۸۷ میلیون کاربری که ممکن است داده‌های آن‌ها در اختیار کمبریج آنالتیکا قرار گرفته باشد، از روز گذشته پیام مفصلی را در صفحه‌ی اخبار فیسبوک خود دریافت کرده‌اند. به گفته‌ی فیسبوک، بیشتر کاربرانی که دچار این ماجرا شده‌اند یعنی ۷۰ میلیون نفر از آن‌ها آمریکایی هستند. بیش از یک میلیون کاربر نیز در هر یک از کشورهای فیلیپین، اندونزی و انگلستان با این مشکل مواجه شده‌اند.

فیسبوک علاوه بر این اقدام، برای ۲.۲ میلیارد کاربر خود یادداشتی با عنوان محافظت از اطلاعات شما فرستاده است و لینکی در آن قرار داده است که کاربران با کلیک روی آن می‌توانند ببینند از چه اپلیکیشن‌هایی استفاده می‌کنند و چه اطلاعاتی را با آن‌ها به اشتراک می‌گذارند. کاربران در این قسمت می‌توانند اپلیکیشن‌ها را به صورت انفرادی غیرفعال کنند یا به طور کلی دسترسی اپلیکیشن‌های متفرقه را مسدود کنند.

فیسبوک که با اتهاماتی نظیر دست داشتن در تعیین نتیجه‌ی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و سوءاستفاده از اطلاعات کاربران مواجه است، سخت‌ترین روزهای مدیریتی خود را پشت سر می‌گذارد. مارک زاکربرگ، مدیرعامل فیسبوک ضمن عذرخواهی اذعان داشته است که دچار اشتباه بزرگی شده است و از مسئولیت فیسبوک به عنوان یک شبکه‌ی اجتماعی گسترده غافل شده است.

بر اساس تخمینی که کمبریج آنالتیکا زده بود بیش از ۵۰ میلیون کاربر در تست شخصیتی که منجر به افشای اطلاعات کاربران شده است شرکت کرده بودند. این رقم پس از مدتی توسط همین مؤسسه ۸۷ میلیون نفر اعلام شد.

برنامه‌ای که در فیسبوک این تست شخصیت‌شناسی را اجرا کرد در سال ۲۰۱۴ توسط محققی به نام الکساندر کوگان ساخته شده بود. این محقق در آن زمان تست مذکور را روی ۲۷۰ هزار نفر انجام داد. برنامه‌ی مورد بحث که This is Your Digital Life نام داشت، نه تنها به داده‌های افرادی که در تست شرکت کردند دسترسی پیدا می‌کرد، بلکه به لطفامنیت ضعیف فیسبوک اطلاعات دوستان آن‌ها را نیز در اختیار می‌گرفت. فیسبوک بعدها داده‌های قابل دسترسی برنامه‌ها را محدود کرد؛ اما دیگر دیر شده بود. زاکربرگ می‌گوید با احتساب بیشینه‌ی تعداد دوستانی که کاربران فیسبوک هنگام استفاده از اپلیکیشن کوگان می‌توانستند داشته باشند، حدود ۸۷ میلیون کاربر در معرض خطر افشای اطلاعات بوده‌اند. به گفته‌ی زاکربرگ به دلیل این‌که این اتفاق مدت‌ها پیش افتاده است فیسبوک سوابق آن را در قالب لاگ در دسترس ندارد؛ به همین دلیل دقیقا نمی‌داند که چه تعداد تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

کمبریج آنالتیکا روز چهارشنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد که تنها داده‌های مربوط به ۳۰ میلیون کاربر فیسبوک را در اختیار داشته است.

بنا به گزارش اخیر بلومبرگ، فیسبوک روز چهارشنبه اعلام کرد که چت‌های کاربران را در برنامه‌ی مسنجر اپ خود کنترل می‌کند تا مطمئن شود محتوای آن‌ها با استانداردهای جامعه سازگار است! این تایید، یک هفته پس از مصاحبه‌ی مارک زاکربرگ با ازرا کلین صورت گرفت. زاکربرگ در این مصاحبه عنوان کرده بود که برای جلوگیری از سوء‌استفاده در فضای فیسبوک مداخله‌هایی انجام می‌‌گیرد. 

کلین در مصاحبه‌اش به هیاهوی تبلیغاتی در طول بحران روهینگیا اشاره کرد و زاکربرگ پاسخ داد:  به یاد دارم که صبح یک روز تعطیل بود که طی یک تماس تلفنی متوجه شدیم دو طرف درگیری روهینگیا تلاش می‌کنند تا برای انتشار پیام‌های احساسی خود از فیسبوک استفاده کنند.

در ماه آگوست ۲۰۱۷، مسلمانان میانمار که تحت سلطه‌ی بودایی‌های این منطقه بودند، به منظور پاک‌سازی قومی مجبور به فرار شدند. سازمان ملل متحد این فاجعه‌ی انسانی را نسل‌کشی توصیف کرد. کارشناسان حقوق بشر، فیسبوک را نوعی ابزار نفرت‌پراکنی قومیتی نامیدند که خشونت بین گروه‌های مذهبی را تشدید می‌کند.

زاکربرگ گفت که این پیام‌ها توسط فیس‌بوک شناسایی شد؛ در عمده‌ی این پیام‌ها که طرف اصلی آن‌ها مسلمانان بودند گفته شده بود: «این مناطق تحت سلطه‌ی بودایی‌ها است. بدون اسلحه به آنجا نروید»؛ البته در خصوص بودایی‌ها هم چنین پیام‌های مشابهی وجود داشت. تلاش فیسبوک برای جلوگیری از پیش‌روی این پیام‌ها از یک طرف، جلوگیری از سوءاستفاده از این شبکه‌ی اجتماعی تلقی شد و از طرفی دیگر فیسبوک را در خصوص حفظ حریم شخصی کاربران زیر سوال برد.

مدتی قبل هم رسانه‌های نیویورک‌تایمز و گاردین اعلام کردند که کمبریج آنالیتیکا که یک شرکت تحلیل داده‌ها است، به اطلاعات ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک دسترسی داشته تا بدین وسیله، بر رای آن‌ها در طی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده تاثیر بگذارد. پس از انتشار این اخبار، فشارها بر علیه فیسبوک شدت گرفت. روز چهارشنبه، فیسبوک اعلام کرد که اطلاعات مربوط به بیش از ۸۷ میلیون نفر از کاربران فیسبوک در اختیار کمبریج آنالیتیکا قرار دارد. از نظر بسیاری از افراد، فیسبوک در خصوص اطلاعات شخصی کاربرانش مسئولانه عمل نکرده است.

قرار است تا در تاریخ ۱۱ آوریل (۲۲ فروردین)، زاکربرگ برای شهادت دادن در خصوص این موضوع، در کنگره‌ی ایالات متحده حاضر شود.

