعنی کم ارزش ترین بایت در سمت چپ هستند. اگر بخواهیم آن را به روش نرمال بنویسیم، به صورت 0x0000003F نوشته می شود و معادل دسیمال آن، 63 است.

همانطور که در جدول بالا دیدید، System ID بخشی از Partition Table است. اطلاعاتی که از این فیلد به دست می آید:

• Volume با چه File System ای فرمت شده است؟ (FAT، FAT32، NTFS و...)
  
• آیا پارتیشن Extended بر روی دیسک ایجاد شده یا نه؟
  

ویندوز 2000 از System ID برای تعیین اینکه چه File System Device Driver ای را در هنگام بالا آمدن ویندوز بارگزاری کند، استفاده می کند. (File System Device Driver با Device Driver متفاوت است.)

چهار سطر پایین جدول که با ستاره “*” علامت دار گذاری شدند به این معنی است که عدد مربوطه برای شناسایی Volume های non-FT نیز کاربرد دارد. از Volume های non-FT می توان Striped و Spanned را نام برد. FT سرنام Fault Tolerance است.

در Windows NT 4.0 یا ورژن های بالاتر هنگامی که یک Volume از نوع Raid-1 یا Raid-5 ساخته می شود، با ارزش ترین بیت System ID برای همه پارتیشن های Primary یا Logical ای که عضو Volume هستند، Set می شود.

MS-DOS تنها می تواند به Volume هایی دسترسی داشته باشد که System ID آن برابر با 0x01، 0x04، 0x05 و یا 0x06 باشد. هرچند می توان Volume هایی را که System ID آن ها هیچ یک از موارد گفته شده نیست، با ابزار های تحت MS-DOS مانند FDISK پاک کنید. همچنین می توانید با استفاده از ابزار های Low-Level Disk editor مانند DiskProbe، بر روی هر سکتوری Read و Write داشته باشید صرف نظر از نوع فایل سیستم به کار برده شده.

این فیلدها که به آن ها CHSنیز گفته می شود، برای بالا آمدن کامیپوتر ضروری هستند. Master Boot Code از این فیلد ها برای یافتن و بارگذاری Boot Sector از پارتیشن Active استفاده می کند.

فیلد های Starting CHS برای پارتیشن های non-Active به Boot Sector های سایر پارتیشن های Primary و به EBR مربوط به اولین Logical Drive در پارتیشن Extended اشاره می کند. دانستن سکتور آغازین از پارتیشن Extended برای خطایابی بسیار مهم است. اگر دیسک دچار مشکل شود و با استفاده از ابزارهای Low-Level Disk Editor بخواهیم اطلاعات را بازیابی کنیم دانستن این فیلد ضروری است.

در تصویر زیر MBR، Partition Table و Boot Sector را برای یک دیسک Basic که 4 پارتیشن دارد، می بینید. نوع فیلدهای درون Partition Table و Extended Partition Table یکسان است.

اندازه Ending Cylinder، 10 بیت است. بنابراین بازه تعریف تعداد سیلندر های قابل تعرف در Partition Table از 0 تا 1023است.

اندازه Starting Head و Ending Head، یک بایت است. پس مقادیر آن در بازه 0 تا 255 قرار می گیرد.

اندازه Starting Sector و Ending Sector، 6 بیت است. پس مقادیر آن در بازه 0 تا 63 قرار می گیرد. از آنجایی که شمارش سکتورها از عدد 1 شروع می شود (و نه صفر)، پس بیشترین تعداد سکتور در هر Track عدد 63 خواهد بود.

از آنجایی که هارد دیسک ها با استاندارد 512-Byte Sector همگی Low-Level Format شده اند، بیشترین ظرفیت دیسک که توسط Partition Table تعریف می شود، به روش زیر محاسبه می شود:

با جایگزاری کردن بیشترین مقادیر هر فیلد، خواهیم داشت:

تا پیش از معرفی قابلیت Logical Drive Addressing یا LBA،پارتیشن Active نمی توانست بیشتر از 7.8 GB باشد (فرقی نمی کرد که از چه فایل سیستمی استفاده می شد)

هنگامی که در ویندوز 2000 از FAT16 برای Volume استفاده می کنیم، بیشترین تعداد Cluster، 64 KB است. بنابراین بیشترین اندازه هر Volume برابر با 4 GB خواهد بود. اگر شما یک دیسک مالتی بوت با سیستم عامل های Windows 95 و Windows 98 داشته باشید، در این صورت Volume با فرمت FAT16 نباید بیشتر از 2 GB باشد تا سیستم عامل بتواند به آن دسترسی داشته باشد. در غیر این صورت اگر Volume بزرگتر از 2 GB باشد و سیستم عامل بخواهد به آن دسترسی داشته باشد، با پیغام Zero bytes are available روبرو خواهید شد.

بیشترین اندازه Volume های FAT16 بر روی یک کامپیوتر بستگی دارد به ساختار دیسک و بیشترین مقداری که در فیلد های Partition Table جای می گیرد.جدول زیر اندازه های Volume های FAT16 را در شرایطی که قابلیت LBA فعال باشد یا غیر فعال، نمایش می دهد. در جدول زیر بیشترین مقدار برای Cylinder مقدار 1024 است.

ویندوز سرور 2000 برای دسترسی به Volume بزرگتر از 7.8 GB با بی توجهی به مقادیر Starting Sector و Ending Sector در Partition Table و استفاده کردن از Relative Sectors و Total Sectors این کار را انجام می دهد.

فیلد Relative Sectors بیانگر فاصله شروع دیسک تا شروع Volume بر اساس Sector است.

فیلد Total Sectors بیانگر تمام Sector های درون یک Volume است.

استفاده از این دو فیلد 32 بیتی باعث می شود که برای محاسبه تعداد سکتور ها 8 بیت بیشتر از ساختار CHSدر اختیار داشته باشیم. این 8 بیت باعث می شود تا پارتیشن ها بتوانند تا سکتور ظرفیت داشته باشند. همراه با استاندارد 512-Byte Sector و فیلدهای 32 بیتی Relative Sectors و Total Sectors، بیشترین ظرفیت پارتیشن ها به 2 TB یا 2,199,023,255,552 بایت برسد. بنابراین بزرگترین پارتیشنی که می توان بر روی دیسک MBR ایجاد کرد 2 TB است.

EBRترکیبی است از Extended Partition Table و Signature Word، که برای هر Logical Drive، در Extended Partition موجود است. EBR تنها اطلاعاتی در مورد اولین سمت از اولین Cylinder مربوط به هر Logical Drive را در Extended Partition نگهداری می کند.

توجه داشته باشید که موارد گفته شده تنها در مورد دیسک های Basic کاربرد دارد.

به ازای هر Logical Drive یک Extended Boot Record داریم و در هر Extended Boot Record یک Extended Partition Table.

