<![CDATA[باشگاه کاربران روماک

<![CDATA[باشگاه کاربران روماک - اینترنت اشیاء]]> https://forum.romaak.ir/ Fri, 05 Jun 2026 10:33:48 +0000 MyBB <![CDATA[خرید ووچر پرفکت با نرخ مناسب و آنی]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=8580 Tue, 25 May 2021 08:27:26 +0000 bitmehr]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=8580 دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
و جلب اعتماد تعداد زیادی از مشتریان ، همیشه قیمت های منصفانه ای در زمینه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
ارائه می دهد تا رضایت مشتریان را بطور دائمی حفظ کند. قیمت دلار ووچر پرفکت مانی در بیت مهر همیشه از تمامی وب سایت های معتبر ، مناسب تر است. هدف شما کسب سود پایین اما همیشگی است.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]> دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
و جلب اعتماد تعداد زیادی از مشتریان ، همیشه قیمت های منصفانه ای در زمینه دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
ارائه می دهد تا رضایت مشتریان را بطور دائمی حفظ کند. قیمت دلار ووچر پرفکت مانی در بیت مهر همیشه از تمامی وب سایت های معتبر ، مناسب تر است. هدف شما کسب سود پایین اما همیشگی است.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]> <![CDATA[اینترنت اشیاء چیست و چه مزایایی دارد؟]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=6905 Thu, 05 Dec 2019 08:55:53 +0000 shila22]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=6905
مفهوم اینترنت اشیاء و اهمیت آن در دنیای امروز
اینترنت اشیاء یا IoT، سیستمی به‌هم‌پیوسته از تجهیزات رایانه‌ای، ماشین‌های مکانیکی و دیجیتال، اشیاء، حیوانات یا افرادی است که با شناسه‌های منحصربه‌فرد (UID) هویت یافته‌اند و از قابلیت انتقال داده‌ها روی یک شبکه بدون نیاز به تعامل انسان-با-انسان یا انسان-با-رایانه برخوردار هستند.
یک شیء در اینترنت اشیاء می‌تواند انسانی باشد که یک دستگاه پایش قلب در بدنش نصب شده است؛ یا دامی با یک ترانسپوندر بیولوژیک، یا خودرویی که با حسگرهای تعبیه‌شده در آن، راننده را از فشار کم لاستیک‌ها آگاه می‌کند یا هر شیء طبیعی یا انسان‌ساخت دیگر که می‌تواند با اختصاص یک آدرس IP داده‌ها را روی یک شبکه انتقال دهد.
امروزه، سازمان‌ها در صنایع و کسب‌وکارهای گوناگون، به‌‌شکلی فزاینده‌ از قابلیت‌های اینترنت اشیاء بهره می‌گیرند تا کارآمدتر و اثربخش‌تر عمل کنند؛ آنها با بهره‌مندی از دستاوردهای اینترنت اشیاء، به درکی بهتر و شایسته‌تر از مشتریان‌شان دست می‌یابند و می‌توانند خدماتی بهینه‌تر به آنها ارائه کنند. اینترنت اشیاء فرایند تصمیم‌سازی و تصمیم‌‌گیری را در سازمان بهبود می‌بخشد و ارزش کسب‌وکار را به‌شکلی چشمگیر افزایش می‌دهد.
تاریخچه‌ اینترنت اشیاء
ریشه عبارت «اینترنت اشیاء»
کِوین اَشتون (Kevin Ashton)، یکی از بنیان‌گذاران مرکز شناسایی خودکار (Auto-ID) در دانشگاه MIT ایالات متحده، نخستین کسی بود که عبارت «اینترنت اشیاء» را در ارائه‌ای برای شرکت پروکتر و گمبل (P&G) -شرکت چندملیتی کالاهای مصرفی واقع در ایالت اوهایو- در سال 1999 به‌کار برد. اشتون، به‌منظور آگاه‌کردن مدیران ارشد P&G از سامانه‌ بازشناسی با امواج رادیویی (RFID)، ارائه‌ی خود را «اینترنت اشیاء» نام نهاد. اشتون می‌خواست روند تازه‌ی فناوری را در آستانه‌ی قرن جدید در پیام خود به‌کار گیرد. این روندِ انقلابی چیزی نبود جز اینترنت. ازسوی دیگر، نیل گِرشِنفِلد، استاد دانشگاه MIT، در همین سال، کتابی با عنوان «وقتی‌ اشیاء شروع به اندیشیدن می‌کنند» منتشر کرد. گرشنفلد هرچند در کتاب خود، عبارت دقیق «اینترنت اشیاء» را به‌کار نبرد؛ تصویری روشن از مسیر آینده‌ی IoT ارائه کرد.
اینترنت اشیاء از هم‌گرایی فناوری‌های بی‌سیم، سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMS)، میکروسرویس‌ها و اینترنت تکامل یافته است. این هم‌گرایی به ازمیان‌رفتن شکاف‌ میان فناوری عملیاتی (OT) و فناوری اطلاعات (IT) کمک کرده و امکان تحلیل داده‌های بدون ساختار را که توسط ماشین تولید شده‌اند، برای دستیابی به بینش (Insight)مطلوب جهت بهبود و پیشرفتِ وضع موجود فراهم آورده‌ است.
اشتون نخستین کسی بود که عبارت اینترنت اشیاء را بیان کرد؛ اما ایده‌ی دستگاه‌های متصل از دهه‌ی 1970، تحت عناوین«اینترنتِ جاسازی‌شده» (Embedded Internet) و رایانش فراگیر (Pervasive Computing) مطرح بوده است.
بستر شکل‌گیری اینترنت اشیاء
نخستین شیء یا وسیله‌ی اینترنتی، یک دستگاه نوشابه‌ساز در دانشگاه کارنگی ملون ایالات متحده در اوایل دهه‌ی 1980 بود. در آن زمان، برنامه‌نویسان با استفاده از وب، می‌توانستند وضعیت دستگاه را از دور بررسی کنند و عملکرد آن را زیر نظر بگیرند.
اینترنت اشیاء یا IoT از ارتباطات ماشین-به-ماشین (M2M)، یعنی ماشین‌هایی که از طریق یک شبکه و بدون تعامل انسانی به یکدیگر متصل هستند، تکامل یافته است. M2M به اتصال یک دستگاه به فضای ابر، مدیریت آن و گردآوری داده اشاره دارد.
اینترنت اشیاء با ارتقای ارتباطاتِ ماشین-به-ماشین به سطحی بالاتر، یک شبکه‌ی حسگر متشکل از میلیاردها دستگاه هوشمند فراهم‌ آورد. این شبکه افراد، سیستم‌ها و برنامه‌های کاربردی را برای جمع‌آوری و اشتراک‌گذاری داده‌ها به هم متصل می‌کند. به بیان دیگر، M2M به‌عنوان بنیان و بستر این فرایند، ارتباطی را فراهم می‌کند که ضامن پیاده‌سازی اینترنت اشیاء است.
اینترنت اشیاء، همچنین گسترش طبیعی اسکادا (سامانه‌ی سرپرستی و گردآوری داده یا SCADA) است؛ اسکادا، دسته‌ای از برنامه‌های کاربردی نرم‌افزاری برای کنترل فرایند است که برای گردآوری داده‌ها در زمان واقعی از مکان‌های راه دور به‌منظور کنترل تجهیزات و شرایط به‌کار می‌رود. سیستم‌های اسکادا شامل قطعات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هستند. سخت‌افزار، داده‌ها را گردآوری کرده و آن را به رایانه‌ای که نرم‌افزار اسکادا روی آن نصب شده است، منتقل می‌کند. این داده‌ها سپس پردازش شده و در زمان مقتضی ارائه می‌شوند. می‌توان گفت در پی تکامل اسکادا، آخرین نسلِ سیستم‌های اسکادا به‌تدریج به نخستین نسل سیستم‌های IoT تبدیل شده‌اند و بستری برای رشد و توسعه‌ی این سیستم‌ها فراهم کرده‌اند.
با این حال باید گفت، مفهوم اکوسیستم IoT تا اواسط سال 2010، تحقق نیافت. در این سال بود که دولت چین اعلام کرد اینترنت اشیاء را در اولویت استراتژیک برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی خود قرار می‌دهد و به مفهوم اکوسیستم اینترنت اشیاء صورت عینی و واقعی می‌بخشد.
اینترنت اشیاء چگونه کار می‌کند؟
اکوسیستم IoT مجموعه‌ای از دستگاه‌های هوشمندِ مبتنی‌بر وب است که با بهره‌گیری از پردازنده‌های جاسازی‌شده، سنسورها و سخت‌افزار ارتباطی، به گردآوری، ارسال و اقدام روی داده‌های دریافت‌شده از محیط‌ می‌پردازد. داده‌های گردآوری‌شده توسط حسگرها از طریق اتصال به یک درگاه IoT یا دستگاه لبه (Edge Device) برای تحلیل به فضای ابری ارسال شده یا اینکه به‌صورت محلی تحلیل می‌شوند. گاهی اوقات، این دستگاه‌ها با سایر دستگاه‌های مرتبط، ارتباط برقرار کرده و برپایه‌ی اطلاعاتی که از یکدیگر می‌گیرند، عمل می‌کنند. این دستگاه‌ها بیشترِ کارها را بدون دخالت انسان انجام می‌دهند. البته افراد می‌توانند با دستگاه‌ها تعامل داشته باشند؛ برای نمونه، می‌توانند آنها را تنظیم کنند؛ به آنها دستورالعمل بدهند یا به داده‌ها دسترسی پیدا کنند.
باید توجه داشت که پروتکل‌های اتصال، شبکه و ارتباطات که با این دستگاه‌های مبتنی‌بر وب به‌کار می‌روند، عمدتاً به اپلیکیشن‌های خاص IoT، بستگی دارند.
اینترنت اشیاء چه مزایایی دارد؟
اینترنت اشیاء مزایای زیادی را برای سازمان‌ها و کسب‌وکارها به‌همراه دارد.به‌کمکِ IoT،سازمان‌ها می‌توانند:

بر فرایندهای کلی کسب‌وکار خود نظارت کنند؛
تجربه‌ی مشتری را بهبود بخشند؛
در وقت و پول صرفه‌جویی کنند؛
بهره‌وری کارکنان را افزایش دهند؛
مدل‌های کسب‌وکار را ادغام و هماهنگ کنند؛
تصمیم‌های کسب‌وکاری بهتری اتخاذ کنند؛ و درنهایت
درآمد بیشتری کسب کنند.
اینترنت اشیاء، شرکت‌ها را تشویق می‌کند تا رویکرد‌های خود را نسبت به کسب‌وکار، صنعت و بازارشان بازنگری کنند و با بهره‌مندی از ابزارهایی مؤثر، راهبردهای کسب‌وکارشان را بهبود بخشند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]>
مفهوم اینترنت اشیاء و اهمیت آن در دنیای امروز
اینترنت اشیاء یا IoT، سیستمی به‌هم‌پیوسته از تجهیزات رایانه‌ای، ماشین‌های مکانیکی و دیجیتال، اشیاء، حیوانات یا افرادی است که با شناسه‌های منحصربه‌فرد (UID) هویت یافته‌اند و از قابلیت انتقال داده‌ها روی یک شبکه بدون نیاز به تعامل انسان-با-انسان یا انسان-با-رایانه برخوردار هستند.
یک شیء در اینترنت اشیاء می‌تواند انسانی باشد که یک دستگاه پایش قلب در بدنش نصب شده است؛ یا دامی با یک ترانسپوندر بیولوژیک، یا خودرویی که با حسگرهای تعبیه‌شده در آن، راننده را از فشار کم لاستیک‌ها آگاه می‌کند یا هر شیء طبیعی یا انسان‌ساخت دیگر که می‌تواند با اختصاص یک آدرس IP داده‌ها را روی یک شبکه انتقال دهد.
امروزه، سازمان‌ها در صنایع و کسب‌وکارهای گوناگون، به‌‌شکلی فزاینده‌ از قابلیت‌های اینترنت اشیاء بهره می‌گیرند تا کارآمدتر و اثربخش‌تر عمل کنند؛ آنها با بهره‌مندی از دستاوردهای اینترنت اشیاء، به درکی بهتر و شایسته‌تر از مشتریان‌شان دست می‌یابند و می‌توانند خدماتی بهینه‌تر به آنها ارائه کنند. اینترنت اشیاء فرایند تصمیم‌سازی و تصمیم‌‌گیری را در سازمان بهبود می‌بخشد و ارزش کسب‌وکار را به‌شکلی چشمگیر افزایش می‌دهد.
تاریخچه‌ اینترنت اشیاء
ریشه عبارت «اینترنت اشیاء»
کِوین اَشتون (Kevin Ashton)، یکی از بنیان‌گذاران مرکز شناسایی خودکار (Auto-ID) در دانشگاه MIT ایالات متحده، نخستین کسی بود که عبارت «اینترنت اشیاء» را در ارائه‌ای برای شرکت پروکتر و گمبل (P&G) -شرکت چندملیتی کالاهای مصرفی واقع در ایالت اوهایو- در سال 1999 به‌کار برد. اشتون، به‌منظور آگاه‌کردن مدیران ارشد P&G از سامانه‌ بازشناسی با امواج رادیویی (RFID)، ارائه‌ی خود را «اینترنت اشیاء» نام نهاد. اشتون می‌خواست روند تازه‌ی فناوری را در آستانه‌ی قرن جدید در پیام خود به‌کار گیرد. این روندِ انقلابی چیزی نبود جز اینترنت. ازسوی دیگر، نیل گِرشِنفِلد، استاد دانشگاه MIT، در همین سال، کتابی با عنوان «وقتی‌ اشیاء شروع به اندیشیدن می‌کنند» منتشر کرد. گرشنفلد هرچند در کتاب خود، عبارت دقیق «اینترنت اشیاء» را به‌کار نبرد؛ تصویری روشن از مسیر آینده‌ی IoT ارائه کرد.
اینترنت اشیاء از هم‌گرایی فناوری‌های بی‌سیم، سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMS)، میکروسرویس‌ها و اینترنت تکامل یافته است. این هم‌گرایی به ازمیان‌رفتن شکاف‌ میان فناوری عملیاتی (OT) و فناوری اطلاعات (IT) کمک کرده و امکان تحلیل داده‌های بدون ساختار را که توسط ماشین تولید شده‌اند، برای دستیابی به بینش (Insight)مطلوب جهت بهبود و پیشرفتِ وضع موجود فراهم آورده‌ است.
اشتون نخستین کسی بود که عبارت اینترنت اشیاء را بیان کرد؛ اما ایده‌ی دستگاه‌های متصل از دهه‌ی 1970، تحت عناوین«اینترنتِ جاسازی‌شده» (Embedded Internet) و رایانش فراگیر (Pervasive Computing) مطرح بوده است.
بستر شکل‌گیری اینترنت اشیاء
نخستین شیء یا وسیله‌ی اینترنتی، یک دستگاه نوشابه‌ساز در دانشگاه کارنگی ملون ایالات متحده در اوایل دهه‌ی 1980 بود. در آن زمان، برنامه‌نویسان با استفاده از وب، می‌توانستند وضعیت دستگاه را از دور بررسی کنند و عملکرد آن را زیر نظر بگیرند.
اینترنت اشیاء یا IoT از ارتباطات ماشین-به-ماشین (M2M)، یعنی ماشین‌هایی که از طریق یک شبکه و بدون تعامل انسانی به یکدیگر متصل هستند، تکامل یافته است. M2M به اتصال یک دستگاه به فضای ابر، مدیریت آن و گردآوری داده اشاره دارد.
اینترنت اشیاء با ارتقای ارتباطاتِ ماشین-به-ماشین به سطحی بالاتر، یک شبکه‌ی حسگر متشکل از میلیاردها دستگاه هوشمند فراهم‌ آورد. این شبکه افراد، سیستم‌ها و برنامه‌های کاربردی را برای جمع‌آوری و اشتراک‌گذاری داده‌ها به هم متصل می‌کند. به بیان دیگر، M2M به‌عنوان بنیان و بستر این فرایند، ارتباطی را فراهم می‌کند که ضامن پیاده‌سازی اینترنت اشیاء است.
اینترنت اشیاء، همچنین گسترش طبیعی اسکادا (سامانه‌ی سرپرستی و گردآوری داده یا SCADA) است؛ اسکادا، دسته‌ای از برنامه‌های کاربردی نرم‌افزاری برای کنترل فرایند است که برای گردآوری داده‌ها در زمان واقعی از مکان‌های راه دور به‌منظور کنترل تجهیزات و شرایط به‌کار می‌رود. سیستم‌های اسکادا شامل قطعات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هستند. سخت‌افزار، داده‌ها را گردآوری کرده و آن را به رایانه‌ای که نرم‌افزار اسکادا روی آن نصب شده است، منتقل می‌کند. این داده‌ها سپس پردازش شده و در زمان مقتضی ارائه می‌شوند. می‌توان گفت در پی تکامل اسکادا، آخرین نسلِ سیستم‌های اسکادا به‌تدریج به نخستین نسل سیستم‌های IoT تبدیل شده‌اند و بستری برای رشد و توسعه‌ی این سیستم‌ها فراهم کرده‌اند.
با این حال باید گفت، مفهوم اکوسیستم IoT تا اواسط سال 2010، تحقق نیافت. در این سال بود که دولت چین اعلام کرد اینترنت اشیاء را در اولویت استراتژیک برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی خود قرار می‌دهد و به مفهوم اکوسیستم اینترنت اشیاء صورت عینی و واقعی می‌بخشد.
اینترنت اشیاء چگونه کار می‌کند؟
اکوسیستم IoT مجموعه‌ای از دستگاه‌های هوشمندِ مبتنی‌بر وب است که با بهره‌گیری از پردازنده‌های جاسازی‌شده، سنسورها و سخت‌افزار ارتباطی، به گردآوری، ارسال و اقدام روی داده‌های دریافت‌شده از محیط‌ می‌پردازد. داده‌های گردآوری‌شده توسط حسگرها از طریق اتصال به یک درگاه IoT یا دستگاه لبه (Edge Device) برای تحلیل به فضای ابری ارسال شده یا اینکه به‌صورت محلی تحلیل می‌شوند. گاهی اوقات، این دستگاه‌ها با سایر دستگاه‌های مرتبط، ارتباط برقرار کرده و برپایه‌ی اطلاعاتی که از یکدیگر می‌گیرند، عمل می‌کنند. این دستگاه‌ها بیشترِ کارها را بدون دخالت انسان انجام می‌دهند. البته افراد می‌توانند با دستگاه‌ها تعامل داشته باشند؛ برای نمونه، می‌توانند آنها را تنظیم کنند؛ به آنها دستورالعمل بدهند یا به داده‌ها دسترسی پیدا کنند.
باید توجه داشت که پروتکل‌های اتصال، شبکه و ارتباطات که با این دستگاه‌های مبتنی‌بر وب به‌کار می‌روند، عمدتاً به اپلیکیشن‌های خاص IoT، بستگی دارند.
اینترنت اشیاء چه مزایایی دارد؟
اینترنت اشیاء مزایای زیادی را برای سازمان‌ها و کسب‌وکارها به‌همراه دارد.به‌کمکِ IoT،سازمان‌ها می‌توانند:

بر فرایندهای کلی کسب‌وکار خود نظارت کنند؛
تجربه‌ی مشتری را بهبود بخشند؛
در وقت و پول صرفه‌جویی کنند؛
بهره‌وری کارکنان را افزایش دهند؛
مدل‌های کسب‌وکار را ادغام و هماهنگ کنند؛
تصمیم‌های کسب‌وکاری بهتری اتخاذ کنند؛ و درنهایت
درآمد بیشتری کسب کنند.
اینترنت اشیاء، شرکت‌ها را تشویق می‌کند تا رویکرد‌های خود را نسبت به کسب‌وکار، صنعت و بازارشان بازنگری کنند و با بهره‌مندی از ابزارهایی مؤثر، راهبردهای کسب‌وکارشان را بهبود بخشند.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
]]> <![CDATA[با اینترنت اشیا (IoT) تجارت کوچک خود را گسترش دهید]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=5234 Sat, 05 May 2018 15:03:43 +0000 نگار]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=5234 تا سال ۲۰۲۰، بیش از ۲۴ میلیارد وسایل ارتباطی در سراسر دنیا دیده می‌شود. این موج از ارتباطات، کاملا بر روش زندگی و کار شهروندان اثر می‌گذارد. البته برای دارندگان کسب و کارهای کوچک، زندگی و کار در هم آمیخته‌اند، طوری که تمام روز و هفته خود را صرف کار و اداره کردن امور می‌کنند.

به لطف (internet of things (IoT یا اینترنت اشیا صاحبان کسب و کارهای کوچک می‌توانند مراحل مختلف کار خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که کارآمدتر و پربازده‌تر از گذشته باشد. با استفاده از آن ۲۴ میلیارد دستگاه ارتباطی که در آینده روانه بازار می‌شود، از سختی کارها کاسته می‌شود و کارها هوشمندانه‌تر و موثرتر انجام می‌شوند.

پنج راه‌حل که به کار بستن آنها باعث می‌شود تجارت‌های کوچک پر رونق‌تر بشوند و سوددهی بیشتری داشته باشند:

برای خود یک دستیار بدون حقوق استخدام کنید

شما می‌توانید در Google Assistant یا Amazon Alexa ثبت‌نام کنید. حتی با تلفن هوشمند خودتان هم می‌توانید از Google Assistant استفاده کنید. شما می‌توانید با یک دستگاه، دستگاه هوشمند دیگر را کنترل کنید. اما دستیار شما زمانی وارد صحنه می‌شود که آن را به قسمت یادداشت، یادآور (Reminder) یا سیستم مدیریت کارها (Task Management Systems)، تقویم یا حتی رسانه‌های اجتماعی وصل کنید. ۹۸٪ از کاربران IFTTT که مورد بررسی قرار گرفته‌اند، از ۵ سال پیش تاکنون از دستیار صوتی (Voice Assistants) خود استفاده می‌کنند که به دلیل رضایت‌بخش بودن عملکرد آن، این روند همچنان ادامه دارد.

چندین کار را هم‌زمان انجام ندهید

هم اکنون چند صفحه، پنجره یا اپلیکیشن در دستگاه هوشمند شما باز است؟ مطالعات نشان می‌دهد که عملکرد اکثر مردم در کارهای چندگانه ضعیف است. شما می‌توانید مجموعه کارهایی را که باید انجام دهید را در یک جا جمع کنید و آن را طوری تنطیم کنید که در موعد مقرر به شما اطلاع دهد. با این کار شما از هدر رفتن بخش زیادی از وقت خود جلوگیری می‌کنید. برنامه‌هایی مثل Evernote ،Google Drive ،Trello OneNote، Slack و حتی ایمیل باکس یا تقویمتان می‌تواند طبق سلیقه و نیاز شما در این راه به شما کمک کنند. می‌توانید آن‌ها را طوری تنظیم کنید که اطلاعیه‌های مهم، اخبار، آمار، کمپین‌ها، اولویت‌ها و اطلاعات خرید و فروش را به شما اطلاع بدهند.

محل کار خود را هوشمند کنید

در شرکت‌های کوچک، روشن گذاشتن لامپ‌ها در طول شب یا قفل نکردن درها می‌تواند مشکل‌ساز شود. به خودکار کردن کارهای روزمره محل کار خود توسط IoT یا اینترنت اشیا، خیلی از فشارها را از روی خود بردارید. برای این کار نیاز به یک طرح پیچیده و پیشرفته نیست؛ یک دفتر هوشمند به معنی نصب سیستم‌های پیچیده یا خرید مجموعه‌های چند دستگاهی نیست. تنها با چند صد دلار می‌توانید یک سیستم قفل هوشمند مرکزی و یک بسته لامپ‌های متصل به هم خریداری کنید و بعد آن‌ها را روی حالت خودکار بگذارید تا قفل دفتر را برای شما باز و بسته کند. یا حتی دستگاه قهوه‌ساز هوشمندی که وقتی وارد دفتر می‌شوید، شروع به آماده‌سازی قهوه می‌کند. مطمئن باشید مقدار پولی که از طریق قهوه‌ساز دخیره می‌کنید، رقم قابل توجهی است.

با گروه خود رفتار بهتری داشته باشید

نگران نباشید؛ اینترنت اشیا آن‌قدر تکامل نیافته است که به عنوان یک ربات رئیس جای شما را بگیرد. اما یادآوری امور روزانه و بروزرسانی‌هایی که شما هر روزه با کارمند‌های خود به اشتراک می‌گذارید، می‌تواند خودکار شود.
اگر شما از ابزارهای ارتباطی مثل Slack ،Skype ،CiscoSpark ،GroupMe ،Telegram استفاده می‌کنید، مطمین باشید که اطلاعات درست در زمان درست با تیم شما به اشتراک گذاشته‌‌ می‌شود. برای مثال می‌توانید یادآوری گزارشات مهم را به همراه گروه خود دنبال کنید.

رقبای خود را کنترل کنید

در کسب و کارهای کوچک، استخدام یک تیم روابط عمومی برای نظارت بر صنعت و رقبای آن‌ها در اولویت نیست. اما دقت کردن به این مسائل و به کار بستن آن‌ها به تجارت شما برتری می‌دهد. سعی کنید از خاصیت جستجو و عملکرد کلمات کلیدی در Twitter و Reddit یا رسانه‌های خبری سنتی برای گرفتن اطلاعات به روز در مورد رقبای خودتان استفاده کنید. شما حتی می‌توانید عضو خبرنامه آن‌ها شوید و تمام اخبار را در Slack جمع‌آوری کنید و برای ایجاد انگیزه بیشتر با گروه خود به اشتراک بگذارید.