سخنگوی رسمی فیسبوک در گفتگو با بلومبرگ گفت که اطلاعات جمع‌آوری شده از مسنجر فیسبوک در خصوص استفاده‌های تبلیغاتی به کار نرفته؛ فیسبوک مدعی است که همان ابزارهای خودکاری را که برای نظارت بر بخش عمومی شبکه‌ی اجتماعی خود استفاده می‌کرده، برای کنترل چت‌ها هم به کار گرفته است.

یک سخن‌گوی رسمی فیسبوک در گفتگو با بیزنس اینسایدر گفت: حفظ حریم خصوصی پیام‌های شما اولویت ما است. ما برای شناسایی بدافزارها یا تصاویر مربوط به سوءاستفاده از کودکان، از سیستم‌های خودکار استفاده می‌کنیم. این گونه عملیات به وسیله‌ی شخص انجام نمی‌شود.

کاربران مسنجر گزینه‌ای برای فعال کردن پیام‌های رمزگذاری شده دارند؛ اما این ویژگی امنیتی در حالت پیش‌فرض غیرفعال است.

فیسبوک در ماه ژانویه اعلام کرد که حجم اخبار موجود در فید خبری‌اش را کاهش خواهد داد و به جای آن پست‌های بیشتری از دوستان و اعضای خانواده به نمایش خواهد گذاشت. در واقع بیش از یک سال می‌شود که نقش فیسبوک در پخش اخبار به طرز قابل توجهی کاهش یافته است.

داده‌های وب‌سایت Parse.ly که میزان بازدید بیش از ۲۵۰۰ وب‌سایت ناشر را ردیابی می‌کند، نشان می‌دهد که در آستانه‌ی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، بیش از ۴۰ درصد ترافیک هدایت‌شده به سمت آن‌ها از طریق فیسبوک بود. درحالی‌که در پایان ۲۰۱۷، فیسبوک مسئول کمتر از ۲۶ درصد ترافیک هدایت‌شده به سمت ناشران محسوب می‌شد.

با اعمال تغییرات جدید در فید خبری فیسبوک، این روند احتمالا تداوم خواهد داشت. در کنفرانسی که ماه فوریه و با حمایت وب‌سایت خبری Recode برگزار شد، آدام موسری، مدیر فید خبری فیسبوک اعلام کرد که در ماه‌های پیش‌رو، حجم اخبار نسبت به قبل باز هم کاهش خواهد یافت و تقریبا ۴ درصد از محتوای فید خبری را تشکیل خواهد داد؛ این رقم پیش از تغییر اخیر ۵ درصد بود. در برخی از روزهای ماه فوریه، داده‌های Parse.ly نشان می‌داد که سهم ترافیک ناشران از طریق فیسبوک به زیر ۲۰ درصد رسیده است؛ این رقم کمترین میزان از سال ۲۰۱۳ محسوب می‌شود.

فیسبوک می‌گوید بخش زیادی از این کاهش در سال ۲۰۱۷ ناشی از انفجار ارسال ویدئو در پست‌های فید خبری در ایام پس از انتخابات بود. تاکر باندز، سخنگوی فید خبری، می‌گوید کاربران به‌جای خواندن سرسری سرخط خبرها، زمان خود را بیشتر صرف تماشای ویدئو می‌کنند. وی می‌افزاید: تغییرات الگوریتم فید خبری و کاهش اطلاعات نادرست، حسی‌نگری و تیترهای زرد و فریبنده (Clickbait) نیز در کاهش ترافیک یاد‌شده در سال ۲۰۱۷ مؤثر بوده است.

عامل تأثیرگذار دیگر در کاهش نقش فیسبوک در پخش اخبار، رشد محبوبیت فناوری تسریع‌کننده‌ی صفحات موبایل گوگل (AMP) است. گوگل با توسعه‌ی این فناوری در تلاش بوده تا محتوای ناشران اخبار را در صفحات موبایل سریع‌تر بارگذاری کند و همچنین به خوانندگان امکان بدهد محتوای خود را در وب‌سایت‌های گوگل راحت‌تر پیدا کنند. در رویدادی که ماه فوریه در سان‌فرانسیسکو برگزار شد، کنت واکر، نماینده‌ی ارشد گوگل، از انتظار خود برای پیشرفت‌های بیشتر صحبت کرد. او گفت:‌ «ما از اخبار عقب‌نشینی نمی‌کنیم و بیش از پیش در این عرصه فعال می‌شویم.»

در نهایت، خود ناشران نیز در کاهش ترافیک از جانب فیسبوک تأثیرگذار بوده‌اند. از نظر آن‌ها، استراتژی پخش فیسبوک به ضرر آن‌ها بوده و موجب شده است تمایل آن‌ها برای گذاشتن تمام محتوایشان در فیسبوک کاهش یابد. برای مثال، ناشران در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ از ویژگی مقاله‌های آنی (Instant Articles) فیسبوک که به محتوای آن‌ها امکان بارگذاری سریع‌تر می‌داد، استقبال کردند؛ اما تا سال ۲۰۱۷، اکثر ناشران به این نتیجه رسیدند که این قابلیت کمکی به کسب درآمد آن‌ها نمی‌کند؛ در نتیجه محتوای کم‌تری در دسترس آن قرار دادند.

تا ژانویه‌ی امسال به‌ نظر می‌رسید که فیسبوک برای تصمیم‌گیری درباره‌‌ی پخش اخبار دچار سردرگمی شده است. برای مثال، یک هفته پس از اعلام این خبر که برای ترویج بیشتر تعاملات معنادار بین دوستان و خانواده و تأکید کمتر بر اخبار، فید خبری با تغییراتی همراه خواهد شد، فیسبوک اعلام کرد که بر اساس تحقیقات انجام‌شده از کاربران، شروع به تقویت قابل اطمینان‌ترین ناشران خواهد کرد. این شرکت چند هفته بعد مجددا اعلام کرد که در تلاش برای کمک به ناشران کوچک‌تری که شاهد سراریز شدن درآمدشان به سمت فیسبوک و گوگل بوده‌اند، قصد افزایش محتوای روزنامه‌های محلی را دارد.

در رویداد Recode، موسری و کمپل براون (سرپرست تیم خبری فیسبوک) تلاش کردند هرگونه سردرگمی را برطرف کنند. آن‌ها اعلام کردند که از این پس گزارش‌های خبری بهتر و طولانی‌تر، عملکرد بهتری از تیترهای زرد و فریبنده در فید خبری خواهند داشت.

براون تصدیق کرد که حتی بهترین ناشران نیز رویکرد فیسبوک در پخش اخبار را ناخوشایند و ناامیدکننده می‌دانند. وی در آن کنفرانس گفت: ما ناگزیر خواهیم شد که بیش از پیش با ناشران شفاف‌ و صریح‌ برخورد کنیم. آن‌ها باید بدانند ما نیازمند این خواهیم بود که آزمایش کنیم و برخی آزمایش‌ها ممکن است به سرانجام نرسند. ما درباره‌ی این مسائل به اندازه‌ا‌ی که لازم بوده است، رک و صریح نبوده‌ایم.