بخش اول Extended Partition Table در Logical Drive اول، به Boot Sector آن درایو اشاره می کند. بخش دوم آن نیز به EBR درایو منطقی بعدی اشاره می کند. اگر بعد از درایو منطقی فعلی، درایو منطقی دیگری موجود نباشد، در این صورت بخش دوم Extended Partition Table مربوط به درایو منطقی فعلی استفاده نمی شود و فیلد های آن با صفر پر می شوند. بخش های سوم و چهارم در Extended Partition Table هرگز استفاده نمی شود.

مثال: تصویر زیر بیانگر یک Extended Partition با سه Logical Drive است.

جدول زیر بیانگر محتویات هر بخش از Extended Partition Table است.

فیلد های درون هر بخش از Extended Partition Table دقیقا مانند MBR Partition Table است که در جدول ابتدای آموزش به آن پرداختیم.

به دلیل اهمیت MBR و EBR، خوب است که با کمک ابزار های اسکن دیسک، به طور منظم وضعیت آن ها را چک کنید تا احتمال از دست رفتن Volume ها را به کمترین میزان خود برسانید.

 

نکاتی درباره جداول بالا:

• در جدول بالا IA سرنام Intel Architecture است.
  
• IA-32 همان x86 است و بیانگر پردازنده 32 بیتی است.
  
• معماری IA-64 معروف به معماری Itanium است.
  
• پردازنده های x64 توانایی اجرای برنامه های x86 یا x64 را دارا هستند.
  
• IA-64 پردازنده فقط 64 بیتی است که برای سرور ها طراحی شده است و فقط برنامه های 64 بیتی را می تواند پردازش کند.
  

BIOS چیست؟
BIOS یا Basic Input/Output System نوعی Firmware یا میان افزار است و اولین برنامه ای است که پس از روشن شدن کامپیوتر، اجرا می شود. این Firmware درون چیپی بر روی مادربورد قرار دارد. BIOS وظیفه راه اندازی اولیه و تست سلامت قطعات ضروری سیستم را به عهده دارد و پس از آن که مطمئن شد همه قطعات سالم هستند و مشکلی ندارند، سیستم عامل را پیدا کرده و کنترل سیستم را به او می سپارد.

اگر کامپیوتر را به عنوان یک خانه در نظر بگیریم، در این صورت می توانیم BIOS را به عنوان سرایدار این خانه به شمار آوریم، سرایداری که قبل از تحویل خانه به صاحب خانه (سیستم عامل)، چک می کند تا خانه، هیچ عیب و ایرادی نداشته باشد و خانه ای بی نقص را تحویل صاحب خانه دهد.

BIOS در بر دارنده کدهای کنترلی عمومی ضروری برای کار با سخت افزار هاست و سیستم عامل و برنامه ها به جای کنترل مستقیم سخت افزار، از BIOS و کنترل های او برای این منظور استفاده می کنند. مثلا برای استفاده از قابلیت Virtualization در CPU، باید این قابلیت فعال شود، اما فعال سازی این قابلیت را نمی توان از درون سیستم عامل انجام داد، بلکه باید از راه تنظیمات BIOS آن را فعال کرد و اگر این قابلیت در BIOS غیر فعال باشد، سیستم عامل نمی تواند از آن بهره گیرد.
اگر به هر دلیلی BIOS از کار نکند، در این صورت سیستم کار نخواهد کرد زیرا از روشن شدن سیستم و چرخش فن ها تا تعیین فرکانس کاری پردازنده و بارگذاری درایورهای لازم برای بوت کردن سیستم عامل بر عهده BIOS است.

BIOS کجاست؟
در مادربرد های قدیمی BIOS در حافظه ROM بر روی مادربرد قرار داشت. در مادربردهای جدیدتر، BIOS در حافظه Flash (و همچنان بر روی BIOS) قرار دارد. قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash این امکان را فراهم می کند تا راحت تر بتوان BIOS را Update کرد و Feature های جدید به آن افزود و باگ های آن را از بین برد. البته خطر آلوده شدن BIOS توسط Rootkit های بایوسی هم از معایب قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash است.

Dual-BIOS چیست؟
در برخی از مادربرد ها، دو چیپ BIOS قرار داده می شود که یکی از چیپ ها به عنوان چیپ اصلی یا Main BIOS و دیگری به عنوان چیپ پشتیبان یا Backup BIOS است. در صورتی که چیپ Main BIOS دچار مشکل شد و نتوانست سیستم را راه اندازی کند، Backup BIOS وارد عمل شده و با تنظیمات پیشفرض خود، سیستم را راه اندازی می کند.

از آنجایی که BIOS یک حافظه ی "فقط خواندنی" است، بنابراین تنظیمات کاربر بر روی BIOS ذخیره نمی شود. بنابراین کار دیگری که BIOS باید انجام دهد ذخیره کردن تنظیماتی است که کاربر در BIOS انجام می دهد تا در زمانی که کامپیوتر خاموش است این تنظیمات حفظ شود. BIOS این تنظیمات را در حافظه CMOS نگهداری می کند. حافظه CMOS، انرژی خود را از طریق باتری ای که بر روی مادربرد وجود دارد تامین می کند.

اگر این باتری از روی سیستم برداشته شود و یا باتری به هر دلیلی نتواند به انرژی دادن خود به CMOS ادامه دهد، BIOS از تنظیمات پیشفرض خود برای راه اندازی سیستم استفاده خواهد کرد.

UEFI چیست و چه ارتباطی با EFI دارد؟
UEFI عبارت اختصاری Unified Extensible Firmware Interface است و مدل توسعه یافته ای از EFI است و در حقیقت یک رابط نرم افزاری بین سیستم‌عامل و سخت افزار بوده و  جایگزین رابط سخت‌افزار بایوس (BIOS) است. و در حال حاضر در تمام کامپیوترهای شخصی سازگار با آی‌بی‌ام ارائه شده‌است.  UEFI تمامی ویژگی های بایوس را شامل می شود با این مزیت که می‌توان عیب یابی و تعمیرات (یا تنظیمات امنیتی) را بدون نیاز به هیچگونه سیستم‌عاملی انجام داد. EFI اصلی توسط اینتل توسعه داده شده است. EFI برای اولین بار توسط شرکت Intel به عنوان واسطی بین Firmware(مانند BIOS) و سیستم عامل برای کامپیوتر های با معماری IA طراحی و پیاده سازی شد. آخرین نسخه اختصاصی شرکت اینتل از EFI، EFI 1.10 است. در سال 2005 انجمن Unified EFI با هدف صنعتی سازی و توسعه EFI شکل گرفت. این انجمن کار توسعه خود را با EFI 1.10 آغاز کردند. برای اطلاع از ورژن فعلی UEFI می توانید به وب سایت دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
سر بزنید. تصویر زیر رابط کاربری مربوط به مادربرد ASUS را نشان می دهد که از تکنولوژی UEFI بهره مند است.