اکنون شما با ایده اینترنت اشیا آشنا شدید؛ این ایده کاملا راجع به برون‌سپاری کارهای روزمره و همیشگی بود که با سپردن آن‌ها به IoT وقت بیشتری برای انجام دادن کارهای زمان‌بر و تخصصی‌تر دارید. اینترنت اشیا کار شما را از بین نمی‌برد، بلکه به شما نیرو می‌دهد تا کار خود را بهتر انجام بدهید. در ایالات متحده ۹۹/۷٪ تجارت‌ها، تجارت‌های کوچک هستند؛ پس تمام این دستگاه‌ها و سیستم‌ها برای راحت‌تر شدن کار شما ساخته می‌شوند. ابتدا می‌توانید در مقیاس‌های کوچک از IoT استفاده کنید. کارهای روزانه خود را بررسی کنید، ببینید در کدام بخش بیشترین زمان را مصرف می‌کنید؛ سپس در همان زمینه از IoT کمک بگیرید. به IoT به عنوان یک جعبه ابزار که همه جا به کمک شما می‌آید نگاه کنید. به محض این که ابزار خود را انتخاب کنید و به کار بگیرید، باعث پیشرفت شما کنید. از این راه سرمایه‌ای ذخیره می‌کنید که به شما کمک می‌کند تا تصمیم‌های بزرگ‌تری بگیرید.]]> تا سال ۲۰۲۰، بیش از ۲۴ میلیارد وسایل ارتباطی در سراسر دنیا دیده می‌شود. این موج از ارتباطات، کاملا بر روش زندگی و کار شهروندان اثر می‌گذارد. البته برای دارندگان کسب و کارهای کوچک، زندگی و کار در هم آمیخته‌اند، طوری که تمام روز و هفته خود را صرف کار و اداره کردن امور می‌کنند.

برای خود یک دستیار بدون حقوق استخدام کنید

چندین کار را هم‌زمان انجام ندهید

محل کار خود را هوشمند کنید

با گروه خود رفتار بهتری داشته باشید

رقبای خود را کنترل کنید

در کسب و کارهای کوچک، استخدام یک تیم روابط عمومی برای نظارت بر صنعت و رقبای آن‌ها در اولویت نیست. اما دقت کردن به این مسائل و به کار بستن آن‌ها به تجارت شما برتری می‌دهد. سعی کنید از خاصیت جستجو و عملکرد کلمات کلیدی در Twitter و Reddit یا رسانه‌های خبری سنتی برای گرفتن اطلاعات به روز در مورد رقبای خودتان استفاده کنید. شما حتی می‌توانید عضو خبرنامه آن‌ها شوید و تمام اخبار را در Slack جمع‌آوری کنید و برای ایجاد انگیزه بیشتر با گروه خود به اشتراک بگذارید.

اکنون شما با ایده اینترنت اشیا آشنا شدید؛ این ایده کاملا راجع به برون‌سپاری کارهای روزمره و همیشگی بود که با سپردن آن‌ها به IoT وقت بیشتری برای انجام دادن کارهای زمان‌بر و تخصصی‌تر دارید. اینترنت اشیا کار شما را از بین نمی‌برد، بلکه به شما نیرو می‌دهد تا کار خود را بهتر انجام بدهید. در ایالات متحده ۹۹/۷٪ تجارت‌ها، تجارت‌های کوچک هستند؛ پس تمام این دستگاه‌ها و سیستم‌ها برای راحت‌تر شدن کار شما ساخته می‌شوند. ابتدا می‌توانید در مقیاس‌های کوچک از IoT استفاده کنید. کارهای روزانه خود را بررسی کنید، ببینید در کدام بخش بیشترین زمان را مصرف می‌کنید؛ سپس در همان زمینه از IoT کمک بگیرید. به IoT به عنوان یک جعبه ابزار که همه جا به کمک شما می‌آید نگاه کنید. به محض این که ابزار خود را انتخاب کنید و به کار بگیرید، باعث پیشرفت شما کنید. از این راه سرمایه‌ای ذخیره می‌کنید که به شما کمک می‌کند تا تصمیم‌های بزرگ‌تری بگیرید.]]> <![CDATA[آینده خانه‌های هوشمند و شبکه سازی مبتنی بر توپولوژی مش کوالکام]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=4059 Fri, 24 Nov 2017 19:20:41 +0000 saman]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=4059 طبق اعلام کوالکام، خدمات مربوط به پهنای باند خانگی در حال تغییر هستند و شبکه مش برای پیشبرد این تغییرات لازم است.

مؤسسه‌ی تحقیقاتی گارتنر پیش‌بینی کرده است که تعداد ۸.۴ میلیارد شیء متصل به هم در سال ۲۰۱۷ وجود خواهد داشت که این رقم ۳۱ درصد از سال ۲۰۱۶ بیشتر است. GMSA در حمایت از این گفته، میزان تأثیرگذاری اینترنت اشیا را این‌گونه گزارش کرد:

تا سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۵۰ دستگاه اینترنت اشیا در خانه‌ها به هم متصل خواهند بود.

شاید این عدد بزرگ به‌ نظر برسد؛ ولی اگر کمی دقت کنیم متوجه خواهیم شد که بسیاری از وسایل کنونی ما نیز به‌گونه‌ای با هم اتصال دارند؛ تلویزیون‌های متصل به موبایل، یخچال‌های هوشمند، چراغ‌های متصل، سیستم امنیتی مبتنی بر وای‌فای و سایر موارد.

وسایلی که قرار است به‌عنوان ملزومات آینده مطرح شوند، تنها منحصر به وسایل اینترنت اشیا نیستند و قطعا پیشرفت این وسایل به‌گونه‌ای خواهد بود که زندگی را آسان‌تر کند. ما با افزایش قابلیت اتصال، نیاز به زیرساختی خواهیم داشت که قدرت کنترل جریان‌های داده‌ای و دستگاه‌های مختلف را داشته باشد.
در یک نظرسنجی که از ۱۵۰۰ دارنده‌ی روتر وای‌فای کوالکام در انگستان، فرانسه، و آلمان به عمل آمد؛ ۵۰ درصد افراد گفتند که از یک دستگاه در سه اتاق مختلف به‌طور همزمان استفاده می‌کنند.
امروزه شبکه‌های پهنای باند خانگی زیر فشار موبایل، اینترنت اشیا و وسایل متصل قرار دارند. ممکن است جریان‌های اطلاعاتی به‌هم بریزند، گلوگاه‌هایی به وجود بیایند و مشکلات برخواسته از ISP می‌تواند روند استفاده از دستگاه‌های خانگی را با مشکل مواجه کند.

سرویس‌های تلفن همراه همیشه همینگونه که ما انتظار داریم باقی نخواهند ماند

به‌عنوان مثال در انگلستان، ارائه‌ی روتر‌های محدود و بنیادی به مشترکین مخابرات و تلاش برای تغییر به سمت تجهیزاتی با کیفیت بهتر، برای افراد عادی فرآیندی زمان‌بر است. شما می‌توانید برای سرعت بالا و قابلیت اطمینان، پول بیشتری خرج کنید؛ ولی با تجهیزات روتری موجود که زیاد روی آن سرمایه‌گذاری نشده است، انتظارات زیادی نباید داشته باشید. در واقع سرمایه‌گذاری روی زیرساخت‌های پهنای باند نیاز به بهبود دارد. سرویس‌های تلفن همراه همیشه همینگونه که ما انتظار داریم باقی نخواهند ماند. شرایط حتی از این هم بدتر می شود؛ چراکه اینترنت اشیا و دستگاه‌های متصل، صنعتی چندقسمتی ایجاد کرده‌اند. اکوسیستم‌های کنونی با هم متفاوتند. مثلا یک اکوسیستم، اندرویدی است یا تنها با بلوتوث کار می‌کند. در جاهایی هم دستگاه‌ها تنها انحصاری عمل می‌کنند؛ مثلا دستگاه‌های هوم‌کیت اپل یا برند‌هایی مثل فیلیپس، سامسونگ و ... همگی انحصاری و متفاوت از یکدیگر کار می‌کنند. طبیعی است که هرچه تنوع این قبیل چیزها در خانه بیشتر باشد، شبکه‌ی خانگی پیچیده‌تر خواهد شد.

این‌ همان جایی است که شبکه‌ی مش وارد عرصه می‌شود. راهول پاتل از شرکت کوالکام معتقد است که فناوری‌های مش می‌توانند اینترنت اشیا خانگی را متحول کنند.
سیستم شبکه‌ی مش نه‌تنها سرویس وای‌فای خانگی را به‌طور کامل ارائه می‌دهد، بلکه مشکلات مربوط به اتصال را که در بالا به آن پرداختیم، حل می‌کند. این سیستم با تشکیل دادن یک مرکز برای داده‌ها، رسانه، و دستگاه‌های اینترنت اشیا، آن‌ها را مدیریت و کنترل می‌کند. همچنین فرصت‌هایی برای آنالیز داده و سرویس‌های بررسی داده‌های اتصال فراهم می‌کند.
پیاده‌سازی چنین سیستم‌هایی برای افراد کمی هزینه‌بر است؛ با این حال بسیاری از افراد آن را ترجیح می‌دهند. مشتری‌های این سیستم‌ها در این باره می‌گویند: نیاز ما به وای‌فای همانند نیاز به آب و سایر نیازهای اساسی زندگی است.

وای‌فای مش هم‌اکنون در آمریکا و اروپا در حال گسترش است؛ ولی ارائه دهندگان خدمات اینترنتی هنوز برای سرمایه‌گذاری در مورد این فناوری به توافق نظر نرسیده‌اند.
فناوری‌های مش کوالکام شامل Wi-Fi SON، هم اکنون توسط شرکت‌هایی مثل ارو، گوگل وای‌فای، تی‌پی لینک، لوما و نت‌گیر استفاده می‌شود. شرکت کوالکام با کار روی تراشه IEE 802.11ax، پلتفرمی با ۱۲ استریم تولید کرده است که توسط پردازنده چهار هسته‌ای ۶۴ بیتی 14 finFET CMOS تجهیز شده است.
این تراشه هم‌اکنون در حال فروش است و مش، فناوری بزرگ بعدی برای صنعت وای‌فای خواهد بود. مش با ارائه محصولاتی در بازار بر اساس فناوری‌های شرکت کوالکام در نیمه دوم ۲۰۱۸ وارد بازار خواهد شد.

محصولات مشی که قبلا از فناوری‌های ۸ استریمی استفاده می‌کردند، نمی‌توانستند اتلاف انرژی خود را کنترل کنند و در نتیجه داغ می‌کردند. به همین دلیل به یک فن برای خنک‌سازی نیاز داشتند. این نوع محصولات از آنجایی که برای شرکت مناسب و مقرون‌به‌صرفه نبودند، کنار گذاشته شدند. اما همین امر باعث شد انگیزه شرکت کوالکام برای بهبود عملکردش بالاتر رود.

آخرین نسخه از طرح ۱۲ استریمی، می‌تواند با یک کابل ساده اترنت، برق مورد نیاز خود را تأمین کند. بنابراین شرکت کوالکام امیدوار است که این پیشرفت بتواند ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی و سایر شرکت‌های فروشنده را مجاب کند که از فناوری‌های شبکه مش استفاده کنند.
پاتل معتقد است که به‌کارگیری شبکه‌ی مش نه‌تنها به سود مشتری است، بلکه اگر شرکت‌ها بخواهند در آینده درآمد خود را حفظ کنند باید به این فناوری روی بیاورند.

به‌عنوان مثال از یک شبکه‌ی مش قوی و معتبر می‌توان برای کنترل یک محله استفاده کرد. اگر مشکل اتصال در جایی رخ داد، این شبکه به‌سرعت و بدون اینکه نیازی به گزارش مشترکین یا هزینه آمدن مهندسان باشد، آن را حل می‌کند. انتظار مشترکین از وای‌فای خانگی بالا است و آن‌ها انتظار دارند که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی به قول‌هایی که در مورد سرویس به مشترکین داده‌اند، عمل کنند. پاتل می‌گوید:
وظیفه‌ی حل مشکلات خانگی بر عهده اپراتور است و اگر اپراتور نتواند مشکل را حل کند، ارائه‌دهندگان ابر مثل گوگل مشکل را حل خواهند کرد.

اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی پیشنهادات بهتری برای مشترکین آینده ارائه نکنند، شکست خواهند خورد؛ چراکه این مشترکین انتظار خواهند داشت که بتوانند با استفاده از وای‌فای، از اینترنت اشیا و دستگاه‌های متصل خود نهایت بهره را ببرند. علاوه بر اینها، شبکه‌ی مش می‌تواند زیرساخت‌های مورد نیاز برای استخراج داده‌ها و کسب درآمد از طریق اطلاعات در خانه را فراهم کند و اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی در این زمینه چاره‌ای نیندیشند، در کسب درآمد در آینده دچار مشکل خواهند شد.

اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی وارد چالش جدید نشوند، مشترکین به سمت ارائه‌کننده ابر یا کلود خواهند رفت. پاتل گفت:
اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی به فکر چاره و آینده نباشند، ترافیک داده‌های خانگی به سمت سیستم رایانش ابری خواهد رفت و آن‌ها بی‌نصیب خواهند ماند. شما به‌عنوان یک مسئول عملیات باید از وای‌فای خانگی حمایت و پشتیبانی کنید و اگر سریع عمل نکنید، قافیه را به ارائه‌دهندگان ابر خواهید باخت و در آینده کنترلی روی اتفاقات خانگی نخواهید داشت.

]]> طبق اعلام کوالکام، خدمات مربوط به پهنای باند خانگی در حال تغییر هستند و شبکه مش برای پیشبرد این تغییرات لازم است.

محصولات مشی که قبلا از فناوری‌های ۸ استریمی استفاده می‌کردند، نمی‌توانستند اتلاف انرژی خود را کنترل کنند و در نتیجه داغ می‌کردند. به همین دلیل به یک فن برای خنک‌سازی نیاز داشتند. این نوع محصولات از آنجایی که برای شرکت مناسب و مقرون‌به‌صرفه نبودند، کنار گذاشته شدند. اما همین امر باعث شد انگیزه شرکت کوالکام برای بهبود عملکردش بالاتر رود.

آخرین نسخه از طرح ۱۲ استریمی، می‌تواند با یک کابل ساده اترنت، برق مورد نیاز خود را تأمین کند. بنابراین شرکت کوالکام امیدوار است که این پیشرفت بتواند ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی و سایر شرکت‌های فروشنده را مجاب کند که از فناوری‌های شبکه مش استفاده کنند.
پاتل معتقد است که به‌کارگیری شبکه‌ی مش نه‌تنها به سود مشتری است، بلکه اگر شرکت‌ها بخواهند در آینده درآمد خود را حفظ کنند باید به این فناوری روی بیاورند.

به‌عنوان مثال از یک شبکه‌ی مش قوی و معتبر می‌توان برای کنترل یک محله استفاده کرد. اگر مشکل اتصال در جایی رخ داد، این شبکه به‌سرعت و بدون اینکه نیازی به گزارش مشترکین یا هزینه آمدن مهندسان باشد، آن را حل می‌کند. انتظار مشترکین از وای‌فای خانگی بالا است و آن‌ها انتظار دارند که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی به قول‌هایی که در مورد سرویس به مشترکین داده‌اند، عمل کنند. پاتل می‌گوید:
وظیفه‌ی حل مشکلات خانگی بر عهده اپراتور است و اگر اپراتور نتواند مشکل را حل کند، ارائه‌دهندگان ابر مثل گوگل مشکل را حل خواهند کرد.

اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی پیشنهادات بهتری برای مشترکین آینده ارائه نکنند، شکست خواهند خورد؛ چراکه این مشترکین انتظار خواهند داشت که بتوانند با استفاده از وای‌فای، از اینترنت اشیا و دستگاه‌های متصل خود نهایت بهره را ببرند. علاوه بر اینها، شبکه‌ی مش می‌تواند زیرساخت‌های مورد نیاز برای استخراج داده‌ها و کسب درآمد از طریق اطلاعات در خانه را فراهم کند و اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی در این زمینه چاره‌ای نیندیشند، در کسب درآمد در آینده دچار مشکل خواهند شد.

اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی وارد چالش جدید نشوند، مشترکین به سمت ارائه‌کننده ابر یا کلود خواهند رفت. پاتل گفت:
اگر ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی به فکر چاره و آینده نباشند، ترافیک داده‌های خانگی به سمت سیستم رایانش ابری خواهد رفت و آن‌ها بی‌نصیب خواهند ماند. شما به‌عنوان یک مسئول عملیات باید از وای‌فای خانگی حمایت و پشتیبانی کنید و اگر سریع عمل نکنید، قافیه را به ارائه‌دهندگان ابر خواهید باخت و در آینده کنترلی روی اتفاقات خانگی نخواهید داشت.

]]> <![CDATA[اینترنت اشیا چگونه ارزش کسب‌وکارها را چندبرابر می‌کند؟]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3741 Mon, 23 Oct 2017 01:14:58 +0000 elshan]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3741 این روزها راهی برای فرار از IoT وجود ندارد. اینترنت اشیا در همه چیز استفاده می‌شود. با این‌که، خیلی از فروشندگان با صرف میلیاردها دلار سعی در تصاحب سهمی از بازار IoT دارند، معلوم نیست که مشتریان این کسب‌وکارها قرار است به چه طریقی از مزیت‌های این صنعت بهره‌مند شوند. حتی شناخت و درک چالش‌های موجود امری دشوار است.

مؤسسه فارستر به‌تازگی تحقیق جامع و بسیار دقیقی در این خصوص انجام داده است. نتایج تحقیقات آن‌ها نشان می‌دهد که پاسخ به‌این سئوال در سه سناریوی اساسی و پایه‌ای کسب‌وکارها نهفته است:

طراحی: تغییر و تبدیل محصولات یا محیط‌های جدید یا فعلی
اجرا: تقویت پردازش‌های فیزیکی با استفاده از اتوماسیون دیجیتالی و اطلاعات بهتر
مصرف: بهینه نمودن خدمات، عملیات اجرایی یا محصولات مرتبط با استفاده از مشتری طرف سوم IoT و داده‌ها

این گزارش توضیح می‌دهد که هر شرکتی می‌تواند از IoT در حداقل یکی از این سه سناریو استفاده کند. شاید این قضیه کمی خوشبینانه باشد، اما فریم‌ورک آن به شرکت‌ها کمک می‌کند تا تصویر درست و شفافی از نحوه سودبردن از اینترنت اشیا داشته باشند.

پیچیدگی، دشمن شماره یک پروژه‌های IoT
بر طبق این گزارش، هر چه موارد استفاده کسب‌وکارها پیچیده‌تر باشد، گستردگی شگفت‌آور دستگاه‌های IoT و مزیت‌های احتمالی آن، از جمله چالش‌هایی است که کار شرکت‌ها را با مشکل روبرو می‌کند. هدف این سه سناریو کم کردن سردرگمی است تا مدیران فنی و مدیران کسب‌وکار با تمرکز بیشتر قادر به انتخاب نوع کاربرد IoT برای شرکت و سازمان خود باشند. بهتر است این سه مورد را دقیق‌تر بررسی کنیم:

حالت اول: طراحی محصولات و تجربیات
این حالت دو مفهوم "محصولات متصل" یا "محصولات هوشمند" را پوشش می‌دهد. این‌ها شامل "اجناس مقاوم و بادوام، با به‌کارگیری IoT در آن‌ها" و "بسته‌بندی با سنسورهای تعبیه شده برای تحت‌نظر داشتن محصولات مصرفی" می‌شوند. از این حالت در مواردی مانند فروشگاه‌های خرده‌فروشی و استادیوم‌های ورزشی استفاده می‌شود که سنسورهای IoT و دیتا کمک زیادی به آن‌ها می‌کنند.

حالت دوم: اجرای فرآیندهای کسب‌وکار
در این گزارش آمده است که، "سنسورهای IoT به‌دلیل جلوگیری از زمان‌های از کارافتادگی گران قیمت و بهینه‌سازی نوع استفاده از امکانات موجود باعث کاهش هزینه‌ها می‌شوند. علاوه بر این، IoT به مشتریان این امکان را می‌دهد تا محصولات خود را سفارشی‌سازی کنند، تحویل آن‌ها سریع‌تر باشد و تجارب بهتری داشته باشند."
به‌عنوان مثال، پوشیدنی‌ها برای کارمندان یا مشتریان، تقویت تجربه کاربری در خرده‌فروشی، میهمان‌نوازی، مسافرت، تفریح و سرگرمی و رویدادهای ورزشی، و بهینه‌سازی‌های محیط کسب‌وکار و صنعتی از نمونه‌های مزیت استفاده از سنسورهای IoT هستند.

حالت سوم: دوراندیشی مصرف
در گزارش فارستر عنوان شده، "هر کسب‌وکاری که بتواند به‌کمک داده‌های دنیای واقعی دوراندیشی به‌دست آورد و موجب بهینه شدن پیشنهادات آن‌ها شود دوراندیشی محسوب می‌شود". حتی، زمانی‌که داده‌ها از منابع IoT طرف سوم باشند هم می‌توان از مزیت‌های آن بهره برد.

مانیتورینگ ایمنی، تندرستی و شرایط درمانی انسان‌ها در حالت‌های مختلف به‌همراه ردگیری فعالیت‌ها و شرایط اموال از خودروها گرفته تا تجهیزات و ماشین‌آلات صنعتی از جمله نمونه‌های دوراندیشی مصرف هستند. ردیابی اطلاعات محیطی از آب‌وهوا گرفته تا کیفیت آب هم می‌تواند فوق‌العاده باارزش باشد.

فواید عظیم برای موفقیت IoT
فواید و مزیت‌های IoT به‌گفته این تحقیق بسیار عظیم است. "شرکت‌هایی که از کاربردهای مختلف IoT استفاده می‌کنند فواید زیادی نصیب‌شان می‌شود. زیرا IoT می‌تواند طیف وسیعی از محصولات، محیط‌ها، فعالیت‌ها و اجراها و فرآیندهای تحلیل دیتا را شامل شود."
در این گزارش چند استراتژی مناسب برای کمک به‌شرکت‌ها به‌منظور رسیدن به‌آن نقطه ارائه شده است:

در کنار استراتژی‌های اجرایی، استراتژی‌های طراحی IoT را نیز توسعه دهید.
استفاده از IoT در کارها و عملیات اجرایی مزیت‌های بهینه‌سازی زیادی دارد. اما همیشه فراتر از آن برنامه‌ریزی کنید.
با تجربه مشتری شروع کنید، سپس به کارهای داخلی بپردازید.
به‌دنبال فرصت‌های مصرف IoT باشید. این مهم از طریق یادگیری نقاط تعامل کاربر با محصولات یا محیط‌های مجهز به IoT حاصل می‌شود.

]]> این روزها راهی برای فرار از IoT وجود ندارد. اینترنت اشیا در همه چیز استفاده می‌شود. با این‌که، خیلی از فروشندگان با صرف میلیاردها دلار سعی در تصاحب سهمی از بازار IoT دارند، معلوم نیست که مشتریان این کسب‌وکارها قرار است به چه طریقی از مزیت‌های این صنعت بهره‌مند شوند. حتی شناخت و درک چالش‌های موجود امری دشوار است.

طراحی: تغییر و تبدیل محصولات یا محیط‌های جدید یا فعلی
اجرا: تقویت پردازش‌های فیزیکی با استفاده از اتوماسیون دیجیتالی و اطلاعات بهتر
مصرف: بهینه نمودن خدمات، عملیات اجرایی یا محصولات مرتبط با استفاده از مشتری طرف سوم IoT و داده‌ها

در کنار استراتژی‌های اجرایی، استراتژی‌های طراحی IoT را نیز توسعه دهید.
استفاده از IoT در کارها و عملیات اجرایی مزیت‌های بهینه‌سازی زیادی دارد. اما همیشه فراتر از آن برنامه‌ریزی کنید.
با تجربه مشتری شروع کنید، سپس به کارهای داخلی بپردازید.
به‌دنبال فرصت‌های مصرف IoT باشید. این مهم از طریق یادگیری نقاط تعامل کاربر با محصولات یا محیط‌های مجهز به IoT حاصل می‌شود.

]]> <![CDATA[نسل پنجم شبکه تلفن همراه و اینترنت اشیاء]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3739 Mon, 23 Oct 2017 00:49:38 +0000 elshan]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3739 امروزه دیگر صحبت از شبکه‌های تلفن همراه چندان بیراهه نیست. احتمالا شما روزانه توسط اپراتور های موبایل در حال دریافت این سرویس می‌باشد و انواع تبلیغات اینترنت 4G یا 4.5G را در گوشه و کنار شهر یا تبلیغات تلویزیونی و اینترنتی مشاهده می کنید. تا چندین سال پیش و با گسترش اینترنت خط دیجیتال مشترک متقارن، یا همان ADSL، و افزایش سرعت فوق‌العاده آن نسبت به اینترنت dial up 56 کیلوبیتی، هیچ کس تصور این موضوع را هم نمی کرد که رقیبی برای اینترنت خانگی پیدا شود، آن هم رقیبی از جنس موبایل که در ارائه خدمات داده به مشتریان خود در قالب اینترنت همراه، با محدودیت های فراوانی همراه بود. عمده دلیل این موضوع پیچیدگی های فراوان مخابراتی در شبکه‌های موبایل و البته فراهم بودن امکانات توسعه ADSL بود، چرا که تمامی راه‌های ارتباطی از قبل و از طریق سیم‌های تلفن آنالوگ برقرار بود.