با این حال، او در ادامه گفت وب‌سایت‌هایی که کمیت اخبار را بر کیفیت آن‌ها ترجیح می‌دهند و بیش از حد از خبرهای کوتاه و تیترهای زرد استفاده می‌کنند، نباید انتظار استقبال گرم فیسبوک را داشته باشند. وی افزود:وظیفه‌ی من استخدام افراد از سازمان‌های خبری و قرار دادن تولیدات آن‌ها روی فیسبوک نیست. وظیفه‌ی ما تلاش برای راضی نگه داشتن همه نیست. وظیفه‌ی من این است که اطمینان حاصل کنم اخبار باکیفیت روی فیسبوک قرار می‌گیرد و ناشرانی که قصد انتشار اخبار باکیفیت روی فیسبوک دارند، الگوی کاری مناسبی در اختیار دارند.

اگر براون به‌خوبی به این وعده جامه‌ی عمل بپوشاند، بسیاری از ناشران مشکلی با بخشیدن اشتباهات پیشین فیسبوک نخواهند داشت.

اطلاعات مخاطب سایه طی چند سال اخیر، از ویژگی‌های شناخته شده فیسبوک بوده است. اما کاربران زیادی از دسترسی و قدرت آن بی‌اطلاعند. چرا که ارتباطات پروفایل سایه در درون جعبه سیاه الگوریتمیک فیسبوک شکل می‌گیرند و مردم تا زمانی‌که یک پیشنهاد غیرمعمول ظاهر نشود، متوجه عمق داده کاوی زندگی‌شان نیستند.

فیسبوک، ایمیل کاری وکیل اشاره شده در بالا را زیر نظر نگرفته است. اما احتمالا آدرس ایمیل کاری او را در اطلاعات پروفایل سایه دارد، حتی اگر وی هرگز این آدرس را به فیسبوک نداده باشد. اگر هر کسی‌که آدرس ایمیل وکیل را در مخاطبین خود داشته باشد، بخواهد آن‌ را با فیسبوک به اشتراک گذارد، این شبکه‌ی اجتماعی می‌تواند او را به هر شخص دیگری که مخاطب را دارد، مانند وکیل مدافع در یکی از پرونده‌ها، مرتبط کند.

فیسبوک چگونگی ارتباط اشخاص خاصی را که در لیست ممکن است بشناسید نمایش می‌دهد، مشخص نکرده است. یکی از سخنگویان فیسبوک گفته که توضیح‌های قابل قبول دیگری نیز برای بسیاری از این مثال‌ها وجود دارد، مثل "دوستی‌های مشترک" یا مردمی که متعلق به "یک شهر/ شبکه" هستند." این سخنگو در مورد داستان‌های موجود در لیست گفت که وکیل نامبرده، محتمل‌ترین مورد برای یک ارتباط پروفایل سایه است.

درخواست در اختیار گذاشتن دفترچه آدرس، یکی از گام‌های ابتدایی فیسبوک از مردم در زمان ثبت نام است تا به این ترتیب، "پیدا کردن دوستان" میسر شود. گزینه "پیدا کردن دوستان" روی دسکتاپ، بسیار ساده است:

آدرس ایمیل و بعد رمز عبور خود را وارد می‌کنید و فیسبوک، هر شخصی‌که میشناسید را روی سایت معرفی می‌کند. در همین حال فیسبوک تمام مخاطبینی که در اختیار آن گذاشته‌اید را نگاه می‌دارد.

 صفحه "پیدا کردن دوستان" در برنامه فیسبوک گوشی هوشمند وسوسه‌انگیزتر است و تصویری از شاخ و برگ گل‌ها نشان می‌دهد و کاربر را به "مشاهده اشخاص روی فیسبوک از طریق "آپلود مداوم مخاطبین" دعوت می‌کند.

در قسمت پایین صفحه زیر دکمه "شروع به کار" با حروف چاپی کوچک نوشته شده است "اطلاعات مخاطبین شما... برای کمک به شما و دیگران در پیدا کردن سریع‌تر دوستان به فیسبوک فرستاده می‌شود". این پیغام مبهم است و با وجود کلیک کردن روی "یادگیری بیشتر"، باز هم مبهم می‌ماند:

وقتی تصمیم می‌گیرید که دوستان خود را در فیسبوک پیدا کنید، ما اطلاعات مخاطبین شما، شامل موضوعاتی مانند اسامی و تمام نام‌های مستعار، تصویر مخاطب، شماره‌های تلفن و سایر مخاطبان یا اطلاعات مربوطی که ممکن است اضافه کرده باشید مثل نسبت یا تخصص و اطلاعات موجود روی گوشی در مورد مخاطبین موجود را استفاده کرده و به‌طور ایمن ذخیره می‌کنیم. این کار به فیسبوک کمک می‌کند تا به شما و دیگران پیشنهاداتی ارائه داده و ما را در ایجاد خدمتی بهتر یاری می‌کند.

به تمامی اطلاعات احتمالی مربوط به یک مخاطب بر روی گوشی خود نگاه کنید. بعد همه داده‌های مربوط به افراد مختلف، چه دوستان قدیمی یا آشنایان موقت را روی گوشی خود در نظر بگیرید.

فیسبوک هشدار می‌دهد که کاربران در استفاده از تمام این اطلاعات احتیاط کنند. "ممکن است در گوشی تلفن خود، مخاطبین کاری یا شخصی داشته باشید"، صفحه یادگیری بیشتر، به خواننده بیشتر گوشزد می‌کند. "لطفا تنها برای اشخاصی درخواست دوستی ارسال کنید که شخصا می‌شناسید و می‌دانید به دعوت شما پاسخ می‌گویند."

فیسبوک پس از این هشدار و اطلاع که ممکن است افراد درون دفترچه آدرس شما لزوما مایل به برقراری ارتباط با شما نباشند، دقیقا همان‌کاری را انجام می‌دهد که نسبت به انجام ندادنش هشدار داده بود. اگر با به اشتراک‌گذاری مخاطبین خود موافقت کنید، هرگونه اطلاعات از مخاطبین شما برای فیسبوک ارسال می‌شود و شبکه از آن برای جستجوی ارتباطات بین تمام کسانی‌ که حتی به‌سختی می‌شناسید استفاده می‌کند و شما اصلا متوجه این اتفاق نمی‌شوید.

فیسبوک از اصطلاح "پروفایل‌های سایه" خوشش نمی‌آید و از آن استفاده نمی‌کند. بزرگ‌ترین شبکه‌ی اجتماعی موجود این اصطلاح را دوست ندارد چرا که به‌نظر می‌رسد فیسبوک برای افرادی که به شبکه نپیوسته‌اند، پروفایل‌های مخفی ایجاد می‌کند که البته ادعا کرده که این‌کار را نمی‌کند. مسئله اطلاعات مخاطب سایه در سال 2013 مطرح شد یعنی زمانی‌که فیسبوک اقرار به کشف و رفع "یک باگ" کرد. کاربری که فایل فیسبوک خود را دانلود کرده بود، این باگ را پیدا کرد. او متوجه شد که فایل دانلود شده، نه تنها اطلاعات قابل مشاهده دوستان او، بلکه اطلاعات تماس سایه‌ی آن ها را نمایش می‌دهد.