به نوعی می توانیم UEFI را به عنوان یک BIOS مدرن و پیشرفته با توانایی های بالا در نظربگیریم. وجود تکنولوژی UEFI امکانات خاصی را در اختیار ما قرار می دهد. برخی از این Feature ها عبارتند از: قابلیت Secure Boot، Cryptography، دسترسی های Remote، ابزارهای خطایابی سیستم، رابط کاربری پیشرفته و زیباتر با امکان استفاده از Mouse و فونت های زیباتر، امکان ساخت User Account با دسترسی های مختلف، قالبلیت بوت سریعتر، قابلیت بوت با هارد دیسک GPT، و مواردی از این دست.

مادربردهای جدید دارای بایوس UEFI هستند . در سری جدیدتر عموما قابلیت LEGACY هم حذف شده است و دستگاه های جدید به اجبار باید به صورت UEFI ویندوز نصب شوند.

 
UEFI چه ارتباطی با BIOS دارد؟
UEFI آمد تا جایگزینی برای BIOS باشد، اما در عمل بسیاری از سیستم های UEFI از BIOS هم پشتیبانی می کنند. به نوعی می توانیم UEFI را به عنوان یک BIOS مدرن و پیشرفته با توانایی های بالا در نظربگیریم. وجود تکنولوژی UEFI امکانات خاصی را در اختیار ما قرار می دهد. برخی از این Feature ها عبارتند از: قابلیت Secure Boot، Cryptography، دسترسی های Remote، ابزارهای خطایابی سیستم، رابط کاربری پیشرفته و زیباتر با امکان استفاده از Mouse و فونت های زیباتر، امکان ساخت User Account با دسترسی های مختلف، قالبلیت بوت سریعتر، قابلیت بوت با هارد دیسک GPT، و مواردی از این دست. با تنظیماتی که در BIOS وجود دارد می توانیم انتخاب کنیم که از قابلیت های UEFI استفاده بکنیم یا خیر!  اصطلاح UEFI BIOS به UEFI اشاره دارد و Legacy BIOS نیز به BIOS.

با خواندن اولین سکتور از هارد دیسک و اجرای کدهای آن، سیستم عامل را از هارد دیسک بوت می کند. BIOS کدهای 16 بیتی را اجرا می کند در حالی که امروزه سیستم ها از پردازنده های 32 بیتی و 64 بیتی بهره می برند. این در حالی است که UEFI با اجرای برنامه های EFI (که دارای پسوند .efi هستند) از EFI System Partition که بر روی دیسک قرار دارد، سیستم عامل را بوت می کند.

نصب سیستم عامل در حالت UEFI

برای این که سیستم عامل با موفقیت بر روی سیستم UEFI نصب شود چه شرایطی لازم است؟
1- نوع دیسک.
باید از نوع GPT باشد.
تصاویر زیر گویای این شرط از نصب ویندوز بر روی سیستم UEFI است:
در تصویر 1: ویندوز نمی تواند بر روی دیسک نصب شود، چون از نوع MBR است. در سیستم های EFI، ویندوز تنها بر روی دیسک GPT قابل نصب است. ( دکمه Next غیر فعال است )

در تصویر 2: دیسک از نوع GPT است. بر روی دیسک 3 پارتیشن پیشفرض به همراه یک پارتیشن برای نصب ویندوز می بینید. ( دکمه Next فعال است )

2- نوع سیستم عامل.
تنها نسخه های خاصی از ویندوز هستند که توانایی نصب بر روی سیستم های UEFI را دارند.

برای مشاهده  لیست این سیستم عامل ها به مقاله ی GPT یا GUID Partition Table چیست؟ در لینک زیر مراجعه کنید:

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

3- فایل های مورد نیاز بوت در حالت UEFI
برای اینکه سیستم عامل با موفقیت نصب شود باید پوشه EFI و محتویات آن که برای بوت کردن در حالت UEFI ضروری هستند وجود داشته باشد.

در سیستم های دارای قابلیت UEFI چرا کاربران تریجیح می دهند همچنان از BIOS استفاده کنند؟
دلیل اول: نوع هارد دیسک.
از آنجایی که بسیاری از کاربران به دلیل بی اطلاعی از تفاوت GPT یا MBR و قابلیت های سیستم خود، نوع هارد دیسک را MBR انتخاب می کنند و سپس به پارتیشن بندی و انتقال فایل ها بر روی پارتیشن ها می کنند، بنابراین نمی توانند از این دیسک برای نصب ویندوز در حالت UEFI استفاده کنند زیرا دیگر به سادگی امکان تبدیل دیسک به GPT وجود ندارد و برای تبدیل MBR به GPT باید تمام پارتیشن ها پاک شوند.
دلیل دوم: نوع سیستم عامل.
همه سیستم عامل ها توانایی نصب در حالت EFI ( یا همان UEFI) را ندارند. برای مثال همانطور که در آموزش GPT چیست اشاره کردیم، از ویندوز 7 به قبل، نسخه های 32 بیتی ویندوز قابل استفاده در حالت UEFI نیستند.
دلیل سوم: نبودن فایل های مورد نیاز بوت در حالت UEFI
برای این که بتوانید در حالت UEFI با DVD یا USB بوت کنید باید حتما فولدری به نام EFI و فایل های آن وجود داشته باشد.

برآورده نشدن هر کدام از شرایط بالا می تواند باعث شکست در فرایند نصب ویندوز شود. بنابراین کاربران ترجیح می دهند تا همچنان از Legacy BIOS استفاده کنند که در این حالت تقریبا همه سیستم عامل ها بدون دردسر نصب می شوند.

واضح است که  UEFI یک رابط کاملا مستقل از سیستم عامل بوده و شامل محیط کاربری گرافیکی، امکان کنترل با ماوس و همچنین اختیار کامل سیستم را به سیستم عامل می دهد. برای برخورداری از قابلیت های  UEFI،  باید ویندوز را به روش UEFI نصب کنیم، که لازم است کمی اطلاعات درباره GPT و تفاوت آن با MBR بخوانید.

GPT مخفف عبارت GUID Partition Table به معنی جدول پارتیشن GUID، استانداردی برای طرح‌بندی جدول پارتیشن در دیسک سخت است.

MBR از ۳۲ بیت برای ذخیره آدرس‌های بلاک منطقی استفاده می‌کند. در دیسک‌هایی که از سکتورهای ۵۱۲ بایتی استفاده می‌کنند، مدخل‌های جدول پارتیشن MBR نهایتاً حجمی با حداکثر اندازه ۲ ترابایت  را اجازه می‌دهند و آدرس‌دهی سکتورهای بالاتر از آن ممکن نیست. تعدادی از تولیدکنندگان دیسک سخت، دیسک‌هایی با سکتورهای 4096 بایتی طراحی کرده‌اند که این محدودیت را تا حدودی برداشته و این مقدار را به ۱۶ ترابایت رسانده است.

GPT از ۶۴ بیت برای آدرس‌های بلاک منطقی استفاده می‌کند و بنابراین می‌توان پارتیشنی با حداکثر اندازه ۲۶۴−۱ سکتور داشت. برای دیسک‌هایی که از سکتورهای ۵۱۲ بایتی استفاده می‌کنند، این مقدار برابر ۹٫۴ زتابایت (۹٫۴ × ۱۰۲۱ بایت) است.