ما با گسترش و پیشرفت شبکه‌های تلفن همراه کم کم اسم نسل‌های دوم، سوم و چهارم آن‌ها شنیده شد. با وجود تمامی محدودیت ها، متخصصان این حوزه توانستند اینترنت بی سیم همراه را با سرعت بسیار خوب در اختیار کاربران قرار دهند و کاربران هم بسیاری از قابلیت‌های شبکه‌های موبایل را بر اینترنت خانگی ترجیح دادند. دلیل اصلی کاربران به خاطر سرعت بسیار بالا یا قابلیت جابجایی نبود، بلکه دلیل اصلی کاربران قابلیت اتصال بی قید و شرط به اینترنت بود.

اینترنت نسل چهارم شبکه تلفن همراه امروزه به صورت گسترده ای در حال استفاده است. اما متخصصان حوزه فناوری ارتباطات 4G را برای پاسخگویی به برنامه‌های کاربردی آینده مناسب نمی دانند. به همین دلیل آن‌ها در تلاش هستند نسخه پنجم شبکه تلفن موبایل را تا سال 2020 عرضه نماید. در نسل پنجم شبکه‌های همراه، افزایش نرخ انتقال داده و سرعت، کاهش تاخیر و افزایش پوشش مطلوب است. این سه ویژگی که مهم ترین ویژگی‌های نسل پنجم شبکه تلفن همراه تعیین شده‌اند برای بسیاری از برنامه‌های کاربردی به خصوص برنامه‌های کاربردی مرتبط با اینترنت اشیاء اهمیت فراوانی دارند. به عنوان مثال در هدایت ماشین‌های خودکار و شبکه هوشمند حمل و نقل، تاخیر زمانی بسیار کم مورد نیاز است و یا در بسیاری از برنامه های کاربردی تعاملی موبایل مانند بازی ها، پهنای باند بالا مورد نیاز است.

بنابراین می توان از بسیاری از جنبه ها، اینترنت اشیاء را یک کاربرد بسیار مطلوب برای نسل پنج شبکه موبایل دانست. 5G می تواند به عنوان راه حلی جامع تمامی دستگاه‌های مختلف را که امروزه به صورت گسسته و جداگانه در حال فعالیت هستند به یکدیگر متصل کرده و دنیای اینترنت اشیاء را شکل دهد.

چگونه نسل 5 شبکه موبایل می تواند تعداد بی شماری از دستگاه‌های اینترنت اشیاء را به هم متصل کند؟
اگر بخواهیم کمی فنی صحبت کنیم، می توانیم به یک مورد بسیار جالب اشاره کنیم. در نسل‌های گذشته شبکه تلفن همراه، اتصالات در لایه فنی توسط مدل سازی‌های دسترسی چندگانه عمودی یا OFDM صورت می گرفت. در این مدل ها معمولا زمان به بازه‌های کوچک تقسیم می شد و هر قطعه زمانی در اختیار یک کاربر قرار می گرفت. در طول این بازه کاربران دیگر امکان استفاده از این کانال را نداشتند. اینگونه دسترسی به کانال برای کاربران، کار را برای پشتبانی ار کاربران و دستگاه‌های آن‌ها در اینترنت اشیاء بسیار مشکل می کند چرا که ما تعداد بی شماری دستگاه و درخواست تخصیص کانال داریم، اما بازه‌های زمانی و در نتیجه پهنای باند ما محدود است و تخصیص منبع به کاربران امکان پذیر نمی‌باشد.

امروزه تحقیقات وسیعی در حال توسعه مدل‌های جدیدی است تا با بهره گیری از آنها در نسل پنجم شبکه موبایل، امکان دسترسی تعداد بالای کاربر به کانال‌های محدود پهنای باند داده شود. البته که با این کار ممکن است برخی کاربران پهنای باند و در نتیجه نرخ داده کمتری دریافت کنند (به دلیل مسائلی مانند تداخل)، اما خوشبختانه در اینترنت اشیاء نیاز ما پاسخ گویی به درخواست کاربران و دستگاه ها با تاخیر زمانی کم است و البته پهنای باند مصرفی و مورد نیاز دستگاه ها در اینترنت اشیاء نیز بسیار اندک می‌باشد.

تلاش ها برای ایجاد یک استاندارد و چارچوب برای پاسخ گویی به نیاز‌های جدید به خصوص اینترنت اشیاء در قالب نسل پنجم شبکه های‌موبایل در حال انجام است و صنعت و دانشگاه ها در تلاش اند تا بتوانند تا سال 2020 به راه حل جامعی دست یابند تا بتواند به خوبی به نیاز‌های برنامه‌های کاربردی آینده و در صدر آنها اینترنت اشیاء جامه عمل بپوشاند.

]]> امروزه دیگر صحبت از شبکه‌های تلفن همراه چندان بیراهه نیست. احتمالا شما روزانه توسط اپراتور های موبایل در حال دریافت این سرویس می‌باشد و انواع تبلیغات اینترنت 4G یا 4.5G را در گوشه و کنار شهر یا تبلیغات تلویزیونی و اینترنتی مشاهده می کنید. تا چندین سال پیش و با گسترش اینترنت خط دیجیتال مشترک متقارن، یا همان ADSL، و افزایش سرعت فوق‌العاده آن نسبت به اینترنت dial up 56 کیلوبیتی، هیچ کس تصور این موضوع را هم نمی کرد که رقیبی برای اینترنت خانگی پیدا شود، آن هم رقیبی از جنس موبایل که در ارائه خدمات داده به مشتریان خود در قالب اینترنت همراه، با محدودیت های فراوانی همراه بود. عمده دلیل این موضوع پیچیدگی های فراوان مخابراتی در شبکه‌های موبایل و البته فراهم بودن امکانات توسعه ADSL بود، چرا که تمامی راه‌های ارتباطی از قبل و از طریق سیم‌های تلفن آنالوگ برقرار بود.

]]> <![CDATA[TrackR وسیله ای برای ردیابی اشیاء]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3179 Sat, 29 Jul 2017 07:42:45 +0000 mesterweb]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3179

گاهی ممکن است شما برخی از اشیاء خود مانند کیف پول، کلید و یا حتی محل خودرو خود را گم کنید. بجای استفاده از GPSهای گران قیمت می توان از TrackR برای ردیابی آن ها استفاده کرد.

آیا تابه حال خودرو خود را در پارکینگ گم کرده اید؟ گاهی مواقع ممکن است شما خودرو خود را پارک کرده و به خرید بروید، اما وقتی برمی گردید نمی دانید آن را کجا پارک کرده اید و مجبور هستید همه جا را دنبالش بگردید. این کار بسیار خسته کننده است بخصوص اگر در یکی از روزهای گرم تابستان اتفاق بیفتد. برای ردیابی خودرو نیازی به نصب سیستم های GPS گران قیمت و پرداخت هزینه اشتراک ماهانه نیست، بلکه یک شرکت کالیفرنیایی اقدام به ساخت وسیله کوچکی کرده که با تلفن هوشمند کار می کند.

این وسیله کوچک که به اندازه یک سکه است، TrackR نامیده می شود و می تواند در هر جایی قرار بگیرد. با کمک این وسیله شما آرامش خاطر خواهید داشت و قادر خواهید بود خودرو خود را به سرعت پیدا کنید.

برای شروع، برنامه رایگان TrackR را بر روی گوشی هوشمند خود نصب کرده و این برنامه را به وسیله خود متصل کنید و بدین ترتیب به آسانی از این برنامه استفاده کنید. کل فرایند تنظیم برنامه تنها ۵ دقیقه یا کمتر طول می کشد.
شما می توانید این وسیله را به کلید، سامسونت، کیف پول، ابزارهای تکنیکی یا هر چیز دیگری که نمی خواهید گم شود متصل کنید. سپس از برنامه TrackR استفاده کرده و وسیله گم شده خود را ظرف چند ثانیه پیدا کنید.
دیگر، سیستم های GPS گران یا سرویس های ردیابی را فراموش کنید. هیچکس مایل به پرداخت ماهانه هزینه اشتراک سنگین نیست. از طرفی گم شدن چیزهای مهم در زندگی بسیار استرس زا است، و TrackR به همین منظور ایجاد شده است تا شما با کمک آن بتوانید از چیزهای مهم در زندگیتان مراقبت کنید.
شما می توانید TrackR را زیر کفپوش خودرو، در صندوق عقب، داشبورد و یا هرجای پنهانی از خودرو که در صورت دزدیده شدن خودرو دیده نشود، قرار دهید.
در صورتی که فراموش کردید خودرو خود را کجا پارک کرده اید، گوشی هوشمند خود را بیرون آورده و برنامه TrackR را بازکنید. آیکون “lost item” را انتخاب کرده و بدین ترتیب برنامه، مکان دقیق TrackR را به شما نمایش می دهد.
ممکن است تصور کنید TrackR وسیله خیلی گرانی است، در حالی که چنین نیست. این وسیله تنها ۲۹ دلار است و هزینه آن در مقابل آرامش خاطری که بوجود می آورد زیاد نیست.

در هرجایی که هستید می توانید این وسیله را مستقیما از وب سایت شرکت تهیه کنید و در عرض یک هفته این وسیله به دست شما خواهد رسید.
TrackR کاربردهای دیگری نیز دارد. این وسیله بسیار کوچک و ساده است، شما می توانید TrackR را به حیوان خانگی خود وصل کرده یا این وسیله را در گردنبند حیوان قرار دهید، و هنگامی که فرار می کند به راحتی او را پیدا کنید. همچنین می توانید این وسیله را به کلیدها و کیف پول خود متصل کنید و اگر این ها را گم کردید وقت خود را برای گشتن کل خانه تلف نکنید. TrackR قابلیت چسبیدن هم دارد و می توانید این وسیله را به لپ تاپ یا زیر صندلی دوچرخه خود بچسبانید تا اگر این وسیله ها دزدیده شدند به راحتی پیدا شوند. شما می توانید این وسیله را به هرچیز مهمی وصل کنید.

حال که از قابلیت های این وسیله مطلع شدید، بهتر است دستورالعمل های استفاده از این را هم بدانید:
۱- TrackR را از وب سایت سازنده این وسیله خریداری کنید، در عرض یک هفته به دستتان خواهد رسید. (دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
)
۲- TrackR را به گوشی هوشمند خود (آیفون یا اندروید) متصل کرده و به وسیله ای که می خواهید گم نشود متصل کنید.
۳- برنامه رایگان TrackR را دانلود کنید و آن را به وسیله مرتبط سازید.

دانلود اپلیکیشن TrackR

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

مشاهده ویدئو

]]>

]]> <![CDATA[اولین نشست فروم اینترنت اشیاء ایران]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3043 Thu, 22 Jun 2017 02:02:46 +0000 farnaz]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=3043 فروم اینترنت اشیاء ایران به‌عنوان نهاد تصمیم‌ساز غیر دولتی در اکوسیستم اینترنت اشیاء، اولین نشست تخصصی خود را برگزار کرد.

۳۱ خرداد ۱۳۹۶ اولین نشست تخصصی فروم اینترنت اشیاء ایران، با حضور جمعی از صاحب‌نظران و مسئولین ارشد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در مؤسسه‌ی مطالعات بهره‌وری و منابع انسانی برگزار شد.

مهدی روحانی‌نژاد، مدیر فروم اینترنت اشیاء ایران، اصلی‌ترین هدف از برگزاری چنین گردهمایی‌هایی را برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری برای پیشگیری از مبتلا شدن این تکنولوژی به سرنوشت دیگر تکنولوژی‌های وارداتی در ایران می‌داند. و عنوان کرد باید از همین حالا به فکر باشیم؛ زیرا موج این تکنولوژی هنوز به‌طور کامل به ایران نرسیده است و ما نباید در تکنولوژی اینترنت اشیاء صرفا مصرف‌کننده باشیم.

موانع، چالش‎ها و مشکلات
روحانی‌نژاد مهم‎ترین مانع در بحث کاربردی‌ کردن اینترنت اشیاء را مشکل سرمایه‌گذاری می‌داند؛ زیرا هنوز بازار شکل و شمایل خودش را به‌درستی پیدا نکرده است و مشکل تجاری‌سازی وجود دارد. مشخص نبودن مالکیت داده‌ها و نبود قوانین و مقررات برای بهره‌برداری از داده‌‌ها، از عوامل عدم ورود سرمایه‌گذاران به این حوزه هستند.
ابراهیمی، رئیس یکی از شرکت‌های خصوصی مطرح در این زمینه، مهم‌ترین چالش پیش روی تکنولوژی اینترنت اشیاء در جهان و بخصوص ایران را موضوع امنیت در اینترنت اشیاء مطرح کرد.
محمد کشوری، مدیر بخش رگولاتوری دبیرخانه فروم نیز به دو مشکل اساسی در مسیر اجرایی کردن اینترنت اشیاء در ایران اشاره کرد: مشکل اول عدم پوشش فراگیر اینترنت پرسرعت و باکیفیت بخصوص در جاده‌ها و شهرک‌های صنعتی است و مشکل دوم نبود قوانین و مقررات در استفاده از داده‌های بخش دولتی مانند وزارت نیرو است.

نیاز به جلب همکاری داریم
دکتر عباسی، معاون صدور پروانه سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات کشور، آغاز مطالعات از دو سال قبل، تخصیص فرکانس و استاندارد و تعیین نمونه تجهیزات وارداتی را از اقداماتی برشمرد که این سازمان تاکنون در این زمینه انجام داده است. عباسی افزود: «برای ورود اپراتورها به فضای اینترنت اشیاء نیاز به تنظیم مدل‌های کسب و کار و تعرفه است. همچنین مهم‌ترین کاری که باید در زمینه اینترنت اشیاء انجام بگیرد، جلب همکاری سایر وزارتخانه‌ها است.»

گام بعدی توسعه اینترنت
موضوع ورود اینترنت اشیاء به ایران گام بعدی توسعه اینترنت شناخته می‌شود. بهره‌برداران از این تکنولوژی در ایران در دو بخش کاربران شخصی و شرکت‌های بزرگ تقسیم می‌شوند که با توجه به سهم بیشتری که شرکت‌های بزرگ مانند شرکت آب، برق و گاز از بازار دارند، انتظار می‌رود شروع جدی این تکنولوژی از همین بخش باشد. سرویس‌هایی مانند کنتورهای هوشمند از این دست هستند.

با توجه به فعالیت‌های در حال اقدام در بازار ایران در سه محور خدمات شهری، انرژی و حمل‌ونقل، در ۳ تا ۵ سال آینده انتظار کاربردی شدن اینترنت اشیاء در ایران داریم.

]]> <![CDATA[معماری و پروتکل‌های اینترنت اشیاء]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2165 Wed, 26 Apr 2017 23:25:05 +0000 saberi]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2165 بی‌شک زمانی‌ که اینترنت اشیاء فراگیر شود، تأثیرات شگرف و عمیقی بر زندگی ما می‌گذارد. تغییرات فوق به‌قدری محسوس خواهند بود که در آینده‌ای نزدیک بدون وجود این مفهوم قادر به کنترل اشیاء دیجیتال زندگی خود نخواهیم بود. اما برای آن‌که اینترنت اشیاء بتواند در جریان زندگی ما وارد شود، نیازمند یک ساختار و معماری منسجم است. به عبارت دیگر، برای کارشناسان و شرکت‌های بزرگ تجاری بیش از آن‌که مفهوم اینترنت اشیاء مهم باشد، معماری و زیرساخت‌های اینترنت اشیا اهمیت دارند. معماری اینترنت اشیاء به‌قدری با اهمیت است که اتحادیه اروپا دست به ارائه معماری‌های مشخصی برای یک‌پارچه‌سازی اینترنت اشیاء زده است. بر همین اساس و بر مبنای رویکرد ماهنامه، در این مقاله به‌طور مختصر و کوتاه به بیان معماری‌ها و پروتکل‌های ارائه شده در اینترنت اشیاء خواهیم پرداخت.

تغییرات فناورانه و مبناهای آن
گستره فناورانه اینترنت اشیا پیش‌رفت‌های بی‌شمار و نامربوط به یکدیگر را در بر می‌گیرد. همان ‌گونه که این تعریف شدیداً مورد بحث است، تعیین حد و مرز برای تشخیص صریح این‌که کدام فناوری‌ها در این محدوده قرار دارند، امری نسبتاً دشوار است و به مهارت نیاز دارد. به‌طور خلاصه و با توجه به این‌که اینترنت اشیا از طریق «اشیای هوشمند به‌ هم پیوسته» ایجاد می‌شود، می‌توانیم با ایجاد راهی که موجب شکل‌گیری چنین ارتباطی می‌شود یا با بررسی دیدگاه «شی هوشمند» که در آن، به‌عنوان مثال، پیش‌رفت‌هایی مرتبط با صرفه‌جویی و مهار انرژی و همچنین کوچک‌سازی مدارهای چاپی و گنجاندن ترانزیستورها در مواد رایج مورد استفاده نظیر پلاستیک، چوب یا فلزات از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، علاقه خود را بیش‌تر به سمت فناوری‌های ارتباطی سوق دهیم.

مبناها
در تمام زمینه‌ها، از معماری گرفته تا دستگاه‌ها، محدوده گسترده‌ای از فناوری‌های رایج با عنوان «اینترنت اشیا» نام‌گذاری می‌شوند. با توجه به معماری‌ها، چند پروژه دولتی به‌ویژه اتحادیه اروپا، اقدام به تعیین معماری‌ها یا مدل‌های مرجع مشترک کرده‌اند. پروژه اتحادیه اروپا با نام IoT-A محصولی قابل تحویل به عموم را ایجاد کرد که در آن توسعه کلی اینترنت اشیا با جزییات برجسته‌ای نشان داده شده است. به‌ طور کلی، منظور از «معماری اینترنت اشیا» یک‌پارچگی نامتجانسی از شبکه‌های محرک و حس‌گر بی‌سیم (WS & AN) در چهارچوبی مشترک با مقیاس جهانی و قابل استفاده در خدمات و برنامه‌های کاربردی از طریق رابط‌های خدمات جهانی است. شکل 1 نمایی سازمانی از اینترنت اشیا را به همراه معماری، پروتکل‌ها، انواع حس‌گرها، فعالیت‌ها و دامنه آن‌ها نشان می‌دهد.

شکل 1: فرآیندهای تجاری هوشمند اینترنت اشیا؛ افزایش خودکارسازی محصولات و سرویس‌ها از اهداف اصلی اینترنت اشیا است.

اتحادیه اروپا از متولیان ارائه معماری اینترنت اشیا
هدف پروژه اتحادیه اروپا تحت عنوان SENSEI، ایجاد معماری باز کسب‌وکارمحور است که به مشکلات مقیاس‌بندی برای تعداد گسترده‌ای از دستگاه‌های WS & AN توزیع شده در سراسر جهان اشاره می‌کند. برای عملی ساختن راه‌حل‌های استاندارد RFID و EPCGlobal باید بر محدودیت‌های فنی، اجتماعی و آموزشی فایق آمد. BRIDGE (سرنام Building Radio Frequency Identification solutions for the Global Environment) به معنای ایجاد راه‌حل‌های شناسایی از طریق فرکانس رادیویی برای محیط جهانی، از طریق توسعه معماری شبکه EPC به این مشکلات اشاره می‌کند. این امر از طریق تحقیق، توسعه و اجرایی کردن ابزارهایی که به گسترش برنامه‌های کاربردی EPCGlobal در اروپا منجر خواهد شد، تحقق می‌پذیرد. این گسترش غالباً مشروط به توسعه دستگاه‌های امنیتی، سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و توسعه تعالیم کسب‌وکار است.

پروژه CUBIQ
هدف پروژه CUBIQ (سرنام The Cross Ubiquitous Platform) به معنای پروژه پلتفرم سراسری متقابل، ایجاد پلتفرمی مشترک است که توسعه برنامه‌های کاربردی متن‌آگاه را آسان‌تر ‌سازد. این ایده بر آن است تا پلتفرمی یک‌پارچه را ایجاد کند که ارائه‌دهنده خدمات و پردازش دسترسی به داده‌های یک‌پارچه است.

معماری CUBIQ
CUBIQ شامل سه لایه زیر است:

لایه منبع داده‌ها: دسترسی و اداره شفاف داده‌ها را فراهم می‌سازد و پویایی، جابه‌جایی، تکرار، خطاها و پایداری داده‌ها را مدیریت می‌کند.
لایه پردازش‌گر درون‌متنی: ارائه‌دهنده خدمات پردازش داده است.
لایه پردازش‌گر برون‌متنی: مسئولیت ترکیب خدمات را بر عهده دارد.

معماری CUBIQ رابط‌هایی را برای هر لایه ایجاد می‌کند. علاوه بر نتایج به دست آمده از تلاش‌های تحقیقاتی، چند معماری وجود دارد که اکنون در چند محصول تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

محصولات تجاری

Zigbee
توسط اتحاد زیگ‌بی ایجاد شده و ظاهراً محبوب‌ترین پروتکل است. اما چرا؟ به دلیل این‌که جایگزین ساده‌تر و قابل قیاس‌تری نسبت به بلوتوث است. زیگ‌بی پروتکل ارتباطی برای لایه کاربردی به شمار می‌رود. برنامه‌هایی که به نرخ دسترسی پایین داده‌ها، عمر بالای باتری و شبکه ایمن احتیاج دارند، از این پروتکل استفاده می‌کنند. این پروتکل نخستین بار در سال 2004 معرفی شد و از آن زمان تاکنون به‌روزرسانی‌های متعددی روی آن اعمال شده است.

Wireless HART
محصول توسعه یافته و محبوب فناوری ارتباطی HART است. HART (سرنام Highway Addressable Remote Transducer) به معنای مبدل از راه دور و نشانی‌پذیر بزرگراه است. این محصول ویژگی‌هایی همچون امنیت و دوام دارد، اما به دلیل فلسفه تک‌منظوره خود فاقد قابلیت به اشتراک‌گذاری داده‌ها با دیگر فناوری‌های ارتباطی است. از جمله ویژگی‌های شاخص این پروتکل به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:

برقراری ارتباط با دستگاه‌ها در یک میدان از طریق فرآیند هوشمند
توسعه یافته از فناوری ارتباطی محبوب Wired HART برای برنامه‌های بی‌سیم
پیاده‌سازی بر مبنای استاندارد IEEE 802.15.4-2006 PHY و پشتیبانی‌کننده از نشانی‌های مک
قابلیت پیاده‌سازی ارتباطات بی‌درنگ از طریق مدیریت مرکزی شکاف‌های TDM و مسیریابی شبکه‌های مش (Mash)
پیاده‌سازی ارتباطات ایمن از طریق مکانیسم‌های ارتباطی امنیتی

Sun SPOT
پلتفرمی از شرکت Sun Microsystems است که به‌منظور توسعه شبکه‌های حس‌گر و سیستم‌های نهفته ایجاد شده است. Sun SPOT (سرنام Sun Small Programmable Object Technology) به معنای فناوری شی‌ء قابل برنامه‌ریزی کوچک سان است. بر عکس دیگر سیستم‌های توکار، توسعه این سیستم بر مبنای زبان سی‌سی پلاس پلاس یا انشعاب‌های مختلف سی نبوده و با استفاده از زبان برنامه‌نویسی جاوا پیاده‌سازی شده است. بر همین اساس، شرکت سان اقدام به پیاده‌سازی ماشین مجازی خود موسوم به Squawk-VM کرده است. Squawk-VM از جزییات سخت‌افزار انتزاعی برای دسترسی به ماژول‌های ارتباطی بی‌سیم و حس‌گرهای مختلف استفاده می‌کند. از این رو، پیاده‌سازی کامل برنامه‌ها بر مبنای Sun SPOT به‌سادگی انجام می‌شود. گره‌های حس‌گر توانایی به‌کارگیری چند وظیفگی به معنای اجرای چند وظیفه و چند پردازشی به معنای اجرای چند برنامه را دارند. مدل ارتباط Sun SPOT بر مبنای استاندارد IEEE 802.15.4 ساخته شده است.

Representational State Transfer
REST نمایا‌ن‌گر حالت انتقال (سرنام Representational State Transfer)، مجموعه‌ای هماهنگ از قیدهای معماری است که برای به حداقل رساندن زمان تأخیر و ارتباط شبکه‌ای تلاش می‌کند و هم‌زمان با آن، وابستگی نداشتن و قابلیت مقیاس‌بندی، پیاده‌سازی اجزا را به حداکثر می‌رساند. این امر با اعمال محدودیت‌هایی روی معناشناختی کانکتور تحقق می‌یابد، در حالی که دیگر روش‌ها روی معناشناختی جزء متمرکز شده‌اند.
REST برای برآورده ساختن نیازهای یک سیستم ابررسانه‌ای توزیع شده در اینترنت، ذخیره‌سازی موقت و استفاده مجدد از فعل و انفعالات، جایگزینی پویای اجزا و پردازش انفعالات توسط واسطه‌ها را ممکن می‌سازد. REST تنها آن بخش‌هایی از معماری را با جزییات توصیف می‌کند که برای تعامل ابررسانه‌ای توزیع شده در مقیاس اینترنت ضروری به‌ نظر می‌رسد. با توجه به پروتکل‌های ارتباطی، چند راه‌حل به‌منظور غلبه بر محدودیت‌های فناوری‌های شبکه‌ای کنونی ایجاد شده است.