مشکلی که باگ برای فیسبوک به‌وجود آورد این نبود که تمام اطلاعات را یکجا انباشته کرده بود، بلکه مساله این بود که به اشتباه وجود این اطلاعات تقریبا مخفی جمع‌آوری شده را به کاربران نشان داده بود. میزان ارتباطاتی که فیسبوک حول کاربران خود ایجاد می‌کند، قرار است تنها برای خود شرکت قابل مشاهده باشد.

فیسبوک هر چه در توانش بود انجام داد تا میزان داده‌ای که از طریق مخاطبینش جمع می‌کند و میزان گستردگی شبکه را کم اهمیت نشان دهد. مت استاینفلد، سخنگوی فیسبوک در یک ایمیل می‌نویسد:

کاربران اینستاگرام و واتساپ، که متعلق به فیسبوک هستند نیز می‌توانند مخاطبینی را به این برنامه‌ها آپلود کنند؛ اما استاینفلد می‌گوید فیسبوک اخیرا این داده‌ها را برای پیشنهادات دوستی فیسبوک استفاده نکرده است. وی در این خصوص چنین اظهار نظر کرده است:

طی آماده‌سازی و جمع‌آوری گزارش متوجه شدم که بسیاری از دوستانم، لیست مخاطبین خود را آپلود کرده‌اند. اپلیکیشن فیسبوک برای گوشی هوشمند در حالی‌که من را نیز به همین‌کار ترغیب می‌کرد، گفت که 272 نفر از دوستانم تاکنون دست به اینکار زده‌اند. یعنی تقریبا یک چهارم از تمام دوستانم.

همانطور که اشاره کردیم، استاینفلد به این نکته اشاره کرده که شاید یکی از دوستانتان اقدام به اشتراک‌گذاری یک شماره یا آدرس ایمیل جدید کند. اما به نظر می‌رسد منظور او هر شخصی بود که ممکن است در هر زمانی، شماره تلفن یا ایمیل یا آدرس شما را در مخاطبین خود ثبت کرده باشد و این موضوع صرفا محدود به دوستان یک کاربر نمی‌شود. کسی‌که در سال 2010 ار او یک کاناپه خریده‌اید یا صاحب‌خانه‌ای که سال 2013 داشتید؛ اگر آن‌ها یک زمانی شما را در تلفن خود ذخیره کرده باشند یا شما این‌کار را کرده باشید، فیسبوک می‌تواند در زمان آپلود مخاطبین هر یک از طرفین، این ارتباط را برقرار کند.

جمع‌آوری این‌همه داده از صدها فرد به این معنی است که فیسبوک احتمالا هر آدرسی را که تا بحال در آن زندگی کرده‌اید، هر آدرس ایمیلی که تا بحال از آن استفاده کرده‌اید، هر شماره تلفن ثابت و تلفن همراهی که تا بحال از آن استفاده کرده‌اید، تمام اسامی مستعار شما، هر پروفایل شبکه اجتماعی مرتبط با شما، تمامی حساب‌های پیام فوری قبلی و هر اطلاعات دیگری که شخصی ممکن است در مورد شما به دفترچه تلفن خود اضافه کرده باشد را می‌شناسد.

تا جایی‌که به فیسبوک مربوط می‌شود، هیچ‌کدام از این اطلاعات اصلا اطلاعات شخصی شما محسوب نمی‌شوند. این اطلاعات به کاربرانی تعلق دارند که آن‌ها را آپلود کرده‌اند و آن‌ها تنها کسانی هستند که بر روی آن اطلاعات کنترل دارند.

تمام دوستانتان در فیسبوک با اشتراک‌گذاری اطلاعات مخاطبانشان در افراد پیشنهادی به شما تاثیرگذارند

این مساله همان موضوعی است که دانا بوید به عنوان یک جامعه‌شناس از آن به عنوان "حریم خصوصی شبکه‌ای" نام می‌برد. تمام افرادی که شما را در فیسبوک می شاسند و همچنین اطلاعات مخاطبان خود را با این شبکه‌ی اجتماعی به اشتراک می‌گذارند، به فیسبوک در ایجاد ارتباطاتی که ممکن است نخواهید برقرار کنید، کمک می‌کنند. مثلا تصور کنید که حرفه‌ای مانند حقوق، پزشکی، مددکاری اجتماعی یا حتی خبرنگاری دارید و ممکن است نخواهید با افرادی که حین کار با آن‌ها رو‌در‌رو هستید، در ارتباط باشید، چرا که این ارتباط می‌تواند اطلاعاتی از آن‌ها یا شما را برملا کرده یا شاید اصلا رابطه‌ی دوستانه‌ای نداشته‌اید که بخواهید آن را تداوم بخشید.

این موقعیت را برای افرادی در نظر بگیرید که سعی دارند دو هویت متفاوت از خود داشته باشند، مثل کارآگاه مخفی. شما نه تنها باید این هویت‌ها را مانند یک متخصص امنیتی، جدای از هم حفظ کنید بلکه باید اطمینان حاصل کنید که هیچ کس دیگری نیز نمی‌تواند آن‌ها را به‌هم مرتبط کند. اگر تنها یک شخصی که می‌شناسید، اطلاعات مخاطب هر دو هویت را داشته باشد و اجازه دسترسی آن‌را به فیسبوک بدهد، زندگی شما به‌هم می‌ریزد. در چنین حالتی، دردسر خیلی زیادی برای بروس وین و کلارک کنت (هویت‌های اجتماعی سوپرمن و بتمن خارج از هویت قهرمانی‌شان) پیش خواهد آمد.

فیسبوک با داشتن یک دفترچه سیاه مخفی عظیم، می‌تواند به‌سادگی فراتر از پیوند دادن مستقیم شما با شخصی که اطلاعات مخاطب شما را دارد برود. این شبکه می‌تواند یک زنجیره مخاطبین ایجاد کند. اگر دو شخص مختلف، هر دو در اطلاعات مخاطب خود آدرس ایمیل یا شماره تلفنی از شما داشته باشند، مشخص است که آن‌ها نیز احتمالا یکدیگر را می‌شناسند. حتی نیاز نیست آدرس یا شماره تلفنی باشد که شما شخصا به فیسبوک داده‌اید.

بیماران یک روانپزشک هم به همین شکل به یکدیگر پیشنهاد می‌شوند و شاید به همین دلیل هم دختر بیولوژیکی مخفی یک مرد به او پیشنهاد می‌شود. (ممکن است مرد و دختر هر دو، اطلاعات والدین دختر را داشته باشند). و شاید این توضیح بدهد که چگونه همسر سابق کاربری که عضو فیسبوک نیست، به همسر فعلی او پیشنهاد می‌شود. فیسبوک، پروفایل‌های کاربران غیر عضو را نگه نمی‌دارد؛ اما از اطلاعات مخاطب آن‌ها برای برقراری ارتباط بین افراد استفاده می‌کند.