در کل می توان گفت GPT یک فناوری جدیدتر و کاملتر نسبت به MBR  است و میتوان به واسط آن از هارد هایی با ظرفیت بالاتر از 2 ترابایت استفاده نمود! (برای آشنایی با MBR به لینک آخر مقاله مراجعه کنید)

 

 روند کلی کار به صورت زیر خواهد بود:

برای تشخیص این مسئله کافی است مدل مادربورد را در گوگل جستجو نمایید و به سایت سازنده مراجعه کنید و بررسی کنید که آیا مدل مادربورد شما از این قابلیت پشتیبانی میکند یا خیر؟

برای اینکه بفهمیم ویندوز فعلی که نصب شده حالت UEFI است یا خیر در منوی استارت روی Run کلیک می کنیم سپس عبارت MSINFO32 رو تایپ می کنیم و در پنجره باز شده در لیست بدنبال عبارت Bios Mode می گردیم اگر وجود داشت و حالت UEFI بود پس ویندوز ما UEFI و هارد ما GPT است .اگر وجود نداشت ویندوز معمولی نصب شده و ممکن است هارد GPT یا MBR باشد.

توجه: قبل از انجام این کار از اطلاعات هارد خود پشتیبان بگیرید زیرا با این کار کلیه اطلاعات شما از بین خواهد رفت

کلیدهای shift+ F10 رو با هم فشار دهید تا وارد محیط CMD شوید.

UEFI (Unified Extensible Firmware Interface)
یک ویژگی نرم‌افزاری رابط بین سیستم‌عامل و پلاتفرم سخت افزار می‌باشد. این ویژگی جایگزین رابط سخت‌افزار بایوس است. در بررسی‌ها، ویژگی UEFI، تمامی خدمات بایوس را پشتیبانی می‌کند. به وسیله این ویژگی می‌توان عیب یابی و تعمیرات (یا تنظیمات امنیتی) را بدون نیاز به هیچگونه سیستم‌عاملی انجام داد.

GPT (GUID Partition Table)
استانداردی برای طرح‌بندی جدول پارتیشن در دیسک سخت است که از شناسه‌های منحصربه‌فرد سراسری استفاده می‌کند. جی‌پی‌تی طرح‌بندی جدیدتر و پیشرفته تر برای جدول پارتیشن است که به تدریج جایگزین رکورد راه‌انداز اصلی (MBR) می‌شود. همچنین GPT می تواند تا بینهایت Primary Partition ساپورت کند.

Application.exe چیست؟ Application.exe یک نوع فایل اجرایی متناظر با برنامه جانبی است که توسط توسعه دهندگان نرم افزار ویندور برای سیستم عامل Windows توسعه داده شده است. این فایل های اجرایی حاوی دستور العمل های مرحله به مرحله ای هستند که کامپیوتر برای انجام توابع آنها را دنبال می کنند. وقتی شما روی یک فایل اجرایی دوبار کلیک می کنید کامپیوتر به طور خودکار این دستور العمل ها را که توسط توسعه دهنده نرم افزار طراحی شده است را اجرا می کند.

هر نرم افزاری که شما در ویندوز استفاده می کنید از فایل های اجرایی استفاده می کنند. مرورگر وب، برنامه ورد، برنامه اکسل و غیره بدون Application.exe کار نمی کنند. به دلیل کاربردی بودن و فراگیر بودن، این فایل های اجرایی به عنوان یک روش برای انتقال ویروس و برنامه های مخرب استفاده می شود. اغلب ویروس ها به عنوان یک فایل اجرایی مفید (مانند Application.exe) عرضه می شود و از طریق ایمیل های اسپم و وب سایت های مخرب توزیع می شوند که پس از اجرای این فایل ها سیستم شما آلوده می شود.

ویروس ها می توانند فایل های شما را آلوده کنند و آنها را خراب کنند که پس از آن شما هنگام اجرای برنامه های جانبی با پیغام خطاهای متنوعی رو به رو خواهید شد. که برخی از این خطاها به صورت زیر هستند:

• Application.exe Application Error
  
• Application.exe is not a valid Win 32 application
  
• Application.exe has encountered a problem and needs to close. We are sorry for the inconvenience
  
• Cannot find application.exe
  
• Application.exe not found
  
• Error starting program: application.exe
  
• Application.exe is not running
  
• Application.exe failed
  
• Faulting Application Path: application.exe
  
• Application.exe has stopped working
  

راهکارهای حل این مشکل را با هم بررسی می کنیم:


حل مشکل Stop Working با راه اندازی مجدد برنامه
اولین کاری که باید انجام دهید بستن صفحه برنامه کرش شده و باز کردن مجدد آن است. پس مطمئن شوید که برنامه را بسته اید به طوری که در پس زمینه کامپیوتر هم اجرا نشود. برای این کار باید به Task Manager بروید و فرایند را ببندید و برنامه را مجدد شروع کنید. از طرف دیگر اگر برنامه با روشن شدن سیستم شروع نمی شود می توانید کامپیوتر را ریستارت کنید و دوباره برنامه را اجرا کنید. اگر نحو انجام این کار را نمی دانید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. صفحه پیغامی که به شما اطلاع می دهد برنامه کرش شده است را ببندید.
   
2. روی نوار کار یا Taskbar کلیک راست کنید. Task Manager را باز کنید.
   
3. مطمئن شوید برنامه و فرایندهای مربوط به آن را از بین بردید.
   
4. حالا برنامه را مجددا باز کنید.
   

البته این یک راه حل موقت است و ممکن است باز هم خطای stop working به شما نمایش داده شود. پس راه حل های بعدی را هم تست کنید.

رفع مشکل Stop Working با سازگار کردن برنامه در ویندوز ۱۰
کار دیگری که برای حل مشکل  Stop Working می توانید انجام دهید، تغییر تنظیمات سازگاری برنامه های قدیمی است. برخی از برنامه های قدیمی ممکن است با نسخه های قدیمی سیستم عامل کار کنند اما ممکن است در ویندوز ۱۰ مشکل داشته باشند. به همین دلیل مشکل سازگاری رخ می دهد. شما می توانید حالت سازگاری را تغییر دهید و برنامه را با بعضی از نسخه های قدیمی تر ویندوز تنظیم کنید. اگر در ویندوز ۱۰ برنامه بدون مشکل کار نمی کند می توانید ویندوز ۷ را امتحان کنید. خب برای تنظیم سازگاری کارهای زیر را انجام دهید:

1. به پوشه نصب برنامه مشکل دار بروید.
   
2. روی فایل exe کلیک راست کنید. Properties را انتخاب کنید.
   
3. به سربرگ Compatibility بروید. گزینه Run This Program in Compatibility Mode For را انتخاب کنید.
   
4. نسخه ویندوز را انتخاب کنید و برای اعمال تغییرات روی OK کلیک کنید.
   