پروتکل‌های ارتباطی

پروتکل انتقال کنترل جریان SCTP
SCTP پروتکل استاندارد پیشنهادی IETF برای لایه انتقال است. این پروتکل طراحی شده است تا در نهایت جایگزین TCP و شاید UDP شود. SCTP همانند پروتکل TCP معتبر و قابل اطمینان است، اما ویژگی‌های جدیدی همچون چندجریانی (Multi-Streaming) و پشتیبانی از چند فضا (Multi-Homing) را ارائه می‌دهد. ویژگی پشتیبانی از چند فضا SCTP ‌را قادر می‌سازد تا برای پشتیبانی از جابه‌جایی در شبکه، به هیچ عامل اختصاصی روتر در شبکه نیازی نداشته باشد. از دیگر ویژگی‌های موجود در پروتکل SCTP می‌توان به انتقال داده‌ها به‌صورت غیر تکراری و بدون خطا، تحمل‌پذیری خطا در سطح شبکه از طریق ویژگی پشتیبانی از چند فضا و مقاومت در برابر حملات جعل هویت و حملات طوفانی اشاره کرد.

پروتکل هویت میزبان HIP
HIP راه‌حلی است که حرکت و جابه‌جایی میان شبکه و لایه‌های انتقال را موقعیت‌یابی می‌کند. HIP لایه هویت میزبان جدیدی (لایه 5/3) را بین لایه‌های IP و لایه‌های بالایی معرفی می‌کند. دلیل این امر اجتناب از موقعیتی است که در آن متصل کردن سوکت‌ها به IP نشانی‌ها، نشانی را به ایفای نقش دوگانه شناساگر نقطه پایانی و شناساگر ارسال وادار می‌سازد. در HIP، سوکت‌های لایه‌های بالایی به‌جای IP نشانی‌ها به هویت‌های میزبان (شناساگرهای HIP) متصل می‌شوند. علاوه بر این، اتصال این هویت‌های میزبان به IP نشانی‌ها (موقعیت‌یاب‌ها) به‌طور پویا صورت می‌گیرد. هدف HIP پشتیبانی از اعتماد میان سیستم‌ها، افزایش حرکت و جابه‌جایی و کاهش چشم‌گیر حملات محروم‌سازی از سرویس (DOS) است.

پروتکل IP
پروتکل IP موبایل استانداردی پیشنهادی از سوی IETF است که راه‌حل مرتبط با لایه شبکه‌ را برای تحرک و جابه‌جایی گره در سراسر شبکه‌های IPv4 ارائه می‌دهد. IP موبایل به یک گره این امکان را می‌دهد تا نقطه اتصال خود به اینترنت را بدون نیاز به تغییر IP نشانی خود تغییر دهد. این امر صرفاً برای ساده‌سازی تنظیمات انجام نمی‌پذیرد، بلکه در هنگام جابه‌جایی گره از نقطه‌ای به نقطه دیگر موجب آسان‌تر شدن اتصال مستمر در سطح برنامه کاربردی می‌شود. با استفاده از IP موبایل، جابه‌جایی یک دستگاه تک‌آی‌پی در اینترنت بدون از بین رفتن اتصال در سطوح بالایی امکان‌پذیر است. هر چند با تکثیر و ازدیاد IP و امید به اتصال مدام به اینترنت این احتمال وجود دارد که بتوان حرکت و جابه‌جایی تمام این دستگاه‌ها را با استفاده از IP موبایل استاندارد ممکن ساخت، اما این امر مستلزم آن است که تمام دستگاه‌ها گنجایش IP موبایل را داشته باشند و بار اضافی ایجاد نکنند، به‌ گونه‌ای که هر دستگاه وظایف IP موبایل خاص خود را انجام دهد. راه‌حل دیگر برای این مسئله تحرک و پویایی شبکه (NEMO) است که از طریق جابه‌جایی، قابلیت حرکت از گره‌های متحرک 3 موبایل به روتر شبکه را امکان‌پذیر می‌سازد. روتر قادر است نقطه اتصال خود به اینترنت را به گونه‌ای تغییر دهد که برای گره‌های متصل شده روشن و شفاف به نظر برسد.

NEMO، پروتکل توسعه یافته IP
NEMO شکل توسعه یافته IP موبایل است که کل یک شبکه را قادر می‌سازد تا نقطه اتصال خود به اینترنت را تغییر دهد. در حیطه اینترنت اشیا، اشیای هوشمند و خدماتی که از آن‌ها بهره می‌برند در سراسر جهان پراکنده شده‌اند. از این رو، باید نوعی زیرساخت شناسایی و تفکیک به‌منظور کشف و تکیه بر خدماتی که امکان دسترسی به اطلاعات پیرامون اشیا هوشمند و همچنین کنترل آن‌ها را میسر می‌سازند، وجود داشته باشد. ضرورتاً، شناسایی منبع می‌تواند هم دربردارنده نام‌گذاری و هم نشانی‌دهی یک منبع یا یکی از آن‌ها باشد. در وب، شناسایی منبعی که نمایان‌گر شکلی از اطلاعات باشد، از طریق ایجاد «شناسه منابع جهانی» (URI) که قراردادی جهانی پیرامون شناسایی منبعی خاص بر اساس طرح‌هایی مشخص است، صورت پذیرفته است. در اینترنت اشیا همانند اینترنت و وب، اشیا و منابع باید طرح‌های کلی نام‌گذاری و نشانی‌دهی مشترک و همچنین خدمات شناسایی داشته باشند تا امکان دستیابی جهانی به آن‌ها را امکان‌پذیر سازد. در پروژه SENSEI، شناسه منبع از طریق به ‌هم پیوستن چند پارامتر زیر ایجاد می‌شود:

دامنه ارائه‌دهنده منبع
نوع دستگاه
نامی نشان‌دهنده عملکرد منبع
شناساگر منحصر به‌فرد و خاصی که منبع را از دیگر اجزا متمایز می‌کند.

در شناسه سراسری (UID)، شناسایی چهارچوب کار توسط «کد u» که شناساگری منحصر به‌فرد برای ماهیت‌های فیزیکی یا منطقی است، ارائه می‌شود. کد u عددی 128 بیتی است که هیچ گونه رابطه‌ای با آن‌چه نشان می‌دهد ندارد و در عوض، این رابط از طریق سرورهای پایگاه داده‌ اختصاصی بازیابی می‌شود. ساختار کد u به گونه‌ای شکل گرفته است که از مدیریت خودمحوری پشتیبانی کند. در زمینه شناسایی از طریق فرکانس رادیویی RFID، EPCGlobal، به‌کارگیری و استانداردسازی کد الکترونیکی محصول (EPC) را که صرفاً به عنوان ابزاری در جهت شناسایی برچسب‌های RFID مورد استفاده قرار می‌گیرد، ارتقا بخشیده است. این کد بر اساس مدل URI است. ID@URI که از طریق پروژه تحقیقاتی DIALOG ایجاد شد نیز مدل شناسایی دیگری است که همان ویژگی‌های استاندارد EPC/ONS را دارد، اما علاوه بر آن، می‌تواند در بارکدها نیز نمود داشته باشد.

ناهماهنگی در مؤلفه‌های کلیدی معماری
از هر زاویه‌ای‌ که به موضوع بنگریم، نیازمند پیش‌رفتی اساسی در این زمینه هستیم. در ابتدا، باید گفت امروزه برای شناسایی یک شی‌ء در اینترنت اشیا، هیچ راه مشخصی وجود ندارد. چند استاندارد نظیر بارکدهای دوبعدی، GS1 ،uID ،IPv6 نشانی‌ها وجود دارند، اما ناسازگار هستند. افزون بر این، معماری‌های مرجعی که می‌توانند موجب پیاده‌سازی و اجرای هر گونه سیستم واقعی شوند، باید شناسایی و استانداردسازی شوند. همچنین، مکانیسم‌های امنیتی باید تضمین‌کننده ویژگی‌های امنیت و حریم خصوصی مناسب باشند. پروتکل‌های ارتباطی از لایه فیزیکی گرفته تا رابط‌های خدمات و برنامه‌های کاربردی برای افزایش هر گونه دید و آگاهی نسبت به اینترنت اشیا در آینده‌ای نزدیک به پیش‌رفت‌هایی اساسی نیاز دارند. نمونه‌های بالا تنها موارد کمی از زمینه‌های تحقیقاتی هستند که در پنج تا ده سال آینده نیاز به پیش‌رفت اساسی دارند. در حیطه اینترنت اشیا که با اشیا سروکار دارد، لزوم پیاده‌سازی هم‌گرایی میان وسایل ارتباطی مختلف امری ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. امروزه چند مکانیسم ارتباطی مختلف در برنامه‌های کاربردی مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اما تمام فناوری‌های نوین باید به‌اشتراک‌گذاری داده‌ها میان پروتکل‌های مختلف را تضمین کنند. همچنین، باید در نظر داشته باشیم که طول عمر فناوری‌های شبکه‌ای ممکن است بسیار کوتاه‌تر از اشیای فیزیکی متصل به شبکه باشد.

در اینترنت «معمولی»، اشتراک داده‌ها میان فناوری‌ با لایه‌های پایین و خدمات با استفاده از پروتکل اینترنتی (IP) تضمین می‌شود. معمولاً فناوری‌های شبکه‌ به شکل ساعت شنی نمایش داده می‌شوند، به گونه‌ای که لایه IP در وسط قرار می‌گیرد که اصطلاحاً به‌عنوان «کمر باریک» اینترنت اطلاق می‌شود. پرسش‌هایی نظیر این‌که «کمر باریک» اینترنت اشیا چه شکلی خواهد داشت و این‌که با توجه به نامتجانس بودن فناوری‌های اینترنت اشیا، آیا چنین چیزی وجود خواهد داشت یا خیر، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و تحقیقات آینده نیز باید به گونه‌ای مشخص بر این موضوع متمرکز شوند. با توجه به مسائل امنیتی اشیای ارتباط برقرارکننده، تاکنون تحقیقات عظیمی پیرامون پیاده‌سازی رمزنگاری مناسب برای دستگاه‌های کم‌هزینه با توان عملیاتی پایین و محدود از نظر منابع صورت گرفته است.

این تحقیقات تحت عنوان «رمزنگاری سبک وزن» نامیده شده و توانسته است تعدادی پروتکل‌ جدید را برای دستگاه‌های کوچک همانند برچسب‌های RFID تولید ‌کند. با وجود تعداد زیاد روش‌های موجود، تنها تعداد بسیار کمی از آن‌ها به اندازه کافی مورد بررسی قرار گرفته و ایمن تلقی شده‌اند. در سال‌های گذشته، ثابت شد تعدادی از الگوریتم‌های رمزنگاری سبک وزن که به‌طور گسترده‌ مورد استفاده قرار گرفته‌اند، نفوذپذیر بوده‌اند. الگوریتم شناخته شده MiFare Crypto-1 نمونه‌ای از این الگوریتم‌های نفوذپذیر است. توسعه استانداردهای رمزنگاری سبک وزن برای استفاده گسترده در فناوری‌های اینترنت اشیاء حائز اهمیت است. علاوه بر این، ترکیب پروتکل‌های رمزنگاری سبک وزن برای استفاده در دستگاه‌هایی که برای کارهای سبک طراحی شده‌اند و چهارچوب رمزنگاری عادی از قبیل زیرساخت کلید عمومی (PKI) برای زیرساخت‌های پایانی باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. نکته بسیار مهمی که باید در این باره مد نظر قرار گیرد، مدیریت کلید است.

در چنین چارچوب‌های کلی‌گرایانه‌ای باید عوامل تولید کلیدهای رمزنگاری عمومی/ خصوصی و این‌که چگونه این کلیدها در شبکه توزیع شده و در مواقع ضروری به چه کسی (کدام آژانس‌ها، شرکت‌ها و مقامات مسئول) اجازه دسترسی به چنین کلیدهایی را ارائه می‌کنند، شناسایی شوند.

]]> بی‌شک زمانی‌ که اینترنت اشیاء فراگیر شود، تأثیرات شگرف و عمیقی بر زندگی ما می‌گذارد. تغییرات فوق به‌قدری محسوس خواهند بود که در آینده‌ای نزدیک بدون وجود این مفهوم قادر به کنترل اشیاء دیجیتال زندگی خود نخواهیم بود. اما برای آن‌که اینترنت اشیاء بتواند در جریان زندگی ما وارد شود، نیازمند یک ساختار و معماری منسجم است. به عبارت دیگر، برای کارشناسان و شرکت‌های بزرگ تجاری بیش از آن‌که مفهوم اینترنت اشیاء مهم باشد، معماری و زیرساخت‌های اینترنت اشیا اهمیت دارند. معماری اینترنت اشیاء به‌قدری با اهمیت است که اتحادیه اروپا دست به ارائه معماری‌های مشخصی برای یک‌پارچه‌سازی اینترنت اشیاء زده است. بر همین اساس و بر مبنای رویکرد ماهنامه، در این مقاله به‌طور مختصر و کوتاه به بیان معماری‌ها و پروتکل‌های ارائه شده در اینترنت اشیاء خواهیم پرداخت.

تغییرات فناورانه و مبناهای آن
گستره فناورانه اینترنت اشیا پیش‌رفت‌های بی‌شمار و نامربوط به یکدیگر را در بر می‌گیرد. همان ‌گونه که این تعریف شدیداً مورد بحث است، تعیین حد و مرز برای تشخیص صریح این‌که کدام فناوری‌ها در این محدوده قرار دارند، امری نسبتاً دشوار است و به مهارت نیاز دارد. به‌طور خلاصه و با توجه به این‌که اینترنت اشیا از طریق «اشیای هوشمند به‌ هم پیوسته» ایجاد می‌شود، می‌توانیم با ایجاد راهی که موجب شکل‌گیری چنین ارتباطی می‌شود یا با بررسی دیدگاه «شی هوشمند» که در آن، به‌عنوان مثال، پیش‌رفت‌هایی مرتبط با صرفه‌جویی و مهار انرژی و همچنین کوچک‌سازی مدارهای چاپی و گنجاندن ترانزیستورها در مواد رایج مورد استفاده نظیر پلاستیک، چوب یا فلزات از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، علاقه خود را بیش‌تر به سمت فناوری‌های ارتباطی سوق دهیم.

مبناها
در تمام زمینه‌ها، از معماری گرفته تا دستگاه‌ها، محدوده گسترده‌ای از فناوری‌های رایج با عنوان «اینترنت اشیا» نام‌گذاری می‌شوند. با توجه به معماری‌ها، چند پروژه دولتی به‌ویژه اتحادیه اروپا، اقدام به تعیین معماری‌ها یا مدل‌های مرجع مشترک کرده‌اند. پروژه اتحادیه اروپا با نام IoT-A محصولی قابل تحویل به عموم را ایجاد کرد که در آن توسعه کلی اینترنت اشیا با جزییات برجسته‌ای نشان داده شده است. به‌ طور کلی، منظور از «معماری اینترنت اشیا» یک‌پارچگی نامتجانسی از شبکه‌های محرک و حس‌گر بی‌سیم (WS & AN) در چهارچوبی مشترک با مقیاس جهانی و قابل استفاده در خدمات و برنامه‌های کاربردی از طریق رابط‌های خدمات جهانی است. شکل 1 نمایی سازمانی از اینترنت اشیا را به همراه معماری، پروتکل‌ها، انواع حس‌گرها، فعالیت‌ها و دامنه آن‌ها نشان می‌دهد.

لایه منبع داده‌ها: دسترسی و اداره شفاف داده‌ها را فراهم می‌سازد و پویایی، جابه‌جایی، تکرار، خطاها و پایداری داده‌ها را مدیریت می‌کند.
لایه پردازش‌گر درون‌متنی: ارائه‌دهنده خدمات پردازش داده است.
لایه پردازش‌گر برون‌متنی: مسئولیت ترکیب خدمات را بر عهده دارد.

برقراری ارتباط با دستگاه‌ها در یک میدان از طریق فرآیند هوشمند
توسعه یافته از فناوری ارتباطی محبوب Wired HART برای برنامه‌های بی‌سیم
پیاده‌سازی بر مبنای استاندارد IEEE 802.15.4-2006 PHY و پشتیبانی‌کننده از نشانی‌های مک
قابلیت پیاده‌سازی ارتباطات بی‌درنگ از طریق مدیریت مرکزی شکاف‌های TDM و مسیریابی شبکه‌های مش (Mash)
پیاده‌سازی ارتباطات ایمن از طریق مکانیسم‌های ارتباطی امنیتی

دامنه ارائه‌دهنده منبع
نوع دستگاه
نامی نشان‌دهنده عملکرد منبع
شناساگر منحصر به‌فرد و خاصی که منبع را از دیگر اجزا متمایز می‌کند.

تبهکاری را تصور کنيد که با وب‌کم شما خانه‌تان را تماشا می‌کند، سر کودکان داد می‌زند يا حتی از فضای خانه فيلم می‌گيرد و آن‌ را برای ریيس خود می‌فرستد. همچنين، يخچال خانه‌تان را تصور کنيد که هرزنامه می‌فرستد و کسانی را که هرگز نمی‌شناسيد به‌خشم می‌آورد.

اينترنت اشيا (IoT) را انبوهی از دستگاه‌های گوناگون تعريف می‌کنند. اما آن‌چه کم‌تر درباره‌اش شنيده‌ايد اين است که چنين شبکه‌ای می‌تواند بدترين دشمن شما باشد. به‌ويژه اين‌که به استناد گزارش‌های جديد، بسياری از رويدادهايي که در بالا به برخی از آن‌ها اشار‌ه‌ شد، واقعاً اتفاق افتاده‌اند و چه‌بسا وقايع آزاردهنده بيش‌تری از اين دست نيز روی داده است،‌ اما صاحب‌خانه‌ها خود متوجه آن‌ها نشد‌ه‌اند. برای نمونه، پژوهش‌گران نشان داده‌اند که می‌توان در برخی موارد اينترنت اشيا را هک و هر سندی را که چاپ می‌کنيد و آن‌ را به سايت ديگری می‌فرستيد، شنود کرد. هکرها می‌توانند با استفاده از تلويزيون هوشمند خانه شما را بپايند و حتی چراغ ترافيک خيابان‌ها را کنترل کنند.

با اين‌که اينترنت اشيا با متصل کردن ابزار‌ها به يکديگر کارها را آسان‌تر می‌کند، از ديگر سو می‌تواند وضعيتی را پديد آورد که هکرها بتوانند خانه، خودرو و حتی وضعيت جسمی شما را کنترل کنند. اين گونه آسيب‌پذيری‌ها در پيرامون ما وجود دارند. يکی از بررسی‌های اخير واحد پژوهشی شرکت اچ‌پی نشان می‌‌دهد هر ابزار‌ عادی متصل به اينترنت اشيا 25 ضعف امنيتی دارد که رقم شگفت‌انگيزی است و 70 درصد ابزار‌ها دست‌کم يکی از چنين ضعف‌هايي را دارند. شايد بسياری از اين چالش‌ها نيازمند راه‌کارهايي باشند که صنعت کامپيوترهای شخصی چند دهه پيش به ‌آن‌ها نياز داشت. در ادامه، درباره مشکلات ديگری نيز توضيح خواهم داد که نيازمند رويکردهای جديدی هستند. حيطه‌ای که گستره‌‌ آن وسيع‌تر اما حاشيه سود آن در جهان رو به‌ رشد اینترنت اشیا کم‌تر است.

از خانه شما آغاز می‌کنيم. وقتی شبکه برق به مرز بيشينه توان خود نزديک می‌شود، اسمارت‌متر ــ اگر چنين دستگاهی نداريد، به‌زودی يکی از آن‌ها را خواهيد داشت ــ می‌تواند دستگاه‌های مورد نظر شما مانند دستگاه تهويه هوا را خاموش کند. اين قابليت مطلوبی است، اما مشکل زمانی بروز می‌يابد که يک هکر بتواند به اسمارت‌متر شما نفوذ و برق سامانه‌های امنيتی را قطع کند. در اين ‌صورت بديهی است که سرقت ساده‌تر می‌شود. يک سامانه امنيتی متصل به اينترنت مستقيم نيز می‌تواند مورد نفوذ واقع شود. برای اين کار کافی است هکر برای حدس زدن گذرواژه‌ شما از حمله brute-force استفاده‌ کند. پيش‌تر يک وب‌سايت روسی چنين کاری را انجام داده ‌بود. اين سايت که اخيراً بسته شد، با نفوذ به دوربين‌های ناامن به 73011 محل در 256 کشور جهان لينک داده ‌بود. در رويدادی ديگر، يک هکر در سينسيناتی با نفوذ به سامانه پايش کودک و بهره‌گيری از آن بر سر نوزاد خوابیده فرياد کشيده‌ بود.

شايد شما از کاربران تازه‌ترين قفل‌های هوشمند باشيد. قفل‌هایی که اجازه می‌دهند با استفاده از اسمارت‌فون‌ خود در فاصله‌ای خاص در را به‌ روی ميهمان باز کنيد. شايد از سامانه‌های نوری متصل به وب نيز بهره می‌بريد. برای يک دزد چه چيز جذاب‌تر از آن است که قفل در را بگشايد، چراغ‌ها را خاموش کند و سامانه امنيتی خانه را از کار بياندازد؟ اينک خودرو خود را در نظر بگيريد. اين خودرو می‌تواند اطلاعات شناساگرانه را ضبط کند و گزارش دهد و بخاری را از راه‌ دور و با سيگنال گوشی موبايل شما روشن و خاموش کند و با استفاده از داده‌های جی‌پی‌اس سرخود، نقشه، آب و هوا و ترافيک مناسب‌ترين مسير را برگزيند.

اگر هم خودرو شما چنين توانمندی‌هايي ندارد، به‌زودی به‌ آن‌ها دست خواهد يافت. هکرها نيز می‌توانند با استفاده از اين توانمندی‌ها از راه ‌دور چراغ‌های خودرو را روشن و با اين ‌کار خودرو شما را در خيابان شناسايي کنند و سپس قفل درهای آن را بگشايند، موتور را روشن کنند و آن‌ را برانند. هکرها شايد بتوانند حتی در حال رانندگی نيز کنترل خودرو را از دست شما خارج کنند. برای اين ‌کار می‌توانند از بدافزارهای ويژه‌ای بهره ببرند که تا وقتی خودرو با کامپيوتری در تعميرگاه مکاتبه می‌کند، آن‌ را بيالايند.
در فوريه 2014، اداره ترابری ايالات متحده برای تبيين پيش‌طرح قوانين ويژه‌ تلاش‌هاي خود را آغاز کرد. اين قوانين همه خودروها را ملزم می‌کند از امکان ارتباط «خودرو با خودرو» و «خودرو با زيرساخت» برخوردار باشند و برای دستيابی راه‌ دور به خودرو مسير ديگری را بگشايند.

جسم انسان نيز شايد از آسيب هکرها در امان نباشد. هم‌اکنون بيماران را می‌توان به وسيله سامانه‌های ويژه پايش و حتی با دستگاه‌های پزشکی مانند تپش‌آرا و پمپ‌های انسولين، سامانه‌های هوارسان و پايش‌گرهای شيميايي خون درمان کرد. اين دستگاه‌ها به اينترنت متصل هستند؛ زيرا خيلی بهتر است بيماران را به‌جای بيمارستان در خانه‌های‌ آن‌ها زير نظر گرفت. اما اگر اين دستگاه‌های پايش سلامت به اينترنت متصل باشند، از حمله‌های هک مصون نخواهند بود. پژوهش‌گران دريافته‌اند پمپ‌های انسولين نيز که برای کمک به کنترل ديابت به‌کار می‌روند، می‌توانند از راه ‌دور و بسته به دستورهاي دريافتي همه انسولين خود را به يک‌باره پمپاژ کنند و به بيمار آسيب جدی بزنند.
در حمله‌های پيچيده‌تر ممکن است رد خاصی از هک به‌جا نماند. تبه‌کار می‌تواند با ايجاد تغييرهای کوچک در سامانه پايش، وضعيت وخيم بيمار را عادی گزارش کند. رخنه به اينترنت اشيا به کدنويسان ويژه‌ای نياز ندارد که ساعت‌های مديدی را به يافتن ضعف‌ها اختصاص دهند. اين روزها، يک هکر تازه‌کار نيز می‌تواند با دانلود ابزارهای ويژه از آن‌ها برای اجرای يک حمله در سطح مبتدی بهره ببرد. در سوی ديگر، جرايم سازمان‌يافته و دولت‌های ملی نيز وارد بازی هک شده‌اند.