بروس اشنایر، تکنسین امنیتی می‌گوید:

شماره‌های تلفن همراه برای شناسایی افراد بهتر از شماره‌های امنیتی اجتماعی عمل می‌کنند. مردم، این شماره‌ها را همیشه در اختیار ما می‌گذارند. آن‌ها به هویت‌ها مربوط هستند.

شماره‌های تلفن همراه برای شناسایی افراد بهتر از شماره‌های امنیتی اجتماعی عمل می‌کنند.

فیسبوک به شما نمی‌گوید که چه تعداد افرادی که دوستتان نیستند، اطلاعات مخاطب شما را در اختیار ما قرار داده‌اند. محتوای پروفایل‌های سایه شما متعلق به شما و قابل مشاهده نیستند. همان‌طور که ویولت بلو در زمان آشکار شدن باگ پروفایل سایه در Cnet نوشت:

این افشاسازی به این معنی است که فیسبوک، اطلاعاتی بیش از آن‌که بدانیم از ما دارد و شاید این دقیق نباشد، به‌رغم تلاش‌های همه ما برای دور نگه داشتن فیسبوک از شماره‌های تلفن یا آدرس ایمیل‌های کاری‌مان، این شبکه اجتماعی به‌هر حال شماره‌ها و آدرس‌های ایمیل غیر قابل به اشتراک‌گذاری ما را با دزدیدن آن‌ها از دوستانمان (البته به‌صورتی "قانونی") در اختیار می‌گیرد.

اگر نخواهید فیسبوک این اطلاعات را از شما داشته باشد چه؟ تنها کاری‌که باید انجام دهید این است که هر شخصی که در هر زمانی، اطلاعات مخاطب خود را به او داده‌اید و آن‌را در فیسبوک آپلود کرده، پیدا کنید و بعد از آن‌ها تک به تک بخواهید که به صفحه مدیریت مخاطب فیسبوک رفته و آن‌را پاک کنند. فقط حواستان را جمع کنید که کسی را جا نیندازید. استاینفلد می‌گوید:

وقتی یک مخاطب پاک شد، ما آن‌را از سیستم‌مان حذف می‌کنیم- البته امکان دارد شخص دیگری آن مخاطب را آپلود کرده باشد.

پروفایل‌های سایه مانند سیستم اشخاصی که ممکن است بشناسید که از آن تغذیه می‌کنند، نمی‌توانند غیرفعال شوند. کاری‌که می‌توانید برای جلوگیری از برقراری ارتباط براساس مخاطبین فیسبوک انجام دهید این است که به منوی تنظیمات حریم خصوصی بروید و مانع پیدا کردن پروفایل خودتان توسط مردم، از طریق جستجوی شماره تلفن یا آدرس ایمیل شوید. (بله، فیسبوک مثل یک سرویس جستجوی شماره تلفن معکوس عمل می‌کند؛ هر شخصی، تحت تنظیمات پیش‌فرض می‌تواند شماره تلفن شما را در نوار جستجو بنویسد و حساب شما را بالا بیاورد.)

استاینفلد می‌گوید: فرض کنید شما شماره تلفن (یا آدرس ایمیل‌تان) را با افراد زیادی به اشتراک گذاشته‌اید و نمی‌خواهید که غریبه‌ها از آن برای جستجوی شما در فیسبوک استفاده کنند؛ شما می‌توانید افرادی را که در فیسبوک، شما را با شماره تلفن (یا آدرس ایمیل) جستجو می‌کنند، محدود کنید. به این ترتیب، اگر یک غریبه دفترچه آدرس خود را که شامل شماره تلفن (یا آدرس ایمیل) است آپلود کند، از آن برای معرفی شما به آن غریبه در اشخاصی که ممکن است بشناسید استفاده نمی‌شود.

این تنظیمات خصوصی، یک راه ثبت نشده برای کنترل اشخاصی است که شما در اشخاصی که ممکن است بشناسید به آن‌ها پیشنهاد شده‌اید.

اما شما تنها می‌توانید اشخاصی که ممکن است بشناسید را با استفاده از اطلاعاتی که به‌طور فعال برای فیسبوک فراهم شده‌اند و نه چیزی‌که در پروفایل سایه شما وجود دارد، بلاک کنید. بنابراین برای محافظت از حریم خصوصی خود باید به فیسبوک اطلاعاتی حتی بیش از آن‌چه که دارد، بدهید.

من پرسیدم آیا فیسبوک به اشتراک‌گذاری اطلاعات پروفایل سایه با کاربرانش را، شبیه اتفاقی که چهار سال پیش تصادفی رخ داد، در نظر دارد. فیسبوک گفت این اتفاق نمی‌افتد چون اقدامی جهت نقض حریم خصوصی اشخاصی است که اطلاعاتشان را به آن‌ها داده‌اند. مت استاینفلد، سخنگوی فیسبوک از طریق ایمیل خود گفت:

وقتی شما تصمیم به آپلود کردن مخاطبین به فیسبوک می‌گیرید، ما حریم خصوصی شما و حریم خصوصی دوستان، خانواده و افرادی‌که شماره تلفن یا آدرس ایمیل خود را به شما داده‌اند را در نظر می‌گیریم؛ ما تایید می‌کنیم مردم ممکن است بخواهند اطلاعات مخاطبی که از آن‌ها به فیسبوک آپلود شده است را ببینند اما ما در قبال افرادی که این اطلاعات را آپلود می‌کنند نیز مسئول هستیم. این‌طور یک تعادل برقرار می‌شود و ما به شنیدن بازخورد مردم ادامه می‌دهیم.

فیسبوک تاکنون راهی برای مدیریت اطلاعات مخاطبی که دیگران آپلود کرده‌اند و ممکن است به آن مخاطب مربوط باشد، به آن‌ها ارائه نکرده است. او گفته است که این موضوع را با تیم در میان خواهد گذاشت. طبق معمول درخواست کردم که مستقیما با تیم اشخاصی که ممکن است بشناسید صحبت کنم که ترتیب عمل داده نشد.

باب: I can can I I everything else.""

آلیس: "Balls have zero to me to me to me to me to me to me to me to me to."

چیزی که در بالا خواندید شاید به نظر بی معنی و یک اشتباه بیاید، ولی محققان معتقدند که این روش صحبت کردن نوعی خلاصه گویی است. داستان از آنجایی شروع می شود که در ماه خرداد امسال فیسبوک ربات‌هایی را معرفی کرد که قادر به مذاکره بودند.

ربات‌ها نرم افزارهایی هستند که می توانند برای انجام وظایف با انسان و دیگر کامپیوترها ارتباط برقرار کنند. برای مثال قرار ملاقات بگذارند و یا یک رستوران خوب پیشنهاد بدهند.

ربات‌های فیسبوک به حال خود رها شدند تا همانطور که می خواهند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و برای آن‌ها دستورالعملی تعریف نشد که لزوماٌ به زبان انگلیسی پایبند باشند. در نتیجه ربات‌ها از زبان معیار منحرف شدند تا بتوانند به صورت مؤثرتری با یک دیگر ارتباط برقرار کنند.