حل مشکل Stop Working در ویندوز ۱۰، ۸ و ۷
علاوه بر حالت سازگاری، برخی برنامه ها تنها با مجوز Administrative کار می کنند. برای برنامه های خاص این غیر طبیعی نیست که تغییرات سیستمی فقط به مدیر داده شود. علاوه براین کنترل حساب کاربری باعث می شود که وقتی در برنامه تغییراتی داده شود برنامه کرش و بسته شود. برای اجرای برنامه به عنوان ادمین مراحل زیر را انجام دهید:

1. به پوشه برنامه مشکل دار وارد شوید.
   
2. فایل exe را پیدا کنید. روی آن راست کلیک کنید. Properties را انتخاب کنید.
   
3. به سربرگ Compatibility بروید. گزینه Run as Administrator را انتخاب کنید.
   
4. روی OK کلیک کنید.
   

حل مشکل Stop Working در ویندوز با ویروس یابی
یکی از دلایل دیگری که می تواند موجب کرش و بسته شدن برنامه شود بد افزارها و ویروس های مخرب هستند. این ویروس ها می توانند مشکلات زیادی در سیستم ما ایجاد کنند به طور مثال این ویروس ها می توانند فایل های اجرایی را آلوده و برنامه را خراب کنند. پس مطمئن شوید که یک آنتی ویروس خوب را روی سیستم خود نصب کرده اید. گاهی اوقات ویروس ها از برخی از فایروال ها و آنتی ویروس ها عبور می کنند بنابراین توصیه می کنیم هر چند وقت یکبار سیستم خود را اسکن کنید. خود ویندوز ابزاری به نام Windows Defender دارد که شما می توانید از آن برای اسکن سیستم تان استفاده کنید. برای استفاده از این ابزار و حل مشکل بسته شدن برنامه ها مراحل زیر را انجام دهید:

• در کادر جستجوی Start عبارت Windows Defender را تایپ کنید.
  
• در نتایج ظاهر شده ابزار Windows Defender را انتخاب کنید.
  
• Advanced Scans را انتخاب کنید.
  
• بعد از مراحل بعدی سیستم شما ریستارت می شود پس برنامه های که دارید مانند ورد را ذخیره کنید.
  
• در پنجره ظاهر شده گزینه Windows Defender Offline Scan را انتخاب کنید.
  
• روی Scan Now کلیک کنید.
  

کامپیوتر شما ریستارت می شود و فرایند اسکن شروع می شود (برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه ). بعد از اتمام اسکن ممکن است برخی از فایل ها یا برنامه های شما که به ویروس آلوده شده است پاک شود.

حل مشکل ارور Stop Working با پاک کردن رجیستری
امکان دارد شما یک برنامه را چند بار نصب کرده باشید. به طور مثال هنگامی که شما دکمه Add/Remove Programs پنجره کنترل پنل را انتخاب می کنید برنامه ها از کنترل پنل شما حذف می شوند اما بعضی از فایل ها همچنان در سیستم شما باقی می ماند و در رجیستری اهمیت دارد. بنابراین عاقلانه ترین کار این است که رجیستری خود را از این برنامه ها پاک کنید و برنامه خود را مجددا نصب کنید. علاوه بر این توصیه می کنیم که تمام فایل های باقی مانده از پوشه نصب را که غالبا در پارتیشن C قرار دارند را حذف کنید. علاوه براین شما باید پوشه App Data را هم بررسی کنید. برای دسترسی به این پوشه در کادر جستجوی Start عبارت %appdata% را تایپ کنید. برای پاک کردن برنامه بهتر است از برنامه CCleaner یا برنامه های جانبی دیگر استفاده کنید.


به طور مثال اگر ویندوز اکسپلورر شما هنگ می کند برای پاک کردن کش به صورت زیر عمل کنید:

• روی منوی Start کلیک کنید.
  
• عبارت regedit را در کادر جستجو تایپ کنید.
  
• روی regedit.exe کلیک کنید. حالا یک پنجره به شما نمایش داده می شود روی Yes کلیک کنید.
  
• به مسیر HKEY_CLASSES_ROOT >  shellex > contextMenuHandlers بروید
  

حالا کلیدهای زیر را پاک کنید:

• ۷-Zip
  
• WinRAR
  
• WinRAR32
  
• WinZip
  
• Daemon Tool
  
• Daemon
  
• Advance System Care
  

و اگر برنامه جانبی دیگر می شناسید که به آن مشکوکید کلید آن را پاک کنید برای اینکار روی کلید راست کلیک کرده و Delete را انتخاب کنید. بعد از انجام این کار سیستم را ریستارت کنید.

حل مشکل ارور Close The Program با پاک کردن فایل های موقت
فایل های موقت بعضی اوقات لازم می شوند اما پس از مدتی آنها می توانند در سیستم مشکل ایجاد کنند. اساسا شما می توانید بدون آنها به کارتان ادامه دهید. بنابراین توصیه می کنیم که هر چند وقت یکبار فایل های موقت را پاک کنید. شما می توانید از برنامه های جانبی مثل CCleaner استفاده کنید. اما خود ویندوز هم دارای یک ابزار سیستمی است. کافی است مراحل زیر را انجام دهید:

1. Computer را باز کنید.
   
2. روی درایو مورد نظر راست کلیک کنید. Properties را انتخاب کنید.
   
3. Disk Cleanup  را انتخاب کنید.
   
4. کادرهای کنار فایل های موقت را انتخاب کنید.
   
5. برای تایید روی OK کلیک کنید.
   

حل مشکل Stop Working با اجرای SFC و DISM
ممکن است خطای Stop Working به دلیل خرابی فایل های سیستمی رخ دهد. این اتفاق با بروزرسانی های مکرر و یا نرم افزارهای مخرب می تواند رخ دهد. برای حل این مشکل ما از ابزارهای SFC و DISM استفاده می کنیم.

1. از منوی Start عبارت Command Prompt را جستجو کنید.
   
2. Command Prompt (Admin) را اجرا کنید.
   
3. دستور sfc/scannow را وارد کنید.
   
4. بعد از اتمام این فرایند کامپیوتر خود را ریستارت کنید.
   

وقتی شما می خواهید فایل های سیستمی را بررسی کنید اسکن با SFC اولین گام عیب یابی است. با این حال اگر SFC نتوانست به شما کمک کند از DISM استفاده کنید. برای استفاده از DISM مراحل زیر را انجام دهید:

1. از منوی Start عبارت Command Prompt را جستجو کنید.
   
2. Command Prompt (Admin) را اجرا کنید.
   
3. دستور DISM.exe /Online /Cleanup-image /Restorehealth را وارد کنید.
   
4. حالا فرایند اسکن شروع می شود و فایل های سیستمی خراب تعمیر می شوند.
   

حل مشکل Stop Working در Kmplayer و سایر برنامه ها
ممکن است به علت بروزرسانی های مکرر مجوزهای داده شده لغو شده باشند و این می تواند مانع از اجرای درست برنامه شما شود. برای حل این مشکل مراحل زیر را انجام دهید.