برخلاف کامپيوترهای تجاری که چند دهه است به‌ وسيله فايروال‌ها و سامانه‌های تشخيص نفوذ و بازدارنده (IDPS) محافظت می‌شوند، دستگاه‌های کنونی متصل به اينترنت از چنين تمهيداتی برخوردار نيستند. دانشگاه کلمبيا در راستای يکی از پژوهش‌های خود با حمله به سيستم‌های تجاری و نيز سامانه‌های نهفته موجود در دستگاه‌های مصرفی از جمله سامانه‌های سرگرمی خانگی، وب‌کم‌ها و اکسس‌پوينت‌های وای‌فای دريافت که تنها 2.46 درصد محصولات تجاری مشکل امنيتی دارند، در حالی که اين مورد برای دستگاه‌های مصرفی 41.62درصد بود. حتی در آن‌ دسته از محصولات مصرفی که تمهیدات امنيتی دارند نيز امکانات بازدارنده يا فعال نشده‌اند يا گذرواژه پيش‌فرض يا ناکارآمد دارند.
بسياری از توليدکنندگان اين کالاها بيش‌تر به ‌اين می‌انديشند که محصول خود را سريع‌تر وارد بازار کنند، اما به امنيت آن چندان توجهی ندارند. توليدکننده در برخی موارد دستگاه طراحی‌ شده برای شبکه‌های خصوصی را به‌سادگی فقط به اينترنت متصل می‌کند و درون آن هيچ‌گونه تمهيد امنيتی خاصی را در نظر نمی‌گيرد. البته صحیح است که با در نظر گرفتن کوچک بودن اين‌گونه وسيله‌ها پياده‌سازی تمهيدات بازدارنده در آن‌ها سخت است.
بيش‌تر کالاهای اینترنت اشیا حتی اگر امن ‌باشند، امکاناتی ندارند که بتوانند نرم‌افزار امنيتی خود را به‌صورت خودکار به‌روز کنند. در حال حاضر، وضعيت به‌گونه‌ای است که تبهکاران می‌توانند برای حمله‌های خود از ضعف‌هايي بهره ببرند که برخی از آن‌ها بسته به قدمت دستگاه شايد 10 تا 20 سال قدمت داشته ‌باشند. اين وضعيت بايد تغيير کند. توليدکنندگان (و مصرف‌کنندگان این توليدات) بايد در برابر حمله‌های هک ايمن شوند. اين ‌کار شدنی است.

هکرهايي که به اين سامانه‌ها (خانه، خودرو و دستگاه‌های سلامتی) يورش می‌برند، معمولاً می‌کوشند يکی از اين سه کار را انجام دهند؛ به‌دست گرفتن کنترل وسيله هدف، ربودن اطلاعات يا مختل کردن سرويس ( شکل 1).

شکل 1: جايي برای پنهان شدن نيست: با گسترش اينترنت اشيا در خانه‌ها، خودروها و... به‌نظر می‌رسد که هر روز ضعف‌های جديدی در حال پديد آمدن هستند. قفل‌های هوشمند و سامانه‌های امنيتی در خانه‌ها را می‌توان از کار انداخت. درهای خودرو را می‌توان باز کرد و موتور آن‌ را به‌کار انداخت. در اين‌ صورت کافی است دزد درون خودرو بنشيند و آن‌ را براند. دستگاه‌های تپش‌آرا و پمپ‌های انسولين نيز در برابر حمله‌های هک آسيب‌پذير هستند.

به‌دست گرفتن کنترل وسيله هدف تقريباً به‌‌‌ معنای لاگين کردن و جا زدن خود به‌جای کاربر مجاز است. شايد برای اين‌ کار دستيابی به گذرواژه، يافتن يک بک‌دور يا دور زدن مکانيسم‌های هويت‌سنجی مورد نياز باشد. روش‌های کارآمد هويت‌سنجی (مانند توليد گذرواژه‌های تصادفی، هويت‌سنجی امن و ‌توکن‌محور، هويت‌سنجی بيومتريک و هويت‌سنجی مجوزمحور) می‌توانند چنين هک‌هايي را سخت‌تر کنند. ربودن اطلاعات می‌تواند به‌ معنای شنود داده‌ها يا نفوذ به سيستم‌ها و دستيابی به داده‌ها از جمله اطلاعات بيمار از يک وسيله پزشکی باشد. به‌علاوه، کاربری که از تلويزيون هوشمند خود برای خريدهای خانگی بهره می‌برد، ممکن است شماره‌های کارت اعتباری خود را به‌خطر بياندازد. هکر همچنين می‌تواند از دستگاه‌هايي مانند سامانه تلفنی، چاپ‌گر يا دوربين ويدیويي برای گردآوری و انتقال داده‌ها بهره ببرد.
ايجاد اختلال در سرويس نيز معمولاً به‌ معنای فشار آوردن بر سامانه‌های گوناگون، مانند سامانه امنيت خانگی يا سامانه کنترل خودرو است و برای اين ‌کار آن‌ها را وامی‌دارند تا پيغام‌ها و هرزنامه‌های انبوهی ارسال کنند تا کارکردشان متوقف شود. ساده‌ترين کار برای پيشگيری از چنين حمله‌هايي اين است که اجازه ندهيم هکرها با گجت‌هاي هدف مرتبط شوند و اين يعنی استفاده از يک فايروال و IDPS. فايروال کار يک نگهبان را انجام می‌دهد و ترافيک غيرمجاز را بلوکه می‌کند. يک IDPS نيز سامانه کامپيوتری و شبکه‌ای را که به ‌آن متصل است می‌پايد تا موارد مشکوک را شناسايي، بلوکه و گزارش کند. نرم‌افزار فايروال‌ و برنامه‌های ضدويروس برای اجرا به فضای ذخيره‌سازی و قدرت محاسباتی زيادی نياز دارند، در حالی که بيش‌تر وسایل متصل به اينترنت اشيا چنين حافظه و پردازنده‌ای ندارند و نمی‌توانند اين‌ نرم‌افزارها را اجرا کنند.

پس بايد رويکرد ديگری را برگزينيم. بسياری از وسيله‌هايي که اينترنت اشيا را پديد می‌آورند در واقع چيزهايي هستند که آن‌ها را سامانه‌های نهفته می‌ناميم. اين سامانه‌ها کامپيوترهای اختصاصی هستند که درون سامانه‌های پيچيده‌تری به‌کار گرفته می‌شوند و کارهای خاصی را انجام می‌دهند. برای مثال، برخی از اين سامانه‌های نهفته برای کنترل سازوکارهای دستگاه‌های موجود در سايت‌های تصفيه آب طراحی شده‌اند. شمار ديگری از آن‌ها نوردهی يک خانه هوشمند را مديريت می‌کنند و برخی ديگر برای پايش بخشی از بدن انسان ساخته شده‌اند. همين کاربردهای خاص و محدود به کوچک‌تر، سريع‌تر و کارآمدتر شدن سامانه‌های نهفته می‌انجامد.

سامانه‌های امنيتی بايد به‌همين صورت ويژه و اختصاصی باشند و برای پيش‌گيری از حمله‌های خاصی طراحی شده ‌باشند که تجهيزات مورد نظر در برابرشان آسيب‌پذير هستند. با اين ‌همه، نمی‌خواهيم هر بار که ترموستات هوشمند يا تلويزيون هوشمند جديدی ساخته‌ شد، چرخ را کاملاً از نو اختراع کنيم. پس سامانه امنيتی بايد به ‌اندازه کافی نرمش‌پذير باشد تا بتواند از دستگاه‌های گوناگونی مانند گيت‌وی‌های ارتباطی خودرو، چاپ‌گرهای خانگی و قفل‌ درهای هوشمند نگه‌داری کند. برای اين ‌کار بايد همه مواردی که درباره سامانه‌های امنيتی نهفته گفته ‌شد، مد نظر داشته باشيد. در اين‌ صورت، سامانه‌ امنيتی نه به موتورهای پردازشی پرقدرت نياز خواهد داشت، نه به پايگاه ‌داده‌ امضاي ويروس‌ها و نه به ديگر کدهايي که برای ‌شناسايي تهديدهای آشنا همچون اثر انگشت عمل می‌کنند. سامانه‌های امنيت اينترنت اشيا می‌توانند به‌جای پايگاه‌ داده‌ها از فيلترينگ قانون‌محور استفاده‌ کنند.

استانداردهای جديد برای امنيت اينترنت اشيا
استانداردهای امنيتی برای کالاهای اینترنت اشیا رو به تکامل هستند. بيش‌تر استانداردهای کنونی نتيجه يک صنعت يا کاربرد خاص هستند. برای مثال، شرکت North American Electric Reliability استانداردهای خاصی را موسوم به CIP (سرنام Critical Infrastructure Protection) وضع کرده‌ است تا شبکه برق را ايمن نگه دارد. اداره غذا و دارو ايالات متحده مجموعه راه‌کارهايي را ارائه داده ‌است تا توليدکنندگان محصولات غذايي و دارويي از سلامت و اطلاعات بيماران بهتر محافظت کنند. مؤسسه ملی استانداردها و فناوری اين کشور نيز چهارچوب گسترده‌تری را موسوم به Cybersecurity Framework پديد آورده ‌است تا از صنايع مالی، انرژی و بهداشت محافظت کند. برخی از اين استانداردها با اينترنت اشيا ارتباط مستقيمی ندارند، اما استانداردهای جديد که در حال پيش‌رفت هستند به‌صورت ويژه اينترنت اشيا را هدف گرفته‌اند. فهرست اين استانداردها چنين است:

کنسرسيوم اينترنت صنعتی: اينترنت صنعتی جهانی را تعريف می‌کند که در آن توليد فيزيکی و ديگر سازوکارهای ماشينی با حس‌گرها و نرم‌افزارهايي که داده‌ها را گردآوری و تحليل می‌کنند مرتبط است و از آن برای هماهنگ‌سازی سازوکارهای ماشينی (به‌ويژه اينترنت اشيا غيرمصرفی) بهره می‌برد. اين کنسرسيوم ايجاد شد تا اطمينان حاصل شود محصولات توليدی شرکت‌های گوناگون می‌توانند به‌سادگی داده‌ها را با هم به‌اشتراک بگذارند. اعضای اين کنسرسيوم تمهيدات بازدارنده امنيتی را در بنيان معماری کالاهای توليدی خود خواهند گنجاند.
کنسرسيوم Open Interconnect: گروهی از شرکت‌های فناوری مانند سيسکو، اينتل و سامسونگ است که استانداردهای مورد نياز برای سازگاری دستگاه‌های اینترنت اشیا را توسعه می‌دهند و در اين ‌باره موارد امنيتی را مد نظر دارند.

کارگروه ويژه سازمان جهانی استاندارد (ISO) درباره اينترنت اشيا: اين گروه استانداردهای کنونی را که می‌توانند در اينترنت اشيا به‌کار گرفته‌ شوند و نیز تلاش‌های جاری برای توسعه استانداردها را ارزيابی می‌کند. همچنين، به جهت‌دهی تکامل آن‌ها برای بهبود امنيت کمک می‌کند. برای مثال، يکی از نتايج تلاش‌های اين کارگروه می‌تواند افزايش سازگاری رايج‌ترين خانواده استانداردهای امنيتی فناوری اطلاعات يعنی ISO 27000 با اينترنت اشيا باشد.
انجمن خودکارسازی صنعتی و امنيت سامانه کنترلی، IEC 62443/ISA99 (IEC 62443/ISA99, Industrial Automation and Control System Security Committee): اين انجمن به توسعه استانداردهای امنيتی و گزارش‌های فنی می‌پردازد که رويه‌های مورد نياز پياده‌سازی امن خودکارسازی صنعتی و سامانه‌های کنترلی را تعريف می‌کند.
شماری از استانداردهای انجمن ملی مهندسان برق و الکترونيک ايالات متحده (IEEE) نيز برخی مؤلفه‌های امنيتی را که می‌توانند در اينترنت اشيا به‌کار گرفته‌ شوند، مد نظر دارد. از جمله IEEE P1363، استانداردی برای رمزنگاری کليد عمومی؛ IEEE P1619 که به رمزنگاری داده‌ها در تجهيزات ذخيره‌سازی مرتبط است؛ IEEE P2600، استانداردی که به امنيت چاپ‌گرها و دستگاه‌های کپی می‌پردازد و IEEE 802.1AE و IEEE 802.1X که به امنيت کنترل دسترسی به رسانه‌ها ارتباط دارد.

برای درک چگونگی کارکرد اين مورد، يک چاپ‌گر خانگی را در نظر می‌گيريم که به بسياری از ديگر دستگاه‌ها در اينترنت اشيا شباهت دارد. اين چاپ‌گر تنها چند درگاه‌ و شمار اندکی پروتکل‌ ارتباطی دارد. چنين چاپ‌گری هم از دستورهای چاپ پشتيبانی می‌کند که مي‌تواند از هر وسيله ديگری ارسال شده‌ باشد و هم از دستورهای مديريتی پشتيبانی می‌کند که فقط در صورتی پذيرفته می‌شوند که از معدود کامپيوترهای از پيش‌ تعيين‌ شده ارسال شده‌ باشند. همه آن‌‌چه سياست‌های ارتباطی اين ‌دو مجموعه دستور مجزا را مشخص می‌کند چند سياست‌ ساده برای فايروال است که فهرست سفيد خوانده می‌شود. مجموعه قوانين مندرج در يکی از فهرست‌های سفيد اجازه می‌دهد تا هر وسيله‌ای که پروتکل‌های چاپ‌گر را می‌شناسد با آن مرتبط شود. فهرست سفيد ديگر نيز دستورهای مديريتی را مشخص می‌کند، دستورهايي که فقط در صورت ارسال از ماشين‌های ثبت ‌شده در فهرست سفيد پردازش می‌شوند. قانون ديگری نيز وجود دارد که دستورهای مربوط به به‌روزسازی‌ فرم‌وير نهفته را بلوکه می‌کند تا تبهکاران نتوانند رفتار چاپ‌گر را تغيير دهند.

سياست‌های کامل فايروال می‌تواند شامل 5 تا 20 قانون باشد که در مقايسه با 200 تا 2000 قانون موجود در فايروال‌های تجاری رايج رقم ناچيزی است. اين رويکرد کوچک‌تر، سريع‌تر و ساده‌تر برای سامانه امنيتی اينترنت اشيا به امنيت آسيبی نمی‌زند؛ بلکه اجازه می‌دهد تا هر کسی از چاپ‌گر استفاده کند، اما تبه‌کاران را از تغيير تنظيم‌های چاپ‌گر، دانلود فرم‌وير يا ديگر کارهای خطرناک (مانند ارسال کپی‌ از سندهای چاپی به مقاصد ديگر) بازمی‌دارد. مجموعه قوانين خاص ديگری نيز وجود دارند که می‌توانند از قفل درهای هوشمند، خودروها يا تپش‌آراها نگه‌داری کنند.

شکل 2: سلاح‌های دفاعی: فيلترينگ قانون‌محور (شکل فوق) سياست‌های معدودی را به‌کار می‌گيرد. يکی از اين سياست‌ها ممنوع کردن به‌روزرسانی فرم‌ويرهای نهفته بدون مجوز از راه‌ دور است تا با اين ‌کار دستورهاي خطرناکی را که از يک فايروال ساده گذشته ‌است، بلوکه کند. سامانه‌های فيلترينگ قانون‌محور همچنين می‌توانند با فهرستی از کامپيوترهای معتبر مشورت کنند تا فقط «افراد مجاز» به کارکردهای خاص دسترسی داشته ‌باشند. رويکرد Bump in the wire با تکیه بر يک قطعه کوچک و اختصاصی سخت‌افزار و نرم‌افزار در حد فاصل وسيله اينترنت اشيا و اينترنت، می‌تواند از دستگاه‌هايي نگه‌داری کند که از تمهيدات امنيتی داخلی برخوردار نيستند.

برخی بازيگران اصلی بازار سامانه‌های نهفته (مانند شرکت‌های گرين هيلز، اينتل، مک‌آفی، منتور گرافيکس، رنساس، ويند ريور و زايلوگ) هم‌اکنون در سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای بنيادی اينترنت اشيا چنين فناوری‌های امنيتی نهفته‌ای را ارائه می‌دهند. اين شرکت‌ها معمولاً نه خود دستگاه‌های متصل به اينترنت اشيا، بلکه پردازنده‌ها و سيستم‌عامل‌های مورد نياز آن‌ها را توليد می‌کنند. اما با در نظر داشتن اين مورد که برخی دستگاه‌های موجود در اينترنت اشيا به‌ندرت با محصولات جديد جايگزين می‌شوند، ممکن است يک يا دو دهه ــ يا بيش‌تر ــ طول بکشد تا همه سامانه‌ها به استانداردهای امنيتی مدرن مجهز شوند. سامانه‌های جديد شايد از سطوح امنيتی بالاتری برخوردار باشند، اما ضعف‌ها تا آينده‌ای نامعلوم همچنان وجود خواهند داشت.

برای ايمن‌سازی سامانه‌های کنونی دو رويکرد وجود دارد. توليدکنندگان می‌توانند در محصولات جديدتری که از به‌روزسازی نرم‌افزار پشتيبانی می‌کنند يا آن‌ها که هنوز در حال توسعه هستند، از فايروال و امکانات امنيتی در نرم‌افزار محصول مربوط استفاده‌ کنند. ابزارسازانی مانند شرکت نست که ترموستات‌های هوشمند می‌سازد می‌توانند اين رويکرد را برگزينند. بسياری از سامانه‌های قديمی‌تر امکانات ارتباطی دارند، اما از به‌روزسازی نرم‌افزار پشتيبانی نمی‌کنند. سامانه‌های قديمی پايش بيمارستانی و سامانه‌های قديمی کنترل توليد از آن جمله هستند. در اين‌ موارد شايد مشتريان يا توليدکنندگان بتوانند با استفاده از رويکردی موسوم به Bump in the wire خود فايروالی را به محصول مربوط بيافزايند. در اين‌ صورت در حد فاصل وسيله مقصد و اينترنت جعبه کوچکي واقع می‌شود که حاوی سخت‌افزار و نرم‌افزارهای امنيتی است. شرکت من، Icon Labs، چنين سامانه‌ای می‌سازد که Floodgate Defender نام دارد. شرکت‌های ديگر مانند Tofino Security و Innominate Security Technologies نيز محصولات مشابهی می‌سازند.

با امن‌تر شدن دستگاه‌ها در آينده، شايد ديگر به اين رويکرد نيازی نباشد، اما برای پوشش دادن ضعف‌ها يک راه‌کار سريع است. با اين ‌همه، فايروال برای محافظت از اينترنت اشيا در برابر هکرها کافی نيست؛ زيرا مشکل ديگری نيز وجود دارد و آن شنود است. از اين ‌رو، داده‌ها نيز بايد رمزنگاری شوند. قفل‌های هوشمند و تپش‌آراها به گذرواژه‌های قدرتمند نياز دارند؛ گذرواژه‌هايي که از حرف، عدد و شايد کاراکترهای خاص تشکيل شده ‌باشند. بهتر می‌شود اگر محصولات گوناگون از هويت‌سنجی مجوزمحور بهره بگيرند. در هويت‌سنجی مجوزمحور يک سند الکترونيک وجود دارد که شخص، دستگاه يا برخی از ديگر موجوديت‌های مرتبط با دستگاه بر اساس آن شناسايي می‌شوند. اين فناوری هم‌اکنون در پايانه‌های فروش، پمپ بنزين‌ها و خودپردازها به‌کار می‌رود و شايد در نسخه‌های آتی دستگاه‌های پزشکی خانگی و سامانه‌های امنيت خانگی نيز به‌کار رود. فناوری فوق هنوز به برخی از بخش‌های اين صنعت گسترش نيافته ‌است؛ زيرا سازگاری اين تمهيدات امنيتی با سخت‌افزارهای اینترنت اشیاء نيازمند مهندسی up-front است که توليدکنندگان هنوز در اين حيطه سرمايه‌گذاری نکرده‌اند.

يکی از علت‌های آن خود بازار است. محصولات اینترنت اشیا به‌صورت انبوه توليد می‌شوند و حاشيه سود اندکی دارند؛ از اين ‌رو، افزايش مقدار حافظه و سرعت پردازنده آن‌ها هزينه‌ها را می‌افزاید و ممکن است از قدرت رقابتی‌شان در بازار بکاهد. بدتر از مشکل هزينه، مشکل يک‌پارچه‌سازی يک محصول با ديگر محصولات متصل به اينترنت در خانه است. برای مثال، اگر يک قفل در هوشمند از هويت‌سنجی مجوزمحور بهره می‌برد، اسمارت‌فونی که با قفل در مرتبط می‌شود نيز بايد از اين هويت‌سنجی پشتيبانی کند. عملی کردن و آسان‌سازی اين کار زمان‌بر است.
برای باز هم ايمن‌تر کردن اينترنت اشيا، توليدکنندگان می‌توانند ايجنت يا عامل مديريت دستگاه را که يک قطعه نرم‌افزار است، با محصولات‌ خود يک‌پارچه کنند. اين نرم‌افزار به محصول اجازه می‌دهد تا با سامانه مديريت امنيت مرتبط شود، يعنی همان کاری که ePolicy Orchestrator شرکت مک‌آفی انجام می‌دهد. اين عامل نرم‌افزاری مواردی مانند تلاش‌های ناموفق برای دسترسی به حمله‌های DoS را گزارش می‌کند. همچنين، در صورت پيدايش تهديدهای جديد می‌توان از آن برای به‌روزسازی نرم‌افزار امنيتی نيز بهره برد. اين ‌بار نيز زمانی طرح فوق عملی می‌شود که دستگاه‌ها بدون افزايش چشمگير هزينه و پيچيدگی بتوانند چنين تمهيداتی را به‌کار گيرند. صنايع گوناگون حرکت به‌ سوی اين رويکرد را آغاز کرده‌اند.

در همين زمان، معدود مواردی نيز وجود دارد که می‌توانيد انجام دهيد تا دستگاه‌های اینترنت اشیا را امن‌تر نگه داريد. اگر از کامپيوتر شخصی يا دستگاه موبايل استفاده می‌کنيد، اطمينان حاصل کنيد که هر فايروال و نرم‌افزار ضدويروسی که به‌ آن دسترسی داريد فعال و به‌روز است. اطمينان بيابيد تا دستگاه مرتب پايش شود و هر بدافزار يا نفوذگر بالقوه‌ای را از آن بزداييد. کامپيوتری که با بدافزار يا به‌ علت هک آلوده شده‌ است، می‌تواند به هدفی برای حمله‌های آتی در برابر دستگاه‌های خانگی متصل به اينترنت اشيا تبديل شود يا گذرواژه‌ دستگاه‌های متصل را در خود ذخيره کند و سپس هکر از آن بهره ببرد.

اگر وسيله مورد نظر اجازه می‌دهد که نام‌های کاربری و گذرواژه‌ها را تنظيم کنيد، حتماً اين گزينه‌ها را فعال کنيد و نيز گذرواژه‌هايي بسازيد که حدس زدن آن‌ها آسان نباشد. برای مثال، در گذرواژه از نام خود استفاده نکنيد. از عبارت‌ها، ترکيب‌های عددی، حرفی و علامت‌های منحصر به فرد بهره ببريد. مانند ترکيب‌هايي که علامت پرسش داشته باشند. می‌دانم همه اين چيزها را پيش‌تر نيز شنيده‌ايد، اما جا دارد تکرار شود؛ زيرا شمار بسيار زيادی از مردم هنوز هم برای گذرواژه‌ خود از عبارت‌هايي مانند Password استفاده می‌کنند.
سرانجام، مراقب حمله‌های فيشينگ و مهندسی اجتماعی باشيد. هکرها در فرستادن ايميل‌ها و پيغام‌هايي که از کاربر می‌خواهد نام‌ها و گذرواژه‌های خود را اعلام کنند، بسيار هوشمند عمل می‌کنند. اگر تلفنی دريافت کرديد که اطلاعات خصوصی را از شما طلب می‌کرد، اين اطلاعات را اعلام نکنيد. گوشی را قطع کنيد و با شرکت يا سازمانی که شخص ادعا کرده ‌بود از طرف آن با شما تماس گرفته ‌است تماس بگيريد. با هيچ‌ يک از شماره‌هايي که شخص تماس‌گيرنده به‌ شما داده‌ است، تماس نگيريد.

وضعيت در آينده بهتر خواهد شد. توجه توليدکنندگان نسبت به لزوم محافظت از محصولات متصل به اينترنت رو به افزايش است. پژوهش‌هايي در جريان است تا برای دستگاه‌های موبايلی که از آن‌ها برای کنترل اينترنت اشيا بهره می‌بريد، روش‌های جديد هويت‌سنجی بيومتريک ارائه شود؛ روش‌هایي مانند اسکن شبکيه چشم، هندسه دست، تشخيص چهره و ديگر روش‌های سخت و پيچيده. هويت‌سنجی با اثر انگشت با آی‌فون 5S معرفی شد که گام بزرگی در جهت درست است. علاوه بر اين، هرچند کاربران به‌کندی در اين ‌باره به نگرش بهتری دست می‌يابند، با ترکيب خرد و فناوری‌های مدرن امنيتی می‌توانیم هکرهايي را باز داریم که می‌خواهند از وسيله‌های ما عليه خودمان استفاده کنند.