این اتفاق جدید نیست. محققین اوپن ای آی ، آزمایشگاهی که توسط سازنده تسلا، الون ماسک ساخته شد نیز روی پروژه مشابهی کار می کنند.

این موضوع که هوش مصنوعی می تواند زبان خود را اختراغ کند باعث شده تا سوالات زیادی مطرح شود: آیا این موضوع خوب است و یا محققان باید جلوی آن را بگیرند؟ این موضوع چه سودی می تواند برای ما داشته باشد؟ چگونه می توانیم از این موضوع به نفع خود استفاده کنیم؟

فیسبوک در این زمینه هیچ نظری نداده است.

فیسبوک ربات‌های سخنگوی خود را در اپلیکیشن مسنجر نیز جای داده است. این شرکت می خواهد که 1.2 میلیارد کاربر اپلیکیشن مسنجر و فسبوک از آن برای خرید و حتی سفارش غذا استفاده کنند. فیسبوک همچنین می خواهد که آن را به یک سرویس خدمات رسانی به مشتری تبدیل کند که در آن مردم به جای تماس تلفنی با شرکت ها با روبات ها در ارتباط باشند.

شرکت های دیگر مانند آمازون با نرم افزار کمک رسان دیجیتالی الکسا و گوگل با اسیستنت خود در حال تحقیق و پژوهش روی آموزش ماشینی و هوش مصنوعی هستند.

شنیده‌ها حاکی از آنند که فیسبوک و سیلزفورس با هم همکاری می‌کنند تا با شرکت‌های بزرگی همچون گوگل و مایکروسافت در حوزه تولید نرم‌افزار تجاری به رقابت بپردازند.

انتظار می‌رود که توسعه‌دهنده نرم‌افزارهای ابری و غول شبکه‌های اجتماعی در روز سه‌شنبه اعلام کنند که جهت افزایش بهره‌وری اپلیکیشن Salesforce Quip، قصد دارند آن را با اپلیکیشن Facebook Workplace ادغام کنند؛ حاصل این ادغام‌ نسخه‌ای از شبکه اجتماعی است که به‌طور خاص برای تجارت و کسب‌وکار طراحی خواهد شد. ظاهرا هدف از طراحی نرم‌افزار جدید، سهولت در اشتراک‌گذاری اسناد Quip در اپلیکیشن Workplace و همچنین مشاهده فهرستی از اسناد به اشتراک گذاشته شده است. این مشارکت که برای نخستین مرتبه در ماه آوریل مشخص شد و امروز نیز در حال توسعه است، به دو شرکت فوق کمک می‌کند تا به‌خوبی با نرم‌افزارهایی همچون مایکروسافت آفیس و جی سوئیت گوگل به رقابت بپردازند. اما این معامله می‌تواند منافع دیگری نیز داشته باشد؛ در واقع همکاری فیسبوک و سیلزفورس موجب باز شدن راه مشتریان هر یک از شرکت‌ها به دیگری می‌شود.

در حال حاضر اپلیکیشن Quip با نرم‌افزار بازاریابی و مدیریت مشتریان سیلزفورس یکپارچه‌سازی شده است. حال چنانچه اشتراک‌گذاری اسناد Quip در نرم‌افزار Workplace راحت‌تر صورت گیرد، می‌تواند عاملی بر جذب کاربران سیلزفورس به سمت سرویس فیسبوک باشد. در همین حال، کاربران Workplace نیز به راحتی در دنیای سیلزفورس به گشت‌و‌گذار پرداخته و کارهای خود را به‌راحتی انجام می‌دهند. این نوع از همکاری یا فروش متقابل برای آینده هر دو نرم‌افزار Quip و Workplace بسیار مهم و حیاتی خواهد بود.

شرکت سیلزفورس اپلیکیشن Quip را سال پیش با قیمت ۷۵۰ میلیون دلار خریداری کرد. همان زمان، برت تیلور که توسعه‌دهنده نرم‌افزار Quip بود و زمانی کارمند اصلی حوزه فن‌آوری فیسبوک محسوب می‌شد، اظهار داشت که این معامله سود کلانی از طریق فروش به شرکت‌های تجاری به ارمغان خواهد آورد.

بازار کسب و کار برای شخص یا سازمان جدیدی که هیچ حمایتی از سوی سازمان‌های مهم و بزرگی همچون سیلزفورس نمی‌شوند، می‌تواند بسیار پیچیده باشد؛ زیرا معمولا کسب و کارها تمایل بیش‌تری به شراکت با شرکای ثابت دارند. این موضوع دقیقا همان عاملی است که مایکروسافت آفیس را به محلی استاندارد برای تجارت تبدیل کرده؛ چرا که امن است و انتخابی شناخته‌شده برای خرید محسوب می‌شود.

Workplace نیز به نوبه خود بهترین است؛ تا جایی که بیش از ۳۰ هزار سازمان در آن حساب کاربری دارند و مشغول استفاده هستند. با این حال Quip و Workplace راه درازی برای رقابت و رسیدن به جایگاه‌های مایکروسافت آفیس و جی سوئیت گوگل دارند. همکاری با سیلزفورس می‌تواند موقعیت آشنایی با شرکت‌های تجاری بسیاری را برای Workplace به همراه داشته باشد.

فیسبوک در تلاش است تا یک شناخت جامع و دقیق از شما داشته باشد و برای این کار به اطلاعات شخصی شما نیاز دارد. سؤال اصلی این است که کدام اطلاعات و چقدر؟

استفاده اصلی فیسبوک از اطلاعات شخصی شما در درجه اول برای این است که بتواند تبلیغات مرتبط و مناسب به خودتان را برایتان نمایش دهد. شاید برخی این کار را نادرست و تجاوز به حریم خصوصی بدانند؛ اما برخی دیگر نیز بر این عقیده‌اند که با اطلاعات خصوصی‌شان هزینه خدمات رایگان شرکت را پرداخت می‌کنند.
جزو هر کدام از این دو دسته باشید، باز هم دانستن اینکه چه اطلاعاتی از شما در دست شرکت است، ضرورت دارد. با دانستن مواردی که خواهیم گفت، می‌توانید کنترلی نسبی روی استفاده فیسبوک از اطلاعات خود داشته باشید.
البته اگر خواهان این هستید که از اطلاعاتتان استفاده تجاری نشود و در اختیار هیچ سازمانی قرار نگیرد، بهترین و تنها روش پیش‌رو این است که اکانت خود را به‌طور کامل حذف کنید.

تنظیمات تبلیغات را چک کنید
وقتی برای اولین بار در فیسبوک ثبت‌ نام می‌کنید، اطلاعات پایه‌ای مانند نام، نام خانوادگی و آدرس ایمیل را وارد می‌کنید. سایت هم‌چنین از شما می‌خواهد که موقعیت محل زندگی، شغل، دوستان و آشنایان و تحصیلات خود را وارد کنید.