1. روی آیکن Computer کلیک راست کنید. Properties را انتخاب کنید.
   
2. Advanced System Settings را انتخاب کنید.
   
3. سربرگ Advanced را انتخاب کنید.
   
4. در قسمت Performance دکمه Settings را انتخاب کنید.
   
5. روی سربرگ Data Execution Prevention کلیک کنید.
   
6. گزینه Turn On DEP For All Programs And Services Except Those I Select را انتخاب کنید.
   
7. روی Add کلیک کنید و پوشه برنامه مشکل دار را انتخاب کنید و فایل اجرایی برنامه را کلیک کنید.
   
8. استثناها را تنظیم کنید و برای اعمال تغییرات روی OK کلیک کنید.
   

رفع مشکل Stop Working در بازی
چک کردن درایورها می تواند روی بازی تاثیر بگذارد. اگر به طور ناگهانی بازی شما بسته می شود ابتدا این دو مورد را بررسی کنید:

• وجود نسخه ها و برنامه های اضافه مانند DirectX، NET Framework یا کلاینت های جانبی
  
• درایورهای پردازنده کارت گرافیک
  

وقتی که مطمئن شدید تمام بازی هایی که نیاز دارید را نصب کردید. مطمئن شوید که درایوهای ضروری را نصب و بروزرسانی کرده اید. برای انجام این کار مراحل زیر را انجام دهید:

1. در کادر جستجوی Start عبارت Device Manager را تایپ کنید.
   
2. Device Manager را باز کنید.
   
3. به قسمت Display Drivers بروید. روی کارت گرافیک راست کلیک کنید و گزینه Update Driver را انتخاب کنید.
   

حل مشکل Stopped Working ویندوز اکسپلورر
اگر در هنگام استفاده از ویندوز اکسپلورر با خطای Stopped Working مواجه می شوید راه حل زیر را انجام دهید. فایل اجرایی ویندوز اکسپلورر Explorer.exe نام دارد و در مسیر C:\Windows واقع شده است.


این فایل را به مسیر دیگری مانند C:\Windows\System32 انتقال دهید.


حل مشکل Stop Working ویندوز اکسپلورر در ویندوز ۱۰، ۸ و ۷
بعضی وقت ها چون که فایل های تصویری خراب می شوند ویندوز اکسپلورر متوقف می شود. برای حل این مشکل Windows Explorer را باز کنید. از گوشه سمت چپ Organize را انتخاب کنید. از منو گزینه Folder And Search Options را انتخاب کنید.


به سربرگ View بروید. گزینه Always Show Icons, Never Thumbnails را انتخاب کنید.


حل ارور Has Stopped Working با کمک (CMD)
همانطور که قبلا اشاره کردیم امکان دارد فایل های سیستمی شما خراب شده باشند و همین باعث نمایش خطای Has Stopped Working شده باشد. برای این که فایل های سیستمی خراب را بررسی و تعمیر کنید روی دکمه Start کلیک کنید و Cmd را در کادر جستجو تایپ کنید.
روی cmd راست کلیک کنید و گزینه Run As Administrator را انتخاب کنید.
عبارت sfc /scannow را تایپ کنید و اینتر کنید. منتظر بمانید تا فرایند بررسی و تعمیر ۱۰۰% کامل شود.


حل مشکل Stop Working بازی ها و برنامه ها در ویندوز ۱۰، ۸ و ۷
اگر سیستم را در حالت Safe Mode راه اندازی کردید و باز هم برنامه های شما متوقف می شود این راه حل را انجام دهید. در کادر جستجوی Start عبارت msconfig  را تایپ کنید.

در نتیجه یافت شده روی msconfig کلیک راست کنید. گزینه Run As Administrator را انتخاب کنید. حالا ابزار System Configuration اجرا می شود.

روی سربرگ Gerneral کلیک کنید و Selective Atartup را انتخاب کنید. بعد گزینه Load Startup Items را از حالت انتخاب خارج کنید.


حالا به سربرگ Services بروید. گزینه Hide all Microsoft services را انتخاب کنید. سپس دکمه Disable all را انتخاب کنید.


روی OK کلیک کنید. سیستم را در مد نرمال راه اندازی کنید. اگر مشکل حل شد پس یک نرم افزار خاص باعث ایجاد این مشکل شده است. برنامه را شناسایی کنید و آن را پاک کنید.
بعد از اینکه سیستم به حالت نرمال بارگذاری شد این مراحل را انجام دهید. روی دکمه Start کلیک کنید و در کادر جستجو عبارت msconfig را سرچ کنید. روی msconfig راست کلیک کنید و گزینه Run As Administrator را انتخاب کنید. روی سربرگ General کلیک کنید و گزینه Normal startup را انتخاب کنید. روی OK کلیک کنید. کامپیوتر را ریستارت کنید.


یک کار دیگر که شما در اینجا لازم است انجام دهید حذف برنامه های خراب از Startup است. برای انجام این کار روی سربرگ Startup کلیک کنید. حالا برنامه های خراب و ناخواسته را از حالت انتخاب خارج کنید.


نصب آخرین نسخه ویندوز و حل مشکل Stop Working
آخرین نسخه ویندوز را نصب کنید. در طول بروزرسانی ویندوز تمام درایورهای دستگاه های رایج آپدیت می شود. برای آپدیت ویندوز به کنترل پنل بروید و ویژگی Windows Update را فعال کنید. بعد از اینکه به اینترنت متصل شدید آخرین نسخه ویندوز جستجو خواهد شد. آپدیت ویندوز را دانلود و نصب کنید.


نمایش پیغام خطای Close The Program به علت خرابی رم
اگر مطمئن شدید که علت خطای Stop Working نرم افزاری نیست ممکن است RAM شما خراب شده باشد. پس سعی کنید یک رم دیگر را روی سیستم خود نصب کنید.

امیدوارم این آموزش مرود توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.

علاوه بر این، اشتراک‌گذاری آسان، جفت‌سازی سریع بلوتوث، ابزار دیکته‌ی صوتی و امکان بی‌صداسازی تب‌ها در مرورگرمایکروسافت اج از جمله قابلیت‌های جدید به‌روزرسانی آوریل به‌حساب می‌آیند. مایکروسافت همچنین به بهبود و ارتقاء سیستم طراحی فلوئنت که با به‌روزرسانی کریترز پاییز معرفی شد، ادامه داده است. اکنون هنگام استفاده از ماوس در منوی استارت یا مرکز اعلان‌ها، شاهد افکت‌های بیشتری از نوع هاور (hover) خواهید بود و افکت جدید بلور نیز به نوار وظیفه ظاهر جذاب‌تری بخشیده است. در ادامه به بررسی دهویژگی برتر به‌روزرسانی کریترز بهاره‌ی ویندوز۱۰ می‌پردازیم.