در آينده‌ای نه چندان دور، خودران‌ها، پوشيدنی‌ها‌ و خانه‌های هوشمند بدون نياز به پايش‌های همواره ما با يکديگر مرتبط خواهند بود و بسياری از کارهای روزانه به‌صورت خودکار انجام خواهد شد. روبات‌های کنترل ‌شونده توسط برج‌های جی‌پی‌اس و حس‌گرهای متصل در کارهايي مانند خاموش کردن آتش، اقدام‌های قضايي و عمليات کاوش و نجات کمک خواهند کرد. پوشيدنی‌ها و ريزسامانه‌های پايش سلامت بيرون از مطب پزشک نيز مراقب سلامت کاربر خواهند بود. اگر مردم ترس از حمله‌های سايبری را از خود دور نکنند، شايد به ‌استفاده از اين فناوری‌های جديد روی نياورند و آن‌چه را واقعاً اينترنت اشيای امن خوانده می‌شود، پديد نياورند.

]]>

کنسرسيوم اينترنت صنعتی: اينترنت صنعتی جهانی را تعريف می‌کند که در آن توليد فيزيکی و ديگر سازوکارهای ماشينی با حس‌گرها و نرم‌افزارهايي که داده‌ها را گردآوری و تحليل می‌کنند مرتبط است و از آن برای هماهنگ‌سازی سازوکارهای ماشينی (به‌ويژه اينترنت اشيا غيرمصرفی) بهره می‌برد. اين کنسرسيوم ايجاد شد تا اطمينان حاصل شود محصولات توليدی شرکت‌های گوناگون می‌توانند به‌سادگی داده‌ها را با هم به‌اشتراک بگذارند. اعضای اين کنسرسيوم تمهيدات بازدارنده امنيتی را در بنيان معماری کالاهای توليدی خود خواهند گنجاند.
کنسرسيوم Open Interconnect: گروهی از شرکت‌های فناوری مانند سيسکو، اينتل و سامسونگ است که استانداردهای مورد نياز برای سازگاری دستگاه‌های اینترنت اشیا را توسعه می‌دهند و در اين ‌باره موارد امنيتی را مد نظر دارند.

کارگروه ويژه سازمان جهانی استاندارد (ISO) درباره اينترنت اشيا: اين گروه استانداردهای کنونی را که می‌توانند در اينترنت اشيا به‌کار گرفته‌ شوند و نیز تلاش‌های جاری برای توسعه استانداردها را ارزيابی می‌کند. همچنين، به جهت‌دهی تکامل آن‌ها برای بهبود امنيت کمک می‌کند. برای مثال، يکی از نتايج تلاش‌های اين کارگروه می‌تواند افزايش سازگاری رايج‌ترين خانواده استانداردهای امنيتی فناوری اطلاعات يعنی ISO 27000 با اينترنت اشيا باشد.
انجمن خودکارسازی صنعتی و امنيت سامانه کنترلی، IEC 62443/ISA99 (IEC 62443/ISA99, Industrial Automation and Control System Security Committee): اين انجمن به توسعه استانداردهای امنيتی و گزارش‌های فنی می‌پردازد که رويه‌های مورد نياز پياده‌سازی امن خودکارسازی صنعتی و سامانه‌های کنترلی را تعريف می‌کند.
شماری از استانداردهای انجمن ملی مهندسان برق و الکترونيک ايالات متحده (IEEE) نيز برخی مؤلفه‌های امنيتی را که می‌توانند در اينترنت اشيا به‌کار گرفته‌ شوند، مد نظر دارد. از جمله IEEE P1363، استانداردی برای رمزنگاری کليد عمومی؛ IEEE P1619 که به رمزنگاری داده‌ها در تجهيزات ذخيره‌سازی مرتبط است؛ IEEE P2600، استانداردی که به امنيت چاپ‌گرها و دستگاه‌های کپی می‌پردازد و IEEE 802.1AE و IEEE 802.1X که به امنيت کنترل دسترسی به رسانه‌ها ارتباط دارد.

هواوی غول ارتباطات چینی در حال آماده شدن برای عرضه سیستم‌عاملی ویژه اینترنت‌ اشیاء است که تنها 10 کیلوبایت حجم دارد. این شرکت می‌گوید: « LiteOS سبک‌ترین نرم‌افزار در نوع خودش است و در محدوده گسترده‌ای از دستگاه‌های هوشمند گرفته تا لوازم پوشیدنی و ماشین‌ها مورد استفاده قرار خواهد گرفت.»

هواوی در نظر دارد بخشی از بازار اینترنت اشیاء را به دست آورد و برای برآورده ساختن امید خود در حال کار روی یک سیستم‌عامل کوچک است که قابلیت قرارگیری درون هر دستگاهی را خواهد داشت. اولین بار فاینانشیال تایمز گزارش کرد، LiteOS یک قطعه کوچک نرم‌افزاری در کلاس خودش است. این قطعه نرم‌افزاری تنها 10 کیلوبایت حجم دارد. طراحان می‌توانند این پلتفرم جدید و منبع‌باز را داخل هر چیزی که دستگاه هوشمند نام دارد، قرار دهند. این دستگاه هوشمند می‌تواند یک ماشین، یک فناوری پوشیدنی، یک ترموستات هوشمند یا هر چیزی دیگری باشد.

ویلیام هو مدیر استراتژی‌ و بازاریابی هواوی می‌گوید: « Lite OS بخشی از استراتژی‌های این گروه است که از مزایای اینترنت‌ اشیاء بهره خواهد برد. Lite OS به گونه‌ای طراحی شده است که ویژه گجت‌های هوشمندی بوده که توانایی متصل کردن این دستگاه‌ها به یکدیگر و به اشتراک‌گذاری اطلاعات مورد استفاده این دستگاه‌ها را دارد.»
هو در ادامه افزود: « روزی فراخواهد رسید که حتی یک مسواک الکترونیک، رکوردهایی را درباره مسواک زدن شما ضبط خواهد که چگونه و چطور باید این کار را انجام دهد و همچنین این توانایی را خواهد داشت که به شما بگوید چه زمانی برای انجام بهتر و مفیدتر این کار مناسب است.» هو در ادامه صحبت‌های خود درباره ورود هواوی به دنیای اینترنت‌ اشیاء گفت این شرکت در نظر ندارد در مسابقه‌ای که توسط رقبای دیگر در زمینه عرضه دستگاه‌های تهویه هوشمند یا ماشین‌های هوشمند در جریان است، وارد شود. در عوض این شرکت به عنوان تأمین کننده فناوری‌های منبع‌باز که گجت‌های هوشمند متصل به یکدیگر را به اینترنت متصل خواهد کرد، وارد عمل می‌شود.» یک تحلیل‌گر این شرکت می‌گوید استراتژی هواوی یک استراتژی دفاعی خواهد بود. زمانی که نمی‌دانید چه چیزی را باید ایجاد کنید، یک پلتفرم ایمن ایجاد کرده و در اختیارتان قرار می‌دهد.

منبع‌باز (open source) آری یا خیر؟

تا این لحظه هنوز معلوم نیست آیا LiteOS به طور کامل منبع‌ باز خواهد بود یا نه اما این شرکت تأیید کرده است، Lite OS از ویژگی‌هایی همچون "zero configuration, auto-discovery و auto-networking" پشتیبانی خواهد کرد. قدرتی که این پلتفرم در اختیار هواوی قرار می‌دهد اجازه ورود به بازار IoT است که این شرکت پیش‌بینی می‌کند حداقل 100 میلیارد دستگاه متصل به اینترنت اشیاء تا سال 2025 برای آن عرضه خواهند شد. ساخت سیستم‌عامل‌ها که توانایی رهبری و پشتیبانی از اشیاء را داشته باشند به عنوان بخشی از دنیای IoT به شمار میرود که به سرعت به یکی از راهکارهای محبوب شرکت‌ها برای ورود به دنیای IoT از آن استفاده می شود. سیستم‌عامل اینترنت اشیاء ARM's mBed نمونه‌ دیگری از این موارد به شمار می‌رود. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان اینترنت، بازار گجت‌های هوشمند نسل بعدی ارتباطات همراه خواهد بود که استفاده جهانی از گوشی‌های هوشمند را توسعه خواهد داد. هواوی چند روز پیش چشم‌انداز ده سال آینده این شرکت را تشریح کرد که در آن استراتژی اینترنت‌ اشیاء به عنوان زیرساخت ارتباطی این شرکت سهم بزرگی در به اشتراک‌گذاری 100 میلیارد ارتباط اینترنتی ایفا خواهد کرد. البته هو در پایان صحبت‌های خود اعلام کرد Lite OS برای استفاده در گوشی‌های هوشمند پیچیده از قبیل اندروید یا iOS اپل طراحی نشده است. Lite OS فقط یک سیستم‌عامل اینترنت اشیاء است.

دقیقا یک روز بعد از آن‌که هواوی سیستم‌عامل اینترنت اشیاء خود را معرفی کرد؛ گوگل نیز به میدان رقابت وارد شد و سیستم‌عامل اینترنت اشیا خود با اسم رمز Brillo را معرفی کرد. این سیستم‌عامل گوگل برای آن‌که به درستی و روانی کار کند نیازمند 32 تا 64 مگابایت حافظه اصلی است. با ساخت سیستم‌عاملی ویژه اینترنت اشیا از سوی گوگل، به نظر می‌رسد این شرکت قصد دارد جایگاه خود را از هم اکنون تثبیت کرده به طوری‌که در مرکز خانه‌های هوشمندی که در آینده ساخته خواهد شد قرار دهد. به نظر می‌رسد هفته آینده شاهد خبرهای بیشتری درباره برنامه‌های که در کنفرانس توسعه‌دهندگان I/O مطرح می شود، خواهیم بود.

]]>

منبع‌باز (open source) آری یا خیر؟

]]> <![CDATA[ورود گوگل به دنیای اینترنت اشیاء]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2162 Wed, 26 Apr 2017 21:50:26 +0000 saberi]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2162

گوگل سیستم‌عامل اینترنت اشیاء خود را رسما معرفی کرد و به این شکل به کارزار رقابتی IoT وارد شد. میدان جنگی که همه شرکت‌‌های بزرگ فناوری برنامه‌ریزی‌های ده ساله آینده خود را معطوف به آن ساخته‌اند.
گوگل در کنفرانس خود Brillo را معرفی کرد، سیستم‌عاملی که ویژه اینترنت اشیاء طراحی شده است. گوگل می‌گوید، Brillo یک سیستم‌عامل زیربنایی برای اینترنت اشیا به شمار می‌رود که پیش‌نمایش توسعه‌دهندگان آن در سه ماه سوم سال 2015 عرضه شد. Brillo نسخه‌ای منشعب شده از اندروید بوده که به صورت سطح پایین‌تر کار می‌کند و همچنین نسبت به آندروید کوچک‌تر و مختصرتر است. این سیستم‌عامل متشکل از هسته، ویژگی ارتباطی و لایه انتزاعی سخت‌افزاری است. تصویر زیر ساختار این لایه ها را نشان می دهد.

همچنین از وای‌فای، بلوتوث با مصرف انرژی پایین و دیگر عناصر آندروید پشتیبانی می‌کند. هرچند این شرکت درباره جزییات فنی Brillo صحبتی نکرد اما روی طیف گسترده‌ای از سیستم‌ها که نیازهای سخت‌افزاری را پشتیبانی کنند، قرار خواهد گرفت. مطابق با شایعاتی که از مدت‌ها قبل مطرح شده است Brillo نیازمند 32 تا 64 مگابایت حافظه است که همین نکته آن‌را بسیار کوچک‌تر از یک اندروید معمولی می‌کند.

Weave
گوگل همچنین خبر از یک زبان عمومی چند سکویی و یک لغت‌نامه ویژه برای دستگاه‌های اینترنت اشیاء داد که به نام Weave نامیده شده و به دستگاه‌های Brillo و تلفن‌های همراه اجازه می‌دهد از طریق اینترنت با یکدیگر به صحبت بپردازند. این زبان قرار است در سه ماه چهارم سال جاری عرضه شود. به عبارت دیگر Weave لایه ارتباطی برای دستگاه‌های اینترنت اشیاء به شمار می‌رود. دستگاه‌های آندروید به طور خودکار توانایی شناسایی Brillo و دستگاه‌های Weave را خواهند داشت. نمودار زیر اطلاعات مفیدی در رابطه با این ارتباط و همچنین بعضی از کدهای این زبان ارائه می‌دهد.

تا این مرحله گوگل به آرامی و مطابق با برنامه‌ریزی‌های انجام شده روی اینترنت اشیاء به ویژه از زمانی که سال گذشته شرکت Nest را خریداری کرد به خانه‌های هوشمند وارد شده است. نام Brillo در گزارش هفته گذشته سایت Intecept که درباره توسعه نرم‌افزاری گوگل و ساخت برنامه‌هایی که می‌توانند روی دستگاه‌های با مصرف پایین اجرا شده و با دیگر دستگاه‌های متصل در نزدیکی خود ارتباط برقرار کنند آورده شده بود. به نظر می‌رسد در چند ماه آینده شاهد اتفاقات مهمی در زمینه اینترنت‌اشیاء از سوی گوگل باشیم.

]]>

در مقالات قبلی، به بررسی فناوری نوینی به‌نام اینترنت ‌اشیا پرداختیم. هرچند به لحاظ ایده‌پردازی اینترنت ‌اشیا فناوری جدیدی به شمار نمی‌رود، اما به لحاظ تمرکز جدی و تخصیص منابع مالی عظیم از سوی شرکت‌ها و دولت‌ها فناوری جدیدی محسوب می‌شود. اینترنت ‌اشیا به‌آهستگی در حال ورود به شبکه تجاری و خانگی در عرصه‌های مختلف در جای‌جای جهان است. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. اگر نگاهی به تقویم سمینارها و کنفرانس‌های داخلی داشته باشید، به‌خوبی اهمیت این مفهوم را مشاهده خواهید کرد. متخصصان آی‌تی و به‌طبع فعالان دنیای آی‌تی در حال کار روی آن هستند. بر اساس این رویکرد و با توجه به نقش بی‌بدیلی که این فناوری در زندگی آینده ما بازی خواهد کرد، در این پست، زیرساخت‌های مورد نیاز آن‌ را برشمرده و اصطلاحات، فناوری‌ها و عواملی را که همراه با اینترنت‌ اشیا آمده یا توسط آن مورد استفاده قرار خواهند گرفت، بررسی خواهیم کرد.

روزگار قدیم

روزگاری را به یاد آورید که ارتباطاتی با سرعت 5.6 کیلوبایت و باز کردن چند صفحه HTML ساده برای همگان شگفت‌آور بود. دورانی که دسترسی به اینترنت برای عموم به‌راحتی امکان‌پذیر نبود. از آن روزگار فاصله بگیرید و به یک دهه قبل بازگردید. این ‌بار پدیده‌ای به‌نام انفجار اطلاعات مورد بحث بود. در آن روزگار صحبت از بمباران اطلاعاتی بود؛ به طوری ‌که کاربران با سیل عظیمی از اطلاعات اشباع می‌شدند و همگان به دنبال راهی برای غلبه بر این حجم از اطلاعات بودند. به فاصله چند سال از آن روزگار این ‌بار صحبت از نحوه مدیریت و سازمان‌دهی اطلاعات به میان آمد. چگونه می‌توان این حجم عظیم از داده‌ها را مدیریت کرد؟ به‌ لطف فناوری قدرتمند NoSQL کاستی‌های بانک‌های اطلاعاتی رابطه‌ای جبران شد. اما یک پرسش مهم وجود دارد.

چه عاملی باعث به وجود آمدن این سیل عظیم از داده‌ها شده است؟
پاسخ در یک کلمه مستتر شده است؛ اینترنت!

شبکه‌های مختلف به‌طور پیوسته در حال تولید اطلاعات هستند. صرف ‌نظر از علت و انگیزه به‌ وجود آمدن واژه‌ای به‌نام اینترنت، اینترنت به بسیاری از افراد، کسب و کارها و کشورها با آموزش از طریق نشر الکترونیک کمک فراوانی کرد، به رشد و شکوفایی اقتصادی از طریق تجارت الکترونیک منجر شد و با همکاری شرکت‌های بزرگ باعث پیش‌رفت در نوآوری تجاری شد. چه چیزی بعد از اینترنت در راه است؟ اینترنت چگونه به پیش‌رفت و تغییر دنیای ما کمک خواهد کرد؟ سلسله مقاله‌هایی که از این پس در بخش اینترنت‌ اشیا مشاهده خواهید کرد، سعی دارند به این دو پرسش مهم پاسخ دهند تا بستری را فراهم کنند تا کسب و کارهای بزرگ و افراد مطالعات، برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌های مهم خود را بر مبنای آن پایه‌ریزی کنند.

مبدأ شکل‌گیری اینترنت اشیا

از دهه 80 میلادی مفاهیمی همچون هوش محیطی، محاسبه آرام و محاسبه فراگیر از سوی بازیگران اصلی دنیای فناوری همچون فیلیپس و آی‌بی‌ام مطرح شد. تمام این مفاهیم و دیدگاه‌ها بر یک اصل مهم اتفاق نظر داشتند. اتصال به اینترنت به‌طور فزاینده‌ در حال گسترش و فراگیر شدن است، به طوری‌ که حتی آثار باستانی نیز روزگاری به اینترنت متصل خواهند شد.

اشیا سخن می‌گویند، اشیای دیگر به آن پاسخ می‌دهند.

مارک وایسر، پدر محاسبات در همه‌جا
مارک وایسر را به‌نوعی می‌توان ایده‌پرداز غیرمستقیم اینترنت ‌اشیا نامید. نظریات او درباره محاسبات در همه‌جا بسیار معروف است. وایسر مقاله معروف «کامپیوتر برای قرن 21» را در سال 1991 میلادی منتشر کرد. مقاله‌ای که در آن به محاسبات یکتا اشاره کرد. در این مقاله، وایسر برای نخستین ‌بار ایده کوچک‌سازی و حضور یک‌پارچه حس‌گرها را مطرح کرد. رویکردی که باعث می‌شود تا عوامل محاسبه از اساس زندگی روزمره ناپدید شود و ظرفیتی برای محاسبه به‌عنوان یک روش پدیدارمانند، یک سخت‌افزار و یک پروتکل برای جابه‌جایی داده‌ها در پس‌زمینه به‌ وجود آید.
هرچند او در مقاله خود به محاسبات همه‌جانبه اشاره کرد، اما به‌طور واضح به نقش این محاسبات و تغییر بنیادی که میان انسان‌ها و محیط چندمنظوره دیجیتال به وجود خواهد آمد، اشاره‌ای نکرد. با وجود این، ایده‌هایی که او درباره محاسبات همه‌جانبه مطرح کرد، امروزه معنای واقعی پیدا کرده‌اند و مورد استفاده قرار می‌گیرند.

متأسفانه وایسر در سال 1997 میلادی در 44 سالگی درگذشت و نتوانست تحقق ایده‌ای را که خود زمینه‌ساز آن بود، مشاهده کند و به پیش ببرد. در آن زمان، دیدگاه‌های اساسی و پرسش‌های مهمی درباره این فناوری وجود داشت. چه نوع ارتباط بی‌سیمی می‌تواند در دستگاه‌ها ساخته شود؟ چه تغییراتی در زیرساخت‌های اینترنت باید پیاده‌سازی شود تا میلیاردها وسیله ارتباطی جدید تحت پوشش قرار گیرند؟ نیروی این دستگاه‌ها چگونه باید تأمین شود؟ چه عواملی باید تغییر پیدا کنند تا هزینه‌های اولیه کاهش یابد و این فناوری مقرون به‌صرفه شود؟ این‌ها پرسش‌هایی بودند که امروزه حتی کاربران عادی نیز برای آن‌ها پاسخ‌هایی دارند. امروزه اکثر قریب به‌اتفاق این پرسش‌ها پاسخ داده شده‌اند. مشکلات مالی مربوط به فرستنده‌های بی‌سیم به‌طور چشم‌گیر کاهش یافته است. IPV6 به ما این توانایی را می‌دهد تا برای هر یک از میلیون‌ها وسیله ارتباطی یک نشانی منحصر به‌فرد و یکتا داشته باشیم.

شرکت‌های الکترونیکی در حال ساخت وای‌فای و ابزارهای بی‌سیم سلولی در طیف گسترده‌ای از وسایل هستند. فناوری باتری پیش‌رفت‌های خوبی داشته و شارژ خورشیدی در وسایل زیادی تعبیه شده است. طبق برآوردهای سیسکو، 50 میلیارد وسیله متصل به شبکه تا سال 2020 وجود خواهند داشت.

پیش‌بینی صاحب ‌نظران از اینترنت اشیا چه بوده است؟
کوین کلی، ویراستار مجله وایرد، در کنفرانس سال 2007 سخنرانی جالبی درباره پنج هزار روز نخست شبکه گسترده جهانی ارائه کرد. کلی در این کنفرانس با بیان این‌که شبکه‌های اجتماعی در حال به‌ وجود آوردن تغییری اساسی در ارتباطات اجتماعی هستند، افزود با استفاده از نقشه‌های قابل جست‌وجو و سرویس‌های راه‌یابی و وجود دایره‌المعارفی شبیه به ویکی‌پدیا و سرعتی که شبکه‌ها به خود گرفته‌اند، این شتاب روزافزون دنیای صنعتی را کاملاً تغییر داده است و هیچ نشانه‌ای از کم شدن این شتاب دیده نمی‌شود. هر شیء‌ قسمتی از وب خواهد شد و نشانه‌ای از اتصال به اینترنت در آن مشاهده خواهد شد، به طوری ‌که تا قبل از سال 2024 اشیا در هر مکان توانایی اتصال به اینترنت را پیدا خواهند کرد و یک محیط شبکه به وجود می‌آورند. هرچند او در آن زمان به اینترنت‌ اشیا اشاره‌ای نکرد، اما دیدگاه‌های کلی چیزی کم‌تر از اینترنت‌ اشیا نداشت. دنیایی که در آن یک جفت کفش به‌صورت یک تراشه با پاشنه و یک ماشین یک تراشه با چرخ است.

هرچند اینترنت‌ اشیا به‌لحاظ صنعتی و اقتصادی موضوع جذابی است، اما مفهوم جدیدی نیست. در اوایل سال 2000 میلادی کوین اشتون برای نخستین بار مفهوم اینترنت‌ اشیا را در آزمایشگاه MIT’s Auto ID عملاً پایه‌گذاری کرد. اشتون در تلاش برای پیدا کردن راهی برای گسترش تجارت و صنعت سرگرمی با استفاده از متصل کردن اطلاعات RFID به اینترنت بود. این تلاش‌ها او را به یکی از نخستین پیش‌گامان اینترنت‌ اشیا تبدیل کرد. ایده اولیه ساده اما قدرتمند بود.
اگر تمام اشیا در زندگی روزمره به حس‌گر و اتصال بی‌سیم مجهز باشند، اشیا توانایی برقراری ارتباط با یکدیگر را خواهند داشت و می‌توانند با استفاده از کامپیوترها مدیریت شوند. اشتون در همین زمینه مقاله‌ای در ارتباط با RFID نوشت: «اگر کامپیوترهایی در اختیار داشته باشیم که از دانش کافی برخوردار باشند و خود نیز بتوانند این دانش را بدون کمک انسان‌ها به دست آورند، این توانایی را خواهیم داشت هر چیزی را ردیابی کنیم، بشماریم و تا حد زیادی از ضررها پیشگیری کنیم و هزینه‌ها را کاهش دهیم. نتیجه این فرآیند به ما کمک می‌کند بدانیم اشیا چه زمانی سالم هستند؛ آیا از عمر مصرف آن‌ها گذشته است؛ نیاز به تعویض دارند یا باید تعمیر شوند. کامپیوترهای امروزی به تجهیزاتی نیاز دارند تا خود بتوانند اطلاعات را جمع‌آوری کنند. در این صورت خواهند توانست ببینند، بشنوند و دنیای پیرامون خود را با تمام عظمت آن درک کنند. RFID و فناوری حس‌گرها به کامپیوترها قدرت مشاهده، شناخت و درک دنیا بدون محدودیت‌های وارده همچون خطاهایی را که از سوی انسان‌ها رخ می‌دهد، خواهند داشت.»