اما همه این‌ها یک سری اطلاعات پیش‌پا افتاده هستند. با شروع فعالیت در این شبکه اجتماعی، فیسبوک رفتار‌های شما را تحت‌ نظر می‌گیرد و اطلاعات به‌مراتب بیشتر و مهم‌تری از شما به دست می‌آورد.
یکی از راه‌های سریع برای دیدن این‌که فیسبوک چه چیز‌هایی از شما می‌داند - و محدود کردن دسترسی به آن‌ها - این است که به صفحه تنظیمات تبلیغات (ad preferences) بروید. با کلیک روی لینکی که درون پرانتز قرار داده‌ایم می‌توانید به صفحه مورد نظر بروید. اگر نمی‌خواهید از لینک استفاده کنید، کافی است وارد اکانت خود شوید و روی آیکون فلش که در سمت راست منوی ناوبری موجود است، کلیک کنید؛ از منویی که باز می‌شود تنظیمات (Settings) را انتخاب کرده و سپس تبلیغات (ads) را انتخاب نمایید.
این‌جا می‌توانید اطلاعاتی را که به فیسبوک داده‌اید، مشاهده و تعیین کنید که فیسبوک مجاز به استفاده از کدام‌ها نباشد.

برای مثال روی Your information ( اطلاعات شما) کلیک کنید تا ببینید وضعیت تأهل و شغل خود را با فیسبوک به اشتراک گذاشته‌اید یا نه.
اگر گزینه Your intrests (علاقه‌مندی‌های شما) را انتخاب کنید، خواهید دید که بر اساس فعالیت‌ها و رفتار‌های شما در این شبکه اجتماعی (و حتی وب‌گردی در وب‌سایت‌های دیگر)، لیستی از علاقه‌مندی‌هایتان تهیه شده است.
از همین صفحه می‌توانید تعیین کنید که آیا فیسبوک مجاز به استفاده از این اطلاعات برای تبلیغات و مقاصد تجاری باشد یا نه.
برای این کار لازم نیست اطلاعاتتان را به کلی حذف کنید. شما می‌توانید در عین به اشتراک گذاری اطلاعات‌ (مانند وضعیت تأهل)، فیسبوک را از استفاده تجاری از آن منع کنید. اگر بیش‌از حد نگران هستید، چاره‌ای جز حذف کردن ندارید.

فیسبوک برای بهبود تجربه کاربری خود و هدفمند کردن تبلیغاتش، اطلاعات شما را مورد استفاده قرار می‌دهد
حتی اگر فیسبوک اطلاعات شما را به شرکت‌های دیگر نفروشد، همچنان احتمال دارد که به جمع‌آوری آن بپردازد. این شرکت برای بهبود تجربه کاربری خود و هدفمند کردن هرچه بیشتر تبلیغاتش، اطلاعات شما را  از مدل گوشی‌ گرفته تا اپلیکیشن‌هایی که زیاد استفاده می‌کنید  مورد استفاده و تجزیه تحلیل قرار می‌دهد.
می‌توانید برخی از این اطلاعات را از صفحه پروفایل خود کاملا حذف کنید. کافی است در صفحه اصلی پروفایل خود روی نامتان کلیک کنید و گزینه Edit Profile را انتخاب کنید.
قطعا قادر نخواهید بود همه چیز را حذف کنید؛ اما حداقل می‌توانید اطلاعات تحصیلی و شغلی خود را پاک و صفحاتی که لایک کرده‌اید آنلایک کنید.

با استفاده از سرویس‌های شخص ثالث جستجو کنید
شما هیچ گاه به‌طور دقیق و با جزئیات نخواهید دانست فیسبوک چه اطلاعاتی از شما دارد. الگوریتم‌های سری و محرمانه این شرکت بسته به نوع فعالیت و رفتار‌های شما، در مورد‌تان حدس و گمان‌هایی می‌زنند.
البته وقتی می‌گوییم سری و محرمانه، به این معنی نیست که هیچ کس به هیچ‌وجه نمی‌تواند به آن‌ها دسترسی داشته باشد. برخی ابزار‌های شخص ثالث هستند که با دسترسی به گزارش فعالیت‌های اخیر شما می‌توانند نشان دهند که فیسبوک چه اطلاعاتی از آن‌ها به دست آورده است.
Data Selfie که یک افزونه کروم است، می‌تواند فعالیت‌های شما را رصد کند و نشان بدهد که فیسبوک بر اساس همان رفتار‌ها چه اطلاعاتی از شما به دست آورده است. لازم به ذکر است که اطلاعات این افزونه غالبا تئوریک هستند و به‌طور حتمی نشان‌دهنده آن‌چه در فیسبوک اتفاق می‌افتد نیستند.
برای به‌ دست آوردن اطلاعات بیشتر و جامع‌تر در مورد اکانت خود، به وب‌سایت Stalkscan بروید. وقتی در بالای صفحه، آدرس URL پروفایل فیسبوک خود را وارد می‌کنید، وب‌سایت به‌طور خود‌کار تمام اطلاعاتی را که ممکن است فیسبوک از شما جمع‌آوری کند، لیست می‌کند. از هتل‌ها و رستوران‌هایی که رفته‌اید تا ویدیو‌هایی که در آن‌ها تگ شده‌اید یا ویدیو‌ها و آهنگ‌هایی که لایک کرده‌اید.
همین کار را می‌توانید با استفاده از وب‌سایت Intel Techniques نیز انجام دهید. وقتی وارد سایت شدید، در سمت چپ صفحه روی گزینه Facebook کلیک و آدرس URL اکانت خود را وارد کنید. این بار هم لینکی از تک‌تک فعالیت‌های شما برایتان نمایش داده خواهد شد که با کلیک روی هرکدام خواهید توانست به صفحه مربوط به آن هدایت شوید.

متأسفانه وب‌سایت‌هایی مانند این‌ها، فقط اطلاعات سطحی و ظاهری مربوط به فعالیت‌های شما را در اختیار‌تان می‌گذارند و الگوریتم‌های مشابه آن‌چه فیسبوک دارد، در اختیار ندارند. به‌عنوان مثال فیسبوک الگوریتم‌های فوق‌العاده پیشرفته‌ای دارد که با استفاده از آن‌ها می‌تواند با دقت بسیار بالایی فید خبری شما را از علاقه‌مندیهایتان پر کند.

علاوه‌بر این، فیسبوک الگوریتم‌هایی دارد که با استفاده از آن‌ها کاربران را بسته به سلیقه‌ها و مشخصاتشان به گروه‌ها و دسته‌های مختلف تقسیم‌بندی‌ می‌کند تا تبلیغ‌کننده‌ها بتوانند جامعه هدف خود را بهینه‌تر انتخاب کنند.
سال گذشته واشنگتن پست لیستی از ۹۸ فاکتور مختلف را منتشر کرد که فیسبوک بر اساس آن‌ها تقسیم‌بندی‌های خود را انجام می‌دهد. این موارد شامل اطلاعات به‌دست‌آمده از شرکت‌های دیگر نیز می‌شود.