تایم‌لاین، قابلیت کلیدی جدیدترین نسخه‌ی ویندوز۱۰ محسوب می‌شود. دکمه‌ی آشنای Task view که اپلیکیشن‌های در حال اجرا را نشان می‌دهد، اکنون جای خود را به تایم‌لاین داده است. تایم‌لاین نه‌تنها به شما امکان می‌دهد اپلیکیشن‌هایی را که در حال اجرا هستند، مشاهده کنید؛ بلکه نوع فعالیت‌ها و اپلیکیشن‌های به‌کاررفته توسط شما در ۳۰ روز گذشته را نیز نمایش می‌دهد. این فعالیت‌ها و اپلیکیشن‌ها در میان دستگاه‌های مختلف همگام‌سازی می‌شوند؛ در نتیجه اگر برای کار روی یک سند از لپ‌تاپ استفاده می‌کنید، می‌توانید ادامه‌ی همان فعالیت را به‌آسانی در یک کامپیوتر دسکتاپ که با حساب خود وارد آن شده‌اید، از سر بگیرید.

علاوه بر این، می‌توانید تایم‌لاین را با نسخه‌ی آی‌اواس و اندروید مایکروسافت اج ادغام کنید و به تاریخچه‌ی وب‌گردی گوشی هوشمند در کامپیوتر خود دسترسی داشته باشید. مایکروسافت برای پشتیبانی از این ویژگی که می‌تواند یکی از دلایل اصلی افراد برای استفاده از تایم‌لاین محسوب ‌شود، مشغول به‌روزرسانی اپلیکیشن‌های موبایل اج است. اگر در مورد جنبه‌های حریم شخصی ناشی از قرارگیری تاریخچه‌ی فعالیت‌ها، اسناد و اپلیکیشن‌های خود در Task View نگران هستید، مایکروسافت همگام‌سازی دستگاه را به‌صورت پیش‌فرض غیر فعال می‌کند؛ در نتیجه می‌توانید نمایش تاریخچه‌ی فعالیت را قطع کنید.

مایکروسافت در طول سال‌ها ابزارهای دیکته‌ی مختلفی داشته است؛ اما ردموندی‌ها با به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ روش سریعی برای دسترسی به نسخه‌ی داخلی ویندوز۱۰ ایجاد کرده‌اند. اکنون می‌توانید ابزار دیکته را با فشردن هم‌زمان کلیدهای ویندوز و حرف H اجرا کنید. این ابزار امکان دیکته درون هر اپلیکیشنی را برای شما فراهم می‌کند. اگر میکروفون مناسبی در اختیار داشته باشید، می‌توانید به تجربه‌ی خوبی در استفاده از این ابزار دست پیدا کنید.

کروم به‌تازگی قابلیت خاموش‌سازی تب‌ها را در اختیار کاربران قرار داد و اکنون مایکروسافت نیز همین ویژگی را به مرورگر اج افزوده است. با استفاده از این ویژگی می‌توانید وب‌سایت‌های آزاردهنده و پرسروصدا را خاموش کنید و حجم صداهای خارج‌شده از اسپیکرها را کاهش دهید. مایکروسافت همچنین کارایی و طراحی اج را بهبود داده است. اکنون با این به‌روزرسانی، مایکروسافت اج بدون شک به‌عنوان مرورگر پیش‌فرض، احساس بهتری به کاربر القا می‌کند. با این حال این مرورگر برای رقابت واقعی با کروم هنوز نیازمند بهبودهای بیشتری است.

علاوه بر این، مایکروسافت پشتیبانی از وب‌اپلیکیشن‌های پیشرو را نیز به به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ افزوده است. وب اپلیکیشن‌های پیشرو در واقع اپلیکیشن‌های تحت وب محسوب می‌شوند؛ اما از پشتیبانی کامل گوگل، اپل و اکنون مایکروسافت در سیستم‌عامل‌های موبایل و دسکتاپ برخوردار هستند و می‌توانند کمبود اپلیکیشن‌های ویندوز۱۰ را جبران کنند. انتظار می‌رود در کنفرانس بیلد مایکروسافت در ماه می، جزئیات بسیار بیشتری از وب اپلیکیشن‌های پیشرو برای ویندوز۱۰ منتشر شود.

مقیاس‌بندی اپلیکیشن‌های دسکتاپ همیشه یکی از مشکلات آزاردهنده‌ی ویندوز بوده است. اما به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ تلاش دارد مشکل اپلیکیشن‌های تارشده را به‌کلی برطرف کند. اکنون اگر ویندوز۱۰ تشخیص دهد که اپلیکیشنی به خاطر تغییر مانیتور تار شده است، اقدام به مقیاس‌بندی مناسب‌تر اپلیکیشن می‌کند تا از تارشدگی یا نمایش آن در اندازه‌ی خیلی کوچک جلوگیری کند.

مایکروسافت چندین ویژگی صوتی بی‌نظیر را در به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ ویندوز۱۰ گنجانده است. اکنون می‌توانید دستگاه ورودی یا خروجی صوتی را در هر اپلیکیشن تنظیم کنید. برای مثال می‌توانید تصمیم بگیرید که صدای موسیقی اسپاتیفای را از طریق اسپیکرها بشنوید؛ درحالی‌که صدای مرورگر از طریق یک هدست هدایت شود. تنظیمات جدید صوتی به شما امکان می‌دهد هر دو صدای ورودی و خروجی را برای هر اپلیکیشن شخصی‌سازی کنید؛ در نتیجه در صورتی که از میکروفون‌های مختلف در اپلیکیشن‌های متنوع استفاده می‌کنید، این قابلیت برای شما کاربردی خواهد بود.

مایکروسافت در جدیدترین نسخه‌ی ویندوز۱۰ روشی ساده و سریع برای جفت‌سازی لوازم جانبی بلوتوث درنظر گرفته است. ویندوز۱۰ اکنون برای اتصال سریع به یک دستگاه بلوتوث و جفت شدن با آن، یک اعلان نمایش می‌دهد. مایکروسافت فعلا از ماوس سرفیس Precision خود پشتیبانی می‌کند؛ اما تلاش دارد با همکاری لاجیتک و دیگر شرکت‌ها، از پشتیبانی سخت‌افزارهای بیشتر و جفت‌سازی سریع آن‌ها در آینده‌ای نزدیک اطمینان حاصل کند.

آیا به تا حال با آن دسته اعلان‌های آزاردهنده و گاه و بیگاه ویندوز دیفندر مبنی بر اعلام اسکن دستگاه و سلامت آن مواجه شده‌اید؟ اغلب کاربران ویندوز۱۰ معمولا از کنار این اعلان‌ها می‌گذرند. اکنون با به‌روزرسانی آوریل ۲۰۱۸ ویندوز۱۰، می‌توانید این اعلان‌ها را متوقف کنید؛ در نتیجه آنتی ویروس مایکروسافت دیگر اتمام موفقیت‌آمیز اسکن دستگاه را هر مرتبه به اطلاع شما نمی‌رساند.