اینترنت اشیا چیست؟
هرچند برای پاسخ به این پرسش کمی زود است و تا وقتی که با مفهومی به‌نام «اشیا» آشنا نباشیم، نمی‌توانیم اینترنت اشیا را توصیف کنیم، اما در این‌جا به‌اختصار به توصیف این اصطلاح می‌پردازیم. اینترنت اشیا توصیف‌کننده سیستمی است که در آن اشیا در دنیای فیزیکی و با استفاده از حس‌گرهایی که درون اشیا قرار دارند یا به آن‌ها متصل هستند، از طریق فناوری‌های ارتباطاتی بی‌سیم و با سیم به اینترنت متصل شده‌اند و به تبادل اطلاعات می‌پردازند. این حس‌گرها می‌توانند از انواع متنوعی از ارتباطات محلی نظیر RFID ،NFC ،WiFi ،Bluethooth Zigbee استفاده کنند. حس‌گرها همچنین توانایی اتصال منطقه‌ای گسترده همانند GSM ،GPRS ،3G و LTE را نیز دارند. به عبارت بسیار ساده، اینترنت اشیا توانایی‌های زیر را دارد:

1- اشیای بی‌جان و جان‌دار به یکدیگر متصل می‌شوند
آزمایش‌های ابتدایی و توسعه شبکه‌های اینترنت‌ اشیا با اتصال وسایل صنعتی آغاز شد. امروزه چشم‌انداز اینترنت اشیا توسعه ‌یافته و برای اتصال از وسایل صنعتی به هر چیزی توسعه پیدا کرده است. این محدوده گسترده از اشیا از توربین‌های گازی و وسایل اندازه‌گیری گرفته تا ترموستات‌های هوشمند را در بر می‌گیرد. این دامنه گسترش یافته حتی ارگانیسم‌های زنده از قبیل گیاهان، حیوانات ‌مزرعه و انسان‌ها را نیز در بر می‌گیرد. برای مثال، پروژه ردیابی گاو‌ها در Essen از داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از برچسب‌های مکان‌یابی رادیویی برای بررسی وضعیت بیماری و رفتار حرکتی گاو‌ها استفاده می‌کند. محاسبات پوشیدنی و دستگاه‌های دیجیتالی بررسی سلامت شبیه به Fitbit و Nike+ Fuel مثال‌هایی از به‌کارگیری اینترنت ‌اشیا توسط مردم هستند. در تمام این وسایل این حس‌گرها هستند که نقش اصلی را ایفا می‌کنند. حس‌گرهای مختلفی که روی اشیا فیزیکی قرار می‌گیرند، وظیفه کنترل وضعیت خاصی مانند مکان، لرزش، حرکت و دما را بر عهده دارند. در اینترنت‌ اشیا حس‌گرها به یکدیگر و سیستم مربوط متصل می‌شوند. این حس‌گرها توانایی درک اطلاعات را دارند و داده‌هایی را برای حس‌گرهای دیگر آماده می‌کنند. اما سیسکو تعریف اینترنت اشیا را بسط داده است و آن‌ را «اینترنت همه‌ چیز» توصیف می‌کند که شامل مردم، مکان‌ها و اشیا می‌شود؛ به‌طور کلی، هر چیزی که بتوانید یک حس‌گر را به آن متصل و آن‌ را به اینترنت متصل کنید و بتواند به یک اکوسیستم جدید متصل شود.

2- از حس‌گرها برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده می‌کند
اشیای فیزیکی متصل یک یا چند حس‌گر خواهند داشت. هر حس‌گر برای بررسی یک وضعیت خاص شبیه به مکان، از لرزش و کنترل درجه حرارت استفاده می‌کند. در اینترنت اشیا این حس‌گرها به یکدیگر و سیستم‌ها متصل می‌شوند و به درک اطلاعات می‌پردازند یا اطلاعاتی را که خوراک‌ داده‌ای حس‌گرهای دیگر است، تولید می‌کنند. شرکت‌ها و افراد از اطلاعات تولید شده توسط این حس‌گرها استفاده می‌کنند.

3- قسمتی از شبکه IP را تغییر می‌دهد که ارتباط برقرار کند
در گذشته، مردم با یکدیگر و ماشین‌ها ارتباط برقرار می‌کردند. تصور کنید اغلب وسایل اطرافتان توانایی برقراری ارتباط با شما را داشته باشند. این وسایل به شما چه خواهند گفت؟ وسایل مجهز به اینترنت اشیا اطلاعاتی درباره وضعیت خود، محیط اطراف، مردم، سیستم‌های نرم‌افزاری و ماشین‌ها در اختیار ما قرار خواهند داد.
زمان و حجم ارسال این اطلاعات قابل کنترل است. تمام این وسایل یک هویت دیجیتال خواهند داشت و همانند یک انسان قادر به شناسایی شدن هستند.

سخن آخر
به‌طور کلی، اینترنت اشیا با محاسبات سنتی تفاوت زیادی دارد. داده‌ها توانایی کوچک شدن و ارسال مداوم را دارند. تعداد دستگاه‌ها یا گره‌ها که به این شبکه متصل می‌شوند، در اینترنت اشیا بزرگ‌تر از محاسبات کامپیوترهای شخصی هستند. ارتباطات ماشین به ماشین و هوشمند از این دستگاه‌ها و شبکه به کسب و کارها اجازه خواهد داد تا وظایف اصلی را بدون وابستگی به سرویس‌ها یا نرم‌افزارهای خاص انجام دهند. هرچند این ویژگی‌ها فرصت جمع‌آوری گستره بزرگی از داده‌ها را امکان‌پذیر می‌سازند، اما چالش‌هایی درباره شبکه‌ها و امنیت شبکه‌ها را به همراه خواهند داشت.

]]>

روزگار قدیم

مبدأ شکل‌گیری اینترنت اشیا

اشیا سخن می‌گویند، اشیای دیگر به آن پاسخ می‌دهند.

]]> <![CDATA[اینترنت اشیاء چیست و چه چالش‌هایی را به همراه دارد؟]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2160 Wed, 26 Apr 2017 20:58:06 +0000 saberi]]> https://forum.romaak.ir/showthread.php?tid=2160 امروزه فناوری جدیدی در آستانه ظهور است که با نام اینترنت اشیا «Internet Of Things» شناخته شده است. تحلیل‌ها بیانگر آن است که این فناوری نوین که به عنوان مرحله‌ای اصلی در سیر تکاملی فضای مجازی قلمداد شده است، علاوه بر آن که در آینده تمامی عرصه‌های زندگی بشر را تحت تاثیر قرار خواهد داد، کاربردهای فراوانی را نیز در عرصه نظامی خواهد داشت.
از نکات قابل توجه در تحولات فناوری، پیوند این تحولات و توسعه فناوری‌های جدید با کارکردها و فعالیت‌های نظامی بوده که ایده جهانی‌سازی را بیش‌تر به ذهن متبادر می‌سازد. نگاهی به تاریخ‌چه بسیاری از رسانه‌ها و تکنولوژی‌ها هم‌چون رادیو و اینترنت این نکته را روشن می‌سازد. تولد رادیو با توجه به مقتضیات دوران جنگ و پیدایش اینترنت به خواسته وزارت دفاع آمریکا برای حفاظت از شبکه‌ کامپیوترهای این کشور، پیوند خورده است. بنابراین نقش و ارتباط اهداف اقتصادی و سیاسی قدرتمندان در توسعه فناوری‌های نوین و تحولات این حوزه را نمی‌توان انکار کرد.

اینترنت اشیاء در واقع شبکه‌ای از اشیاء هستند که می‌توانند (با کمک کامپیوتر و از طریق ارتباط اینترنتی) با سایر اشیاء ارتباط برقرار کنند. "اشیاء" می‌تواند شامل هر "چیزی" باشد که قابلیت جمع آوری داده‌ها، کنترل شدن و یا ارتباط از راه دور را داشته باشد.
اریک فیسچر، متخصص با تجربه آمریکایی در زمینه دانش و فناوری، به تحلیل این قابلیت جدید یعنی اینترنت اشیا «Internet Of Things» پرداخته که نتایج آن توسط مرکز تحقیقات کنگره آمریکا منتشر شده است. وی در توضیح اینترنت اشیاء (IoT) به شبکه‌ای از اشیاء اشاره می‌کند که می‌توانند (با کمک کامپیوتر و از طریق ارتباط اینترنتی) با سایر اشیاء ارتباط برقرار کنند. "اشیاء" می‌تواند شامل هر "چیزی" باشد که قابلیت جمع آوری داده‌ها، کنترل شدن و یا ارتباط از راه دور را داشته باشد. به عنوان نمونه خودروها، اسباب و وسایل مختلف خانگی، ابزارآلات پزشکی، شبکه‌های الکتریکی، ابزارآلات مختلف صنعتی و ساختمانی و ... مثال‌هایی از این "اشیاء" هستند. به عبارت دیگر، "اینترنت اشیاء" در برگیرنده تعداد زیادی از اشیاء به هم وابسته است. در حقیقت، این پدیده به عنوان مرحله اصلی در سیر تکامل فضای مجازی شناخته شده است.

در ادامه بخشی از این گزارش که چگونگی عملکرد و تاثیر این فناوری جدید را توضیح می‌دهد، آمده است:

دو ویژگی اصلی می‌تواند "اشیاء" مختلف را به عنوان بخشی از "اینترنت اشیاء" قرار دهد. مشخصه هویتی و ارتباط اینترنتی. هر کدام از این اشیاء هوشمند، یک آدرس پروتکل اینترنتی (IP) مختص به خود را خواهند داشت تا ابزاری که به ارسال یا دریافت اطلاعات می‌پردازد، قابل تشخیص شود. این اشیاء هوشمند، قادر خواهند بود سیستم‌هایی را تشکیل دهند که توانایی ارتباط با یکدیگر را داشته باشند.
اریک فیسچر، متخصص با تجربه آمریکایی در زمینه دانش و فناوری، به تحلیل این قابلیت جدید یعنی اینترنت اشیا «Internet Of Things» پرداخته که نتایج آن توسط مرکز تحقیقات کنگره آمریکا منتشر شده است (دانلود)
چنین سیستم‌هایی توانایی‌های بالقوۀ زیادی در ایجاد تغییرات اساسی در خانه‌ها، محل‌های اجتماع، شرکت‌ها و حتی شهرها و بخش‌های مختلف اقتصادی در سطوح داخلی و بین‌المللی برای هر کشور دارند. اگرچه، تمامی جزییات در مورد اثرات طبیعی و پیش‌بینی شده در مورد "اینترنت اشیاء"، با عدم قطعیت همراه است، اما تحلیل‌گران اقتصادی، پیش بینی کرده‌اند که این فناوری، سهم قابل توجهی را در رشد اقتصادی دهه آینده خواهد داشت. بخش‌هایی که در آینده، خواه‌ناخواه متاثر از این فناوری خواهند بود، عبارت‌اند از: کشاورزی، انرژی، مدیریت دولتی، بهداشت و درمان، تولید و صنعت و حمل و نقل.

این فناوری، در ابرساختارهای بزرگتری نیز می‌تواند مورد بهره‌برداری قرار گیرد، به طور خاص در "شهرهای هوشمند" که در آن پیشرفت‌های شتابانی در زمینه‌هایی همچون حمل و نقل و سایر خدمات شهری هویدا خواهد بود.
تحلیل‌گران اقتصادی، پیش بینی کرده‌اند که این فناوری، سهم قابل توجهی را در رشد اقتصادی دهه آینده خواهد داشت. بخش‌هایی که در آینده، خواه‌ناخواه متاثر از این فناوری خواهند بود، عبارت‌اند از: کشاورزی، انرژی، مدیریت دولتی، بهداشت و درمان، تولید و صنعت و حمل و نقل.

اینترنت اشیا در خدمت کاربردهای نظامی
عرصه نظامی، یکی دیگر از عرصه‌هایی است که اینترنت اشیا بر آن تاثیر فراوانی خواهد داشت. با وجود آن که این فناوری در حال حاضر به صورت کامل محقق نشده و در آستانه ظهور قرار دارد،‌ تحقیقات گسترده‌ای در زمینه کاربردهای نظامی آن صورت گرفته است.

در گزارشی از مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل "CSIS” یا ( Strategic Technologies Program) تحت عنوان «استفاده از اینترنت اشیاء به عنوان اهرمی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی نیروهای نظامی» به کاربردهای نظامی این فناوری و چگونگی بهره‌برداری بهتر از آن در این راستا، اشاره شده است.

این مرکز که در واشنگتن مستقر است، طبق تعریف خود، در طول 50 سال گذشته بر ارائه راه‌حل برای مسایل مهم سیاسی جهان تمرکز داشته است. در حال حاضر دانش پژوهان این مرکز به ارائه دیدگاه‌های استراتژیک خود به منظور کمک و حمایت فکری از تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان اصلی کشور، می‌پردازند.
مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل در گزارشی با عنوان «استفاده از اینترنت اشیاء به عنوان اهرمی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی نیروهای نظامی» به کاربردهای نظامی این فناوری و چگونگی بهره‌برداری بهتر از آن پرداخت.

در این گزارش نشان داده شده که در چندین دهه گذشته، وزارت دفاع آمریکا (DoD)، نقش اساسی را در پیشبرد فناوری‌های مبتنی بر سنسورها، شبکه‌های کامپیوتری و تکنولوژی‌های ارتباطی بر عهده داشته است و از این میان، تکنولوژی‌های ارتباطی، پایه اساسی فناوری "اینترنت اشیاء" را شکل داده‌اند.

در ادامه این گزارش، به نقش وزارت دفاع آمریکا در پذیرش فناوری‌های اینترنت اشیا و تلاش آن در راستای پیشرفت سریع این فناوری در تجهیز نیروهای نظامی اشاره شده است:

«در اواخر دهه 1990، وزارت دفاع آمریکا، یک میدان نبرد «شبکه-مرکز» را تشریح کرد تا به کمک آن اشتراک‌گذاری اطلاعات و همکاری را بهبود ببخشد. این میدان به سه حوزه فیزیکی، اطلاعاتی و شناختی تقسیم می‌شد و در واقع، تعریف کردن این میدان، نیرومحرکه دگرگونی‌های اخیر در حوزه‌های نظامی و دفاعی و در نهایت پذیرش و به کارگیری فناوری‌های مبتنی بر "اینترنت اشیاء" شده است.

اکنون، ارتش آمریکا به دنبال تجهیز نیروهای نظامی و نیروهای کار خود با تلفن‌های هوشمند تجاری است و اگرچه وزارت دفاع آمریکا همچنان خلاقیت و نوآوری را در تکنولوژی‌های مختلفی همچون سنسورهای پیشرفته و سیستم‌های کنترلی به پیش می‌برد، به نظر می‌آید که در موضوع استفاده از فناوری‌هایی همچون "اینترنت اشیاء" برای فعالیت‌های عادی و روزمره، به منظور افزایش بهره‌وری، اثربخشی و صرفه‌جویی در مصرف؛ اندکی عقب مانده است.»

CSIS: به نظر می‌آید که وزارت دفاع آمریکا در موضوع استفاده از فناوری‌هایی همچون "اینترنت اشیاء" برای فعالیت‌های عادی و روزمره، به منظور افزایش بهره‌وری، اثربخشی و صرفه‌جویی در مصرف؛ اندکی عقب مانده است
هم چنین در این پروژه، ضمن اشاره به شرایط کنونی در کاربردهای نظامی «اینترنت اشیاء»، راه‌هایی برای استفاده موثر و بهتر از این فناوری در ارتش و نیروهای نظامی آمریکا پیشنهاد شده است:

در شرایط کنونی، استفاده از فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیاء، به کاربری‌های رزمی و درگیری‌های نظامی محدود می‌شود. سیستم‌های مختلف (فرمان، کنترل، ارتباط، پردازش، اطلاعات، پایش و شناسایی)، از میلیون‌ها سنسور استفاده می‌کنند که مبتنی بر پلتفرم‌های مختلفی عمل کرده و هدف آنها، ارائه کردن درک صحیحی از نیروها و تهدیدات میدان نبرد (در زمین، هوا و دریا) است. به عنوان مثال، در سیستم‌های کنترل آتش، استفاده از سنسورهای شبکه‌ای و تحلیل‌های دیجیتالی موجب شده تا امکان پاسخ‌های خودکار به تهدیدهای متعدد، به صورت همزمان وجود داشته باشد و توان آتش مرگ‌بار با دقت بالا، همواره در دسترس باشد.
استفاده از فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیاء، در سیستم‌های مختلف (فرمان، کنترل، ارتباط، پردازش، اطلاعات، پایش و شناسایی)
برخی از فناوری‌های مرتبط با حوزه فناوری اینترنت اشیاء در حوزه‌های غیررزمی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند که موجب افزایش بهره‌وری و اثربخشی فرایندهای زیربنایی شده است. به عنوان نمونه، از این فناوری برای تمرین‌ها و شبیه‌سازهای نظامی استفاده شده است تا با کمک سنسورها و دریافت کننده‌های مختلف، شرایط واقعی صحنه نبرد به درستی شبیه‌سازی شود. وزارت دفاع، همچنین، بر موضوعاتی همچون فناوری‌های موبایلی سرمایه‌گذاری کرده است. علی‌رغم وجود چالش‌هایی در پذیرش و بهره‌برداری فراگیر از فناوری "اینترنت اشیاء"، پتانسیل بسیار زیادی پیش روی این فناوری وجود دارد تا تحولی نو در ادوات نظامی مدرن ایجاد کنند تا با کاهش هزینه‌ها و افزایش اثربخشی، نیروهای نظامی را کارآمدتر و مقاوم‌تر در برابر تهدیدهای مختلف قرار دهد.

اگرچه استفاده گسترده‌تر از این فناوری در سطوح مختلف نیروهای نظامی زمان‌بر خواهد بود، اما هم‌اکنون نیز می‌توان با کاربری‌های در دسترس‌تر و دقیق، منجر به کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری شد.

مقایسه سربازان امروزی با نیروهای رزمی آینده
از جمله پیشنهادات ذکر شده در گزارش این مرکز، استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیا برای فعالیت‌های نظامی و تجهیز سربازان آینده است. همان‌طور که در شکل نشان داده شده، در حالی که امروزه امکان دسترسی افراد معمولی به تلفن‌های هوشمند فراهم شده است، اما نیروهای نظامی از سیستم‌های ساده‌تر در میدان نبرد استفاده می‌کنند. این در حالی است که فناوری‌های اینترنت اشیا به تجهیز بهتر نیروهای نظامی کمک خواهد کرد و به عنوان نمونه، این امکان را فراهم می‌کند که سلامت جسمانی نیروها در هر زمان، به فرماندهان اطلاع داده شده و امر تصمیم‌گیری در لحظات سخت،‌ تسهیل گردد.

اینترنت اشیا و چالش حریم خصوصی
موضوع امنیت و حریم خصوصی، به عنوان یک مشکل اساسی بر سر راه "اینترنت اشیاء"به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، احتمال حمله اینترنتی به اطلاعات شخصی افراد و هک کردن آن، یکی از این چالش‌ها است. نکته‌ای که در این زمینه جالب به‌نظر می‌رسد، توجه کنگره آمریکا به مباحث حقوقی و مقررات در رابطه با این فناوری جدید، آن هم در زمانی که استفاده از آن هنوز فراگیر نشده است. به نظر می‌رسد مشکلات و اخبار مربوط به جاسوسی و ورود به حریم خصوصی کاربران در شبکه‌های اجتماعی، موتورهای جستجو و... موجب آن شده تا کنگره گام‌های نخستین خود در رابطه با این فناوری جدید را مطمئن‌تر بردارد. به عنوان نمونه در گزارش مرکز تحقیقات کنگره آمریکا، به صدور برخی قطعنامه‌ها توسط کنگره در این خصوص اشاره شده است:

استراتژی دولت آمریکا در مورد توسعه اینترنت اشیاء، بهبود رفاه اجتماعی است و در این زمینه، راه برای نوآوری باز خواهد بود اما اجازه سوء‌استفاده داده نخواهد شد.
به رسمیت شناختن اهمیت رضایت عمومی و نقش تجارت و شرکت‌های فعال در پیشرفت این موضوع
التزام دولت فدرال در استفاده بهینه از اینترنت اشیاء
التزام در زمینه توسعه تکنولوژی‌های جدید و مشخص کردن راهکارهایی برای فائق آمدن بر مشکلات اجتماعی

موضوع امنیت و حریم خصوصی، به عنوان یک مشکل اساسی بر سر راه "اینترنت اشیاء"به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، احتمال حمله اینترنتی به اطلاعات شخصی افراد و هک کردن آن، یکی از این چالش‌ها است
ذکر این نکته نیز ضروری است که تاکنون در خصوص بسیاری از ابزارها و فناوری‌های اطلاعاتی ارتباطی، علی‌رغم پیش‌بینی قوانین و مقرراتی از این دست، گزارشات متعددی از رسوایی و تعدی به حریم خصوصی کاربران منتشر شده و نگرانی‌های مربوط به امنیت در خصوص اینترنت اشیا هم چنان پابرجاست.

مرکز تحقیقات کنگره آمریکا علاوه بر بحث حریم خصوصی، به برخی از دیگر چالش‌های مربوط به اینترنت اشیا اشاره کرده است:

نبود اتفاق نظر در مورد استانداردهای "اینترنت اشیاء" به ویژه در مورد نحوه اتصال.
لزوم انتقال به یک پروتکل اینترنتی جدید (چراکه با استفاده هریک از ابزارهای مختلف به کار گرفته شده در این فناوری از یک آی‌پی IP برای شناسایی، تعداد آی‌پی‌های مورد استفاده به یک‌باره افزایش چشمگیری خواهد داشت.)
روش‌های به‌روزرسانی نرم‌افزارهایی که بر روی ابزارهای مختلف نصب شده‌اند (با توجه به امنیت و نیازهای دیگر)
مدیریت انرژی در ابزارهای مورد استفاده
نقش دولت فدرال (در زمینه سرمایه‌گذاری، وضع مقررات در زمینه استفاده و کاربری‌های مختلف این فناوری، ارتباط با کمک ارتباطات بی‌سیم و ...)

نکته‌ای که در این زمینه جالب به‌نظر می‌رسد، توجه کنگره آمریکا به مباحث حقوقی و مقررات در رابطه با این فناوری جدید، آن هم در زمانی که استفاده از آن هنوز فراگیر نشده است

اینترنت اشیا و چالش فرهنگی
بنا بر گزارش مرکز تحقیقات کنگره آمریکا، تاکنون هیچ آژانس فدرالی مسئولیت کلی این فناوری را بر عهده نگرفته است و سازمان‌های مختلف، از کاربری‌های این فناوری برای دستیابی به اهداف و ماموریت‌های خود بهره‌برده‌اند و هرکدام از این دستگاه‌ها، مسئولیت استفاده خود از این فناوری را بر عهده داشته‌اند.
همچنین گزارشاتی مبنی بر ورود و سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ اقتصادی بر پروژه‌های متعدد مبتنی بر این فناوری وجود دارد. بر این اساس، آن چه در این رابطه قطعی به نظر می‌رسد، ظهور و فراگیر شدن این فناوری در آینده‌ای نه چندان دور است که لزوم آمادگی و برنامه‌ریزی از پیش انجام شده در رابطه با چگونگی مواجهه با آن را روشن می‌سازد تا بتوان از مزایای آن استفاده و از اثرات منفی آن کاست. به ویژه آن که رهبر معظم انقلاب نیز در بیانات خود در خصوص رویارویی با تحولات به مواجهه فعالانه، مدیریت تحولات و تحقیقات بنیادین به منظور شناخت تحولات اشاره کرده‌اند. از سوی دیگر، رهبر انقلاب، اهمیت فضای مجازی را به اندازه انقلاب اسلامی دانسته‌اند و دور از ذهن نیست که این تکنولوژی جدید که به عنوان مرحله‌ای اصلی در تکامل فضای مجازی محسوب می‌شود، بر جنبه‌های گوناگون زندگی بشر تاثیرگذار خواهد بود و پیامدهای بسیاری بر عرصه‌های مختلف خواهد داشت و به همین دلیل نیازمند تحقیقات و مطالعات فراوانی است. به عنوان نمونه می‌توان به چالش‌های فرهنگی احتمالی این فناوری نوین اشاره کرد که بدون شک در آینده بسیاری از کشورها، درگیر آن خواهند شد.

امروزه تقریبا ابزارها و تجهیزات مختلف در هر خانه‌ای را می‌توان هوشمندسازی کرده و همگی را به یک پردازش‌گر مرکزی متصل نمود. برای روشن‌تر شدن و ساده سازی این فناوری جدید، نمونه‌ای از کاربری اینترنت اشیاء در محیط خانگی (مطالعه موردی – خانه هوشمند) آمده است:

ابزارهای متصل به یکدیگر، در تمامی سطح خانه‌ها گستره وسیعی از شبکه‌های مرتبط با هم را تشکیل می‌دهند. استفاده از این ابزارها و امکانات، موجب بهبود راندمان بهره‌برداری از انرژی، بالا رفتن امنیت خانه و در نهایت تسهیل کارهای روزمرۀ زندگی خواهد شد. امروزه تقریبا ابزارها و تجهیزات مختلف در هر خانه‌ای را می‌توان هوشمندسازی کرده و همگی را به یک پردازش‌گر مرکزی متصل نمود. از جمله این سیستم‌ها، می‌توان به سیستم‌های امنیتی خانگی، نور و تهویه هوای خانه، تلویزیون‌ها و ابزارهای بازی و سرگرمی و حتی یخچال و فریزرها و ماشین لباسشویی و غیره اشاره کرد. با این اوصاف در آینده نزدیک بسیاری از وسایل خانه در حریم خصوصی قابلیت جذب اطلاعات را دارند، که چالشی خواهد بود که از هم‌اکنون باید مسئولان ذیربط فرهنگی و فناوری به فکر مدیریت آن باشند تا با کنترل تبعات منفی اینترنت اشیا، جامعه از مزایای این فناوری بهره‌مند شود.]]> امروزه فناوری جدیدی در آستانه ظهور است که با نام اینترنت اشیا «Internet Of Things» شناخته شده است. تحلیل‌ها بیانگر آن است که این فناوری نوین که به عنوان مرحله‌ای اصلی در سیر تکاملی فضای مجازی قلمداد شده است، علاوه بر آن که در آینده تمامی عرصه‌های زندگی بشر را تحت تاثیر قرار خواهد داد، کاربردهای فراوانی را نیز در عرصه نظامی خواهد داشت.
از نکات قابل توجه در تحولات فناوری، پیوند این تحولات و توسعه فناوری‌های جدید با کارکردها و فعالیت‌های نظامی بوده که ایده جهانی‌سازی را بیش‌تر به ذهن متبادر می‌سازد. نگاهی به تاریخ‌چه بسیاری از رسانه‌ها و تکنولوژی‌ها هم‌چون رادیو و اینترنت این نکته را روشن می‌سازد. تولد رادیو با توجه به مقتضیات دوران جنگ و پیدایش اینترنت به خواسته وزارت دفاع آمریکا برای حفاظت از شبکه‌ کامپیوترهای این کشور، پیوند خورده است. بنابراین نقش و ارتباط اهداف اقتصادی و سیاسی قدرتمندان در توسعه فناوری‌های نوین و تحولات این حوزه را نمی‌توان انکار کرد.

اینترنت اشیاء در واقع شبکه‌ای از اشیاء هستند که می‌توانند (با کمک کامپیوتر و از طریق ارتباط اینترنتی) با سایر اشیاء ارتباط برقرار کنند. "اشیاء" می‌تواند شامل هر "چیزی" باشد که قابلیت جمع آوری داده‌ها، کنترل شدن و یا ارتباط از راه دور را داشته باشد.
اریک فیسچر، متخصص با تجربه آمریکایی در زمینه دانش و فناوری، به تحلیل این قابلیت جدید یعنی اینترنت اشیا «Internet Of Things» پرداخته که نتایج آن توسط مرکز تحقیقات کنگره آمریکا منتشر شده است. وی در توضیح اینترنت اشیاء (IoT) به شبکه‌ای از اشیاء اشاره می‌کند که می‌توانند (با کمک کامپیوتر و از طریق ارتباط اینترنتی) با سایر اشیاء ارتباط برقرار کنند. "اشیاء" می‌تواند شامل هر "چیزی" باشد که قابلیت جمع آوری داده‌ها، کنترل شدن و یا ارتباط از راه دور را داشته باشد. به عنوان نمونه خودروها، اسباب و وسایل مختلف خانگی، ابزارآلات پزشکی، شبکه‌های الکتریکی، ابزارآلات مختلف صنعتی و ساختمانی و ... مثال‌هایی از این "اشیاء" هستند. به عبارت دیگر، "اینترنت اشیاء" در برگیرنده تعداد زیادی از اشیاء به هم وابسته است. در حقیقت، این پدیده به عنوان مرحله اصلی در سیر تکامل فضای مجازی شناخته شده است.

در ادامه بخشی از این گزارش که چگونگی عملکرد و تاثیر این فناوری جدید را توضیح می‌دهد، آمده است:

دو ویژگی اصلی می‌تواند "اشیاء" مختلف را به عنوان بخشی از "اینترنت اشیاء" قرار دهد. مشخصه هویتی و ارتباط اینترنتی. هر کدام از این اشیاء هوشمند، یک آدرس پروتکل اینترنتی (IP) مختص به خود را خواهند داشت تا ابزاری که به ارسال یا دریافت اطلاعات می‌پردازد، قابل تشخیص شود. این اشیاء هوشمند، قادر خواهند بود سیستم‌هایی را تشکیل دهند که توانایی ارتباط با یکدیگر را داشته باشند.
اریک فیسچر، متخصص با تجربه آمریکایی در زمینه دانش و فناوری، به تحلیل این قابلیت جدید یعنی اینترنت اشیا «Internet Of Things» پرداخته که نتایج آن توسط مرکز تحقیقات کنگره آمریکا منتشر شده است (دانلود)
چنین سیستم‌هایی توانایی‌های بالقوۀ زیادی در ایجاد تغییرات اساسی در خانه‌ها، محل‌های اجتماع، شرکت‌ها و حتی شهرها و بخش‌های مختلف اقتصادی در سطوح داخلی و بین‌المللی برای هر کشور دارند. اگرچه، تمامی جزییات در مورد اثرات طبیعی و پیش‌بینی شده در مورد "اینترنت اشیاء"، با عدم قطعیت همراه است، اما تحلیل‌گران اقتصادی، پیش بینی کرده‌اند که این فناوری، سهم قابل توجهی را در رشد اقتصادی دهه آینده خواهد داشت. بخش‌هایی که در آینده، خواه‌ناخواه متاثر از این فناوری خواهند بود، عبارت‌اند از: کشاورزی، انرژی، مدیریت دولتی، بهداشت و درمان، تولید و صنعت و حمل و نقل.

این فناوری، در ابرساختارهای بزرگتری نیز می‌تواند مورد بهره‌برداری قرار گیرد، به طور خاص در "شهرهای هوشمند" که در آن پیشرفت‌های شتابانی در زمینه‌هایی همچون حمل و نقل و سایر خدمات شهری هویدا خواهد بود.
تحلیل‌گران اقتصادی، پیش بینی کرده‌اند که این فناوری، سهم قابل توجهی را در رشد اقتصادی دهه آینده خواهد داشت. بخش‌هایی که در آینده، خواه‌ناخواه متاثر از این فناوری خواهند بود، عبارت‌اند از: کشاورزی، انرژی، مدیریت دولتی، بهداشت و درمان، تولید و صنعت و حمل و نقل.

اینترنت اشیا در خدمت کاربردهای نظامی
عرصه نظامی، یکی دیگر از عرصه‌هایی است که اینترنت اشیا بر آن تاثیر فراوانی خواهد داشت. با وجود آن که این فناوری در حال حاضر به صورت کامل محقق نشده و در آستانه ظهور قرار دارد،‌ تحقیقات گسترده‌ای در زمینه کاربردهای نظامی آن صورت گرفته است.

در گزارشی از مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل "CSIS” یا ( Strategic Technologies Program) تحت عنوان «استفاده از اینترنت اشیاء به عنوان اهرمی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی نیروهای نظامی» به کاربردهای نظامی این فناوری و چگونگی بهره‌برداری بهتر از آن در این راستا، اشاره شده است.

این مرکز که در واشنگتن مستقر است، طبق تعریف خود، در طول 50 سال گذشته بر ارائه راه‌حل برای مسایل مهم سیاسی جهان تمرکز داشته است. در حال حاضر دانش پژوهان این مرکز به ارائه دیدگاه‌های استراتژیک خود به منظور کمک و حمایت فکری از تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان اصلی کشور، می‌پردازند.
مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل در گزارشی با عنوان «استفاده از اینترنت اشیاء به عنوان اهرمی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی نیروهای نظامی» به کاربردهای نظامی این فناوری و چگونگی بهره‌برداری بهتر از آن پرداخت.

در این گزارش نشان داده شده که در چندین دهه گذشته، وزارت دفاع آمریکا (DoD)، نقش اساسی را در پیشبرد فناوری‌های مبتنی بر سنسورها، شبکه‌های کامپیوتری و تکنولوژی‌های ارتباطی بر عهده داشته است و از این میان، تکنولوژی‌های ارتباطی، پایه اساسی فناوری "اینترنت اشیاء" را شکل داده‌اند.

در ادامه این گزارش، به نقش وزارت دفاع آمریکا در پذیرش فناوری‌های اینترنت اشیا و تلاش آن در راستای پیشرفت سریع این فناوری در تجهیز نیروهای نظامی اشاره شده است:

«در اواخر دهه 1990، وزارت دفاع آمریکا، یک میدان نبرد «شبکه-مرکز» را تشریح کرد تا به کمک آن اشتراک‌گذاری اطلاعات و همکاری را بهبود ببخشد. این میدان به سه حوزه فیزیکی، اطلاعاتی و شناختی تقسیم می‌شد و در واقع، تعریف کردن این میدان، نیرومحرکه دگرگونی‌های اخیر در حوزه‌های نظامی و دفاعی و در نهایت پذیرش و به کارگیری فناوری‌های مبتنی بر "اینترنت اشیاء" شده است.

اکنون، ارتش آمریکا به دنبال تجهیز نیروهای نظامی و نیروهای کار خود با تلفن‌های هوشمند تجاری است و اگرچه وزارت دفاع آمریکا همچنان خلاقیت و نوآوری را در تکنولوژی‌های مختلفی همچون سنسورهای پیشرفته و سیستم‌های کنترلی به پیش می‌برد، به نظر می‌آید که در موضوع استفاده از فناوری‌هایی همچون "اینترنت اشیاء" برای فعالیت‌های عادی و روزمره، به منظور افزایش بهره‌وری، اثربخشی و صرفه‌جویی در مصرف؛ اندکی عقب مانده است.»

CSIS: به نظر می‌آید که وزارت دفاع آمریکا در موضوع استفاده از فناوری‌هایی همچون "اینترنت اشیاء" برای فعالیت‌های عادی و روزمره، به منظور افزایش بهره‌وری، اثربخشی و صرفه‌جویی در مصرف؛ اندکی عقب مانده است
هم چنین در این پروژه، ضمن اشاره به شرایط کنونی در کاربردهای نظامی «اینترنت اشیاء»، راه‌هایی برای استفاده موثر و بهتر از این فناوری در ارتش و نیروهای نظامی آمریکا پیشنهاد شده است:

در شرایط کنونی، استفاده از فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیاء، به کاربری‌های رزمی و درگیری‌های نظامی محدود می‌شود. سیستم‌های مختلف (فرمان، کنترل، ارتباط، پردازش، اطلاعات، پایش و شناسایی)، از میلیون‌ها سنسور استفاده می‌کنند که مبتنی بر پلتفرم‌های مختلفی عمل کرده و هدف آنها، ارائه کردن درک صحیحی از نیروها و تهدیدات میدان نبرد (در زمین، هوا و دریا) است. به عنوان مثال، در سیستم‌های کنترل آتش، استفاده از سنسورهای شبکه‌ای و تحلیل‌های دیجیتالی موجب شده تا امکان پاسخ‌های خودکار به تهدیدهای متعدد، به صورت همزمان وجود داشته باشد و توان آتش مرگ‌بار با دقت بالا، همواره در دسترس باشد.
استفاده از فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیاء، در سیستم‌های مختلف (فرمان، کنترل، ارتباط، پردازش، اطلاعات، پایش و شناسایی)
برخی از فناوری‌های مرتبط با حوزه فناوری اینترنت اشیاء در حوزه‌های غیررزمی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند که موجب افزایش بهره‌وری و اثربخشی فرایندهای زیربنایی شده است. به عنوان نمونه، از این فناوری برای تمرین‌ها و شبیه‌سازهای نظامی استفاده شده است تا با کمک سنسورها و دریافت کننده‌های مختلف، شرایط واقعی صحنه نبرد به درستی شبیه‌سازی شود. وزارت دفاع، همچنین، بر موضوعاتی همچون فناوری‌های موبایلی سرمایه‌گذاری کرده است. علی‌رغم وجود چالش‌هایی در پذیرش و بهره‌برداری فراگیر از فناوری "اینترنت اشیاء"، پتانسیل بسیار زیادی پیش روی این فناوری وجود دارد تا تحولی نو در ادوات نظامی مدرن ایجاد کنند تا با کاهش هزینه‌ها و افزایش اثربخشی، نیروهای نظامی را کارآمدتر و مقاوم‌تر در برابر تهدیدهای مختلف قرار دهد.

اگرچه استفاده گسترده‌تر از این فناوری در سطوح مختلف نیروهای نظامی زمان‌بر خواهد بود، اما هم‌اکنون نیز می‌توان با کاربری‌های در دسترس‌تر و دقیق، منجر به کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری شد.

مقایسه سربازان امروزی با نیروهای رزمی آینده
از جمله پیشنهادات ذکر شده در گزارش این مرکز، استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیا برای فعالیت‌های نظامی و تجهیز سربازان آینده است. همان‌طور که در شکل نشان داده شده، در حالی که امروزه امکان دسترسی افراد معمولی به تلفن‌های هوشمند فراهم شده است، اما نیروهای نظامی از سیستم‌های ساده‌تر در میدان نبرد استفاده می‌کنند. این در حالی است که فناوری‌های اینترنت اشیا به تجهیز بهتر نیروهای نظامی کمک خواهد کرد و به عنوان نمونه، این امکان را فراهم می‌کند که سلامت جسمانی نیروها در هر زمان، به فرماندهان اطلاع داده شده و امر تصمیم‌گیری در لحظات سخت،‌ تسهیل گردد.

اینترنت اشیا و چالش حریم خصوصی
موضوع امنیت و حریم خصوصی، به عنوان یک مشکل اساسی بر سر راه "اینترنت اشیاء"به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، احتمال حمله اینترنتی به اطلاعات شخصی افراد و هک کردن آن، یکی از این چالش‌ها است. نکته‌ای که در این زمینه جالب به‌نظر می‌رسد، توجه کنگره آمریکا به مباحث حقوقی و مقررات در رابطه با این فناوری جدید، آن هم در زمانی که استفاده از آن هنوز فراگیر نشده است. به نظر می‌رسد مشکلات و اخبار مربوط به جاسوسی و ورود به حریم خصوصی کاربران در شبکه‌های اجتماعی، موتورهای جستجو و... موجب آن شده تا کنگره گام‌های نخستین خود در رابطه با این فناوری جدید را مطمئن‌تر بردارد. به عنوان نمونه در گزارش مرکز تحقیقات کنگره آمریکا، به صدور برخی قطعنامه‌ها توسط کنگره در این خصوص اشاره شده است:

استراتژی دولت آمریکا در مورد توسعه اینترنت اشیاء، بهبود رفاه اجتماعی است و در این زمینه، راه برای نوآوری باز خواهد بود اما اجازه سوء‌استفاده داده نخواهد شد.
به رسمیت شناختن اهمیت رضایت عمومی و نقش تجارت و شرکت‌های فعال در پیشرفت این موضوع
التزام دولت فدرال در استفاده بهینه از اینترنت اشیاء
التزام در زمینه توسعه تکنولوژی‌های جدید و مشخص کردن راهکارهایی برای فائق آمدن بر مشکلات اجتماعی

نبود اتفاق نظر در مورد استانداردهای "اینترنت اشیاء" به ویژه در مورد نحوه اتصال.
لزوم انتقال به یک پروتکل اینترنتی جدید (چراکه با استفاده هریک از ابزارهای مختلف به کار گرفته شده در این فناوری از یک آی‌پی IP برای شناسایی، تعداد آی‌پی‌های مورد استفاده به یک‌باره افزایش چشمگیری خواهد داشت.)
روش‌های به‌روزرسانی نرم‌افزارهایی که بر روی ابزارهای مختلف نصب شده‌اند (با توجه به امنیت و نیازهای دیگر)
مدیریت انرژی در ابزارهای مورد استفاده
نقش دولت فدرال (در زمینه سرمایه‌گذاری، وضع مقررات در زمینه استفاده و کاربری‌های مختلف این فناوری، ارتباط با کمک ارتباطات بی‌سیم و ...)

قفل‌های هوشمند، ترموستات‌های هوشمند، خودروهای هوشمند، مطمئنا این‌ها واژه‌هایی هستند که به تازگی بارها و بارها شنیده‌اید و البته در سال‌های آتی بیشتر خواهید شنید، اما به راستی این لغات چه‌معنایی دارند و چه قابلیتی باعث شده از لفظ هوشمند برای توصیف آن‌ها استفاده کنیم؟

همه دستگاه‌های یادشده در دسته‌ای به نام اینترنت اشیا یا به طور مخفف IoT قرار می‌گیرند. در سطح پایه‌ای آن، اینترنت اشیا درواقع به ارتباط اشیای مختلف از طریق اینترنت و برقراری ارتباط با یکدیگر می‌پردازد تا هدف آن یعنی فراهم‌کردن تجربه کاراتر و هوشمند‌تر محقق شود. همانند دیگر تکنولوژی‌های جدید، IoT نیز می‌تواند در ابتدا مفهومی سردرگم‌کننده به نظر برسد. این واژه به‌ویژه هنگامی که صحبت از استانداردهای مختلف و همچنین ایمنی و امنیت آن می‌شود می‌تواند مفاهیم جدید و ویژه‌ای پیداکند.

اینترنت اشیا چه معنایی دارد؟
با ذکر مقدمه بالا می‌توان اینگونه عنوان کرد که ایده طراحی دستگاه‌های مختلف با امکان برقراری ارتباط بی‌سیم به منظور رهگیری و کنترل از طریق اینترنت و یا حتی یک برنامه ساده مخصوص گوشی‌های هوشمند، اصطلاح اینترنت اشیا را توصیف می‌کند.
اشیای موجود در این دسته می‌توانند از چراغ‌های روشنایی تا لوازم خانگی (مانند چای‌ساز، ماشین ظرفشویی) و یا حتی خودروی شما باشند. اینترنت اشیا در صنعت پزشکی، سلامتی و حتی سیستم‌حمل‌و‌نقل عمومی نیز کاربرد دارد.

اینترنت اشیا چگونه باعث تسهیل در انجام امور می‌شود؟
یکی از بهترین نمونه‌های موجود از بکارگیری اینترنت اشیا را می‌توان در ترموستات Nest مشاهده کرد. این ترموستات مرتبط با وای‌فای به شما این امکان را خواهد داد تا از طریق گوشی هوشمند خود به کنترل دمای محیط بپردازید. این برنامه به طور هوشمندانه‌ای می‌تواند الگوهای مورد نظر شما را فراگرفته و برنامه‌ای برای تغییر دما در ساعاتی مشخص ایجاد کند.
با استفاده از این قابلیت می‌توانید در میزان توان مصرفی صرفه‌جویی و حتی در صورت فراموشی، از محل کار، سیستم تهویه منزل خود را خاموش کنید. Nest می‌تواند الگوها و عادات شما (مثلا کم‌کردن دما درهنگام رفتن به تختواب) را فراگرفته و به طور خودکار در زمان تعیین شده آن‌ها را اعمال کند.

شرکت SmartThings که توسط سامسونگ خریداری شده نیز سنسورهای مختلفی را برای ایجاد خانه هوشمند در اختیار شما قرار می‌دهد. با استفاده از این سنسورها می‌توانید متوجه شوید چه شخصی وارد منزل شما شده و یا از آن خارج می‌شود و حتی در صورت چکه‌کردن آب نیز گزارشی مربوط به نشتی سیستم آب دریافت کنید.
با گسترش و ارتقای ابزارهای موجود در این اکوسیستم، به عنوان مثال دستبند هوشمند مخصوص فعالیت‌های بدنی شما می‌تواند به محض خوابیدن شما، تلویزیون و چراغ‌ها را خاموش کند و یا حتی پیش از سوارشدن بر خودرو در زمانی مشخص، بهترین مسیر برای رسیدن شما به مقصد توسط خودرو انتخاب و در صورت دیررسیدن به محل قرار، پیامکی به شخص مقابل ارسال شود.
در مقیاس کلان از این سیستم می‌توان در جهت بهبود فعالیت‌های شهری مانند شمارش تعداد فضاهای خالی موجود در پارکینگ‌ها و یا بررسی کیفیت آب و هوای شهرها و وضعیت ترافیکی نیز بهره برد.

اینترنت اشیا چگونه کار می‌کند؟
سعی می‌کنیم تا حد امکان از ایراد مباحث تخصصی خودداری کنیم. بستر اینترنت اشیا بر امواج رادیویی بی‌سیمی قرارداده شده که به دستگاه‌های مختلف این امکان را می دهند تا از طریق اینترنت با یک‌دیگر به برقراری ارتباط بپردازند. این بستر شامل استانداردهایی مانند وای‌فای، بلوتوث کم‌مصرف، NFC، RFID و استانداردهایی مانند ZigBee,Z-Wave و 6LoWPLAN است که شاید تاکنون اسم آن‌ها را هم نشنیده باشید.
پس از این لایه، سنسورهای حرکتی، قفل درب‌ها و یا حتی چراغ‌های روشنایی قراردارند. در برخی موارد ممکن است از یک هاب مرکزی در جهت ایجاد بستر برای برقراری ارتباط میان دستگاه‌های مختلف بهره‌گرفته شود. نهایتا سرویس‌های ابری لایه نهایی را تشکیل می‌دهند که امکان دریافت، تحلیل و بررسی داده‌های مختلف را فراهم تا فرد استفاده کننده بتواند کنترل کاملی بر روی رویه‌های مختلف داشته باشد.

چه شرکت‌هایی بر روی این تکنولوژی کار می‌کنند؟
بهتر بود این سوال را به گونه‌ای دیگر مطرح می‌کردیم. چه شرکت‌هایی بر روی این تکنولوژی کار نمی‌کنند؟! نام‌های بزرگی مانند سامسونگ، ال‌جی، اپل، گوگل و فیلیپس در حال حاضر بر روی دستگاه‌های متصل به هم کار می‌کنند و شرکت‌های کوچک بی‌شماری نیز به تحقیقات در این زمینه مشغولند. براساس تحقیقات انجام شده انتظار می‌رود 4.9 میلیارد دستگاه مرتبط با هم در سال جاری مورد استفاده قرارگیرند و این رقم تا سال 2020 به 25 میلیارد برسد.

آیا همه دستگاه‌های اینترنت اشیا می‌توانند بایکدیگر ارتباط داشته باشند؟
باتوجه به اینکه شرکت‌های مختلف بر روی محصولات، تکنولوژی ها و پلتفرم‌های مختلفی کار می‌کنند، ایجاد رویه‌ای هماهنگ برای برقراری ارتباط میان این دستگاه‌ها، فرایندی ساده نخواهد بود.
گروه‌های مختلفی در تلاشند تا یک استاندارد واحد جهت سازگاری بیشتر محصولات مختلف ایجاد شود. در میان این گروه‌ها، AllSeen Alliance شامل شرکت‌هایی مانند کوالکام، ال‌جی، مایکروسافت، پاناسونینک و سونی بوده و Open Interconnect Consortium پشتیبانی شرکت‌هایی مانند اینتل، سیسکو، GE، سامسونگ و اچ‌پی را در پشت سر دارد. اگرچه هدف این گروه‌ها یکسان است اما تفاوت‌هایی در رویه‌ به‌کارگرفته شده توسط آن‌ها وجود دارد. به عنوان مثال OIC معتقد است گروه AllSeen Alliance در به‌کارگیری اینترنت اشیا، امنیت و حفاظت از داده‌ها را به اندازه کافی مدنظر ندارد.
هنوز مشخص نیست نبرد میان استانداردهای مختلف به کجا ختم خواهد شد اما این احتمال وجود دارد که شاهد سه تا چهار استاندارد رایج در این زمینه باشیم. بدین‌ترتیب در بلندمدت کاربران می‌توانند از چراغ‌های روشنایی که از تکنولوژی‌های چندگانه بی‌سیم پشتیبانی می‌کنند استفاده کنند.

آیا نگرانی در زمینه امنیت و حریم شخصی وجود دارد؟
با توجه به میزان‌های متفاوت اطلاعاتی که توسط دستگاه‌های هوشمند خانگی، خودروهای هوشمند و دستگاه‌های هوشمند الکترونیکی پوشیدنی جمع‌آوری می‌شود کاربران زیادی در خصوص خطر افشا و یا سو‌استفاده از این اطلاعات واهمه دارند. افزایش تعداد اکسس‌پوینت‌های مورد استفاده نیز می‌تواند این ریسک را افزایش دهد.
کمیسیون تجارت فدرال نیز نگرانی خود را از این بابت اعلام کرده و پیشنهاد کرده شرکت‌های مختلف از راهکارهایی به منظور حفاظت از داده‌های کاربران بهره ببرند اما هنوز مشخص نیست چه تعداد از شرکت‌های مختلف این هشدارها را جدی گرفته‌اند.
بسیاری از شرکت‌های معتبر اعلام کرده‌اند حریم خصوصی کاربران در این زمینه به یکی از اصلی‌ترین هدف‌های آن‌ها مبدل شده است. به عنوان مثال، اپل شرکت‌های توسعه‌دهنده محصولات برپایه پلتفرم HomeKit را موظف کرده از قابلیت رمزگذاری ویژه بهره ببرند. این شرکت همچنین اعلام کرده هیچ‌گونه داده‌ای از کاربران در این زمینه جمع‌آوری نمی‌شود.

چه‌زمانی برای خرید دستگاه‌های مجهز به اینترنت اشیا مناسب است؟
اینترنت اشیا سال‌هاست که برسر زبان‌ها افتاده اما ورود به بازار تولید محصولات مصرفی در ابتدای راه خود قرار دارد و هنوز به بلوغ کامل نرسیده است، با این وجود در حال حاضر نیز محصولات مفیدی به بازار عرضه‌شده‌اند.
مدنظر داشته باشید پیش از خرید محصولات برپایه اینترنت اشیا، تحقیقات کافی را انجام داده و سپس این محصولات را از شرکت‌هایی که به‌ آن‌ها اعتماد کافی دارید خریداری کنید. نهایتا محصولی را خریداری کنید که به حل مشکلات شما کمک شایانی می‌کند. همیشه این مثال را در ذهن خود داشته باشید که اینترنت اشیا می‌تواند به ایمن‌ رسیدن فرزندان شما به منزل کمک کند و یا اینکه در پخت از راه‌دور برنج برای ناهار نیز مورد استفاده قرارگیرد اما مطمئنا مثال اول، فواید بیشتری خواهد داشت.
]]> تمام چیزهایی که باید در مورد اینترنت اشیاء (Internet of Things) بدانید