غیر فعال کردن موقعیت و رصد وب‌گردی
به‌غیر‌از اطلاعاتی که خودتان مستقیما به فیسبوک می‌دهید و اطلاعات رفتاری شما در این شبکه اجتماعی، نوع سومی از اطلاعات هم هست که فیسبوک جمع‌آوری می‌کند و برایش ارزش بالایی دارد. اطلاعات موقعیت مکانی و وب‌گردی شما در وب‌سایت‌های دیگر.
اجازه دادن به فیسبوک برای در اختیار داشتن موقعیت مکانی شما می‌تواند مفید باشد. با استفاده از آن می‌توانید اطلاعات مربوط به رستوران‌ها، مغازه‌ها و نمایشگاه‌های نزدیک به خود را به‌ دست آورید و همچنین دوستانتان را که در حوالی شما هستند پیدا کنید. همچنین فیسبوک می‌تواند مکان‌های مورد علاقه شما را شناسایی کند تا بر اساس آن, تبلیغات مفید‌تری برایتان نمایش دهد.

اجازه دادن به فیسبوک برای در اختیار داشتن موقعیت مکانی شما می‌تواند مفید باشد
قطعا می‌توانید حدس بزنید که چرا فیسبوک علاقه دارد موقعیت مکانی کاربران را بداند: تبلیغات بهتر. اگر شما وارد برخی وب‌سایت‌های بخصوص شوید، بلافاصله فیسبوک خبردار خواهد شد و از نوع رفتار شما در آن وب‌سایت اطلاعات زیادی جمع‌آوری خواهد کرد. این شرکت همچنین اطلاعات وب‌گردی یا مکانی شما را به آژانس‌های تخصصی تبلیغات می‌فرستد تا آن‌را تحلیل کنند و نتایج قابل استفاده و مفیدتری از آن‌ها استخراج کنند.
به‌طور دقیق و قطعی نمی‌توان گفت که شرکت‌های تبلیغاتی چه اطلاعاتی از شما جمع‌آوری و در نهایت آن‌ها را تبدیل به چه اطلاعات دیگری می‌کنند. تنها کاری که ‌می‌توانید بکنید رفتن به همان صفحه تنظیمات تبلیغات است که در‌بالا اشاره کردیم.
برای این‌که جلوی استفاده فیسبوک از اطلاعات مکانی و وب‌گردی خود را بگیرید، در صفحه تنظیمات تبلیغات گزینه Ad Settings را باز کنید  و اولین گزینه از بالا را (Ads based on your use of websites and aps) غیر‌ فعال کنید.
این روز‌ها فیسبوک در توضیح دادن این‌که چه نوع اطلاعاتی جمع‌آوری می‌کند، توضیحات خوبی ارائه می‌دهد؛ اما با این وجود قادر نخواهید بود تمام اطلاعات خود را از دسترس این شبکه اجتماعی خارج کنید؛ زیرا هنگام ثبت نام و ایجاد اکانت، با شرایط و اساسنامه فیسبوک موافقط کرده‌اید.
تنها کاری که می‌توانید انجام دهید این است که از اطلاعات جمع‌آوری شده آگاه شوید و حواستان باشد چه چیز‌هایی را مستقیم و غیر مستقیم به اشتراک می‌گذارید.

پی‌پال از سال پیش با فیسبوک همکاری خود را به منظور خرید آنلاین کاربران پیام رسان این شبکه‌ی اجتماعی آغاز کرد. همچنین این همکاری شروع فعالیتی جدید برای کاربران پی‌پال نیز بود. همکاری این دو کمپانی با قابلیت جدید نیز گسترده‌تر شد. کاربران فیسبوک از این پس می‌توانند با استفاده از حساب پی‌پال خود در مسنجر فیسبوک به نقل و انتقال پول بپردازند. البته در حال حاضر این قابلیت تنها برای کاربران ایالت متحده آمریکا ارائه شده است. 
کار کردن با این قابلیت بسیار آسان است؛ تنها کافی است کاربران در ابتدا کلید آبی رنگ + و سپس کلید سبز رنگ Payments را لمس کرده و گزینه‌ی انتقال پول توسط پی‌پال را انتخاب کنند تا بتوانند درخواست انتقال پول را ارسال کنند. این قابلیت می‌تواند توسط دو فرد یا بصورت گروهی مورد استفاده قرار گیرد.

پیش از این فیسبوک برای کاربران این امکان را فراهم کرده بود تا بتوانند کارت‌های بانکی خود را به حساب فیسبوک خود به منظور پرداخت‌های آنلاین اضافه کنند، اما با قابلیت جدید پی‌پال دیگر نیازی به این مرحله نخواهد بود.

 گروهی که پشت این مطالعه هستند، به نوعی می‌خواهند توجه ما را به این نکته جلب کنند که افراد در فضای آنلاین هم نباید زورگویی یا بی‌احترامی از سوی دیگران را بپذیرند، با این تعبیر که این «فقط» فیسبوک است. سرپرست این پروژه، سامانتا روزنتال (Samantha Rosenthal) در این باره می‌گوید:

افراد نباید چنین فکر کنند که فضای مجازی چیزی است که به نوعی شاید دارای تاثیر کمتری باشد، زیرا گاهی چنین تعبیر می‌شود که چون آنها مجازی هستند، در نتیجه نسبت به یک جدال یا مواجهه‌ی مستقیم دارای اثر کمتری خواهند بود. وی در ادامه می‌گوید:

" مردم در فضای آنلاین نسبت به فضای حقیقی، خود را برای انجام حرکات قلدرمآبانه یا زورگویانه به نوعی محق‌تر می‌دانند. "

در آنجا ریسک بیشتری از ایجاد آسیب‌های واقعی وجود دارد. به همین دلیل است که اگر تجربه‌ی فیسبوکی شما در مقاطعی عالی و خوشایند نبوده باشد، شاید بهتر باشد که اکانت خود را موقتا غیر فعال کرده و اندکی از آن فضا دور شوید.

نکته‌ قابل توجه‌تر این است که «تعرض آنلاین» عنصری به طور جدی مشکل‌ساز در میان تجربه‌های آنلاین است. اثر بازداری آنلاین یا (Greater Internet Fuckwad Theory) پدیده‌ی به اثبات رسیده‌ای است که باعث می‌شود افراد در فضای مجازی نسبت به شخصیت حقیقی خودشان ناخوشایندتر به نظر برسند. کشورها هم اکنون در حال انجام کارهایی در زمینه‌ی مجازات‌های کیفری برای سوء استفاده‌ی اینترنتی هستند و از سویی هم شرکت‌هایی مانند توییتر و فیسبوک در حال تلاش برای مقابله با ذهنیت پرخاشگرانه هستند. مادامی که یک راه حل مناسب برای این مسئله پیدا نشود، احتمالا ما شاهد انتشار خبرهای بیشتری در رابطه با این موضوع خواهیم بود؛ خبرهایی از نتایج مطالعاتی که به طور کلی پیامشان این خواهد بود که بدرفتاری در فضای آنلاین می‌تواند باعث آسیب در دنیای حقیقی هم می‌شود.