اشتراک‌گذاری نزدیک به شما امکان می‌دهد به آسانی وب‌سایت‌ها، تصاویر یا اسناد خود را با دستگاه‌های نزدیک ویندوز۱۰ به اشتراک بگذارید. این قابلیت احتمالا همیشه کاربردی نخواهد بود؛ اما به‌وسیله‌ی بلوتوث کار می‌کند و به قابلیت ایردراپ اپل شباهت دارد. با استفاده از این ویژگی می‌توانید به اشتراک‌گذاری سریع فایل‌های خود با دستگاه‌های همکاران یا دوستانی که در نزدیکی شما هستند، بپردازید. این قابلیت به‌صورت پیش‌فرض غیر فعال است و تنها برای دریافت فایل از دستگاه‌های خودتان یا افراد نزدیک می‌توانید آن را تنظیم کنید. خوشبختانه، مایکروسافت در آینده گزینه‌ای برای شخصی‌سازی این ویژگی ارائه خواهد داد تا امکان دریافت فایل تنها از مخاطبان امکان‌پذیر باشد.

مایکروسافت حالت «مزاحم نشوید» در ویندوز۱۰ را با این به‌روزرسانی جدید تغییر و ارتقاء می‌دهد. فوکوس اسیست که پیش از این با نام ساعات خاموشی (Quiet Hours) شناخته می‌شد، روشی هوشمندانه‌تر برای توقف اعلان‌های بازشونده در مواقع خاص است. اکنون هنگامی که مشغول انجام بازی یا نمایش ارائه‌ی خود با پروژکتور هستید، فوکوس اسیست به‌صورت خودکار اعلان‌ها را خاموش می‌کند. این ویژگی اعلان‌های آزاردهنده را در خلال بازی یا ملاقات‌های مهم یا به‌طور کلی مواقعی که تمایلی به دریافت ایمیل‌ها یا پیام‌ها ندارید، غیر فعال می‌کند.

علاوه بر این، می‌توانید اپلیکیشن‌های مشخصی را مستثنا کنید و همچنان به دریافت اعلان‌های آن‌ها ادامه دهید. این قابلیت به شما امکان می‌دهد تا اگر هنگام بازی منتظر دریافت پیام هستید، آن را از دست ندهید.

مایکروسافت با این به‌روزرسانی برخی تغییرات هوشمندانه با تمرکز بر گیمینگ به ویندوز۱۰ افزوده است. اکنون می‌توانید عملکرد گرافیکی را برای هر بازی شخصی‌سازی کنید و برخی از آن‌ها را به دلخواه در حالت عملکرد بالا یا ذخیره‌ی انرژی قرار دهید. اگر از لپ‌تاپی با توانایی گیمینگ استفاده می‌کنید اما می‌خواهید عملکرد برخی از بازی‌ها را با هدف ذخیره‌ی عمر باتری محدود کنید، این ویژگی برای شما کاربردی خواهد بود. این قابلیت جدید در تنظیمات گرافیکی در اپلیکیشن اصلی تنظیمات موجود است. علاوه بر این، نوار بازی ایکس‌باکس نیز توسط مایکروسافت بازطراحی شده و با این به‌روزرسانی، یک تم سفید یا مشکی به آن اضافه شده است.

برای خیلی از ما یک دسکتاپ و پوشه دانلود آشفته جزئی از زندگی‌مان شده است، مهم نیست چه قدر تلاش می‌کنیم که لپ تاپمان را از این وضع نجات دهیم، چون همیشه آخر کار نامرتب و به هم ریخته است. اگر فکر می‌کنید که نیاز به یک پاکسازی ویندوز دارید این آموزش را مطالعه نمایید. البته راه‌های زیادی برای پاکسازی ویندوز 10 وجود دارد که از طریق آن‌ها سرعت ویندوز شما بالاتر خواهد رفت.

شما می‌توانید:

یک نکته‌ی مهم که باید به خاطر داشته باشید این است که اگر گزینه اول را انتخاب کنید تمام فایل‌هایی که در پوشه دانلودشما قرار دارند، بعد از 30 روز به طور خودکار پاک می‌شوند، به استثنای فایل‌هایی که در این 30 روز تغییراتی در آن‌ها صورت گرفته باشد. به این معنی است که اگر شما فایلی را دانلود کرده باشید و در این 30 روز هر روز هم آن را باز کرده باشید ولی تغییری در آن‌ها اعمال نکرده باشید، بعد از این مدت پاک خواهند شد. اگر این گزینه را انتخاب می‌کنید باید هر فایلی را که مایلید در دستگاه باقی بماند را از پوشه دانلودها جابه جا کنید.

اگر گزینه دوم را انتخاب کنید فایل‌های موقت که مورد نیاز برنامه‌های موجود در کامپیوتر شما نیستند به طور خودکار حذف می‌شوند و اگر گزینه‌ی سوم را انتخاب کنید فایل‌هایی که برای مدت بیش از 30 روز در سطل زباله دسکتاپ شما بوده‌اند به طور خودکار حذف خواهند شد.

این تنها یکی از راه‌های پاکسازی ویندوز 10 است که می‌توانید با آن ویندوز خود را بهینه و کارآمد کنید، ولی فراموش نکنید که هزاران راه دیگر برای مرتب نگه داشتن کامپیوتر وجود دارد.

در دسامبر سال ۲۰۱۶، مایکروسافت و کوالکام از همکاری برای معرفی اولین نسل از رایانه‌های ویندوز ۱۰ با پردازنده‌های آرم رونمایی کردند. این رایانه‌ها که از پردازنده‌های اسنپدراگون استفاده می‌کنند، تاکنون تنها از برنامه‌های ۳۲بیتی پشتیبانی می‌کردند؛ اما باتوجه به اعلام اخیر مایکروسافت، از این پس به‌ لطف کیت توسعه‌‌دهندگان جدید تحت نام ARM64، کاربران می‌توانند برنامه‌های ۶۴ بیتی بهینه‌شده برای معماری آرم را نیز در این‌گونه رایانه‌ها اجرا کنند.

برنامه‌های یونیورسالی که تا پیش از این برای ویندوز ۱۰ توسعه داده می‌شدند، در ۳ نوع پکیج، شامل x64 ،ARM وx86 کامپایل می‌شدند. تا پیش از این، پکیج‌های ARM‌ تنها از برنامه‌های ۳۲ بیتی پشتیبانی می‌کردند که نمونه‌ی آن را در سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ موبایل مشاهده کرده‌ بودیم. حال به‌ لطف اقدام جدیدِ مایکروسافت، توسعه‌دهندگان این امکان را دارند تا برنامه‌های خود را برای پردازنده‌های ۶۴ بیتی تحت معماری آرم بهینه‌سازی کنند؛ اگرچه این قابلیت سرعت اجرای اپلیکیشن‌ها را از جنبه‌های گوناگونی دچار پیشرفت می‌کند؛ اما، همچنان نبودِ امکان اجرای اپلیکیشن‌های ۶۴ بیتی که برای پردازنده‌های عادی ساخته شده‌اند، مشکلی است که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد.

مایکروسافت در رابطه با این موضوع اعلام کرده است: